poëma van de god-mens

[later, in Kafanaüm...] 460.10 Maria Valtorta: '"Moeder, kom mee met Mij naar boven. Wij zullen deze uren samen doorbrengen." Maria volgt Hem zwijgend.  Ze gaan de bovenkamer binnen,  koel en schaduwrijk door de wijnranken die er groeien  en de gordijnen die schaduw bieden. "Ga je weg, mijn Jezus?!"  Maria is erg bleek. "Ja. Het is tijd." "En moet ik niet naar het Loofhuttenfeest komen? Mijn zoon!..."  Maria snikt. "Moeder! Waarom? Het is niet de eerste keer dat we uit elkaar gaan!" "Nee. Dat is waar. Maar... O! Ik herinner me wat Je mij vertelde in het bos bij Gamla ... Mijn zoon! Vergeef een arme vrouw. Ik zal Jou gehoorzamen... Ik zal met Gods hulp sterk zijn... Maar ik wil een belofte van Jou..." "Welke, Moeder van Mij?" "Dat Je dit vreselijke uur niet voor mij zult verbergen.  Niet uit medelijden, niet uit wantrouwen jegens mij...  Dat zou te pijnlijk zijn... en te veel kwelling... Pijnlijk omdat...  ik...

-Assunzione (Francesco Solimena)- 650.5 Maria Valtorta: 'Johannes' visioen is voorbij. Hij laat zijn hoofd zakken.  Op zijn vermoeide gezicht zie je zowel de pijn van Maria's verlies als de vreugde van haar glorieuze bestemming. Maar nu overwint de vreugde de pijn. Hij zegt: "Dank U, mijn God! Dank U! Ik voelde dat dit zou gebeuren.  En ik wilde wakker blijven, om geen enkel moment van haar Hemelvaart te missen.  Maar ik had al drie dagen niet geslapen! Slaap, vermoeidheid, in combinatie met verdriet,  overweldigden me en overmeesterden me, net toen de Hemelvaart aanstaande was... Maar misschien wilde U dit zelf, o God, zodat ik dat moment niet zou verstoren en niet te veel zou lijden...  Ja. U wilde het zeker, net zoals U nu gewild hebt dat ik zag wat ik zonder een wonder van U niet had kunnen zien. U hebt mij de kans gegeven haar weer te zien, hoewel ze al zo ver weg was, al verheerlijkt en glorieus, alsof ze dicht bij me was. En Jezus weer te zien! O! Een gez...

- Vlucht naar Egypte (Giotto, detail) - 649.13 Maria Valtorta: 'Maria buigt zich over hem heen, legt haar hand op zijn snikkende hoofd en zegt: "Nee. Niet zo. Waarom doe je me pijn? Jij was zo sterk onder het kruis, en dat was een tafereel van ongekende gruwel, zowel vanwege de kracht van Zijn martelaarschap als vanwege de satanische haat van het volk! Zo sterk en troostend was je, voor Hem en voor mij, toen! En vandaag, op deze sabbatavond, zo sereen en kalm,  en terwijl ik me verheug in de naderende vreugde die ik voel,  ben je zo van streek?!... Kalmeer! Volg het voorbeeld! Verenig je met alles wat ons omringt en wat in mij is. Alles is vrede. Heb ook vrede. Alleen de olijfbomen doorbreken met hun zachte geritsel de absolute rust van het uur. Maar dit zachte geluid is zo zoet, dat het lijkt alsof er engelen rond het huis vliegen. En misschien doen ze dat ook wel. -Rust op weg naar Egypte (L.Cranach de Oudere)- Want engelen waren altijd dicht bij me , een of vele, toen ik o...

- Gamla (3D reconstructie) - 454.5 Maria Valtorta: 'Jezus, die ver vooruit was,  is blijven staan ​​om op de vrouwen te wachten. Van degenen die hem vanuit Hippos gevolgd waren,  zijn nog drie mannen en de weduwe overgebleven. De anderen hebben een voor een besloten Hem te verlaten en naar hun stad terug te keren. De twee groepen herenigen zich. Jezus zegt: "Laten we hier blijven ​​en op de maan wachten. Dan zullen we verder trekken om bij zonsopgang de stad Gamala binnen te gaan." "Maar Heer! Weet u nog hoe ze Jou verdreven? Ze smeekten Jou   [na de varkens...] om te vertrekken..." "Nou? Ik ben vertrokken, en nu keer Ik terug.  God is geduldig en wijs. Dan, in hun onrust, konden zij het Woord niet verwelkomen, dat met een gerust hart verwelkomd moet worden om vruchtbaar te zijn. Denk aan Elia [1Kon.19:13-18] en zijn ontmoeting met de Heer bij de Horeb, en bedenk dat Elia al een ziel was die geliefd was bij de Heer, en gewend was Hem te begrijpen. Alleen ...

