poëma van de god-mens

651.17 Jezus zegt: 'Er is een verschil tussen de scheiding van de ziel van het lichaam door de ware dood, en de tijdelijke scheiding van de geest van het lichaam en van de levende ziel door contemplatieve extase of verrukking. Terwijl de losmaking van de ziel van het lichaam ware dood veroorzaakt, veroorzaakt extatische contemplatie, d.w.z. tijdelijke ontsnapping van de geest voorbij de grenzen van de zintuigen en de materie, geen dood. En dit komt doordat de ziel zich niet volledig van het lichaam losmaakt en afscheidt, maar dit slechts doet met haar beste deel, dat zich onderdompelt in het vuur van de contemplatie. Alle mensen, zolang ze leven, hebben een ziel in zich, dood of levend, hetzij door zonde of gerechtigheid; maar alleen de grote liefhebbers van God bereiken ware contemplatie. Dit toont aan dat de ziel, die haar bestaan ​​behoudt zolang ze met het lichaam verbonden is, —en deze eigenschap is hetzelfde in alle mensen— in zichzelf een meer uitverkoren deel heeft: de ziel...

-Opstanding van de doden (Victor Mottez)- 650.6 Maria Valtorta: 'En dank U wel dat U mij de gelegenheid hebt gegeven,  weliswaar door een schepsel, allerheiligst, maar toch menselijk,  om te zien wat het lot van de heiligen is, wat er zal gebeuren na het Laatste Oordeel, en de opstanding van het vlees, en hun hereniging, hun versmelting met de geest, en hun hemelvaart in het uur van de dood. Ik hoefde het niet te zien om het te geloven.  Want ik heb altijd vast geloofd in elk woord van de Meester. Maar velen zullen eraan twijfelen dat het vlees, na eeuwen en millennia tot stof te zijn vergaan, kan terugkeren tot een levend lichaam. Tegen hen zal ik kunnen zeggen, zwerend op de hoogste dingen, dat niet alleen Christus levend is teruggekeerd, door zijn eigen goddelijke kracht, maar dat ook zijn Moeder, drie dagen na haar dood – als zo'n dood al dood genoemd kan worden – tot leven is gekomen en, haar vlees herenigd met haar ziel, haar eeuwige woonplaats in de hemel heeft ing...

(Murillo) 650.4 M. Valtorta: 'En hij aanschouwt. Hij ziet Maria's lichaam,  nog steeds levenloos en in alle opzichten als dat van een slapende,  steeds hoger opstijgen, gedragen door de engelen. Als een laatste afscheid wappert een hoek van de mantel en de sluier, misschien door de wind die is ontstaan ​​door de snelle hemelvaart en de beweging van de engelenvleugels. En de bloemen, die Johannes rond Maria's lichaam had geschikt en vernieuwd, en die zeker in de plooien van haar kleren waren achtergebleven, regenen neer op het terras en de grond van Getsemane, terwijl het krachtige hosanna van de engelen steeds verder weg en daardoor zwakker wordt. Johannes blijft staren naar dat lichaam dat opstijgt naar de hemel, en - ongetwijfeld door een wonder dat God hem heeft geschonken, om hem te troosten en te belonen voor zijn liefde voor z'n adoptiemoeder - ziet duidelijk dat Maria, nu gehuld in de stralen van de opkomende zon, ontwaakt uit de extase die haar ziel van haar l...

