poëma van de god-mens

448.2 Maria Valtorta: 'Jezus onderbreekt deze beschuldigende rede,  waarin Petrus heel zijn Israëlitische en vissersgeest de vrije loop laat,  blozend, verstikt door verontwaardiging, hijgend alsof hij tegen de krachten van de hel vecht, en Hij zegt met een kalme glimlach: "Maar het is maar goed dat jij niet de meester bent! Gelukkig maar! Om hun en om jouw eigen bestwil.  Omdat je hen zou beletten een goede impuls te volgen, en dus een impuls die in hun geest is gegrift — heidens, geef Ik toe, maar van nature goed— in hun geest gegrift door de eeuwige Barmhartigheid, die deze schepselen, die niet schuldig zijn aan het feit dat ze in het Romeinse volk i.p.v. het Joodse geboren zijn, met een oog van medelijden aankijkt, omdat Hij ze ziet met een neiging tot dat wat goed is. En je zou jezelf schade berokkenen, omdat je een daad tegen de naastenliefde zou begaan en een andere tegen de nederigheid..." "Nederigheid? Dat zie ik niet...  Als meester van het meer, zou ik erm...

428.3 Maria Valtorta: 'Maar ik spreek, ik spreek, en ik laat U niet spreken... U hebt ons een gelijkenis beloofd!..." "Echt, u hebt ze al gemaakt. Het zou voldoende zijn om uw conclusie toe te passen, en te zeggen dat zielen als wijnranken zijn..." "Nee, Meester! Spreekt U! Ik... ik heb onzin gesproken,  en wij kunnen het werk om ze toe te passen niet zelf doen..." "Goed. Luister dan. Toen/Van zodra wij een dierlijk vlees hadden in de baarmoeder van onze moeder, schiep God in de hemel een ziel om de toekomstige mens naar Zijn evenbeeld te maken en plaatste die in het vlees dat zich in de baarmoeder vormde. En de mens, toen zijn tijd om geboren te worden aanbrak, werd geboren met zijn ziel, die tot het gebruik van de rede als onbewerkt land was. Maar toen de mens de leeftijd van de rede bereikte, begon hij te redeneren en onderscheid te maken tussen goed en kwaad. Zie dan, dat hij opmerkt/zich realiseert dat hij een wijngaard heeft, die hij naar eige...

419.7 M. Valtorta: 'Jezus klimt in een boot die aan wal is getrokken  en spreekt vanaf dat geïmproviseerde platform tot zijn toehoorders  die, in een halve cirkel, op de oever en tussen de planten zitten. Hij laat zich leiden door een vraag van een man: "Onze Wet [ Lev.21:16- ] , Meester, bestempelt degenen die ongelukkig geboren worden haast als door God getroffen, zozeer zelfs dat ze geen dienst aan het altaar mogen verrichten. Maar wat is de schuld van deze mensen? Zou het niet terecht zijn om hun ouders schuldig te verklaren, die hen ongelukkig ter wereld brengen? Vooral de moeders? En hoe moeten we deze ongelukkige kinderen behandelen?" "Luister. Een meesterlijke en volmaakte beeldhouwer boetseerde ooit een beeld, en hij creëerde een werk zo perfect, dat hij verheugd was en zei:  "Ik wil dat de aarde gevuld is met zulke wonderen." Maar hij kon de taak niet alleen aan. Daarom riep hij anderen te hulp en zei tegen hen:  "Maak mij, naar dit voorbeeld...

406.10 Maria Valtorta: 'De mens heeft een ziel. Eén. Ware. Eeuwige. Dame/Meesteres. Verdienstelijk voor beloning en straf. Die allemaal de hare zijn. Geschapen door God. Bestemd, in het scheppende Denken, om terug te keren tot God. Jullie, heidenen, wijden je te veel aan de cultus van het vlees. Een wonderbaarlijk werk, jazeker, waarop het teken van de eeuwige Duim staat. Jullie bewonderen het verstand/de rede te veel, juweel opgesloten in de kist van jullie hoofd,  vanwaaruit diens verheven stralen uitgaan. Een groot, hemels geschenk van God de Schepper,  die jullie volgens Zijn Denken gemaakt heeft als vormen,  d.w.z. volmaakt werken van organen en ledematen,  en jullie Zijn gelijkenis schonk met het Denken en met de Geest. Maar de perfectie van de gelijkenis ligt in de Geest. Want God heeft geen ledematen, en geen ondoorzichtigheid van vlees, net zomin als Hij zintuiglijkheid/zinnelijkheid of begeerte kent. Maar is de meest zuivere Geest, eeuwig, volmaakt, onveran...

