poëma van de god-mens

375.8 Maria Valtorta: 'Jezus buigt zich over de stervende man en legt Zijn hand op diens hoofd. Hij bidt. De man opent zijn ogen. Hij lijkt een beetje dronken. Verbaasd... Maar hij komt al snel weer bij zinnen. Hij gaat zitten door zijn vuisten tegen de grond te drukken. Hij kijkt Jezus aan. Hij vraagt: "Wie bent U?" "Jezus van Nazareth." "De Heilige! Waarom bent U hier vlakbij mij? Waar zijn ze? Waar zijn mijn zus en haar dochter? Wat is er gebeurd?" Hij probeert zich alles te herinneren. "Man, u noemt mij een heilige. Gelooft u dan dat ik er een ben?" "Ja, Heer. U bent de Messias van de Heer." "Is Mijn woord heilig voor u?" "Ja, Heer." "Dan..." Jezus staat op. Hij dringt aan: "Dan gebied Ik u, als Meester en Messias, om te vergeven. U kwam hier en werd beledigd..." "Ach! Samuel! Ja!... De bijl! Ik had hem aangeklaagd..." zegt hij, terwijl hij opstaat. "Nee. Vergeef hem, in naa...

-gezin Holleeder- 375.7 M. Valtorta: 'Ze verlaten de hal, de voorhal, het huis. De verlaten en donkere straten worden snel doorkruist. Ze bereiken het noodlottige huis. "Het huis van Samuel?! Waarom..." "Zwijg, Judas. Ik heb je meegenomen omdat Ik vertrouw op je verstand." De oude man heeft zichzelf bekendgemaakt. Ze gaan naar binnen. Ze gaan naar de bovenkamer, waar ze de gewonde man naartoe hebben gesleept. "Een dode?! Maar Meester! We maken onszelf onrein!" "Hij is niet dood.  Je ziet hem ademen en je hoort hem naar adem happen. Dadelijk zal Ik hem genezen..." "Maar hij is gewond aan zijn hoofd! Hier is een misdaad begaan! Wie heeft dat gedaan?... En dat op de dag van het Lam!" Judas is verbijsterd. "Hij was het," zegt Jezus, wijzend naar Samuel, die zich in een hoek heeft gegooid, opgerold, stervender dan de stervende zelf, verlamd van angst zoals de ander in doodsstrijd, met de zoom van zijn mantel over zijn hoofd, zo...

-Le Meurtre (Cézanne)- 375.6 Maria Valtorta: 'De poort wordt met een harde klap dichtgeslagen, waarvan het geluid luid nagalmt. Er ontstaat paniek onder de aanwezigen. "Wie is daar?" "Wie loopt er op Paasavond rond?" "Militie?" "Farizeeën?" "Soldaten van Herodes?" Maar terwijl de opwinding toeneemt, verschijnt Levi , de paleiswacht: "Vergeef me, Rabbi," zegt hij, "er is een man die U wil spreken. Hij bevindt zich in de hal. Hij lijkt erg van streek. Hij is oud en lijkt een gewone man te zijn. Hij wil u spreken. En snel." "O, la, la! Dit is geen avond van wonderen! Kom morgen terug..." zegt Petrus. "Nee. Elke avond is een tijd van wonderen en barmhartigheid!" zegt Jezus, terwijl Hij opstaat en weer afdaalt, om naar de hal te gaan. "Ga Jij alleen? Ik kom ook mee!" zegt Petrus. "Nee. Blijf jij maar waar je bent!" Hij gaat samen met Levi naar buiten. Achterin, bij de zware voor...

-huidige arbeidsmigranten- 375.5 Maria Valtorta: 'Maar de allergezegendste is Margziams grootvader! Hij wijkt geen moment van zijn kleinzoon, en geniet ervan hem te zien en naar hem te luisteren... Zo nu en dan, zittend naast Margziam, die staat, legt hij zijn grijze hoofd op de borst van zijn kleinzoon, die hem streelt. Jezus ziet dit gebaar verschillende keren en vraagt ​​de oude man: "Vader, is jouw hart blij?" "O, heel blij, mijn Heer! Het lijkt zelfs onwerkelijk. Ik heb nog maar één verlangen..." "Wat is het?" "Het verlangen dat ik mijn (klein)zoon heb verteld. Maar hij keurt het af." "Welk verlangen is het?" "Ik zou graag willen sterven,  als het mogelijk is in deze vrede. Op zijn minst snel. Want ik heb al het grootste goed gehad. Geen schepsel op aarde kan meer hebben. Weggaan... niet meer lijden... Weggaan... Zoals U terecht zei in de Tempel, o Heer! 'Wie offers brengt met het bezit van de armen, is als iemand die ...

-huidige viering in Bovenkamer te Jeruzalem- 375.4 Maria Valtorta: 'Na de maaltijden, de laatste beker gedronken, de laatste psalm gezongen, stromen allen die in de verschillende vertrekken waren naar het atrium. Maar ze passen er niet allemaal in, vanwege de tafel, die nogal wat ruimte inneemt. "Laten we naar de rode kamer gaan, Meester. We zullen de tafel tegen de muur schuiven, en ons allemaal om U heen verzamelen," stelt Lazarus voor,  en hij gebaart de dienaren ervoor te zorgen. Nu lijkt Jezus, zittend in het midden, tussen de twee kostbare zuilen, onder de glinsterende kroonluchter, hoog op een voetstuk gemaakt van twee kleine stoelen die voor het diner gebruikt werden, op een koning die troont te midden van zijn hovelingen. Zijn linnen gewaad, aangetrokken voor de maaltijd, glanst alsof het van kostbare draden is gemaakt, en lijkt nog witter, vergeleken met het doffe rood van de muren en het glanzende rood van de zuilen. En zijn gelaat is werkelijk goddelijk en v...

-Atrium van welstellende Romeinse familie- 375.3 Maria Valtorta: 'De avondmalen zijn in volle gang. Met een oneerlijke verdeling van de gasten, naar menselijke maatstaven, maar vanuit een hogere visie, bedoeld om eer en liefde te betonen aan hen die door de wereld gewoonlijk over het hoofd worden gezien. Zo zitten in de prachtige, koninklijke rode zaal, waarvan het gewelf wordt ondersteund door twee rode porfieren zuilen, waartussen de lange tafel is geplaatst, de boeren van Jochanan, samen met Margziam en Isaak, en andere discipelen, totdat het juiste aantal is bereikt [ cf.OT ] . In de zaal waar het diner de vorige avond plaatsvond, zitten andere discipelen, tussen de meest nederige. In de witte zaal – een droom van witheid – zitten de maagd-discipelen, en met hen, die slechts met z'n vieren zijn, de zussen van Lazarus en Anastatica, en andere jonge vrouwen. Maar de koningin van het feest is Maria, de Maagd bij uitstek. In de volgende ruimte, die wellicht een bibliotheek is...