poëma van de god-mens

-Mozes slaat water uit de rots (Rafaël)- 457.3 M. Valtorta: 'De Allerhoogste zei tegen Mozes en Aäron: "Neem de staf en spréék tot de rots,  en er zullen rivieren ontspringen om de dorst van het volk te lessen,  zodat zij niet langer zullen klagen." Tot de eeuwige Priester zei de Allerhoogste andermaal, om een ​​einde te maken aan het geklaag van Zijn volk: "Neem de staf die ontsproten is uit het geslacht van Jesse, en er zal een bloem uit voortkomen, onaangetast door menselijk slijk, en die zal veranderen in een zoete amandelvrucht, vol zalving. En met deze amandel uit de wortel van Jesse, met deze wonderbaarlijke scheut waarop de Geest van de Heer zal rusten met Zijn Zeven Gaven, sla daarmee de rots van Israël, zodat er overvloedig water uit zal ontspringen voor hun redding." De Priester van God is de Liefde zelve. En de Liefde schiep het Vlees, en zond een scheut uit de wortel van Jesse, die niet door de modder was gevoed, en het Vlees was dat van het Vleesge...

-Dood van Aäron (James Tissot) 457.2 Maria Valtorta: 'Toen begon Hij te prediken om een ​​eind te maken aan de twisten. "Toen het volk van God, na de dood van Mirjam te Kadesh, in de woestijn in opstand kwam vanwege gebrek aan water, en tegen Mozes, hun redder en leider uit het land van zonde naar het beloofde land, riep alsof hij hun waanzinnig geworden vernietiger was, en Aäron uitschold als een nutteloze priester, toen ging Mozes met zijn broer het tabernakel binnen en sprak tot de Heer, en vroeg om een ​​wonder om een ​​eind te maken aan het gemurmel. En de Heer, hoewel Hij niet verplicht was aan elk verzoek te voldoen, vooral niet als het gewelddadig was en afkomstig van geesten die hun heilige vertrouwen in de Voorzienigheid van de Vader hadden verloren, sprak tot Mozes en Aäron. Hij had ook alleen tot Mozes kunnen spreken, want Aäron, hoewel Hogepriester, had ooit Gods goedheid verspeeld door een afgod te aanbidden. Maar God wilde hem opnieuw beproeven, en hem een ​​man...

-Vigilie Maria Hemelvaart (Kerk van alle Naties, 14 aug. 2026)- 649.20 Maria Valtorta: 'Terwijl hij dit werk doet, spreekt hij tegen de liggende vrouw alsof Maria hem kan horen. Hij zegt: "Jij bent altijd een lelietje van de vallei geweest, een zoete roos,  een stralende olijf, een vruchtbare wijnstok, een heilige aar. [cf. Hooglied 2:1-2; Sirach 24:14-17; Psalm 104:13-15] Je hebt ons jouw geur gegeven, de levensolie, de wijn der sterken,  en het brood dat de geest bewaart van de dood, voor hen die er waardig van eten. Deze bloemen passen je goed, zoals jij eenvoudig en puur bent, zoals jij versierd bent met doornen, en zoals jij vredig bent. Laten we nu deze lamp dichterbij brengen. Zo, naast jouw bed, dat hij over je waakt en mij gezelschap houdt terwijl ik over je waak, in afwachting van ten minste één van de wonderen die ik verwacht en waarvoor ik bid. Ten eerste  dat, volgens zijn wens, Petrus en de anderen, die ik een bericht zal sturen via de dienaar van Nicodemus,...

