poëma van de god-mens

454.3 Maria Valtorta: '"Maar waarom... Heeft Hij ons die vreselijke dingen verteld? Ik heb geen rust meer sinds ik het heb gehoord..." "En wist jij dan niet al eerder, dat de Verlosser zou moeten lijden en sterven?” "Tochwel! Maar ik wist niet dat het Jezus was. Ik was dol op Hem, weet je? Meer dan op mijn eigen kinderen. Zo mooi, zo goed... O! Ik benijdde jou, mijn Maria, toen Hij nog een kind was, en daarna altijd... altijd... had ik medelijden met Hem, zelfs voor een ademtochtje, en... ik kan me niet voorstellen dat Hij gemarteld zal worden..." Maria Klopas huilt onder haar sluier. En Moeder Maria troost haar. "Mijn Maria...  bekijk het niet vanuit een menselijk perspectief! Denk aan de vruchten ervan... Ik, je kunt je voorstellen... hoe ik het licht elke dag zie vervagen... als het sterft, zeg ik: weer een dag minder om Jezus te hebben... O! Maria! Voor een ding bovenal dank ik de Allerhoogste, omdat Hij mij de gave heeft geschonken om volmaakte li...

452.10 Jezus zegt: "De ander vervolgde bedroefd...  O! De weg was in het laatste stuk werkelijk verschrikkelijk!  De reiziger kon niet meer. Hij leek wel dronken van vermoeidheid, van de zon! Bij het negende monument stopte hij, hijgend, leunend tegen de gebeeldhouwde steen en las mechanisch de erin gegraveerde woorden.  Vlakbij was een pad met schaduw, met water, met bloemen... 'Bijna bijna... Maar nee! Nee.  Er staat geschreven, en mijn vader heeft het geschreven: Liefde, Gehoorzaamheid, Overwinning.  Ik moet geloven. In zijn liefde, in zijn waarheid, en ik moet gehoorzamen om mijn liefde te tonen... We gaan... Moge de liefde mij steunen...' En dan  het tiende monument... De uitgeputte reiziger, verbrand door de zon, liep gebogen alsof hij onder een juk gebukt ging...  Het was het liefdevolle en heilige juk van trouw, die liefde is, gehoorzaamheid, standvastigheid, hoop, rechtvaardigheid, voorzichtigheid, alles...  In plaats van erop te leunen,...

448.6 Maria Valtorta: '"Vrede zij met jullie!" Jezus staat op, ondanks het lichte schommelen van de boot, en opent Zijn armen in zegen. Dan vervolgt Hij, langzaam sprekend zodat iedereen Hem goed kan verstaan, en Zijn stem verspreidt zich over het stille meer, krachtig en harmonieus. "Een tijdje geleden vertelde een van Mijn apostelen Mij een gelijkenis, en nu vertel Ik die aan jullie, omdat die voor iedereen nuttig kan zijn, gezien jullie die allemaal kunnen begrijpen. Luister ernaar! Een man, varend op een kalme avond net als deze, zich zeker voelend van zichzelf, meende oprecht dat hij zonder gebreken was. Het was een man die uitermate bedreven was in het manoeuvreren en hij voelde zich daarom superieur aan de anderen die hij op het water tegenkwam, van wie velen slechts voor hun plezier op het water waren gekomen, en daarom de ervaring misten die voortkomt uit gewoon werk,  dat gedaan wordt om de kost te verdienen. Bovendien was hij een goede Israëliet, en meende...

444.5 Maria Valtorta: '"Wanneer een conceptie plaatsvindt in een slaapkamer, wordt die verricht door dezelfde handeling, of het nu in een gouden slaapkamer gebeurt, of in het beddengoed van een stal. En het schepsel dat in een koninklijke schoot wordt gevormd,  verschilt niet van dat wat in de schoot van een bedelaarster wordt gevormd. Het verwekken, het vormen van een nieuw wezen, is overal op aarde hetzelfde, ongeacht je religie. Alle schepselen worden geboren zoals Abel en Kaïn geboren zijn uit de schoot van Eva. En met de gelijkheid van de conceptie, groei en geboorte van de kinderen van een man en een vrouw op aarde, correspondeert een andere gelijkheid in de hemel: de schepping van een ziel die in het embryo wordt ingeplant, zodat dit menselijk en niet dierlijk is, en hem vergezelt vanaf het moment van de schepping tot de dood, en hem overleeft in afwachting van de universele opstanding, om dan herenigd te worden met het opgestane lichaam, en daarmee beloning of straf te...

