poëma van de god-mens

426.13 Maria Valtorta: 'O, Meester!... We waren daar voor het diner...  Maar hoe konden wij tot een paar maanden geleden naar die orgieën gaan,  zonder ons misselijk te voelen?  We zijn gevlucht zodra we ons doel hadden bereikt...  Maar onze mannen imiteren die beesten daar nog steeds...  Wat walgelijk, Meester!...  En wij moeten ze daarna ontvangen... daarna..." "Wees streng en geduldig.  Door het goede voorbeeld te geven, zullen jullie je mannen verbeteren." "O! Dat is onmogelijk!... U weet het niet..."  De vrouw huilt meer van verontwaardiging dan van pijn.  Jezus zucht. Lidia vervolgt:  "Claudia vertelt U dat ze dit deed  om U te laten zien dat ze U vereert  als de enige Man die verering waardig is.  En ze wil dat ik U vertel dat ze U dankt dat U haar de waarde van een ziel en van zuiverheid hebt bijgebracht.  Dat zal ze onthouden. Wilt U het meisje zien?" "Ja. En wie is die man?..." "De stomme Numidiër, die Claud...

-Johanna en Chusas (zoals gezien door MV)- 400.4 M. Valtorta: 'Johanna glijdt het gras op, en, half op haar hielen zittend, lager dan Jezus, die hoger op Zijn zetel zit, sober en stijf in Zijn houding, afstandelijk als man,  afstandelijker dan wanneer ze gescheiden zouden zijn door meters en meters en obstakels en obstakels,  maar dichtbij als God en Vriend door de vriendelijkheid van Zijn blik en Zijn glimlach. En ze kijkt naar Hem, Johanna kijkt naar Hem, in de zachte schemering van de meiavond. Eindelijk spreekt ze: "Mijn Heer... voordat ik spreek... moet ik Jou vragen stellen... Je gedachten leren kennen... begrijpen of ik mij altijd heb vergist in het begrijpen van Jouw woorden... ik ben een vrouw, een domme vrouw... misschien heb ik gedroomd... en weet ik pas nu de dingen echt... de dingen zoals Jij ze hebt gezegd, zoals Jij ze hebt voorbereid, zoals Jij ze voor Jouw Koninkrijk wenst...  Misschien heeft Chusas gelijk ... en heb ik ongelijk..." "Heeft Chusas jou...

372.4 Maria Valtorta: 'Maar de gouden stem van Maria Magdalena barst heftig los: "Sinds wanneer, o man, vergeet jij dat je een dienaar bent en dat onze inschikkelijkheid jou je als een meester doet gedragen? Van wie zijn dat huis en die olijfgaard? Alleen wij kunnen tegen de Rabbi zeggen: 'Niet komen, om ons bezit niet te laten beschadigen'... Maar wij zeggen dat niet! Want het zou altijd het grootste goed zijn, als de vijanden van Christus, in hun zoektocht naar Hem,  de planten, de muren en zelfs de rotswanden zouden vernielen. Want alles zou vernietigd worden omdat het de Liefde heeft gehuisvest, en de Liefde zou ons, Haar trouwe vrienden, liefde schenken. Maar laat ze tocj komen! Laat ze maar vernielen! Laat ze maar vertrappen! En wat dan nog! Het is genoeg dat Hij ons liefheeft en dat Hij ongedeerd blijft!" Jona zit klem  tussen de angst voor zijn vijanden en die voor zijn vurige meesteres, en mompelt: "En als ze mijn zoon kwaad doen?..." Jezus tr...

CCCLXXI DONDERDAG VOOR PASEN CLAUDIA'S BESCHERMING EN ONDERDAK IN HET PALEIS VAN LAZARUS STATUUT VAN HET KONINKRIJK -Maria Magdalena (Lorenzo Ferri, naar MV)- 371.1 Maria Valtorta: 'Jezus' volgelingen blinken zeker niet uit in heldhaftigheid!  Het nieuws dat Judas brengt, is als de verschijning van een sperwer boven een erf vol kuikens,  of van een wolf aan de rand van een kudde!  Angst, of minstens opwinding, is duidelijk te zien op minstens negen tiende van de aanwezigen,  vooral bij de mannen. Ik geloof dat velen de scherpte van een zwaard of zweep al op hun huid voelen,  en het minimum waar ze aan denken is dat ze de kerkers van de gevangenis zullen moeten ervaren, in afwachting van hun proces. De vrouwen zijn minder onrustig.  Meer dan onrustig zijn ze bezorgd over hun kinderen of echtgenoten,  en adviseren hen en hun echtgenoten om in kleine groepjes te vluchten en zich over het platteland te verspreiden. - Maria Magdalena verzet zich tegen deze...