649.3-4 Maria Valtorta: '"Ik ben gewend de pijn van de scheiding van Hem te verdragen. Altijd pijn, want Zijn aanwezigheid en nabijheid waren mijn hemel op aarde. Maar ook altijd gewillig en sereen verdragen, omdat elke daad van Hem door Zijn Vader gewenst was, gehoorzaamheid aan de Goddelijke Wil was, en daarom aanvaardde ik het, omdat ook ik altijd Gods wensen en plannen voor mij heb gehoorzaamd. Wanneer Jezus mij verliet, leed ik.  Zeker wel. Ik voelde mij alleen. Mijn pijn toen Hij, als kind, me in het geheim verliet vanwege het dispuut met de tempelgeleerden,  heeft alleen God in zijn ware intensiteit kunnen meten. Maar toch, afgezien van de terechte vraag die ik, als moeder, Hem stelde - waarom Hij mij zo verliet - zei ik niets anders. En evenzo hield ik Hem niet tegen, toen Hij mij verliet om de Meester te worden... en ik was al weduwe van mijn man, en dus alleen,  in een stad die, op een paar mensen na, niet van mij hield. En toonde ik geen verbazing over Zijn ant...

370.13 Valtorta: 'Kom. Kom hier, tussen Mij en Mijn Moeder. Laten we van haar horen hoe het is gebeurd, want, Ik verzeker je, Ik van Mijn kant heb er noch schuld noch verdienste aan." Maria legt uit: "Ik weet er zelf weinig van. We spraken met elkaar, en zoals zo vaak gebeurt, vroegen ze me naar mijn maagdelijke gelofte. Ze vroegen me ook hoe toekomstige maagden zouden zijn, welke taken, welke heerlijkheden ik voor hen voorzag. Ik antwoordde zoals ik weet... en voor de toekomst voor hen heb voorzien, een leven van gebed, en van troost in het lijden dat de wereld mijn Jezus zal aandoen. Ik zei: 'Het zullen de maagden zijn die de apostelen zullen steunen, die de onreine wereld zullen reinigen, haar zullen bekleden met hun reinheid, haar ermee zullen parfumeren, zij zullen de engelen zijn die lofzangen zullen zingen om de godslasteringen te bedekken. En Jezus zal blij zijn, en zal dank aan de wereld schenken, en zal barmhartigheid tonen door deze lammeren die te midden v...

-Madonna im Rosenhag (Stefan Lochner)- 348.8 Maria Valtorta: Ondertussen zijn de bloemen en alles wat in Nazareth achterblijft, uitgeladen. Dan gaat de kar naar zijn bestemming, een stal in de stad. Het kleine huisje lijkt op een rozentuin vanwege de rozen die de discipelen overal hebben verspreid. Maar het plantje van Porfirea, dat op tafel staat, wekt de grootste bewondering van Maria, die het naar een geschikte plaats laat brengen volgens de instructies van Petrus' vrouw. Natuurlijk past niet iedereen in het kleine huisje, in de tuin, die noch een landgoed noch een boerderij is, maar lijkt op te rijzen naar de heldere hemel, om luchtig te worden, zo veel bloemenwolken hangen er aan de planten in de boomgaard. En Judas van Alfeüs, glimlachend, vraagt aan ​​Maria: "Heb jij vandaag ook je tak voor je kruik geplukt?" "Zonder twijfel, Judas. En toen je kwam, was ik hem net aan het aanschouwen..." "En droomde je opnieuw, Moeder, over je verre geheim!" zeg...

CCCXIX VERTREK UIT TYRE OP HET SCHIP VAN DE KRETENZER NICOMEDES 319.1 Valtorta: 'Tyrus ontwaakt, te midden van vlagen mistralwind. De zee is één grote, lachende golf, blauw-wit, een onrustige pracht onder een blauwe hemel, onder witte cirruswolken die naar boven stijgen, net zoals het schuim van de golven beneden opstijgt. De zon geniet van zulk een heldere dag, na zo veel grijs weer. "Ik begrijp het," zegt Petrus, opstaand in de boot waar hij geslapen heeft. "Het is tijd om te vertrekken! En 'zij' (en hij gebaart naar de zee, die onrustig de haven binnenstroomt) heeft ons het wijwater gegeven... Hmm! Laten we het tweede deel van het offer gaan volbrengen... Zeg eens, Jakobus... heb jij niet dat gevoel... dat we twee slacht-offers brengen? Ik wel." "Ik ook, Simon. En... ik dank de Meester voor het respect dat hij voor ons heeft. Maar... ik had niet degene willen zijn die zoveel pijn moest zien. En ik had nooit gedacht dit te moeten meemaken..."...

