poëma van de god-mens

-Assunzione (Francesco Solimena)- 650.5 Maria Valtorta: 'Johannes' visioen is voorbij. Hij laat zijn hoofd zakken.  Op zijn vermoeide gezicht zie je zowel de pijn van Maria's verlies als de vreugde van haar glorieuze bestemming. Maar nu overwint de vreugde de pijn. Hij zegt: "Dank U, mijn God! Dank U! Ik voelde dat dit zou gebeuren.  En ik wilde wakker blijven, om geen enkel moment van haar Hemelvaart te missen.  Maar ik had al drie dagen niet geslapen! Slaap, vermoeidheid, in combinatie met verdriet,  overweldigden me en overmeesterden me, net toen de Hemelvaart aanstaande was... Maar misschien wilde U dit zelf, o God, zodat ik dat moment niet zou verstoren en niet te veel zou lijden...  Ja. U wilde het zeker, net zoals U nu gewild hebt dat ik zag wat ik zonder een wonder van U niet had kunnen zien. U hebt mij de kans gegeven haar weer te zien, hoewel ze al zo ver weg was, al verheerlijkt en glorieus, alsof ze dicht bij me was. En Jezus weer te zien! O! Een gez...

370.17 Maria Valtorta: 'Jezus heft Zijn hoofd op, dat Hij over de twee kinderen had gebogen, en ziet Maria zich over Judas' moeder heen buigen. Hij staat op en gaat naar hen toe. Hij legt Zijn hand op het grijzende hoofd van Maria van Simon: "Waarom huil je, vrouw?" "O Heer! Heer! Ik heb een demon gebaard! Geen moeder in Israël zal mijn verdriet evenaren!" "Maria, een andere moeder [van Marcus van Josias ...] , en om dezelfde reden als die van jou, zei en zegt deze woorden tegen Mij. Arme moeders!..." "O mijn Heer, is er dan nog iemand die, net als mijn Judas, zo slecht is en zo slecht jegens U? O, dat kan niet! Hij die U heeft... heeft zich overgegeven aan vuile praktijken. Hij die uw adem inademt... is wellustig en een dief; misschien wordt hij wel een moordenaar. Hij... o! Zijn gedachten zijn leugens! Zijn leven is koorts. Laat hem sterven, Heer! In godsnaam! Laat hem sterven!" "Maria, je hart laat jou hem erger zien dan hij is. A...

346.4 Maria Valtorta: 'De maaltijd is snel voorbij, gekruid met rust en zuiver water. Maar omdat Jezus blijft zitten, verplaatst niemand zich. De discipelen komen dichterbij, om te horen wat Jezus zegt, die door de apostelen wordt ondervraagd. En ze vragen opnieuw naar wat Hij eerder over Zijn moeder had gezegd. "Ja. Want Mijn moeder zijn in het vlees zou op zich al een grote eer zijn. Bedenk dat Hanna van Elkana wordt herinnerd als de moeder van Samuel. Maar hij was slechts een profeet, en toch wordt zijn moeder herinnerd, omdat zij hem ter wereld bracht. Daarom zou Maria, en met de hoogste lof, geprezen moeten worden, omdat zij de wereld Jezus de Verlosser heeft gegeven. Maar dat zou weinig zijn. Vergeleken met de grootheid die God van haar eist om de maat te volbrengen die nodig is voor de Verlossing van de wereld. Maria zal Gods verlangen niet teleurstellen. Ze heeft Hem nooit teleurgesteld. Van verzoeken om totale liefde tot die om totale opoffering, zij heeft zichzelf g...

335.15 Maria Valtorta: '"Waarom willen jullie jezelf altijd perfect achten, jullie die door het lot hoog zijn geplaatst? En zelfs als jullie in sommige dingen perfect zouden zijn, waarom streven jullie er dan niet naar om in álles perfect te zijn? Waarom haten jullie Mij, omdat ik jullie wonden blootleg? Ik ben de genézer van je geest! Kan een arts genezen, als hij de wonden niet blootlegt en reinigt? Maar weten jullie dan niet dat velen, en die vrouw die naar buiten ging is er één van, de éérste plaats aan Gods feestmaal verdienen, ook al zijn ze ogenschijnlijk gemeen? Het gaat niet om het uiterlijk! Het gaat om het hart! Het gaat om de geest! God ziet jullie vanaf Zijn Troon. En Hij oordeelt jullie! Hoeveel mensen ziet Hij wel niet, die béter zijn dan jullie! Luisteren jullie dus. Handel in principe altijd zo: als je wordt uitgenodigd voor een bruiloftsfeest... kies dan altijd de laatste plaats! Jullie zullen dubbel geëerd worden, wanneer de meester tot je zegt: "Vriend...