427.5 Maria Valtorta: '"We zeiden dus, dat God machtig is, maar dat Hij Zijn kinderen vrij laat." "Ben ik een dóchter van God? Heb ik twee vaders? Hoeveel kinderen heeft Hij?..." "Álle mensen zijn kinderen van God, omdat Hij ze heeft gemaakt.  Zie je de sterren daarboven? Hij heeft ze gemaakt.  En deze planten? Hij heeft ze gemaakt.  En de aarde waarop we zitten, en die vogel die zingt,  en de zee die zo uitgestrekt is, alles, en alle mensen. En mensen zijn meer kinderen dan al de rest, omdat zij kinderen zijn door dat wat de ziel genoemd wordt, en ook licht, geluid en blik is, niet zo groot als de Zijne, die heel de hemel en aarde vullen, maar prachtig,  en die nooit sterven, net zoals Hij nooit sterft." "Waar is die ziel? Heb ik er een?" "Jazeker. In je hart. En het is die die je heeft doen inzien dat de Romein slecht was en die jou er zeker niet toe zal aanzetten om zoals hij te willen zijn.  Is het niet?" "Ja..." Het m...

-Elia gevoed door de raven (J. Tissot)- 379.2 M. Valtorta: '"Wat wilt Je dan doen, op de berg Adomin ?..." [weggetrokken uit Bethanië, na alweer zware aanvallen van farizeeën] vraagt ​​Jakobus van Zebedeüs. "Bidden, en een plek zoeken waar we allemaal kunnen bidden, in de komende dagen, om ons voor te bereiden op de nieuwe en steeds heviger wordende strijd." "Tegen onze vijanden?" "Ook tegen ons eigen ego. Dat heeft veel versterking nodig." "Maar zei Jij niet dat Je naar de grens van Judea en over de Jordaan wilde gaan?" "Ja. En Ik zal erheen gaan. Maar na gebed. Ik zal naar Achor gaan en dan, via Doc, naar Jericho ." "Nee, nee, Heer! Onheilspellende plaatsen voor de heiligen van Israël. Ga daar niet heen, ga daar niet heen. Ik zeg het Je, ik voel het! Iets in mij zegt het.  Ga daar niet heen! In Gods naam, ga daar niet heen!" -Elia bij de beek Kerit- Roept Johannes uit, die bijna het bewustzijn verliest, alsof...

370.13 Valtorta: 'Kom. Kom hier, tussen Mij en Mijn Moeder. Laten we van haar horen hoe het is gebeurd, want, Ik verzeker je, Ik van Mijn kant heb er noch schuld noch verdienste aan." Maria legt uit: "Ik weet er zelf weinig van. We spraken met elkaar, en zoals zo vaak gebeurt, vroegen ze me naar mijn maagdelijke gelofte. Ze vroegen me ook hoe toekomstige maagden zouden zijn, welke taken, welke heerlijkheden ik voor hen voorzag. Ik antwoordde zoals ik weet... en voor de toekomst voor hen heb voorzien, een leven van gebed, en van troost in het lijden dat de wereld mijn Jezus zal aandoen. Ik zei: 'Het zullen de maagden zijn die de apostelen zullen steunen, die de onreine wereld zullen reinigen, haar zullen bekleden met hun reinheid, haar ermee zullen parfumeren, zij zullen de engelen zijn die lofzangen zullen zingen om de godslasteringen te bedekken. En Jezus zal blij zijn, en zal dank aan de wereld schenken, en zal barmhartigheid tonen door deze lammeren die te midden v...

- zienertjes van Beauraing - 369.4 Maria Valtorta: 'Judas Thaddeüs vraagt: "Kon Je het niet voortaan voor iedereen doen? Ik bedoel: voor de twijfelaars, de schuldigen, de ontkenners. Misschien een wonder..." "Nee, neef. Een wonder doet veel goed, vooral een wonder van dit type, wanneer het op het juiste moment en de juiste plaats wordt gegeven, aan mensen die niet kwaadwillig zijn. Gegeven aan kwaadwilligen, vergroot het nog hun schuld, omdat het hun trots vergroot. Het geschenk van God beschouwen zij als een zwakheid van God, die hen, de trotsen, smeekt om Hem toe te staan ​​hen lief te hebben.  Zij zien de gave van God als een vrucht van hun grote verdiensten. Ze zeggen bij zichzelf: 'God vernedert Zich voor mij, omdat ik heilig ben.' Dat is hun complete ondergang, dus. De ondergang van een Marcus van Josias , bijvoorbeeld, en met hem van vele anderen... Wee, wee over hen die dit satanische pad bewandelen! De gave van God wordt dan veranderd in het gif van ...

