poëma van de god-mens

-Intercessie van Christus en Maria (Lorenzo Monaco)- 445.14 Maria Valtorta: '"Goed. Nu jullie er allemaal zijn en het alweer mooi weer wordt,  stel ik voor dat we vanavond naar Kafarnaüm vertrekken!" zegt Petrus. Maria, die altijd instemt, zegt ditmaal: "Nee, Simon. We kunnen niet vertrekken tenzij eerst...  Mijn zoon, een moeder heeft tot mij gebeden dat Jij, Jij die alleen dat kunt doen, de ziel van haar enige zoon bekeert. Ik smeek Jou, luister naar me, want ik heb beloofd... Vergeef hem... Jouw vergeving..." "Die is al gegeven, Maria. Ik heb al met de Meester gesproken..." onderbreekt Iskariot, in de veronderstelling dat Maria het over hem heeft. "Ik spreek niet over jou, Judas van Simon.  Ik spreek over Esther van Levi , van Nazareth,  een moeder die gedood werd door het gedrag van haar zoon.  Jezus, zij stierf in de nacht dat Jij wegging.  En haar smeekbeden tot Jou waren niet voor haarzelf,  arme gemartelde moeder van een schandelijke zoon,...

442.6 Maria Valtorta: 'Ik zeg jou slechts dit: vele zwaarden zullen in mijn hart gestoken worden, gestoken en opnieuw gestoken, zonder genade, door de mensen die mijn Jezus bedroeven en Hem haten. Maar één ervan zal van jou zijn, en dat zwaard zal er nooit worden uitgetrokken. Want de herinnering aan jou, Judas, die jezelf niet wilt redden, aan jou die jezelf te gronde richt, aan jou die mij angst aanjaagt – geen angst voor mezelf, maar voor jouw ziel – zal mijn hart nooit verlaten. Eén zwaard werd er al in gestoken door de rechtvaardige Simeon, terwijl ik mijn Kind, mijn heilig Lam, in mijn hart droeg... Het andere... het andere ben jij... De punt van jouw zwaard martelt mijn hart nu al. Maar jij bent nog niet tevreden met het toebrengen van deze pijn aan een arme vrouw... en je wacht tot je je beulszwaard volledig in het hart hebt gestoken van iemand die jou niets dan liefde heeft gegeven... Maar ik ben dwaas om medelijden van jou te verwachten, die zelfs geen medelijden voor je ...

442.4 Maria Valtorta: 'Hij is nog niet klaar met praten,  of de deur van de eetkamer naar de tuin gaat open, en een zeer bleke en bedroefde Maria verschijnt in de deuropening. "Judas!" "Maria!"  roepen ze tegelijkertijd. "Nu doe ik de deur voor je open.  Alfeüs heeft niets tegen me gezegd, behalve: 'Ga naar huis. Er is iemand die je nodig heeft,' en ik ben gerend, te meer omdat die arme oude vrouw me niet meer nodig had.  Ze was klaar met lijden onder haar slechte zoon..." Terwijl Maria spreekt,  rent Judas over het pad terug naar de voorkant van het huis...  Maria doet open. "Vrede zij met je, Judas van Keriot. Kom binnen." "Vrede zij met jou, Maria." Judas aarzelt even.  Maria is zachtaardig, maar ernstig. "Ik heb zo vaak geklopt, in de vroege ochtend!" "Gisteravond heeft een zoon het hart van zijn moeder gebroken...  En ze kwamen Jezus zoeken. Maar Jezus is hier niet.  Ik zeg het jou ook: Jezus is hier niet...

395.5 Maria Valtorta: 'De vrouw bekijkt Hem, terwijl ze kalmeert, en zegt met een pijnlijke glimlach: "U bent mooi en U bent goed. Wie bent U, o Rabbi? U hebt de fijngevoeligheid van mijn geliefde dochter, in het mij troosten..." "Ik ben Jezus van Nazareth!" "U?! U?!... Hier bij mij?... Waarom?..." "Omdat Ik u liefheb. Ik heb ook een moeder, en in elke moeder zie Ik Mijn eigen moeder, en in de tranen van moeders zie Ik die van Mijn eigen moeder..." "Hoezo? Huilt Uw moeder dan? Waarom? Is er alweer een zoon van haar gestorven?" "Nog niet... Ik ben haar eniggeboren zoon, en Ik leef nog. Maar ze huilt al, omdat ze weet dat Ik moet sterven." "O! O! Wat verdrietig! Om van tevoren te weten, dat een zoon moet sterven! Maar hoe weet ze dat?... U bent gezond. U bent sterk. U bent goed. Ik heb me vergist tot de dag dat ze stierf, en zij was zo ziek!... Hoe kan Uw moeder weten dat U moet sterven?" "Omdat Ik de Zoon des...