447.5 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt verder, alsof niets Hem onderbroken heeft: "Jullie moeten werken, hoezeer het kwaad ook werkt, om het Huis van de Heer in jullie zelf en om je heen te bouwen, zoals Ik jullie aan het begin heb gezegd. Maken, met grote heiligheid, dat God steeds weer neerdaalt in de harten en op ons geliefde vaderland, dat al zo zwaar gestraft is, en niet weet welke wolk van rampspoed er boven het noorden hangt, in de machtige natie die ons al beheerst en ons steeds meer zal beheersen, omdat de daden van haar burgers de Bovenstebeste doen walgen en de machtige opjutten/prikkelen. En met de toorn van God en van de heerser, willen jullie misschien daarmee vrede en voorspoed? Wees, o wees goed, kinderen van God. Zorg ervoor dat niet één, maar honderden en honderden goede mensen in Israël, de vreselijke straffen van de hemel afwenden. Ik heb jullie bij het begin verteld dat waar er geen vrede is, het woord van God niet kan zijn, dat, vreedzaam gehoord, vrucht dr...

CDXLVII TOESPRAAK OVER BARMHARTIGHEID IN DE SYNAGOGE VAN KAFARNAÜM BELEDIGING DOOR FARIZEEËR ELI CENTURION REAGEERT KORDAAT 447.1 Maria Valtorta: 'Het is Sabbat. Dat denk ik tenminste... want ik zie de mensen in de synagoge bijeen. Maar het kan ook zijn dat ze daar bijeengekomen zijn om aan de zon te ontsnappen,  of om meer veiligheid te vinden in het huis van Jaïrus . En de mensen dringen dicht op elkaar,  aandachtig, ondanks de hitte, die zelfs door de openstaande deuren en ramen, die voor tocht zorgen, niet te verzachten is. Zij die de synagoge niet in konden, uit angst om onderweg door de zon te worden verbrand, hebben hun toevlucht gezocht in de schaduwrijke tuin achter de synagoge, de tuin van Jaïrus, met zijn dichte pergola's en weelderige fruitbomen.  En Jezus spreekt vlakbij de deur die naar de tuin leidt, zodat Hij gehoord wordt door deze toehoorders, evenals door die in de synagoge.  Jaïrus staat aan Zijn zijde, aandachtig.  De apostelen staan ​​bij ...

-Intercessie van Christus en Maria (Lorenzo Monaco)- 445.14 Maria Valtorta: '"Goed. Nu jullie er allemaal zijn en het alweer mooi weer wordt,  stel ik voor dat we vanavond naar Kafarnaüm vertrekken!" zegt Petrus. Maria, die altijd instemt, zegt ditmaal: "Nee, Simon. We kunnen niet vertrekken tenzij eerst...  Mijn zoon, een moeder heeft tot mij gebeden dat Jij, Jij die alleen dat kunt doen, de ziel van haar enige zoon bekeert. Ik smeek Jou, luister naar me, want ik heb beloofd... Vergeef hem... Jouw vergeving..." "Die is al gegeven, Maria. Ik heb al met de Meester gesproken..." onderbreekt Iskariot, in de veronderstelling dat Maria het over hem heeft. "Ik spreek niet over jou, Judas van Simon.  Ik spreek over Esther van Levi , van Nazareth,  een moeder die gedood werd door het gedrag van haar zoon.  Jezus, zij stierf in de nacht dat Jij wegging.  En haar smeekbeden tot Jou waren niet voor haarzelf,  arme gemartelde moeder van een schandelijke zoon,...