-Joodse priester voor Tabernakel- 281.16 Maria Valtorta: '"Kom, priester van Israël . De tafel is gedekt. Het is aan u, want de priester is altijd degene die geëerd moet worden omwille van het Idee dat hij vertegenwoordigt en oproept. Het is uw beurt, de patriarch onder ons, wij allen jonger, om te offeren en te zegenen." "Nee, Meester! Nee! Dat kan ik niet tegenover U. U bent de Zoon van God!" "U brengt toch ook wierook voor het altaar! Gelooft u dan niet dat God daar is?" "Jawel, dat geloof ik! Met al mijn kracht!" -Vernietiging Tempel van Jeruzalem (in 70 na Chr., Fr. Hayez)- "Wel dan? Als u niet beeft om te offeren voor de Allerheiligste Glorie van de Allerhoogste, waarom dan wel beven voor de Barmhartigheid, die Zich in het vlees heeft gehuld, om ook u Gods zegen te brengen voordat de nacht over u komt? O! Dat jullie, Israëlieten, niet weten dat Ik juist opdát de mens tot God zou naderen en niet sterven, de sluier van vlees over Mij...

-Herders verzorgen lam ( Hermann David Salomon Corrodi )- 281.12 M. Valtorta: "Margziam heft zijn gezichtje op en zegt tegen Jezus: "Waarom zegt Je zulke akelige dingen die Je Moeder pijn doen? Ik zal Jou niet laten sterven! Zoals ik de lammetjes heb beschermd, zo zal ik ook Jou beschermen!" Jezus aait het kind en vraagt, ​​om de twee bedroefden op te beuren: "Wat zouden jouw schaapjes nu aan het doen zijn? Mis je ze niet?" "O, ik ben bij Jou!... Maar ik denk altijd aan ze en vraag mij af: 'Heeft Porfirea ze naar de wei gebracht? En heeft ze ervoor gezorgd dat Spuma niet in het meer terechtkomt? Spuma is zo levendig, weet Je? Zijn moeder roept hem, roept hem... Maar nee hoor! Hij doet wat hij wil. En Neve, zo gulzig! Dat ze eet tot ze er ziek van wordt... -Maria met Kind en Lam (William Bourgeureau)- Weet je, Meester? Ik begrijp wat het betekent om priester te zijn in Jouw Naam. Ik begrijp het beter dan de anderen. Zij (en hij gebaart met zijn hand naa...

- Mademoiselle d'Ars - 262.9 M. Valtorta: 'De discussie wordt verhit. Jezus, die voorop liep met de vrouwen en Johannes en Judas Iskariot, stopt, draait zich om en grijpt in: " God had een volk voor zich dat moreel en geestelijk vormloos  was, verontreinigd door contact met afgodendienaars. Hij wilde van hen een volk maken dat sterk was in lichaam en geest. Hij gaf als voorschriften normen die heilzaam waren voor lichamelijke kracht en heilzaam voor integriteit in de zeden. Hij kon niet anders om de mannelijke lust te beteugelen, zodat de zonden waarvoor de aarde onder water werd gezet, en waarvoor Sodom en Gomorra werden verbrand, niet herhaald zouden worden. Maar in de toekomst zal de verloste vrouw niet langer zo onderdrukt worden als nu. De verboden van lichamelijke voorzichtigheid zullen blijven bestaan, maar de obstakels die haar beletten tot de Heer te komen, zullen worden weggenomen. Ik neem ze nu al weg, om de eerste priesteressen voor te bereiden van de toekomst...