369.3 Maria Valtorta: '"Ben je overtuigd?" "Ja, Meester. En... laat Jij Je alleen aan hem zien?" Jezus glimlacht en kijkt naar Petrus, die Hem van onderen aankijkt, als een kind dat het gezicht van zijn vader observeert. Hij antwoordt: "Niet alleen aan hem. Ook aan anderen die ver weg zijn, die moeizaam en alleen aan hun heiligheid werken." "Wie zijn zij?" "Het is niet nodig dat te weten." - zalige Veronica van Milaan - Jakobus van Alfeüs vraagt: "En aan ons bijvoorbeeld, wanneer wij alleen zijn, en wie weet hoe gekweld door de wereld?... Wil Je ons dan niet helpen, met Jouw aanwezigheid?" "Jullie zullen de Parakleet hebben, met Zijn lichten." "Goed... Maar ik... ken Hem niet... en... ik denk dat ik Hem nooit zal begrijpen. Jou daarentegen... Ik zal zeggen: 'O! Daar is de Meester!' en ik zal Jou vragen wat ik moet doen, vol vertrouwen dat Jij het bent..." zegt Petrus. En hij besluit: "De P...

-Petrus, Jacobus en Johannes op berg Tabor- 349.9 Maria Valtorta: '...En het is Petrus die, na een korte pauze, zegt: "Ach Heer! Ook ik zeg, net zoals Je Moeder gisteren: 'Waarom heb Je ons dit aangedaan?'... En bovendien zeg ik: 'Waarom heb Je ons dit verteld? Jouw laatste woorden... hebben de vreugde van de glorieuze aanblik uit onze harten gewist! Dit is een dag van grote angst! Eerst waren we bang voor het grote licht dat ons wekte, sterker dan wanneer de berg in brand zou staan, of als de maan voor onze ogen was neergedaald om te schijnen op het plateau. Dan Jouw verschijning, en de manier waarop Je de aarde verliet, alsof Je op het punt stond weg te vliegen. Ik was bang dat Jij, walgend van de goddeloosheid van Israël, naar de hemel zou terugkeren, misschien wel op bevel van de Allerhoogste. Daarna was ik bang door Mozes te zien verschijnen, die de zijnen destijds niet meer zonder sluier kon aankijken, zo helder scheen de weerspiegeling van God op zijn gezi...

349.6 M. Valtorta: 'Ze worden gewekt door een helderheid zo fel dat ze die van de zon overschaduwt en zich verspreidt en zelfs doordringt tot onder het groen van de struiken en bomen waaronder ze zich hebben verscholen. Ze openen hun ogen vol verbazing en zien de verheerlijkte Jezus. Hij is nu precies zoals ik Hem zie in de visioenen van het Paradijs. Uiteraard zonder de Wonden, en zonder de banier van het Kruis. Maar de majesteit van Zijn Gelaat en Lichaam is dezelfde, de helderheid is dezelfde, en het gewaad is hetzelfde, dat van dieprood veranderd is in de diamantachtige en parelachtige, immateriële stof die Hem in de Hemel omhult. Zijn Gelaat is een zon met een hemels, maar intens licht, waarin Zijn saffieren ogen schitteren. Hij lijkt zelfs langer, alsof Zijn glorificatie Zijn gestalte heeft vergroot. Ik kan niet zeggen of de helderheid, die zelfs de vlakte fosforescerend maakt, volledig van Hem afkomstig is, dan wel of Zijn eigen licht vermengd werd met dat wat op zijn Heer...