412.3 Valtorta: '"Maar iemand vroeg Me waarom Ik het lelietje-van-dalen zo prefereer... Ziehier Mijn antwoord: 'Vanwege haar nederigheid.' Alles eraan straalt nederigheid uit...  De plaatsen waar ze van houdt...  de houding van de bloem...  Ze doet me denken aan Mijn Moeder... Deze bloem... zo klein! En toch, ruik de geur van een enkel steeltje.  De lucht eromheen is ermee doordrenkt... Ook Mijn Moeder, nederig, verlegen, onbekend,  die alleen maar vroeg om onbekend te blijven... Toch was haar geur van heiligheid zo sterk, dat ze me uit de hemel trok..." "Zie Jij een symbool van Jouw Moeder in die bloem?" "Ja, Thomas." "En denk Jij dat onze voorouders, toen ze de lelietjes-van-dalen prezen,  een voorgevoel hadden van Haar?" vraagt ​​Jacobus van Alfeüs. "Dan hebben ze haar ook vergeleken met andere planten en bloemen. Met de roos, de olijfboom en de zachtmoedigste dieren: tortels, duiven..." zegt Iskariot haast met woede. ...

-Romeinse boog met watertoevoer (Battir, Westbank)- 402.3 Maria Valtorta: 'Jezus wendt zich tot Johanna en zegt: "Wel, laten we nu dan Mijn goede discipel blij maken. Ik zal, zoals jij gewenst hebt, tot jouw dienaren spreken, voor Ik vertrek." Hij komt naar voren, naar de rand van de schaduw, die steeds langer wordt naarmate de zon langzaam ondergaat,  die al lijkt op een sinaasappel waarvan de onderkant beschadigd is.  Beschadiging die steeds groter wordt, naarmate de ster verdwijnt achter de bergen van Beth Ginnah,  en een vurige gloed achterlaat aan de heldere hemel. "Geliefde vrienden, Chusas en Johanna, en jullie, hun goede dienaren, die de Heer al kennen, door de lippen van Mijn discipel Jonathan, sinds vele jaren, en door de lippen van Johanna, sinds zij Mijn trouwe discipel werd, luister! Ik heb afscheid genomen in alle streken van Judea, waar Ik de meeste leerlingen heb, dankzij het werk van de eerste discipelen, de herders, en dankzij hun gehoorzaamheid aa...

395.4 Maria Valtorta: 'Een schemerige, koele gang, een paar deuren. Aan het eind ervan staat de laatste deur op een kier, en er weerklinken kreten... De vrouw loopt ernaartoe en gaat binnen, zeggende: "Mevrouw, er is een rabbi die met u wil spreken." "Waarom?... Om mij te vertellen dat ik vervloekt ben? Dat ik zelfs in het hiernamaals geen vrede zal hebben?" zegt de zieke vrouw, hijgend en angstig. "Nee. Om u te vertellen dat uw vrede volkomen zal zijn, als u dat wenst, en dat u gezegend zult worden met uw Johanna, voor altijd!" zegt Jezus, die in de deuropening verschijnt. De zieke vrouw, geel, opgezwollen, en hijgend op haar bed, ondersteund door vele kussens, kijkt Hem aan en zegt: "O! Wat voor woorden! Dat is de eerste keer, dat een rabbi me niet heeft uitgescholden... Wat een hoop!... Mijn Johanna... bij mij... in zaligheid... geen pijn meer... pijn veroorzaakt door een vervloekte man... niet tegengehouden door haar die hem gebaard heeft... e...

- In hoc signo vinces (Slag bij de Milvische Brug) - 394.2 Maria Valtorta: '"Ik spoor je aan, o jullie van Keriot, en dit zal de laatste keer zijn dat Ik jullie aanspoor, om de wegen van de wijsheid te volgen – en alleen de goede wil te volgen. Bijna aan het eind van Mijn bediening, zeg Ik jullie de woorden die bij Mijn geboorte werden gezongen: "Vrede is voor de mensen van goede wil." Vrede! Dat wil zeggen, succes/geslaagd zijn, dat wil zeggen, overwinning, op aarde en in de hemel, want God is met hen die de goede wil hebben van Hem te gehoorzamen. God kijkt niet zozeer naar de hoogdravende werken die de mens op eigen initiatief verricht, als dat Hij naar de nederige, prompte en trouwe gehoorzaamheid kijkt aan de werken die Hij voorschrijft. Ik herinner jullie aan twee episodes uit de geschiedenis van Israël. Twee voorbeelden dat God niet daar is waar de mens op eigen initiatief wil handelen, en daarbij de ontvangen order vertrapt. Laten we naar de Makkabeeën kijk...