370.13 Valtorta: 'Kom. Kom hier, tussen Mij en Mijn Moeder. Laten we van haar horen hoe het is gebeurd, want, Ik verzeker je, Ik van Mijn kant heb er noch schuld noch verdienste aan." Maria legt uit: "Ik weet er zelf weinig van. We spraken met elkaar, en zoals zo vaak gebeurt, vroegen ze me naar mijn maagdelijke gelofte. Ze vroegen me ook hoe toekomstige maagden zouden zijn, welke taken, welke heerlijkheden ik voor hen voorzag. Ik antwoordde zoals ik weet... en voor de toekomst voor hen heb voorzien, een leven van gebed, en van troost in het lijden dat de wereld mijn Jezus zal aandoen. Ik zei: 'Het zullen de maagden zijn die de apostelen zullen steunen, die de onreine wereld zullen reinigen, haar zullen bekleden met hun reinheid, haar ermee zullen parfumeren, zij zullen de engelen zijn die lofzangen zullen zingen om de godslasteringen te bedekken. En Jezus zal blij zijn, en zal dank aan de wereld schenken, en zal barmhartigheid tonen door deze lammeren die te midden v...

-onbekend- -Novices in tuin (W. John Leech)- 366.4 Maria Valtorta: 'De Zeloot, na een tamelijk lange stilte, staat op het punt te spreken. Maar de apostelen en discipelen, die Margziam aan de voet van Gethsemane ontmoet hebben, komen naar hen toe gerend, en Simon blijft zwijgend, terwijl Jezus ieders groet beantwoordt, en daarna, samen met Petrus, naar de olijfgaard en het huis verderloopt. Petrus vertelt Hem dat ze al sinds zonsopgang op de uitkijk stonden, dat Elise nog steeds aan het lijden is in Johanna's huis, dat de Farizeeën de vorige avond gekomen zijn, dat... dat... dat... een hoop onsamenhangend nieuws, waarna uiteindelijk de vraag gesteld wordt: "En Lazarus?"... waarop Jezus uitvoerig antwoordt. Petrus, erg nieuwsgierig, kan het niet laten om te vragen: "En... niets, Heer? Geen... nieuws...?" "Jawel. Je zult het te zijner tijd horen. Waar is Margziam met de vrouw ? Al in het huis?" "O nee! De vrouw durfde niet verder te gaan. Ze zit...

CCCLXII NA DE WAARSCHUWING DOOR MARIA MAGDALENA , MISSIE EN BESTEMMING VAN 'STEMMEN VAN GOD', ONTMOETING MET MARIA EN DISCIPELEN 362.1 M. Valtorta: 'Ze bevinden zich nu aan de overkant van de Jordaan en lopen snel in zuidwestelijke richting, op weg naar een tweede heuvelrug, hoger dan de eerste, met lage heuveltjes, waarachter de Jordaanvlakte ligt. Uit hun gesprek begrijp ik dat ze de vlakte hebben vermeden om niet terug te vallen in de modder aan de overkant, en dat ze van plan zijn om te gaan naar waar ze moeten zijn door de binnenwegen te volgen, die beter onderhouden en begaanbaar zijn, vooral bij regenachtig weer. "Waar zouden we zijn?" vraagt ​​Matteüs, die moeite heeft zich te oriënteren. "Tussen Silo en Bethel , zeker. Ik herken de bergen!" zegt Thomas. "Wij waren daar onlangs nog, met Judas, die te gast was bij een paar Farizeeën in Bethel." "Jij had er ook bij kunnen zijn. Je wilde niet komen. Maar noch ik, noch zij hebben jou ...