399.5 Maria Valtorta: '"Heer, wat bedoelde U? U sprak met kreten van triomf en kreten van pijn!" zeggen sommige burgers. "Ja. Als iemand die weet dat hij omringd is door vijanden!" zeggen anderen. "En U wel lijkt te zeggen dat wij dat ook zullen zijn!" weer anderen. "Wat brengt morgen U, o Heer?" nog anderen. "De Glorie!" roept Judas van Kerioth. "De dood!" zucht Elise, terwijl ze huilt. "De verlossing! De vervulling van Mijn missie. Niet vang zijn. Niet huilen. Heb Mij lief! Ik ben blij dat Ik de Verlosser ben. Kom, Elise, laten we naar jouw huis gaan..." En Hij gaat als eerste op weg, zich een weg banend door de menigte, die in beroering is door tegenstrijdige emoties. "Maar waarom, Heer, altijd weer deze toespraken?!" Judas moppert, vragen stellend en verwijtend. En voegt eraan toe: "Dat zijn niet die van een koning." Jezus antwoordt hem niet. In plaats daarvan reageert hij op Zijn neef Jak...

387.3 M. Valtorta: '"Hebt u geen dorst meer, Heer? Ik zou u naar de put brengen, en met u spreken..." Jezus voelt aan dat de man iets wil bekennen en staat op en zegt: "Laten we gaan." "Ik ga ook mee!" roept Petrus uit. "Nee. Ik ben zo terug... En je moet respect hebben voor wie berouw heeft." Hij gaat met de man naar achter een huis, waarachter weer het platteland ligt. "Daar is de put... drink en luister dan naar mij." - Beit Hogla olijfgaard - "Nee, man! Werp eerst uw zorgen op Mij, en daarna... zal Ik drinken. En misschien zal Ik dan een bron hebben die nog zoeter is dan het water uit de aarde om Mijn dorst te lessen." "Welke, Meester?" "Uw berouw... Laten we onder die bomen gaan staan. De vrouwen kijken hier naar ons. Kom!" En Hij legt zijn hand op zijn schouder en duwt hem mee een olijfgaard in. "Hoe weet U dat ik schuldig ben, en dat het me spijt?" "O!... Maar spreek.  En wees niet...

346.5 Maria Valtorta: 'Iedereen staat op en schaart zich nog dichter om Hem heen – een kring van bedroefde, maar meer nog nog ongelovige gezichten – en er klinkt gemompel door de groep: "Natuurlijk... als dat zo was... dan zou Thaddeüs gelijk hebben." "Wat er met Johannes de Doper is gebeurd, is erg. Maar het heeft de man verheven, een heldhaftige tot op het einde. Als dit met Christus zou gebeuren, zou het Hem juist kleineren." "Christus kan vervolgd worden, maar niet vernederd." "Gods zalving rust op Hem." "Wie zou er nog kunnen geloven, als ze Jou aan de genade van mensen overgeleverd zouden zien?" "Dat zullen we niet toestaan!" De enige die zwijgt, is Jakobus van Alfeüs . Zijn broer valt hem aan: "Spreek jij niet? Beweeg jij niet? Hoor jij dit niet? Verdedig Christus tegen Zichzelf!" Jakobus slaat daarop zijn handen voor zijn gezicht en doet een stap achteruit, terwijl hij huilt. "Hij is een gek!" r...

342.5 Maria Valtorta: 'De Farizeeën zijn woedend. Maar een imposante oude man, is al een tijdje bij Jezus komen staan, en nu, tijdens een pauze in het gesprek, zegt hij: "Ik smeek U. Ga de synagoge binnen en onderwijs daar. Niemand heeft meer recht dan U. Ik ben Matthias , de synagoge-overste. Kom, en laat het Woord van God in mijn huis zijn, zoals het in Uw mond is." "Dank u wel, rechtvaardige van Israël. Vrede zij met u, altijd." En Jezus steekt doorheen de menigte - die zich als een golf splitst om hem door te laten, en zich vervolgens in zijn kielzog sluit en Hem volgt - het plein weer over en gaat de synagoge binnen, waarbij Hij opnieuw langs de grommende Farizeeën loopt. Maar ook zij, gaan de synagoge binnen, en proberen zich naar binnen te dringen. Maar de mensen kijken hen afkeurend aan en zeggen: "Waar komen jullie vandaan? Ga naar jullie eigen synagogen en wacht daar op de rabbi! Dit is ons huis! en wij zijn hier!" En de rabbijnen, Sadduceeën...

