Mattathias schoonzoon niet blij met derde dochtertje
262.3
Maria Valtorta:
'Een licht geschuifel van voetjes,
vermengd met het onzekere gepiep van een pasgeborene,
klinkt boven Zijn hoofd.
En Jezus heft Zijn gezicht op en glimlacht naar Zijn Moeder,
die naar beneden komt, met een klein wit bundeltje in haar armen,
waaruit drie kleine roze dingetjes tevoorschijn komen:
een hoofdje en twee tastende vuistjes.
"Kijk, Jezus, wat een prachtig meisje!
Ze lijkt een beetje op Jou toen Jij één dag oud was.
Jij was net zo blond, zozeer dat het leek alsof Je geen haar had,
als het niet in lichte krulletjes als een wolk was opgerold,
en Je was net zo roze als een roos.
En kijk, kijk!
Nu ze haar oogjes opent, hier in de schaduw!
En naar een tepel zoekt... ze heeft Jouw donkerblauwe ogen!
O jee! Maar ik heb geen melk, kleintje, klein roosje, mijn kleine tortelduifje!"
En de Madonna wiegt het meisje in haar armen,
dat haar gehuil stilt, met een zacht, duifachtig geluid,
en in slaap valt.
"Mama, deed Je dat ook bij Mij?" vraagt Jezus,
terwijl Hij toekijkt hoe Zijn moeder het meisje wiegt,
en haar wang tegen d'r blonde hoofdje legt.
"Ja, zoon. Maar ik noemde Jou 'mijn lammetje'!
Ze is prachtig, hè?..."
"Heel mooi en sterk. De moeder kan blij zijn!" bevestigt Jezus,
ook gebogen nu, om het onschuldige kind te zien slapen.
"Maar ze is niet blij...
Haar man is geïrriteerd, omdat alle kinderen meisjes zijn.
Het is waar dat, met de akkers die we hebben, jongens beter zijn.
Maar het is niet de schuld van onze dochter!..."
zucht de vrouw des huizes, die ook binnenkomt.
"Ze zijn nog jong! Laat ze elkaar liefhebben
en ze zullen ook zonen krijgen!"
zegt de Heer vol vertrouwen.'
Reacties
Een reactie posten