395.4 Maria Valtorta: 'Een schemerige, koele gang, een paar deuren. Aan het eind ervan staat de laatste deur op een kier, en er weerklinken kreten... De vrouw loopt ernaartoe en gaat binnen, zeggende: "Mevrouw, er is een rabbi die met u wil spreken." "Waarom?... Om mij te vertellen dat ik vervloekt ben? Dat ik zelfs in het hiernamaals geen vrede zal hebben?" zegt de zieke vrouw, hijgend en angstig. "Nee. Om u te vertellen dat uw vrede volkomen zal zijn, als u dat wenst, en dat u gezegend zult worden met uw Johanna, voor altijd!" zegt Jezus, die in de deuropening verschijnt. De zieke vrouw, geel, opgezwollen, en hijgend op haar bed, ondersteund door vele kussens, kijkt Hem aan en zegt: "O! Wat voor woorden! Dat is de eerste keer, dat een rabbi me niet heeft uitgescholden... Wat een hoop!... Mijn Johanna... bij mij... in zaligheid... geen pijn meer... pijn veroorzaakt door een vervloekte man... niet tegengehouden door haar die hem gebaard heeft... e...

-Judas verlaat Cenakel (Tissot)- 370.25 Maria Valtorta: 'Onderaan de trap spreekt Judas Hem aan: "Meester, ga niet naar Gethsemane! Vijanden zoeken Jou daar! En jij, moeder... wat zeg je nu? Jij die mij beschuldigt! Als ik niet was gegaan, had ik niet geweten van de val die voor de Meester is gezet. Naar een ander huis! Laten we naar een ander huis gaan!" "Dan maar naar ons huis! Alleen een vriend van God komt in het huis van Lazarus!" zegt Maria Magdalena. "Ja. Degenen die gisteren in Gethsemane waren, gaan met hun zusters mee naar het paleis van Lazarus. Morgen zullen we alles regelen." 26 jan.1946

370.17 Maria Valtorta: 'Jezus heft Zijn hoofd op, dat Hij over de twee kinderen had gebogen, en ziet Maria zich over Judas' moeder heen buigen. Hij staat op en gaat naar hen toe. Hij legt Zijn hand op het grijzende hoofd van Maria van Simon: "Waarom huil je, vrouw?" "O Heer! Heer! Ik heb een demon gebaard! Geen moeder in Israël zal mijn verdriet evenaren!" "Maria, een andere moeder [van Marcus van Josias ...] , en om dezelfde reden als die van jou, zei en zegt deze woorden tegen Mij. Arme moeders!..." "O mijn Heer, is er dan nog iemand die, net als mijn Judas, zo slecht is en zo slecht jegens U? O, dat kan niet! Hij die U heeft... heeft zich overgegeven aan vuile praktijken. Hij die uw adem inademt... is wellustig en een dief; misschien wordt hij wel een moordenaar. Hij... o! Zijn gedachten zijn leugens! Zijn leven is koorts. Laat hem sterven, Heer! In godsnaam! Laat hem sterven!" "Maria, je hart laat jou hem erger zien dan hij is. A...

368.13 Maria Valtorta: 'Terwijl ze staan te wachten, tot de weg vrij iss van mensen en paarden, verzamelen ze zich in een groep. En de blik van Judas' moeder is zo indringend, dat haar zoon haar vraagt: "Nou en? Wat is er aan de hand? Zie jij mijn gezicht voor het eerst? Je bent echt ziek, en ik moet jou laten behandelen..." "Ik ben niet ziek, zoon! En ik zie jou niet voor het eerst!" "Nou en?" "Nou... niets. Ik wou alleen dat je die woorden van de Meester nooit verdiend had." "Ik láát Hem niet in de steek, en ik beschuldig Hem niet! Ik ben Zijn apostel!" -Herodes' paleis, vlakbij woning van Chusas- Ze lopen verder, tot Jezus stopt om Johanna te groeten, en de vrouwelijk discipelen die met Johanna mee naar huis gaan. De mannen gaan daarentegen allemaal naar Gethsemane. "We hadden er allemaal heen kunnen gaan.  Ik had graag willen horen wat Elise zei!" moppert Peter door zijn tanden. "Jullie zúllen het zien! Wa...