-Schuldoffer in joodse Tempel- 387.5 Maria Valtorta: 'Jezus kijkt hem aan en fluistert: "En laat ons ook deze zonden op Mij nemen!... Zoon! Luister. Ik ben Barmhartigheid, geen angst. Ik ben ook voor jou gekomen. Schaam je niet voor Mij... Ik ben de Verlosser. Wil je vergeving? Waarvoor?" "Voor mijn misdaad. Vraagt U dat aan Mij? Ik heb mijn broer gedood!" "U zei: 'Ik wilde hem alleen maar slaan'... omdat u op dat moment beledigd en boos was. Maar toen u haatte en vervloekte, niet één maar alle zes de broers, was u niet net beledigd en boos, u deed het als ademhalen. Uit eigen beweging. De haat en de vloek, de vreugde toen u ze getroffen zag worden, was uw geestelijk brood, toch?" "Ja, Heer. Tien jaar lang was het mijn brood." "Wel, in werkelijkheid... bent u de grootste misdaad begonnen vanaf het moment dat u haatte en vervloekte. U hebt uw broers zesmaal vermoord." "Maar Heer, zij hadden mij geruïneerd en gehaat... En...

-huidige arbeidsmigranten- 375.5 Maria Valtorta: 'Maar de allergezegendste is Margziams grootvader! Hij wijkt geen moment van zijn kleinzoon, en geniet ervan hem te zien en naar hem te luisteren... Zo nu en dan, zittend naast Margziam, die staat, legt hij zijn grijze hoofd op de borst van zijn kleinzoon, die hem streelt. Jezus ziet dit gebaar verschillende keren en vraagt ​​de oude man: "Vader, is jouw hart blij?" "O, heel blij, mijn Heer! Het lijkt zelfs onwerkelijk. Ik heb nog maar één verlangen..." "Wat is het?" "Het verlangen dat ik mijn (klein)zoon heb verteld. Maar hij keurt het af." "Welk verlangen is het?" "Ik zou graag willen sterven,  als het mogelijk is in deze vrede. Op zijn minst snel. Want ik heb al het grootste goed gehad. Geen schepsel op aarde kan meer hebben. Weggaan... niet meer lijden... Weggaan... Zoals U terecht zei in de Tempel, o Heer! 'Wie offers brengt met het bezit van de armen, is als iemand die ...

370.10 Maria Valtorta: 'We bevinden zich op de derde trap wanneer we Elise van Bethzur ontmoeten, die ernstig naar beneden komt met de vrouw van Filippus. "Ach, Heer!" roept die laatste. "Van wie neemt U, en aan wie geeft U!... Maar moge U toch gezegend zijn!" "Waar hebt u het over, mevrouw?" "Vandaag zult U het weten... Wat een pijn, en wat een glorie, Heer! U verminkt mij, en kroont mij!" Filippus, die dicht bij Jezus staat, zegt: "Wat vertel je daar? Waar heb jij het over? Jij bent mijn vrouw, en wat er met jou gebeurt, raakt mij..." "O, je zult het weten, Filippus! Ga, ga met de Meester mee!" Ondertussen vraagt ​​Jezus aan Elise of zij al volledig genezen is. En de vrouw, aan wie het grote leed van vroeger de waardigheid van een bedroefde koningin heeft geschonken, zegt: "Ja, mijn Heer. Maar lijden met vrede in je hart, is geen kwelling. En dit keer heb ik vrede in mijn hart." "En weldra zul je nog meer...

-L'Apparition (Gustave Moreau)- 348.3 Valtorta: 'Zo met elkaar sprekend, bereiken ze het huis en gaan naar binnen. Nadat de heer des huizes en zijn vrouw de Meester hebben vereerd, vervolgt Manaën zijn uiteenzetting: "Inmiddels heeft de opwinding en de belangstelling voor U alle plaatsen doordrongen, en de aandacht getrokken, zelfs van de meest onnozelen, en van mensen die afgeleid worden door zaken die heel anders zijn dan dat wat U bent. De berichten over wat U doet, zijn zelfs doorgedrongen tot binnen de smerige muren van Machaerus , of binnen de luxueuze toevluchtsoorden van Herodes, of het nu om het paleis van Tiberias gaat, of de kastelen van Herodias, of het schitterende paleis van de Hasmoneeën bij de Sixtus. Ze stromen als golven van licht en kracht over de barrières van duisternis en laagheid, ze breken de hopen zonde af, gestort om te dienen als loopgraven en schuilplaatsen voor de smerige liefdes van het hof en voor hun wrede misdaden. Ze schieten als vuurpi...