-Socrates drinkt gifbeker (Jacques-Louis David)- 406.9 Maria Valtorta: '"Wat wilden jullie van Mij weten?" "Vandaag...  vergeef ons, Meester, als we U vermoeien met onze nieuwsgierigheid. Maar het zijn goede nieuwsgierigheden, want we zoeken de Waarheid met liefde... Vandaag... wilden we van Uw mensen de waarheid weten over een leer waar al door oude Griekse filosofen op gezinspeeld werd, en waarvan ons verteld wordt dat U ernaar terugkeert, om die wijdser en mooier te verkondigen. Eunike , mijn vrouw, sprak met Joden die U gehoord hadden en ze herhaalde die woorden aan mij. Weet U, Eunike, een Griekse, is beschaafd, en ze kent de woorden van de wijzen uit haar vaderland. Zij zag een parallel tussen Uw woorden en die van een grote Griekse filosoof. En ook in Efeze zijn Uw woorden toegekomen. En nadat we in deze haven waren aangekomen, sommigen voor de handel, anderen voor een ritueel, ontmoetten we elkaar onder vrienden en spraken met elkaar. Zakelijke belangen leide...

376.3 Maria Valtorta: "Doe méér, Mijn vriend! Het is al veel om je erbij neer te leggen en de pijn te lijden. Maar geef het een nog grotere waarde." "Welke waarde, mijn Heer?" "Bied het aan voor de verlossing van de mensheid." "Ook ik ben maar een arme mens, Meester. Ik kan er niet naar streven een verlosser te zijn." "Dat zegt jij wel, maar je vergist je. God is mens geworden om de mensheid te helpen. Maar mensen kunnen God helpen! De werken van de rechtvaardigen zullen verenigd worden met de Mijne in het uur van de Verlossing. Van de rechtvaardigen, eeuwen geleden al gestorven, nu levend of in de toekomst. Voeg jij nu het jouwe toe, vanaf vandaag.   Het is zo mooi om jezelf te verenigen met de oneindige Goedheid, eraan toe te voegen wat wij van onze beperkte goedheid kunnen geven en te zeggen: "Ook ik werk mee, O Vader, voor het welzijn van mijn broers en zussen." Er kan geen grotere liefde zijn, voor de Heer en voor onze naaste...

-Uitnodiging tot het feest (Eugène Burnand)- 370.24 M. Valtorta: 'Dan zegt hij: "Johanna, geef ieder een aalmoes, zodat het leven een paar dagen minder droevig mag zijn... Wat moet Ik nog meer voor jullie doen, kinderen van verdriet? Wat willen jullie dat Ik je geef? Ik lees jullie harten... Aan de zieken die weten te geloven, vrede en gezondheid!" Een moment stilte... en dan een kreet... en velen staan ​​genezen op! -idem- De Joden die gekomen waren om Hem te overrompelen, gaan weg, verbijsterd en verwaarloosd, te midden van een algemene uitbundige toejuiching voor het wonder en de puurheid van Jezus. Jezus glimlacht en kust de kinderen. Daarna stuurt Hij de gasten weg,  maar houdt de weduwen tegen, en spreekt namens hen tot Johanna. Johanna neemt er akte van, en nodigt hen uit voor morgen. Dan gaan ook zij weg. De oudsten als laatsten... -idem- Blijven de apostelen, de mannelijke en vrouwelijke discipelen, en de Romeinse vrouwen over. Jezus zegt: "Dit is en moet de...

366.7 Maria Valtorta: 'Jezus leest veel regels vluchtig door zonder ze luidop te lezen. En Hij vervolgt: "'Mijn leven...'" maar Petrus, die een brandende tak had genomen en die omhoog hield om de Meester te helpen zien, dicht bij Hem staande en zijn nek rekkend om mee te lezen, zegt: "Nee, nee, zo is het niet! Waarom lees Je het niet, Meester? Er staat meer tussen! Ik ben een domkop, maar niet zo dom dat ik niet zachtjes mee kan lezen. Ik lees: 'Jouw beloften hebben mijn hoop overtroffen...'" "Maar jij bent verschrikkelijk! Erger dan een jongetje!" zegt Jezus glimlachend. "Natuurlijk! Ik ben bijna een oude man! Daarom ben ik ondeugender dan een kind!" "Je zou ook voorzichtiger moeten zijn." "Dat is goed voor vijanden. Maar hier zijn we onder vrienden. Johannes zegt hier prachtige dingen over Jou. Ik wil ze weten. Zodat ik me kan voorbereiden op het moment dat Je mij wegstuurt als handelswaar. Kom op, lees het al...

(Très Riches Heures du Duc de Berry) Lees het verhaal (tot 4x toe) zoals het werkelijk verteld moet worden! Een lesje voor de apostelen en hun verkeerde conclusies na de slechte ontvangst in Fenicië! Klik hier en gebruik de vertaalknop!