357.3 Maria Valtorta: 'Jezus slaat een arm om Johannes' schouders en trekt hem naar Zich toe en zegt: "Vertel me dan wat je voelt dat je me moet vertellen. Wat zijn de dingen die Mijn Johannes aanvoelde, met behulp van geestelijk licht, in de duistere ziel van zijn metgezel?" "Meester... Ik heb er spijt van dat ik u dit verteld heb. Ik zal twee zonden begaan..." "Waarom?" "Omdat ik Jou pijn zal doen door Jou te openbaren wat Jij niet weet en... omdat... Meester, is het niet een zonde om te spreken over het kwaad dat we in een ander zien? Ja, toch?... Hoe kan ik dit dan zeggen, de naastenliefde schendend?!" Johannes is diep bedroefd. Jezus verlicht zijn ziel: "Luister, Johannes. Wat is belangrijker voor je, de Meester of je medeleerling?" "De Meester, Heer. Jij bent het allerbelangrijkste." "En wat ben Ik voor jou?" "Het begin en het einde. Jij bent het al." "Geloof je dat Ik, als het al, ook a...

-De Maagdelijke Bron in Nazareth (Vasili Polenov, 1882)- 292.6 Maria Valtorta: '"Syntyche, Ik wil graag even alleen met je spreken. Kom naar het terras. Kom mee, Mijn Moeder..." En op het rustieke terras, dat één vleugel van het gebouw bedekt, in de warme zon die de lucht verwarmt, zegt Jezus, langzaam lopend tussen Maria en de Griekse: "Morgen zullen wij een tijdje van elkaar scheiden. Bij Arbela zullen jullie vrouwen, samen met Johannes van Endor, naar het Meer van Galilea gaan en samen verder reizen naar Nazareth. Maar om jullie niet alleen op pad te sturen met een bijna invalide man, zal Ik Mijn beiden neven en ook Simon Petrus met jullie laten meereizen. Ik voorzie dat er enige weerstand zal zijn tegen deze scheiding. Maar gehoorzaamheid is de deugd van de rechtvaardigen. Johanna kan, wanneer ze door het gebied reist dat Chusas in Herodes' naam bewaakt, de rest van haar reis nog een escorte krijgen. Daarna zullen jullie de zonen van Alfeüs en Simon Petrus t...

289.2 M. Valtorta: 'Jezus komt uit een kamer, en ziet Margziam zo somber en alleen staan. Hij gaat naar het kind toe, en legt een hand op zijn hoofd. "Wat doe je hier, zo alleen en verdrietig?" "Niemand let op me..." "Wat wilde je van de anderen?" "Niets, ik had het over de kamelen... Ze zijn prachtig, ik vind ze mooi. Het moet net zijn alsof je in een boot zit, daarboven... En ze eten johannesbrood, de mannen ook..." "En jij wilt daarheen gaan en ook johannesbrood eten. Kom, laten we naar de kamelen gaan!" En Jezus neemt hem bij de hand en loopt met het kind, heel rustig, naar de overzijde van de binnenplaats. Hij loopt rechtstreeks naar een kameeldrijver en begroet hem met een glimlach. Die buigt, en blijft zijn dier inspecteren, terwijl hij het halster en het hoofdstel rechtzet. "Man, kunt u Mij verstaan?" "Ja, Heer. Al twintig jaar ken ik jullie." "Dit kind heeft een groot verlangen: om op een kameel te ...

288.6-7 M. Valtorta: 'Een trillende vrouwenstem stijgt helder op, zoals het gezang van een leeuwerik, boven het gemurmel van de bewonderende menigte uit, en zingt de nieuwe zaligspreking, d.w.z. de glorie van Maria: 'Zalig de schoot die U baarde en de borsten die U zoogden.' Jezus wendt zich tot de vrouw die Zijn Moeder prijst, uit bewondering voor haar Zoon. Hij glimlacht, want de lof die aan Zijn Moeder wordt gebracht, is Hem welgevallig. Maar dan zegt hij: "Zaliger nog zij die het woord van God horen en het in praktijk brengen. Doe dit, o vrouw." En dan zegent Hij en gaat op weg naar het platteland, gevolgd door Zijn apostelen, die Hem vragen: "Waarom zei Jij dat?" "Omdat - voorwaar, Ik zeg jullie - in de hemel de dingen niet gemeten worden naar aardse maatstaven. En zelfs Mijn Moeder zal gezegend worden, niet zozeer om haar onbevlekte ziel, maar omdat zij naar het woord van God heeft geluisterd, en het in praktijk heeft gebracht door gehoorzaamh...