CCCXVII ISOLEMENT EN GEBED VAN JEZUS VOOR DE REDDING VAN JUDAS ISKARIOT 317.1 M. Valtorta: 'Jezus bevindt zich opnieuw aan de voet van de berg waarop Jiftaël is gebouwd. Maar niet op de hoofdweg (laten we het zo zeggen) of muilezelpad dat eertijds uit een karrenspoor ontstond. Nee, Hij bevindt zich op een pad voor steenbokken, zo steil is het, vol splinters, vol diepe scheuren aan de berg vastgeplakt, ik zou zeggen uitgehouwen in de verticale bergwand, alsof die door een enorme klauw is bekrast, begrensd door een ravijn dat zich loodrecht opent naar nieuwe diepten, waaronder een woeste stroom schuimt. Een misstap begaan daar betekent hopeloos vallen, stuiterend van braamstruik naar braamstruik en andere wilde planten, die ik weet niet hoe tussen de rotsspleten groeien en niet de verticale lijn hebben die typisch is voor planten, maar de schuine of zelfs horizontale lijn waartoe hun leefomgeving hen dwingt. Een misstap begaan daar betekent verscheurd worden door al die stekelige ...

-Pinocchio (Luigi Comencini, 1972)- 286.7 Maria Valtorta: '"Vandaag, door associatie van ideeën, ben jij van de herinnering aan het gebergte van je geboorteland overgegaan naar de herinnering aan de inheemse mythen en hun gelijkenis. Is het niet? Hoe komt dat? "Omdat mijn ontwaakte geest ze zich herinnerde." "Heel goed. Ook de zielen van je voorouders, die een religie aan je land hebben gegeven, herinnerden het zich. Warrig, zoals een onvolmaakt mens in staat is het te doen, iemand afgescheiden van de geopenbaarde godsdienst. Maar ze hebben het zich altijd herinnerd. Er zijn veel religies in de wereld. Welnu, als we hier, in een helder beeld, alle details daarvan zouden zien,  dan zouden we zien dat er als een gouden draad verloren in de modder, een draad is met knopen, waarin flarden van de echte Waarheid zijn opgesloten." "Maar komen we niet allemaal van dezelfde wortel? Dat zegt U toch. Waarom konden de voorouders dan, afkomstig van het oorspronkeli...

262.8 Maria Valtorta: '…Het begint net te schemeren wanneer ik hen zie vertrekken uit het huis waar ze te gast waren. Johannes van Endor en Ermasteüs nemen direct afscheid van Jezus.. Maria, met de vrouwen, vervolgt haar weg met haar Zoon langs een pad door de olijfgaarden in de heuvels. Ze praten. En natuurlijk over de gebeurtenissen van die dag. Petrus zegt: "Die Filippus is een echte gek! Hij zou zijn vrouw en dochter bijna verstoten hebben als Jij niet had geprobeerd hem tot inkeer te brengen!" Thomas: "Laten we hopen dat hij volhardt in zijn huidige berouw en niet meteen terugvalt in dat spoor van minachting voor vrouwen. Het is immers dankzij vrouwen dat de wereld blijft draaien!" zegt Thomas, en velen lachen om zijn opmerking. BartHolomeüs: "Natuurlijk. Dat klopt. Maar zij zijn onzuiverder dan wij, en..." Thomas: "Ga weg! Wat onreinheid betreft... Wij zijn ook geen engelen. Kijk eens, ik zou graag willen weten of het na de Verlossing alti...