- Huwelijksnacht van Tobias en Sara (Jan Steen) - 259.6a Maria Valtorta: '"Ik begrijp Je een beetje, maar wat ik begrijp, vervult mij met eerbied voor het priesterlijke karakter van Jouw priesters. Als ik het goed begrijp, zullen we veel met Jou gemeen hebben: prediking, absolutie, wonderen. Drie sacramenten dus." "Nee, Jakobus. Prediking en wonderen zijn geen sacramenten. Maar er zullen meer dan drie sacramenten zijn. Zeven, zoals de heilige kandelaar van de Tempel en zoals de gaven van de Geest van Liefde. En de Sacramenten zijn werkelijk gaven en vlammen, gegeven opdat de mens voor eeuwig en altijd voor de Heer mag branden. Er zal ook een Sacrament zijn voor het huwelijk van de mens. Dat waarnaar al gehint wordt in het symbool van de heilige bruiloft van Sara van Raguel, bevrijd van de duivel. Het zal echtgenoten voorzien van alle hulp die ze nodig hebben voor een heilige samenleven volgens Gods wetten en wensen. Ook de bruidegom en de bruid worden bedienaren va...

259.4 Maria Valtorta: '"Goed. Maar de mens blijft uit zichzelf zondigen... En wie zal die andere zonden wegnemen?" "Altijd de priester, Jakobus. Als een volwassene gedoopt wordt, worden samen met de erfzonde de andere zonden uitgewist. Als iemand al gedoopt is en opnieuw zondigt, zal de priester hem absolutie verlenen, in naam van de Drie-ene God, en door de verdienste van het vleesgeworden Woord, net zoals Ik dat met zondaars doe." "Maar Jij bent heilig! Wij..." "Jullie moeten heiligen zijn, omdat je heilige dingen aanraakt, en dat toedient wat van God is." "En zullen we dan dezelfde persoon meerdere keren dopen, zoals Johannes die onderdompeling in water toestaat telkens wanneer iemand bij hem komt?" "In zijn doop reinigt Johannes slechts door de nederigheid van degene die zich onderdompelt. Dat heb Ik je al al verteld. Jullie zullen niemand herdopen die al gedoopt is, behalve in het geval dat het geen apostolische maar schi...

250.8b M. Valtorta: '"En zo zál het zijn! Want de eenheid van mijn priesters zal het vitale deel zijn in het grote lichaam van Mijn Kerk, waarvan Ik de bezielende Geest zal zijn. En rond dit vitale deel zullen al die oneindige partikeltjes van gelovigen zich verzamelen om één lichaam te vormen dat naar Mijn Naam genoemd zal worden. Maar als de vitaliteit in het priester-lijk deel zou ontbreken, zouden de oneindige deeltjes dan leven kunnen hebben? Waarlijk, Ik, die in hen aanwezig ben, zou Mijn Leven tot in de verste uithoeken van de deeltjes kunnen uitstralen, de geblokkeerde en nutteloze waterreservoirs en kanalen negerend, die hun dienst niet willen vervullen. Want de regen valt waar hij valt, en de goede deeltjes, uit zichzelf capabel het leven te willen, zouden evenzeer Mijn Leven leven. Maar... wat zou het christendom dan zijn? Een nabijheid van zielen en zielen. Nabij, maar toch gescheiden, door kanalen en reservoirs die niet langer een verbindende band vormen, die elk ...

-H. Franciscus van Assisi- 250.8a M. Valtorta: '"Ik herhaal dat Ik geen reden zag om mijn daden te rechtvaardigen, maar wilde dat jullie Mijn concept zouden begrepen en het je eigen maken. Voor nu, en voor andere, soortgelijke gevallen in de toekomst, wanneer Ik niet langer bij jullie ben. Laat geen afwijkend concept, geen farizeïsche verdenking dat je God zou besmetten door Hem een ​​berouwvolle zondaar te brengen, jullie er ooit van weerhouden dit werk te doen, dat de volmaakte kroon is van de Missie waartoe Ik jullie bestem. Onthoud altijd, dat Ik niet gekomen ben om heiligen te redden, maar zondaars. En doen jullie hetzelfde, want de leerling staat niet boven zijn Meester, en als Ik er niet voor terugdeins de verworpenen der aarde bij de hand te nemen, die de behoefte aan de hemel voelen - die het eindelijk voélen - en hen vol vreugde naar God leid, want dat is Mijn Missie, en elke overwinning een rechtvaardiging van mijn menswording, die het Oneindige achterliet... aarze...