284.3 Maria Valtorta: "Dan is het het beste om meteen te gaan!" zegt Iskariot. "Nee. Jullie vertrekken de avond voor Mijn vertrek, en gaan tot de volgende dag naar Jona van Getsemane , en dan vertrekken jullie door Judea. Zo kun jij je moeder zien, en haar helpen, in deze tijd van de landbouwtransacties." "Ze heeft al jaren geleerd om dingen zelf te doen." "Of herinner jij je niet dat je vorig jaar onmisbaar voor haar was bij de druivenoogst?" vraagt ​​Petrus, enigszins sluw. Judas wordt roder dan een klaproos, lelijk van woede en schaamte. Maar Jezus voorkomt elk wederwoord door te zeggen: "Een zoon is altijd een hulp en troost voor zijn moeder. Daarna, tot Pasen en ook na Pasen, zal ze jou niet meer zien. Ga dus en doe wat Ik je zeg!" Judas reageert niet langer op Petrus, maar richt zijn woede in plaats daarvan op Jezus: "Meester, weet Jij wat ik Jou te zeggen heb? Ik heb de indruk dat Jij van me af wil, of in ieder geval afstan...

-einde Saddam Hussein- 261.2 M. Valtorta: '"Ik weet dat hier de legende rondgaat —en dat Ik daardoor door sommigen word gehaat, door anderen met angstige harten aangekeken, of om een nieuwe straf aangeroepen, of uit angst voor straf verdragen— ...Ik weet dat hier de legende rondgaat dat het Mijn Blik was die deze velden vervloekte. Niet Mijn Blik, maar de gestrafte zelfzucht van een onrechtvaardige en wrede man. Als Mijn Blik de velden zou verbranden van al diegenen die Mij haten, voorwaar, wat zou er dan nog aan groen overblijven in Palestina! -vreugde om oppakken Nicolás Maduro- Ik wreek nooit de overtredingen tegen Mijzelf, maar... Ik lever hén over aan de Vader, die hardnekkig volharden in hun zonde van zelfzucht jegens anderen, en die heiligschennend het Gebod bespotten, en die, naarmate ze meer woorden ontvangen -  en met de woorden ook de daden - om hen te overtuigen zich tot liefde te bekeren, des te  wreder worden. Ik sta altijd klaar om Mijn hand op te heffen om tege...

249.4 Maria Valtorta: '"Ik zeg dat ik mijn Zoon niet langer als God zou liefhebben, dat ik zou gaan twijfelen of ik dan altijd misleid was geweest, of ik dan altijd misleid zou zijn geweest over Zijn Natuur, wanneer ik Hem zou zien falen in Zijn volmaaktheid, door Zijn gedachten te verlagen tot ménselijke overwegingen, en de bovenmenselijke uit het oog te verliezen, namelijk: het verlossen, streven naar de Verlossing van mensen, uit Liefde voor hen en tot eer van God, zélfs ten koste van pijn en wrok. Ik zou hem nog steeds liefhebben, als een zoon misleid door een kwade macht, uit medelijden, omdat hij mijn zoon is, omdat hij een wrak zou zijn, maar niet langer met die volheid van liefde waarmee ik Hem nu liefheb, nu ik zie dat Hij trouw is tegenover de Heer." (Rafaël) "Tegenover Zichzelf, zul je bedoelen." "Tegenover de Heer. Hij is de Messias van de Heer en moet net zo trouw zijn aan de Heer als ieder ander, ja, zelfs trouwer dan ieder ander, want Hij hee...

-Caïn op weg voor het doden van Abel (James Tissot)- 248.7 Maria Valtorta: 'Ze slaan rechtsaf, dan linksaf, richting het centrum van het dorp. De rumoerige menigte is al te zien, hoofdschuddend en zich verdringend bij Abels huis. En de doordringende kreten van een vrouw - onmenselijk, woest en tegelijkertijd zielig - zijn hoorbaar tot deze plek. Jezus versnelt zijn pas, en bereikt een klein pleintje —een bocht in de weg is het, die hier breder wordt, meer dan een pleintje— waar de chaos op zijn hoogtepunt is. De vrouw vecht nog steeds met de secorte voor haar zoon, zich vastklampend met één hand, die een ijzeren klauw is geworden, aan wat overblijft van de gebroken deur, en met de andere hand vastgebonden, aan de riem van haar zoon. En als iemand haar probeert los te trekken, bijt ze woest terug, zonder zich iets aan te trekken van de klappen die ze krijgt, of van het getrek aan haar haar, op zo'n woeste manier, dat haar hoofd wreed naar achteren wordt gerukt. En als ze niet bi...