357.11 M. Valtorta: '"Maar waarom zei Mozes dan: 'Als een man een vrouw neemt, maar zij vindt geen gunst in zijn ogen vanwege iets schandelijks, dan moet hij een scheidingsbrief schrijven, die aan haar geven en haar uit zijn huis sturen'... ?" "Hij zei het vanwege de hardheid van jullie harten. Om, door een order, te ernstige wanorde te voorkomen. Daarom stond hij jullie toe van je vrouwen te scheiden. Maar in den beginne was het niet zo. Want de vrouw is meer dan een beest, dat, naar de gril van de meester of de vrije omstandigheden van de natuur, onderworpen is aan dit of dat mannelijke, zielloze vlees dat paart voor voortplanting. Jullie vrouwen hebben een ziel, net zoals jullie een ziel hebben, en het is niet juist dat jullie die zonder medelijden vertrappen. Want als er in de veroordeling [na de Val] staat: "Jullie zullen onderworpen zijn aan het gezag van je man, en hij zal over jullie heersen"... dan moet dit gebeuren volgens gerechtigheid e...

357.10 Maria Valtorta: "Wat willen jullie weten?" "Wij wilden weten of het wettelijk is voor een man om van zijn vrouw te scheiden, om welke reden ook. Het is iets dat vaak gebeurt, en elke keer dat het zich voordoet, zorgt het voor veel ophef. Mensen wenden zich tot ons, om te weten of het wettelijk is. En wij geven antwoord, afhankelijk van de situatie." "Door goed te keuren wat er is gebeurd, in negentig procent van de gevallen. En de tien procent die afgekeurd blijft, zijn in de categorie van de armen, of jullie vijanden." "Hoe weet U dat?" "Omdat dit in alle menselijke aangelegenheden zo gaat. En ik reken er ook deze derde categorie toe, zij die, als scheiding wettelijk zou zijn, er het meeste recht op zouden hebben, omdat het gaat om echt pijnlijke gevallen, zoals bij ongeneeslijke lepra, of een levenslange gevangenisstraf, of onuitsprekelijke ziekten..." "Is het dan nooit wettelijk toegestaan ​​voor U?" "Noch voo...

348.6 Maria Valtorta: 'Hoe snel komt Nazareth nu dichterbij! Na Kana, waar Susanna zich bij de andere vrouwen voegt, met de oogst van haar land in manden en vazen, en een hele wijnrank vol rode rozen, allemaal in knop, op het punt open te gaan, "om aan Maria aan te bieden..." zegt ze. "Ik ook, zie je?" zegt Johanna, terwijl ze een soort kist onthult, waarin rozen en rozen liggen... tussen vochtig mos. "De eerste en de allermooiste. Nog altijd niets vergeleken bij Haar, de liefste!" Ik zie dat elke vrouw proviand heeft meegebracht voor de Paasreis, en daarbij sommigen deze bloem, anderen weer die plant voor Maria's tuin. En Porfirea verontschuldigt zich, dat ze alleen een potje met kamfer heeft meegebracht, prachtig met zijn kleine, blauwgroene blaadjes, die hun geur al bij aanraking verspreiden. "Maria verlangde naar deze balsemplant..." zegt ze. Maar ze prijzen haar allen, voor de weelderige schoonheid van het jonge plantje. "O! I...

-L'Apparition (Gustave Moreau)- 348.3 Valtorta: 'Zo met elkaar sprekend, bereiken ze het huis en gaan naar binnen. Nadat de heer des huizes en zijn vrouw de Meester hebben vereerd, vervolgt Manaën zijn uiteenzetting: "Inmiddels heeft de opwinding en de belangstelling voor U alle plaatsen doordrongen, en de aandacht getrokken, zelfs van de meest onnozelen, en van mensen die afgeleid worden door zaken die heel anders zijn dan dat wat U bent. De berichten over wat U doet, zijn zelfs doorgedrongen tot binnen de smerige muren van Machaerus , of binnen de luxueuze toevluchtsoorden van Herodes, of het nu om het paleis van Tiberias gaat, of de kastelen van Herodias, of het schitterende paleis van de Hasmoneeën bij de Sixtus. Ze stromen als golven van licht en kracht over de barrières van duisternis en laagheid, ze breken de hopen zonde af, gestort om te dienen als loopgraven en schuilplaatsen voor de smerige liefdes van het hof en voor hun wrede misdaden. Ze schieten als vuurpi...