-Cristo Giudice (Fra Angelico)- 225.9 Maria Valtorta: "Wat zeg je, schriftgeleerde?" "Ik zeg dat doden niks meer horen. En dat U gek bent!" De hemel zal je ervan overtuigen dat dit niet het geval is, en dat jullie kennis niets is vergeleken met die van God. Jullie hebben bovennatuurlijke dingen zo vermenselijkt, dat je aan woorden geen andere betekenis meer geven kunt dan een onmiddellijke en een aardse. Jullie hebben de Haggadda onderwezen in vaste formules, die van jullie zelf zijn, zonder de moeite te nemen de allegorieën in hun waarheid te begrijpen, en nu, in jullie ziel, moe van de druk door een mensheid die triomfeert over de geest, nu geloven jullie niet eens zelf meer wat jullie onderwijzen. En dat is de reden waarom jullie niet langer kunnen vechten tegen de occulte krachten. De dood waarover Ik spreek is niet die van het vlees, maar van de geest. Zij zullen komen, zij die mijn woord met hun oren horen en het in hun hart verwelkomen en in praktijk brengen...

-Creator Mundi (Leonardo da Vinci)- 225.8 Maria Valtorta: '"Jullie weten nog steeds niet hoezeer de Liefde, onuitputtelijk, schept. Wij zijn Liefde. En er is geen beperking voor Ons, noch is er iets dat niet kan worden toegepast op de drie niveaus van de mens: het lagere, het hogere, het spirituele. Want zoals de Vader de doden opwekt en hen leven geeft, zo kan Ik, de Zoon, leven geven aan wie Ik wil. Sterker nog, vanwege de oneindige Liefde die de Vader voor de Zoon heeft, wordt het Mij niet alleen toegestaan ​​om leven te geven aan het lagere deel, maar ook aan het hogere deel, door de gedachten en het hart van de mens te bevrijden van mentale dwalingen en boze hartstochten, én aan het spirituele deel, door de geest zijn vrijheid van zonde terug te geven. Want de Vader oordeelt niemand, maar heeft alle oordeel toevertrouwd aan de Zoon, de Zoon Diegene zijnde die met Zijn eigen offer de mensheid gekocht heeft om haar te verlossen; en dit doet de Vader uit gerechtigheid, want ...

- Goudhoudende medicijnen - -Goud in St.-Janscokathedraal (Valletta, Malta)- 223.6 M. Valtorta: 'Jezus verlaat zijn plaats en loopt richting het bos, aan de rand van de open plek. Hij keert het bos de rug toe, en begint te spreken. "De boosaardige honger naar goud overweldigt de mens met verwerpelijke gevoelens. Door goud geeft de mens meer van zichzelf bloot dan door wat dan ook. Zie hoeveel kwaad dit metaal zaait, met zijn fascinerende en nutteloze pracht. Ik geloof dat de lucht van de hel van zijn kleur is, zo héls is zijn aard... sinds de mens een zondaar is geworden. De Schepper had het achtergelaten in de ingewanden van die enorme lapis lazuli die de aarde is, geschapen door Zijn wil, zodat het nuttig zou zijn voor de mens, met zijn zouten , én een bron van schoonheid in Zijn tempels. Maar Satan, door Eva's ogen te kussen en in het ego van de mens te bijten, gaf een smaak van kwaad aan het onschuldige metaal. En sindsdien doden en zondigen mensen voor goud. Maakt he...

- Avinu Malkeinu, joods Onzevader (tekst) - 221.8-9 Maria Valtorta: '"Dit is de gelijkenis. Maar bij de interpretatie ervan, moet je bedenken dat de Vader van de geestelijk misvormden, God – want de geestelijk misvormden zijn de schismatici, de ketters, de afgescheidenen – gedwongen werd streng te zijn, door de vrijwillige misvormingen die zij verlangden. Maar Zijn liefde is nooit geweken. Hij wacht op ze. Breng ze bij Hem! Het is jullie plicht! Ik heb jullie geleerd te zeggen: 'Geef ons heden ons brood, o Onze Vader.' Maar weten jullie wat dat 'ons' betekent?... Het betekent niet 'aan jullie', jullie twaalven. Niet 'aan jullie' als discipelen van Christus. Maar 'aan jullie' als mensen. Aan álle mensen. Aan de aanwezigen, aan de komenden. Aan hen die God kennen, en aan hen die Hem niet kennen. Aan hen die God en Zijn Christus liefhebben, en aan hen die Hem niet liefhebben, of slecht liefhebben. Ik heb het gebed voor állen op jullie lipp...