-Tamariskboom- 333.3 Valtorta: '"Johannes! Geef dat lam aan een metgezel, en kom kijken naar de zee vanaf de top van die zandruggen! Ik ga ook mee!" Inderdaad lopen ze nu op een weg vlak langs de zee, er slechts van gescheiden door een brede strook van glooiende duinen, waarop slanke palmbomen wuiven of wilde tamariskbomen , mastiekbomen en andere zandplanten. Jezus gaat met Johannes mee. Maar wie blijft zonder Hem achter? Niemand! En al snel zijn ze allen daar boven, in de prachtige, wolkenloze zon, uitkijkend over de serene, glimlachende zee... De stad Ptolemaïs is vlakbij, met haar witte huizen. "Zullen we er naarbinnen gaan?" vraagt ​​Judas aan Alfeüs. "Hoeft niet. We stoppen om te eten bij de eerste huizen. Ik wil 's avonds in Sicaminon zijn, misschien vinden we er Isaak wel." "Wat een goed werk doet hij toch, hè? Heb je van Abel, Johannes en Jozef gehoord?" "Ja. Maar álle discipelen zijn zeer ijverig. Ik prijs Mijn Vader hie...

-Johannes kalmeert Jacobus (The Chosen)- 292.2 Maria Valtorta: 'Maar meer nog dan hun tussenkomst, is het de stem van Jezus die Petrus' woede tot bedaren brengt. Hij verschijnt vanuit een deuropening en zegt: "Simon, zwijg nu. En jij, man, zwijg ook." "Heer, deze herbergier was de eerste die insinuaties maakte en dreigementen uitte." "Nazarener, ík was de eerste die me beledigd voelde." Ikke, hij. Hij en ikke. De twee schuldigen schuiven de schuld naar elkaar door. Jezus stapt naar voren, ernstig en kalm. "Jullie hebben allebei ongelijk. En jij, Simon, nog meer dan hij. Want jij kent de Leer van liefde, vergeving, zachtmoedigheid, geduld en broederschap. Om te voorkomen dat je net als alle Galileeërs slecht behandeld wordt, moet je zorgen dat je respect verdienen als heilige. En u, man, als u zich beter voelt dan anderen, loof God dan, en wees het waard om het alsmaar meer te worden. En bovenal, bezoedel uw ziel niet met valse beschuldigingen....

289.7 M. Valtorta: 'Het crr crr van de kameeldrijver laat ons weten dat de kameel op het punt staat terug te keren, in een rustig tempo nu, zonder geluid te maken in het dikke gras buiten de achterpoort, die door een bediende onmiddellijk wordt geopend. En Margziam keert vrolijk terug, blozend van de race — een klein mannetje gehesen op de hoge rug—  lachend, zwaaiend met zijn armen, terwijl de kameel knielt, en hij glijdt van het bizarre zadel en liefkoost de donkere kameeldrijver. En rent dan naar Jezus toe en roept: "Wat prachtig! Zijn de Wijzen uit het Oosten op zulke dieren gekomen om Jou te aanbidden? Ook ik zal met hen rondgaan, om Jou overal te verkondigen! De wereld lijkt groter, van bovenaf gezien, en zegt: 'Kom toch, kom, jullie die het Goede Nieuws kennen!' O! Weet je dat?... Die man heeft het ook nodig!... En ook u, koopman, en al uw dienaren!... Hoeveel mensen wachten en sterven zonder het te kunnen ontvangen... Meer mensen dan er zand is in de rivier. Al...

289.6 Maria Valtorta: 'Jezus legt Zijn vingers op Syntyches bruine haar en zegt: "Zonde wordt het, wanneer iemand, de Waarheid kennende, toch volhardt in de Dwaling. Niet wanneer iemand ervan overtuigd is dat hij in de waarheid is, en er nooit een stem kwam die zei: 'Wat ik breng is de Waarheid. Laat jullie hersenschimmen varen voor deze Waarheid, en je zult de hemel ontvangen.' God is rechtvaardig. Wil jij dat Ik deugd niet beloon, omdat ze enkel en alleen ontstaan is te midden van de verdorvenheid van een heidense wereld? Wees gerust, dochter!" "Maar de erfzonde dan? En de afschuwelijke cultus? Maar..." Er zouden nog meer tegenwerpingen van Israëlieten zijn gevolgd ​​om Syntyches gekwelde ziel te ontmoedigen, als Jezus ze niet met een gebaar tot zwijgen had gebracht. Hij zegt: "De erfzonde is gemeenschappelijk voor iedereen, voor Israëliet en niet-Israëliet. Ze is niet het voorrecht van de heidenen. En heidense aanbidding zal zonde zijn... vanaf h...