317.3 Maria Valtorta: 'Dan beginnen er langzaam, zonder snikken, tranen uit Zijn ogen te stromen en langs Zijn wangen te glijden, verdwalend in Zijn haar richting Zijn oren, en ongetwijfeld landend tussen de droge bladeren... Hij huilt zo, lange tijd, zonder te spreken of te bewegen... Dan gaat Hij rechtop zitten en... met Zijn hoofd tussen Zijn opgetrokken knieën, en Zijn ineengeklemde handen eromheen, roept Hij met heel Zijn ziel naar Zijn verre Moeder: "Moeder! Moeder! Mijn Moeder! Mijn eeuwige zoetheid! O! Moeder! O! Moeder, wat zou Ik graag willen dat je dicht bij Me was! Waarom heb Ik jou niet altijd bij Me, de enige troost van God?" Alleen de holle grot antwoordt op Zijn woorden, met een onvolmaakt echoënd gemurmel, op Zijn snikken, en lijkt zelf ook te huilen en te snikken, met zijn hoekpunten, zijn rotsblokken, en de paar, nog kleine, stalactieten, die in een hoek hangen, misschien wel de hoek die het meest onderhevig is aan de werking van het ondergrondse water...

304.2 M. Valtorta: 'Margziams toilet is klaar en de kleur keert terug in zijn koude, donkere wangen. Jezus neemt hem van Zijn knieën en staat op, loopt naar de volgende kamer, gevolgd door iedereen. Maria komt als laatste, met het kind aan de hand. En  ze berispt hem zachtjes... "Wat moet ik nu met je doen, ik? Jij bent ongehoorzaam geweest. Ik had je gezegd: 'Blijf in bed tot ik terugkom,' en je bent eerder opgestaan..." "Ik ben wakker geworden door het geroep van Johannes..." verontschuldigt Margziam zich. "Je had net dan moeten weten te gehoorzamen. In bed blijven liggen zolang je slaapt, is geen gehoorzaamheid, en het levert je geen enkele verdienste op. Je had het moeten weten te doen toen het wel iets opleverde, omdat het wilskracht vereiste. Ik zou je bij Jezus hebben gebracht. Dan had je Hem helemaal voor jezelf gehad, zonder het risico te lopen verkouden te worden." "Ik wist niet dat het zo koud was..." "Maar ik wist het...

281.6 Maria Valtorta: 'Tot Mij komen als discipel betekent alle liefde opgeven voor één liefde: de Mijne. Zelfzuchtige liefde voor jezelf, schuldige liefde voor rijkdom, verstand of macht, eerbare liefde voor je partner, heilige liefde voor je moeder en vader, liefdevolle liefde voor je kinderen en broers – álles moet wijken voor Mijn liefde als je de Mijne wilt zijn. Voorwaar, Ik zeg jullie, Mijn discipelen moeten vrijer zijn dan vogels die in de hemel zweven, vrijer dan de winden die over het firmament waaien, zonder dat iemand hen tegenhoudt, niemand of niets. Vrij, zonder zware ketenen, zonder de banden van materiële liefde, zelfs zonder de fijne webben van de lichtste barrières. De geest is als een tere vlinder gevangen in de zware cocon van het vlees, en zijn vlucht kan worden belemmerd of zelfs helemaal gestopt, zelfs door het iriserende en ongrijpbare web van een spin: de spin van de sensibiliteit, van de onvrijgevigheid in de opoffering. Ik wil alles, zonder voorbehoud. De...

- 'Troost, troost Mijn volk' (Jes.40:1) - 209.5 Maria Valtorta: 'Jezus laat de herders, en wendt Zich tot de menigte. "Vrede zij met jullie! Gisteren hoorde Ik twee grote ongelukkigen spreken. De ene bij de dageraad van zijn leven, de andere bij zonsondergang: twee zielen die huilden om hun verlatenheid. En Ik weende in Mijn hart met hen mee, toen Ik zag hoeveel pijn er op aarde is, en hoe alleen God die kan verlichten. God! De juiste kennis van God, van Zijn grote, oneindige Goedheid, van Zijn voortdurende Aanwezigheid, van Zijn Beloften. Ik zag hoe een mens door een medemens kan gemarteld worden, en hoe hij door de dood kan overweldigd worden in verlatenheid, waar Satan op inwerkt, om de pijn te vergroten en ondergang te creëren. Toen zei Ik tegen Mezelf: 'De kinderen van God mogen deze marteling binnen de marteling niet ondergaan. Laten we kennis van God geven aan hen die haar nog ontberen, en laten we haar teruggeven aan hen die haar onder stormen van pijn v...