250.7 Maria Valtorta: '"Elke ziel is een heilig vuur door God geplaatst op het altaar van het hart, om het offer van het leven te verbranden met de Liefde voor de Schepper van dat leven. Elk leven is een holocaust [brandoffer] als het goed besteed wordt, elke dag is een offer om met heiligheid geconsumeerd te worden. Maar de plunderaars komen! De verdrukkers van de mens, en van de ziel van de mens. Het vuur zinkt weg in de diepe put. En niet uit heilige noodzaak, maar uit noodlottige dwaasheid/zotternij. En daar, ondergedompeld in de riolen van alle beerputten van ondeugd, wordt het één rottende, zware modder... totdat... een priester in die diepte afdaalt en die modder terugbrengt naar het licht van de zon, en hem bovenop het brandoffer van zijn eigen offerande legt. Want weet dit: de heldenmoed van de bekeerling is niet genoeg. Het vereist ook de moed van degene die bekeert. Inderdaad, die moet aan de andere voorafgaan, want zielen worden gered door ons offer. Want op díe...

- ' Proef met het Bittere Water ' - 248.9 Maria Valtorta: '"Geloof je niet wat Ik zeg? Welnu, kijk dan. Hier is geen stof van de Tempel, noch het water ervan [ Num. 5:17 ] , en hier zijn geen woorden in inkt geschreven om het water bitter te maken, dat het oordeel is over jaloezie en overspel  [ Num. 5:23-24 ] . Maar hier ben Ik. En Ik oordeel." Jezus' Stem is zo indringend als een trompetstoot. De mensen verdringen zich om alles goed te zien. Alleen de Heilige Maagd en Maria van Alfeüs blijven achter om de flauwgevallen moeder te helpen. "En Ik oordeel als volgt! Geef Mij een snufje stof van de straat, en een druppel water in een kruik! En terwijl ze Mij gegeven worden, jullie die beschuldigen, en jij die beschuldigd wordt, antwoord Mij: "Ben jij onschuldig, zoon? Vertel het oprecht aan Hem die jouw Redder is." "Dat ben ik, Heer." "Asher, kun jij zweren dat jij niets dan de waarheid hebt gesproken?" "Ik zweer het. Ik zo...

CCXLV BESCHULDIGING VAN DE NAZARENERS WEERLEGD DOOR DE GELIJKENIS VAN DE GENEZEN MELAATSE 245.5 Maria Valtorta '"Luister! Ik weet wat jullie bedoelen. Maar Ik antwoord je: 'Jullie vergissen je!' Zoals Ik Mijn armen open voor de stervenden, om hen tot leven te wekken, en de doden roep, om hen tot leven te brengen, zo open Ik ook Mijn armen voor de wérkelijk stervenden, en roep Ik ook de wérkelijk doden, de zondaars, om hen tot het eeuwige leven te brengen en hen op te wekken, als ze al verrot zijn, zodat ze nooitt meer sterven. Maar Ik zal jullie een gelijkenis vertellen! Een man wordt melaats door vele zonden. De menselijke samenleving isoleert hem van zijn medemensen, en de man, in afschuwelijke eenzaamheid, mediteert over zijn toestand en over de zonde die hem tot die toestand heeft gebracht. Zo verstrijken vele jaren, en wanneer hij het het minst verwacht, wordt de melaatse genezen. De Heer heeft hem Genade bewezen, vanwege zijn vele gebeden en tranen. Wat doet de...