(Salzburger Missaal) 207.11 M. Valtorta: '"Kijk..." onderbreekt Iskariot, die, nog steeds onder de indruk van de vorige dag , weinig spreekt, ook al probeert hij de vrijheid die hij voorheen had terug te krijgen. "Kijk, ik zou graag willen begrijpen... waarom de Incarnatie eigenlijk moest plaatsvinden. Alleen God kan op de wijze spreken die Satan verslaat. Alleen God kan de macht hebben van de verlossing. En ik trek het niet in twijfel... Maar kijk, mij lijkt het dat het Woord zich minder had kunnen verlagen dan Het deed, door geboren te worden als alle mensen, zich onderworpend aan de ellende van de kindertijd, en ga zo maar door... Had Hij niet in menselijke vorm kunnen verschijnen, volwassen al, met het uiterlijk van een volwassene? Of, als Hij echt een moeder wilde, er een kiezen, maar een adoptiemoeder, zoals Hij met Zijn vader deed? Ik geloof dat ik het Hem ooit heb gevraagd, maar Hij gaf me geen gedetailleerd antwoord, of ik weet het niet meer." "Vr...

De aantekening besluit: "De twee ladders van Satan: om de mens, zoon van God, tot een dier te maken; en om te proberen de Eniggeborene van God, die zichzelf Mens maakte, tot zondaar te maken. De eerste dalend van de geest naar het vlees en 'gelukt' met de fatale val. De tweede stijgend van het vlees naar de geest en 'mislukt'... Want hoe satanisch het plan ook was om de Messias tot zonde te verleiden, om elke mogelijkheid tot wedergeboorte van de mens als zoon van God voor altijd te vernietigen... toch diende het, tot vervolmaking van de Mens-God, om de Christus te handhaven in Zijn Genade als mens, en daarmee in Zijn Macht als Messias... oorzaak van het eeuwige heil voor de vrijgekochte filiatie van Adam." noot 16

ZESDE BERGREDE DE KEUZE TUSSEN GOED & KWAAD... 174.9 Maria Valtorta: '"Jullie weten al hoe Eva bedorven werd, en hoe Adam door haar. Satan kuste het oog van de vrouw en betoverde het zo, dat elk aspect, tot dan toe zuiver, een onrein aspect voor haar aannam, en vreemde nieuwsgierigheid opwekte. Daarna kuste Satan haar oren en maakte ze open voor de woorden van een onbekende wetenschap: de zijne. Ook Eva's geest wilde weten wat niet nodig was. Toen toonde Satan aan het oog en aan de geest, gewekt voor het Kwaad, wat ze nog niet eerder hadden gezien en begrepen, en alles in Eva werd geprikkeld en verdorven, en de Vrouw, terwijl ze naar de Man ging, onthulde haar geheim en haalde Adam over om het nieuwe fruit te proeven, zo mooi om naar te kijken, en zo verboden, tot dan toe. En ze kuste hem, en keek hem aan, met haar mond en haar pupillen waar Satans troebelheid al in zat. En de verdorvenheid kwam binnen in Adam, die zag, en door het oog verlangde naar het verbodene, en...

168.5 Maria Valtorta: '"Elke dag keerde ik terug naar die plek in de hoop die jonge, donkere, knappe man weer te zien... En na een tijdje zag ik hem weer... Hij sprak tegen me. Hij zei tegen me: 'Ga met me mee naar Rome! Ik zal je meenemen naar het keizerlijk hof, je zult de parel van Rome zijn!' Ik zei: 'Ja. Ik zal je trouwe vrouw zijn. Kom naar mijn vader.' Hij lachte spottend en kuste me. Hij zei: 'Geen echtgenote. Maar jij, godin, en ik, jouw priester, die je de geheimen van leven en plezier zal onthullen.' Ik was gek, ik was nog een meisje. Maar als meisje, wist ik toch wel wat het leven is... Ik was slim. Ik was wel dwaas, maar nog niet verdorven... en ik walgde van zijn aanzoek. Ik ontsnapte uit zijn armen en rende naar huis... Maar ik sprak niet met mijn moeder... en ik kon de drang om hem weer te zien niet weerstaan... Zijn kussen hadden me nog gekker gemaakt... En ik ging terug... Ik was amper terug op het eenzame strand, of hij omhelsde me al...