-Chanoeka (lichtjesfeest)  herdenkt 'oliewonder'  t.b.v. herinwijding 2e Tempel (na ontheiliging door Grieken)  door Judas Makkabeüs na de veldslag bij Bethzur in 164 v. Chr.- -Jozua, David en Judas Makkabeüs (Lucas van Leyden)- 209.2 Maria Valtorta: 'Een groep mensen – voornamelijk zeer oude mannen en vrouwen, Elises leeftijd – raakt aan de praat en loopt dan naar voren. Ze naderen Jezus, die met Petrus en Bartholomeüs spreekt, en roepen, enigszins aarzelend: "Meester..." "Wat willen jullie?" vraagt ​​ Bartholomeüs . "Met de Meester spreken om Hem te vragen..." "Moge er vrede met u zijn. Welke vragen wilt u mij stellen?" Ze worden bemoedigd door Zijn glimlach en zeggen: "Wij zijn allemaal vrienden van Elise, van haar huis. Wij hebben gehoord dat ze genezen is, en willen haar graag zien. En U horen. Mogen we komen?" "Om Mij te horen, zeker. Om haar te zien, nee vrienden. Beteugel uw vriendschap en ook uw nieuwsgierighei...

185.6 Maria Valtorta: '"Armzalige mensen zouden kunnen tegenwerpen: 'Waarom laat Jij dan individuele of collectieve stormen ontstaan?' Als Ik met Mijn Almacht het Kwaad zou vernietigen, welk kwaad het ook is, zouden jullie gaan geloven dat júllie de auteurs van het Goede zijn, wat in werkelijkheid Mijn geschenk zou zijn, en je zou nooit nog aan Mij denken. Nooit nog. Jullie hebben pijn nodig, arme kinderen, om jezelf eraan te herinneren dat jullie een Vader hebben. Zoals de verloren zoon, die zich herinnerde dat hij er een had, toen hij honger leed. Tegenslagen dienen om je te overtuigen... van jullie nietigheid, van jullie dwaasheid, oorzaak van zoveel dwalingen, en jullie kwaadaardigheid, oorzaak van zoveel rouw en pijn, van jullie zonden, oorzaak van de straf die jullie je zelf opleggen, en van Mijn bestaan, van Mijn macht, van Mijn goedheid. Dit is wat het Evangelie van vandaag jullie vertelt. 'Jullie' Evangelie van dit uur, arme kinderen. Roep Mij!! Jezus ...

170.8 Maria Valtorta: '"GEZEGEND BEN IK ALS IK KAN HUILEN ZONDER OPSTANDIGHEID Pijn is op de aarde. En pijn wekt tranen bij de mens. 170.8 Lijden was er niet. Maar de mens heeft het lijden op de aarde gebracht. En door een verdorvenheid van zijn intellect studéért hij erop om het steeds te verergeren, op alle mogelijke manieren.  Bovenop de ziekten en tegenslagen die het gevolg zijn van bliksem, stormen, lawines en aardbevingen, bedenkt die mens, om te lijden, en bovenal anderen te laten lijden... - want we willen alleen dat ánderen lijden, en niet wijzelf, onder de middelen die we bedenken om mensen te laten lijden - ...bedenkt dus die mens... steeds vreselijker dodelijke wapens en steeds sluwere ontberingen van morele aard. Hoeveel tranen wekt de mens niet op op instigatie van zijn geheime koning, Satan! En toch zeg Ik jullie in waarheid, dat deze tranen geen gebrek zijn van de mens, maar net een vervolmaking. De mens is een verstrooid kind, een oppervlakkige zorgeloze, ee...