-Madonna im Rosenhag (Stefan Lochner)- 348.8 Maria Valtorta: Ondertussen zijn de bloemen en alles wat in Nazareth achterblijft, uitgeladen. Dan gaat de kar naar zijn bestemming, een stal in de stad. Het kleine huisje lijkt op een rozentuin vanwege de rozen die de discipelen overal hebben verspreid. Maar het plantje van Porfirea, dat op tafel staat, wekt de grootste bewondering van Maria, die het naar een geschikte plaats laat brengen volgens de instructies van Petrus' vrouw. Natuurlijk past niet iedereen in het kleine huisje, in de tuin, die noch een landgoed noch een boerderij is, maar lijkt op te rijzen naar de heldere hemel, om luchtig te worden, zo veel bloemenwolken hangen er aan de planten in de boomgaard. En Judas van Alfeüs, glimlachend, vraagt aan ​​Maria: "Heb jij vandaag ook je tak voor je kruik geplukt?" "Zonder twijfel, Judas. En toen je kwam, was ik hem net aan het aanschouwen..." "En droomde je opnieuw, Moeder, over je verre geheim!" zeg...

317.3 Maria Valtorta: 'Dan beginnen er langzaam, zonder snikken, tranen uit Zijn ogen te stromen en langs Zijn wangen te glijden, verdwalend in Zijn haar richting Zijn oren, en ongetwijfeld landend tussen de droge bladeren... Hij huilt zo, lange tijd, zonder te spreken of te bewegen... Dan gaat Hij rechtop zitten en... met Zijn hoofd tussen Zijn opgetrokken knieën, en Zijn ineengeklemde handen eromheen, roept Hij met heel Zijn ziel naar Zijn verre Moeder: "Moeder! Moeder! Mijn Moeder! Mijn eeuwige zoetheid! O! Moeder! O! Moeder, wat zou Ik graag willen dat je dicht bij Me was! Waarom heb Ik jou niet altijd bij Me, de enige troost van God?" Alleen de holle grot antwoordt op Zijn woorden, met een onvolmaakt echoënd gemurmel, op Zijn snikken, en lijkt zelf ook te huilen en te snikken, met zijn hoekpunten, zijn rotsblokken, en de paar, nog kleine, stalactieten, die in een hoek hangen, misschien wel de hoek die het meest onderhevig is aan de werking van het ondergrondse water...

-Herders verzorgen lam ( Hermann David Salomon Corrodi )- 281.12 M. Valtorta: "Margziam heft zijn gezichtje op en zegt tegen Jezus: "Waarom zegt Je zulke akelige dingen die Je Moeder pijn doen? Ik zal Jou niet laten sterven! Zoals ik de lammetjes heb beschermd, zo zal ik ook Jou beschermen!" Jezus aait het kind en vraagt, ​​om de twee bedroefden op te beuren: "Wat zouden jouw schaapjes nu aan het doen zijn? Mis je ze niet?" "O, ik ben bij Jou!... Maar ik denk altijd aan ze en vraag mij af: 'Heeft Porfirea ze naar de wei gebracht? En heeft ze ervoor gezorgd dat Spuma niet in het meer terechtkomt? Spuma is zo levendig, weet Je? Zijn moeder roept hem, roept hem... Maar nee hoor! Hij doet wat hij wil. En Neve, zo gulzig! Dat ze eet tot ze er ziek van wordt... -Maria met Kind en Lam (William Bourgeureau)- Weet je, Meester? Ik begrijp wat het betekent om priester te zijn in Jouw Naam. Ik begrijp het beter dan de anderen. Zij (en hij gebaart met zijn hand naa...

-Engel met Ster van Bethlehem (Hans Thoma)- 207.4 Maria Valtorta: '"Kijk daar, Bethlehem! O, dierbaar! Dierbaar land van mijn vaderen, dat mij de eerste kus van mijn Zoon heeft gegeven! Jij hebt je geopend, lekker ruikend als het brood waaraan je je naam ontleent, om het ware Brood te geven aan een wereld die sterft van de honger! Jij hebt mij omhelsd, jij in wie Rachels moederliefde is achtergebleven, als een moeder, heilig land van Davidisch Bethlehem, eerste tempel van de Heiland, van de Morgenster geboren uit Jakob om het pad van de Hemel te markeren voor de hele mensheid! Kijk eens hoe mooi het is, deze lente! Maar zelfs toen, hoewel de velden en wijngaarden kaal waren, was het prachtig! Een lichte sluier van vorst ga opnieuw schittering aan de kale takken, en ze werden bestrooid met diamanten, alsof ze gehuld waren in een ongrijpbare sluier van het paradijs. Elk huis rookte in zijn schoorsteen voor het aanstaande avondmaal, en de rook, die van terras tot terras opstee...