327.2 M. Valtorta: '"Bijna al die smeden langs de wegen zijn Romeinen," merkt Mattheüs op. "Soldaten die na hun diensttijd zijn achtergebleven, en ze verdienen er geld mee... Ze worden nooit belemmerd in het behandelen van de dieren... En een ezel kan zelfs worden onthoefd vóór zonsondergang op sabbat, of tijdens de tijd van Encenie..." "Degene die de onze beslagen heeft, Antonio, was getrouwd met een Jodin," zegt Johannes. "Er zijn meer dwaze dan wijze vrouwen..." verklaart Jakobus van Zebedeüs. "En van wie zijn die kinderen? Van God of van het heidendom?" vraagt ​​Andreas. "Meestal zijn het de kinderen van de sterkste echtgenoot," antwoordt Mattheüs. "En zolang de vrouw geen afvallige is, zijn het Joden, omdat de man, deze mannen, ze hun gang laten gaan. Ze zijn niet erg...fanatiek, zelfs niet voor hun eigen Olympus. Ik denk dat ze nu alleen nog maar in winstbejag geloven. Ze zitten vol kinderen!" "Veracht...

- wonderolie St.-Jozefheiligdom Montréal - 325.9 M. Valtorta: 'Johannes zucht: "Het spijt me... Ik had Thomas, die zo veel van je moeder houdt, graag willen vertellen over het wonder van het lied en de zalf [ 320.4 ] ..." "Je zult het ooit vertellen... Niet nu. Je zult alles ooit vertellen. Dan zul je kunnen spreken. Ik zal jou zelf zeggen: 'Ga en vertel alles wat je weet!' Maar weet intussen de waarheid in het wonder te zien. Dit: de kracht van het geloof. Johannes en Syntyche kalmeerden de zee en genazen de man niet met woorden, niet met zalf. Maar met het geloof waarmee ze de naam van Maria gebruikten en de zalf die door haar gemaakt was. En ook: dit gebeurde omdat rondom hun geloof júllie geloof was, het geloof van jullie allen, en jullie naastenliefde. - Wonderdadige Medaille - Naastenliefde voor de gewonde. Naastenliefde voor de Kretenzer. Van de ene wilden jullie het leven sparen, aan de andere wilden jullie het geloof schenken. Maar als het makkelij...

-Pinocchio (Luigi Comencini, 1972)- 286.7 Maria Valtorta: '"Vandaag, door associatie van ideeën, ben jij van de herinnering aan het gebergte van je geboorteland overgegaan naar de herinnering aan de inheemse mythen en hun gelijkenis. Is het niet? Hoe komt dat? "Omdat mijn ontwaakte geest ze zich herinnerde." "Heel goed. Ook de zielen van je voorouders, die een religie aan je land hebben gegeven, herinnerden het zich. Warrig, zoals een onvolmaakt mens in staat is het te doen, iemand afgescheiden van de geopenbaarde godsdienst. Maar ze hebben het zich altijd herinnerd. Er zijn veel religies in de wereld. Welnu, als we hier, in een helder beeld, alle details daarvan zouden zien,  dan zouden we zien dat er als een gouden draad verloren in de modder, een draad is met knopen, waarin flarden van de echte Waarheid zijn opgesloten." "Maar komen we niet allemaal van dezelfde wortel? Dat zegt U toch. Waarom konden de voorouders dan, afkomstig van het oorspronkeli...

-Zeus en Ganymedes- --Jezus en Johannes- 286.6 M. Valtorta: 'Een stilte... Syntyches donkere ogen staren onafgebroken naar Jezus' serene profiel. Ze kijkt aandachtig. Maar ze zegt niets. Jezus voelt die blik en draait zich om naar haar. "Heb je niets naar je zin gevonden?" "Nee, Heer. Ik ben op een punt gekomen waarop ik het verleden niet meer met het heden kan verenigen, mijn vroegere ideeën niet meer met mijn huidige. En het lijkt bijna op afvalligheid, want mijn vroegere ideeën hebben me net geholpen om mijn huidige te ontwikkelen. Uw apostel had gelijk... Maar bij mij is het een gelukkige verwoesting!" "Wat is er dan voor jou geruïneerd?" "Heel mijn geloof in de heidense Olympus, Heer. En toch ben ik een beetje verontrust, want toen ik jullie Schrift las —Johannes gaf die aan mij, en ik las erin, omdat er zonder kennis geen bezit is— ontdekte ik dat zelfs in jullie geschiedenis... vanaf het begin, om zo te zeggen, feiten voorkomen die niet...