74.8 Maria Valtorta: 'De menigte, die steeds luidruchtiger is geworden sinds Jezus de Verlosser noemde, en vervolgens Zijn Moeder, vertoont nu duidelijker tekenen van opwinding. "Zwijg, Meester," zegt Judas. "En laten we gaan!" Maar Jezus luistert niet naar hem. Hij vervolgt: "...voor de Messias... die de Genade van de Vader-God gered heeft van de tirannen om Hem te bewaren voor het volk, voor hun redding en..." Een schelle vrouwenstem roept: "Vijf, vijf heb ik er gebaard, en niemand is er nog, in mijn huis! O ellendige ik!" en ze schreeuwt hysterisch. Dat is het begin van de opschudding. Een andere rolt zich in het stof, scheurt haar kleren, toont een borst die verminkt is in de tepel, en schreeuwt: "Hier, hier zie, op deze borst hebben ze de keel van mijn eerstgeborene doorgesneden! Het zwaard sneed zijn gezicht af, samen met mijn tepel. Oh! mijn Elisa!" "En ik? En ik? Ginder is mijn paleis! Drie graven in één, bewaakt door d...

-Rachel die weent om haar kinderen [ Jer.31:15 ]- 73.6 Maria Valtorta: '"Waarom vervloeken jullie dan allemaal de herders en de magiërs? Als jullie ook jezelf als dwazen beschouwen, dan zouden jullie ook jezelf moeten vervloeken. Maar vloeken wordt niet toegestaan ​​door het voorschrift van de liefde. Vloeken trekt vervloeking aan. Weten jullie zeker dat je gelijk hebt? Zou het niet waar kunnen zijn dat de herders en magiërs toch de waarheid vertelden, aan hen geopenbaard door God? Waarom willen jullie geloven dat zij leugenaars waren?" "Omdat de jaren van de profetie niet vervuld waren. Nadat we erover nadachten... nadat het bloed, dat de bekkens en de stromen rood maakte, de ogen van onze gedachten opende!" "En had de Allerhoogste niet, uit overmatige Liefde voor Zijn volk, de komst van de Verlosser kunnen anticiperen? Waar baseerden de magiërs hun bewering op? Je vertelde Me dat ze uit het Oosten kwamen..." "Van hun berekeningen op een nieuwe s...

XLIV AFSCHEID VAN DE MOEDER EN VERTREK UIT NAZARETH -HET HUILEN EN BIDDEN VAN DE MEDEVERLOSSERES- --1e JAAR VAN HET OPENBARE LEVEN VAN JEZUS-- 44.1 Maria Valtorta: 'Ik zie de binnenkant van het huis van Nazareth. Ik zie een kamer, ze lijkt op een eetkamer waar het gezin maaltijden nuttigt en de uren van rust doorbrengt. Het is een heel klein kamertje, met een eenvoudige rechthoekige tafel tegenover een soort koffer/schrijn, die aanleunt tegen een muur. Dit is de zitplaats aan een kant. Tegen de andere muren staat een weefgetouw met kruk, en nog twee andere krukjes, en een rek met olielampen en andere voorwerpen erop. Er staat een deur open naar de kleine tuin. Het moet tegen de avond zijn, want er is niets anders te zien dan een herinnering aan de zon bovenop een hoge boom, die net de eerste bladeren laat zien. - Jezus zit aan tafel. Hij eet en Maria bedient hem, gaande en komende door een opening, die naar de plaats leidt waar de haard is, waarvan de gloed te zien is door de halfo...

-Geboorte van Johannes (Tintoretto)- 23.9 Maria zegt: 'Als mijn aanwezigheid de Doper had geheiligd, dan had ze van Elizabeth niet de veroordeling weggenomen die van Eva kwam. "Met pijn zult gij kinderen baren"... had de Eeuwige gezegd. Alleen ik, zonder vlek, en die geen menselijk samenkomen had gekend, was vrijgesteld van pijn. Verdriet en lijden zijn de vruchten van de zonde. Toch moest ook ik, die Onbevlekt was, lijden en verdriet kennen, omdat ik de Mede-Verlosseres was. Maar de kwelling van het baren kende ik niet. Nee. Déze kwelling kende ik niet. -Vrouw, ziehier Uw zoon (R. van der Weyden)- Maar geloof me, O dochter... dat er nooit een kwelling van het kraambed is geweest noch zal zijn vergelijkbaar met de mijne... als Martelares van een Spiritueel Moederschap, dat plaatsvond op het hardste bed, dat van mijn  Kruis, aan de voet van het Schavot van de Zoon die stierf voor mij. En wélke moeder, die gedwongen wordt om op déze manier te baren? Om de marteling van ...