- Middellandse Zee (vanaf Berg Karmel?) - 187.4 Maria Valtorta: '"Oh! Het zal prachtig zijn! Ze zeggen dat je vanaf de top  [op Berg Tabor] , vanaf één punt, de grote zee kunt zien, de Zee van Rome! Wat kijk ik ernaar uit! Breng Je ons daarheen om dat te zien?" bidt Johannes, zijn brave kindergezichtje naar Jezus gericht. "Waarom wil je haar zo graag zien?" vraagt ​​Jezus, terwijl Hij hem liefkozend aankijkt. "Ik weet het niet... Omdat ze zo groot is en je het einde niet kunt zien... Ze doet me aan God denken... Toen we in Libanon waren, zag ik voor het eerst de zee, omdat ik nooit ergens anders ben geweest dan langs de Jordaan, of op ons kleine meer... en ik huilde van ontroering. Zoveel blauw! Zoveel water! En het stroomt nooit over!...  Wat een wonderbaarlijk iets! En de sterren die lichtbanen over de zee trekken... O, lach me niet uit! Ik keek naar de gouden baan van de zon tot ik verblind werd, de zilveren baan van de maan tot ik niets meer over had da...

'In een lange notitie, die de vier zijden van een gevouwen vel papier beslaat, dat in een getypte kopie werd toegevoegd, legt Maria Valtorta uit waarin het corrumperen van Eva's oog en oor bestond. "Het was een immateriële kus, d.w.z. een les in intellectuele kwaadaardigheid/baldadigheid/moedwil gegeven om - een ​​aanvankelijk spirituele - nieuwsgierigheid op te wekken. Net zoals de test die God voorstelde om Adam en Eva in genade te bevestigen, spiritueel was: gehoorzaamheid aan het enige gebod/unieke commando/leiderschap van God. De aanvankelijk spirituele nieuwsgierigheid ontaardde vervolgens in substantiële curiositeiten die steeds zwaarder en dierlijker werden." Na de oorspronkelijke toestand van Eva te hebben geïllustreerd, die God en zichzelf met juistheid zag en kende, en zichzelf kende in het hogere deel van het dochter van God zijn, en zich niet kende in het lagere deel van het dierlijk-wezen zijn, vervolgt de aantekening: "Satan, in de gedaante va...

170.3 Maria Valtorta: 'De meest geleerden onder jullie weten, met welke gaven God Adam rijk had gemaakt, voor zichzelf en voor zijn nakomelingen. Zelfs de meest onwetenden onder de kinderen van Israël, weten dat in ons de Geest is. Alleen de arme heidenen kennen deze Koninklijke Gast niet, deze Levensadem, dit hemelse Licht, dat ons lichaam heiligt en levend maakt. Maar de meest geleerden weten wélke gaven aan de mens, aan de Geest van de mens, waren geschonken. Hij was niet minder gul voor de Geest dan voor het vlees en bloed van het schepsel dat Hij met een beetje modder en Zijn Adem had gemaakt. -i- En zoals Hij de natuurlijke gaven gaf van schoonheid en integriteit , van intelligentie en wil, van het vermogen om lief te hebben, zichzelf en anderen... -ii- zo schonk Hij ook de morele gaven   door de onderwerping van de zintuigen aan de rede, zodat in de vrijheid en de beheersing van zichzelf en van de eigen wil, waarmee God Adam had gezegend, de kwade gevangenis van de zintui...