CCLXXXII KLACHT BIJ HET SANHEDRIN TEGEN ERMASTEÜS, JOHANNES VAN ENDOR EN SYNTYCHE 282.1 Maria Valtorta: 'Jezus is met de apostelen en discipelen op weg naar Bethanië en spreekt op dit ogenblik tot de discipelen, die hij opdraagt ​​zich te gaan splitsen - de Judeeërs door Judea, de Galileeërs door het land aan de overkant van de Jordaan - om de Messias aan te kondigen. Dit roept wat bezwaren op. Het lijkt mij dat het overjordaanse geen goede reputatie had onder de Israëlieten. Ze spreken erover alsof het heidens gebied is. Maar dit beledigt de discipelen van over de Jordaan, onder wie de meest gezaghebbende van allen, de overste van Aqua Speciosa is, en verder nog een jongeman wiens naam ik niet ken, die beiden hun steden en medeburgers fel verdedigen. Timon   [de synagoge-overste] zegt: "Kom eens naar Aëra , Heer, en U zult zien of U daar niet gerespecteerd wordt. U zult in Judea niet zoveel geloof vinden als daar. Sterker nog, ik wil er niet heen. Houd mij hier bij U, en la...

258.8 M. Valtorta: '"Maar Jij, maar Jij, het Woord van God, het Eeuwige Woord, waarom blijf Jij niet?" "Omdat Ik Woord én Vlees ben . En met het Woord moet Ik onderwijzen, en met het Vlees verlossen." "O mijn Jezus, maar hoe zul Jij verlossen? Wat staat Jou te wachten?" "Jakobus, denk aan de profeten..." "Maar is hun uitspraak niet allegorisch? Kun Jij, Woord van God, door mensen mishandeld worden? Bedoelen ze niet dat Je góddelijkheid gemarteld zal worden, Je volmaaktheid, maar niet meer, niet meer dan dat? Mijn moeder maakt zich zorgen om mij en Judas, maar ik, ik maak me zorgen om Jou en om Maria, en daarna ook om ons, die zo zwak zijn. Jezus, Jezus, als de mens Jou zou overweldigen, denkt Je dan niet dat velen van ons Jou schuldig zullen achten en zich teleurgesteld van Jou zullen afwenden?" "Ik weet het wel zeker! Er zal grote beroering komen in alle gelederen van Mijn discipelen. Maar daarna zal de vrede terugkeren, en me...

-Alexander Tschugguel- -Prof. Roberto dei Mattei- 255.4 Maria Valtorta: "O, maar als ik hem kwaad moet doen, trek ik me terug!" zegt Ermasteüs , zichtbaar gekwetst. "Ik was gekomen met het idee Hem te eren en het juiste te doen." "Je zou Hem pijn doen door om deze reden weg te gaan!" antwoordt Jacobus van Alfeüs. "Ik zal de indruk wekken dat ik van gedachten ben veranderd. Ik zal nu afscheid van Hem nemen en... ik ga weg." "Nee, zeker niet! Jij gaat niet weg. Het is niet goed dat de Meester een goede leerling verliest vanwege de onrust van anderen!" snauwt Petrus. "Maar als hij om zo'n kleinigheid weg wil, is dat een teken dat hij niet zeker is van zijn wil. Laat hem dan maar gaan!" antwoordt Iskariot. -Kardinal Burke- -paus Franciscus bij gevangenen- Petrus verliest zijn geduld: "Ik heb Hem beloofd, toen Hij me Margziam gaf, om voor iedereen een vaderfiguur te worden, en het spijt me dat ik die belofte heb gebroken. ...

250.8b M. Valtorta: '"En zo zál het zijn! Want de eenheid van mijn priesters zal het vitale deel zijn in het grote lichaam van Mijn Kerk, waarvan Ik de bezielende Geest zal zijn. En rond dit vitale deel zullen al die oneindige partikeltjes van gelovigen zich verzamelen om één lichaam te vormen dat naar Mijn Naam genoemd zal worden. Maar als de vitaliteit in het priester-lijk deel zou ontbreken, zouden de oneindige deeltjes dan leven kunnen hebben? Waarlijk, Ik, die in hen aanwezig ben, zou Mijn Leven tot in de verste uithoeken van de deeltjes kunnen uitstralen, de geblokkeerde en nutteloze waterreservoirs en kanalen negerend, die hun dienst niet willen vervullen. Want de regen valt waar hij valt, en de goede deeltjes, uit zichzelf capabel het leven te willen, zouden evenzeer Mijn Leven leven. Maar... wat zou het christendom dan zijn? Een nabijheid van zielen en zielen. Nabij, maar toch gescheiden, door kanalen en reservoirs die niet langer een verbindende band vormen, die elk ...