-Geboorte van Johannes (Ventura Salembeni)- 23.5 Maria Valtorta: 'Sara komt binnen en wenkt Haar naar buiten. Maria gaat naar buiten, op haar blote voeten, de tuin in. "De meesteres wil ú!" zegt Sara. "Ik kom!" En Maria loopt langs het huis, beklimt de trap... Ze lijkt wel een witte engel die ronddwaalt in de stille nacht vol sterren. Ze gaat binnen bij Elisabeth. "Oh! Maria! Maria! Zoveel pijn! Ik kan er niet meer tegen, Maria! Hoeveel pijn moet je lijden om moeder te zijn!" Maria streelt haar liefdevol en kust haar. "Maria! Maria! Laat mij mijn handen op jouw Schoot leggen!" Maria neemt Elizabeths twee gerimpelde en gezwollen handen en legt ze op haar ronde buik, terwijl zij ze met haar zachte, dunne handjes vasthoudt. (Jacques Daret) En Zij praat zachtjes, nu ze alleen zijn: "Jezus is daar, en Hij hoort en ziet jou. Vertrouwen, Elisabeth. Zijn heilige hartje klopt sneller, omdat Hij nu voor jouw welzijn werkt. Ik voel het kloppen also...

-Visitatie (Lucca della Robbia)- 23.3 Maria Valtorta: 'Duiven moeten Elizabeths favorieten zijn. Wanneer ze voor het oude torentje staan, waar de duiven al verzameld zijn - de vrouwtjes in de nesten, de mannetjes ervoor en niet bewegend, maar bij het zien van de twee vrouwen toch nog groetend -  is Elizabeth ontroerd. De zwakte van haar toestand overweldigt haar en bezorgt haar angsten die haar aan het huilen maken. Ze onthult ze aan haar nichtje. (Rogier van der Weyden) "Als ik moest sterven... mijn arme kleine duiven! Jij blijft niet... Als jij in mijn huis bleef, zou ik het niet erg vinden om te sterven. Ik zal de grootste vreugde hebben gehad die een vrouw kan hebben, een vreugde waarbij ik me had neergelegd dat ik ze nooit zou kennen, en zelfs over de dood kan ik niet klagen bij de Heer, omdat Hij... zegen Hem... mij vervuld heeft van Zijn Goedheid. Maar er is Zacharias... en er zal het kind zijn. Een oude man, die zonder zijn vrouw verdwaald zou raken in de woestijn. En ...

XXII DE DAGEN IN HEBRON VRUCHTEN VAN MARIA'S NAASTENLIEFDE JEGENS ELIZABETH - Visitatie (Meester Heinrich van Konstanz) - 22.1-2 Maria Valtorta: 'Ik zie... en het lijkt ochtend, Maria zit te naaien, zittend in de benedenkamer. Elizabeth komt en gaat voor het huis zorgen. En als ze binnenkomt, laat zij nooit na even Maria's blonde hoofd te aaien, nog blonder tegen de nogal donkere muren en onder de straal van de prachtige zon die door de deur naar binnen komt, die uitkomt op de tuin. Elizabeth buigt zich voorover om naar Maria's werk te kijken – het is het borduurwerk dat ze in Nazareth had – en ze prijst de schoonheid ervan. "Ik heb ook wat vlas te spinnen," zegt Maria. "Voor je kind?" "Nee. Ik had het al toen ik niet dacht..." Maria zegt verder niets. Maar ik begrijp het: "...toen ik niet dacht de Moeder van God te moeten zijn." "Maar nu zul je het voor Hem moeten gebruiken. Is het mooi? Fijn? Kinderen hebben heel zachte sto...

-Annunciatie (Maurice Denis)- 17.9 Maria zegt: 'Vreugde...om moeder te zijn! Ik had mij aan God toegewijd, van jongs af aan, omdat het Licht van de Allerhoogste mij had verlicht over de oorzaak van het kwaad in de wereld, en ik, voor zover dat in mijn macht lag, het spoor van Satan uit mij had willen wegwissen. Ik wist niet dat ik onbevlekt was. Ik kon mij dat niet voorstellen, dat ik dat zou zijn. Er alleen al aan denken, zou aanmatiging en trots zijn geweest, omdat het voor mij, geboren uit menselijke ouders, niet passend ​​was te denken dat ik de Uitverkorene zou zijn om de Onbevlekte te worden. De Geest van God had mij onderricht over de pijn van de Vader over Eva's verdorvenheid, die zichzelf, een schepping van Genade, had willen verlagen tot een lagere scheppingsgraad. Het was mijn bedoeling om die pijn te verzachten, door mijn vlees terug te brengen naar engelachtige zuiverheid door mezelf onschendbaar te houden voor menselijke gedachten, verlangens en contacten. Alleen...