-Mozes zegent Joshua- 324.10 Maria Valtorta: 'Allen gaan naar buiten, behalve de acht en de twee die in de grote kamer achterblijven. Er valt een doodse stilte. Ze zijn allemaal een beetje bleek, de apostelen omdat ze weten wat er gebeuren gaat, de twee discipelen omdat ze het voelen aankomen. Petrus opent zijn mond, maar vindt slechts één woord: "Laten we bidden"... en hij zingt het Onze Vader. Dan, en hij is werkelijk bleek, misschien bleker dan hij zijn in de dood, zegt hij, terwijl hij tussen de twee in gaat staan, en een hand op hun schouders legt: "Het is tijd om afscheid te nemen, kinderen. Wat zal ik tot de Heer zeggen, namens jullie? Tegen Hem die er zeker naar zal verlangen om jullie heiligheid te kennen?" Syntyche zakt op haar knieën, bedekt haar gezicht met haar handen, en Johannes doet haar na. Petrus heeft hen aan zijn voeten en streelt hen mechanisch, terwijl hij op zijn lip bijt om niet toe te geven aan de emotie. Johannes van Endor heft een gekw...

-François de Sales & Jeanne de Chantal- 319.5 Maria Valtorta: "En Petrus maar zeggen dat hij niet weet hoe hij het moet doen..." merkt de Zeloot op. "Hij heeft daarentegen de gave om dingen heel eenvoudig bekend te maken, en hij doet meer dan wie dan ook." "Wat ik zo in hem waardeer, is zijn eerlijkheid!" zegt de man uit Endor. "En zijn standvastigheid!" voegt Matteüs eraan toe. "En zijn nederigheid. Kijk maar of hij trots is, nu hij weet dat hij de 'baas' is! Hij werkt harder dan iedereen, hij geeft meer om ons dan om zichzelf..." zegt Jakobus van Alfeüs. "En hij is zo deugdzaam, op zinnelijk vlak. Een goede broer, niets meer..." besluit Syntyche. "Dus het is echt zo? Gedragen jullie je zo? Als broer en zus?" vraagt ​​de Zeloot na enige tijd aan de twee discipelen. "Ja. Het is beter zo. Het is geen leugen, maar geestelijke waarheid. Hij is mijn oudere broer, hij komt uit een ander bed, maar is van d...

316.5 Maria Valtorta: 'Vaarwel, Johannes! Laten we elkaar vaarwel kussen... Huil niet zo... Zelfs als het betekende, dat Ik stukken van Mijn vlees moest scheuren, zou Ik jullie hebben gehouden, als Ik niet al het goeds had gezien dat voortkomt uit deze scheiding voor jullie en voor Mij. Eeuwig goeds... Vaarwel, Syntyche. Ja, kus mijn handen, maar onthoud dat als het andere geslacht Mij ervan weerhoudt jou als een zus te kussen, Ik toch jouw ziel Mijn broederlijke kus geef... En wachten jullie op Mij, met je geest! Ik zál komen. Jullie zult Mij dicht bij je werk en je ziel hebben. Ja, want hoewel de liefde voor de mens Mijn goddelijke natuur in sterfelijk vlees heeft omsloten, heeft zij haar vrijheid niet kunnen inperken. En Ik ben vrij om te gaan, zoals God, naar hen die het verdienen God bij zich te hebben. Vaarwel, Mijn kinderen. De Heer is met jullie..." En Hij rukt zich los... uit de stuiptrekkende greep van Johannes, die Zijn schouders vasthoudt, van Syntyche, die zich aa...

-Heilige vrouwen (Robert Anning Bell)- 302.4 M. Valtorta: 'De golven beuken tegen het kleine strand van Magdala wanneer de twee boten daar aanmeren op een late novembermiddag. Het zijn geen grote golven. Maar ze zijn toch hinderlijk voor degenen die van boord gaan, omdat hun kleren doorweekt raken. Maar het vooruitzicht op onmiddellijke beschutting in het huis van Maria Magdalena stelt hen in staat de ongewenste doorweekte toestand zonder mopperen te verdragen. "Zorg voor de boten en kom dan bij ons!" zegt Jezus tegen de arbeiders. En Hij neemt meteen de weg langs de kust, want ze zijn aangemeerd in een kleine baai net buiten de stad, waar andere boten liggen van vissers uit Magdala. "Judas van Simon en Thomas, kom hier bij Me!" roept Jezus. De twee haasten zich naar Hem toe. "Ik heb besloten jullie een missie van vertrouwen en van vreugde te geven. De missie is als volgt: dat je de zussen van Lazarus naar Bethanië begeleidt. En met hen Elise. Ik heb voldoe...