248.6 M. Valtorta: '"Laten we gaan, vrienden! Vrouwen, blijf bij de herders. Ik ben zo terug!" "Nee, Zoon. Ik ga met Je mee!" Jezus loopt al snel richting de stad.  De herders aarzelen nog, maar laten de kudde dan achter bij de jongere herders, die bij de vrouwen blijven, behalve dan Jezus' Moeder en Maria van Alfeüs, die Jezus volgen en zich bij de groep apostelen voegen. Bij de derde kruising op de hoofdweg van Bethlehem, ontmoeten ze Simon, Iskariot, Petrus en Jakobus, die hen tegemoet lopen, gebarend en roepend. "Wat een verschrikking, Meester! Wat een verschrikking! En zo triest!" zegt Petrus geschokt. "Een zoon die met geweld van zijn moeder wordt weggerukt! Om gedood te worden, en zij verdedigt hem als een hyena!" Maar het is een vrouw tegenover gewapende mannen!" voegt Simon de Zeloot eraan toe. "Hij bloedt al uit meerdere wonden!" zegt Iscariot. "Ze hebben haar deur ingetrapt, want ze had zich in huis verschan...

248.5 Maria Valtorta: 'Over de stoffige weg komt een kleine escorte van gewapende mannen aan: zes kerels, vergezeld door schreeuwende mensen. De herders kijken en fluisteren onder elkaar. Dan kijken ze naar Maria en Jezus. De oudste zegt: "Het was maar goed dat jullie vanavond niet Bethlehem zijn ingegaan.' "Waarom?" "Omdat die mensen die net voorbij kwamen, een zoon van zijn moeder willen gaan rukken." "Ooo! Maar waarom?'" "Om hem te doden." "Nee toch! Wat heeft hij gedaan?" Ook Jezus vraagt dat, en de apostelen dringen zich om Hem heen om te luisteren. -Oog om oog, tand om tand... [ Ex.21:24 ]- "De rijke Joël... is vermoord aangetroffen op de weg naar de berg. Hij was op de terugweg van Sicaminon   [nu Haifa] , vol geld.  Maar het waren geen dieven, want het geld zat nog steeds bij de dode. Zijn bediende, die hem vergezelde, zei dat zijn meester hem had opgedragen vooruit te rennen om zijn terugkeer te melden, ...

-Cristo Giudice (Fra Angelico)- 225.9 Maria Valtorta: "Wat zeg je, schriftgeleerde?" "Ik zeg dat doden niks meer horen. En dat U gek bent!" De hemel zal je ervan overtuigen dat dit niet het geval is, en dat jullie kennis niets is vergeleken met die van God. Jullie hebben bovennatuurlijke dingen zo vermenselijkt, dat je aan woorden geen andere betekenis meer geven kunt dan een onmiddellijke en een aardse. Jullie hebben de Haggadda onderwezen in vaste formules, die van jullie zelf zijn, zonder de moeite te nemen de allegorieën in hun waarheid te begrijpen, en nu, in jullie ziel, moe van de druk door een mensheid die triomfeert over de geest, nu geloven jullie niet eens zelf meer wat jullie onderwijzen. En dat is de reden waarom jullie niet langer kunnen vechten tegen de occulte krachten. De dood waarover Ik spreek is niet die van het vlees, maar van de geest. Zij zullen komen, zij die mijn woord met hun oren horen en het in hun hart verwelkomen en in praktijk brengen...

-Creator Mundi (Leonardo da Vinci)- 225.8 Maria Valtorta: '"Jullie weten nog steeds niet hoezeer de Liefde, onuitputtelijk, schept. Wij zijn Liefde. En er is geen beperking voor Ons, noch is er iets dat niet kan worden toegepast op de drie niveaus van de mens: het lagere, het hogere, het spirituele. Want zoals de Vader de doden opwekt en hen leven geeft, zo kan Ik, de Zoon, leven geven aan wie Ik wil. Sterker nog, vanwege de oneindige Liefde die de Vader voor de Zoon heeft, wordt het Mij niet alleen toegestaan ​​om leven te geven aan het lagere deel, maar ook aan het hogere deel, door de gedachten en het hart van de mens te bevrijden van mentale dwalingen en boze hartstochten, én aan het spirituele deel, door de geest zijn vrijheid van zonde terug te geven. Want de Vader oordeelt niemand, maar heeft alle oordeel toevertrouwd aan de Zoon, de Zoon Diegene zijnde die met Zijn eigen offer de mensheid gekocht heeft om haar te verlossen; en dit doet de Vader uit gerechtigheid, want ...