-Oude Koningsweg (Jordanië)- 293.8-9 Maria Valtorta: 'Jezus stuurt de menigte weg, nadat Hij nog naar iemand geluisterd heeft, en trekt zich terug in het huis, gevolgd door hen die bij Hem waren. "Wat een woorden, Meester!" "Hoe verheerlijkt ben Je wel niet geweest!" "Wat een stem!" "En wat een wonderen!" "Heb Je gezien hoe de Farizeeën gevlucht zijn?" "Ze kropen weg als twee hagedissen, na de eerste woorden." "De mensen van Bozra en al die dorpen herinneren zich Jou als de zon..." "Moeder, en wat zeg jij?" "Ik zegen je, Zoon. Namens mij en namens hen." "Wel, dan zal jouw zegen Mij volgen tot we elkaar weerzien!" "Waarom zeg Je dat, Heer? Verlaten de vrouwen ons dan?" "Ja, Simon. Morgen bij het eerste licht, vertrekt Alexander naar Aëra . Wij gaan met hem mee tot de weg naar Arbela en dan zullen wij hem verlaten. En geloof het maar, Alexander Misace, dat jij een hoff...

CCXC OPNIEUW OVER DE HERINNERING v/d ZIEL 290.1-7 M. Valtorta: 'Jezus spreekt met de vrouwen en Zijn twee neven. Johannes van Endor en de Zeloot luisteren ook. Timon en Ermasteüs daarentegen lezen, samen met Matteüs, een van de schriftrollen van Johannes, en de twee Israëlieten leggen Ermasteüs de meest onduidelijke Bijbelpassages uit. Margziam luistert gebiologeerd, maar met een slaperig gezicht. Maria van Alfeüs ziet hem en zegt: "Dat kind is moe. Kom, lieverd, we gaan slapen. Kom, Elise . Kom, Salome . Oude mensen en kinderen kunnen beter naar bed gaan. En jullie zouden er allemaal goed aan doen om daarheen te gaan. Jullie zijn moe!" Maar behalve de oude vrouwen, met uitzondering van Marcella en Johanna van Chusas, beweegt niemand. Nadat ze, na gezegend te zijn, vertrokken zijn, mompelt Mattheüs: "Wie had deze vrouwen nou kunnen vertellen dat ze zo ver van huis op stro zouden moeten, en dat nog maar kort geleden!" "Ik heb nog nooit zo goed geslapen!...

283.5 Maria Valtorta: 'Ik vond alles, toen ik de Meester vond. En ik denk dat dat mijn lot was, want in werkelijkheid zie ik een Macht over mij waken, die een groot lot voor mij heeft uitgestippeld, dat ik niet anders heb gedaan dan volgen, omdat dat goed voelde." "Goed? Jij was een slavin, en van wrede meesters... Als de laatste je bijvoorbeeld had teruggehaald, hoe zou jij dan je lot hebben aanvaard, jij, die zo wijs bent?" "Jouw naam is Judas, nietwaar?" "Ja, nou?" "Nou... niets. Ik wil je naam onthouden, net als je hoon. Besef dat spot zelfs voor deugdzame mannen wordt afgeraden... Hoe zou ik dan mijn lot hebben aanvaard? Misschien had ik zelfmoord gepleegd. Omdat het in sommige gevallen werkelijk beter is te sterven dan te leven, hoewel de filosoof zegt dat dit niet goed is, en dat het goddeloos is zichzelf het heil te verschaffen. Omdat alleen de goden het recht hebben om ons tot zich te roepen. En dit, het wachten op een teken van de g...

- Mademoiselle d'Ars - 262.9 M. Valtorta: 'De discussie wordt verhit. Jezus, die voorop liep met de vrouwen en Johannes en Judas Iskariot, stopt, draait zich om en grijpt in: " God had een volk voor zich dat moreel en geestelijk vormloos  was, verontreinigd door contact met afgodendienaars. Hij wilde van hen een volk maken dat sterk was in lichaam en geest. Hij gaf als voorschriften normen die heilzaam waren voor lichamelijke kracht en heilzaam voor integriteit in de zeden. Hij kon niet anders om de mannelijke lust te beteugelen, zodat de zonden waarvoor de aarde onder water werd gezet, en waarvoor Sodom en Gomorra werden verbrand, niet herhaald zouden worden. Maar in de toekomst zal de verloste vrouw niet langer zo onderdrukt worden als nu. De verboden van lichamelijke voorzichtigheid zullen blijven bestaan, maar de obstakels die haar beletten tot de Heer te komen, zullen worden weggenomen. Ik neem ze nu al weg, om de eerste priesteressen voor te bereiden van de toekomst...