poëma van de god-mens

445.16 Maria Valtorta: 'Petrus neuriet iets tussen zijn tanden... Jezus vraagt ​​hem: "Wat zeg je, Simon van Jona?" "Ik zong een oud liedje over het meer..." "En welk dan?" "Het is: 'Zo gaat het altijd. Vissen bevalt wie boer is, maar de visser bevalt het vissen niet!' En kijk, hier blijkt weer dat de discipel liever wilde vissen dan de apostel..." Velen lachen. Jezus lacht niet, Hij zucht. "Heb ik Jou bedroefd, Meester?" vraagt ​​Petrus. "Nee. Maar kritiseer niet altijd." "Het is om Judas dat mijn neef droevig is," zegt Judas van Alfeüs. "Wees ook jij stil, vooral in de diepte van je hart." "Maar heeft Samuel wérkelijk al een wonder ontvangen?" vraagt ​​Thomas, nieuwsgierig en enigszins ongelovig. "Ja." "Dan heeft het geen zin dat hij naar Kafarnaüm komt." "Het is noodzakelijk. Ik heb zijn hart nog niet volledig genezen.  Hij moet zelf genezing zoeken, d.w.z. ...

411.2 Maria Valtorta: 'De zon wordt steeds heter. De oogsters stoppen met werken, en degenen die dicht bij huis wonen, keren terug naar huis. Degenen die verder weg wonen, verzamelen zich in de schaduw van de bomen en rusten daar uit, eten en dommelen. Ook Jezus zoekt Zijn toevlucht in een dicht bos op het platteland, en zittend in het gras,  nadat Hij gebeden heeft en het schamele voedsel van brood, kaas en olijven geofferd, deelt Hij de porties uit, en eet, terwijl Hij met Zijn volgelingen praat. Er is schaduw en koelte, en een grote stilte. De stilte van zonnige zomeruren. Stilte die uitnodigt tot slapen. En de meeste mensen dommelen inderdaad in na het eten. Jezus niet. Hij rust uit, leunend tegen een boom,  en ondertussen kijkt Hij naar de bedrijvigheid van de insecten op de bloemen. Op een bepaald moment wenkt Hij Johannes, Judas Iskariot, en een van de oudsten, die Hij Bartholomeüs noemt, en nadat Hij hen bijeen heeft geroepen, zegt Hij: "Maar kijk eens wat dit insectje...

-A. LaVey bezoekt lagere school- 368.12 Maria Valtorta: 'Maar bij de Gouden Poort staat Marcus van Josias , de ontrouwe discipel, levendig te praten met Judas Iskariot. Judas ziet de Meester aankomen en vertelt het aan zijn metgezel. Die zich omdraait, maar Jezus staat al achter hem. Hun blikken kruisen elkaar.  Wat een blik heeft Christus! Maar de ander is nu doof voor elke heilige kracht.  Om sneller te kunnen vluchten, werpt hij Jezus bijna tegen een pilaar.  Jezus reageert met: "Marcus, stop! Omwille van je ziel en je moeder!" "Satan!" roept de andere. En hij gaat weg. -interieur J.Epstein- "Verschrikking!" roepen de discipelen. "Maar vervloek hem toch, Heer!" En Iskariot is de eerste, die dat zegt. "Nee. Dan zou Ik niet langer Jezus zijn... Laten we gaan." "Maar hoe, hoe kon hij zo worden? Hij was zo goed!" zegt Isaak,  die eruitziet alsof hij door een pijl is doorboord, zo ontdaan is hij door de verandering die Marcu...

- ruïnes in Philippi (Macedonië) waar Syntyche later zal terecht komen - 285.5 M. Valtorta: 'Ze klimmen terug in de wagen en keren terug. Nu is het Lazarus die heel stil en peinzend is. Jezus vraagt ​​hem naar de reden. "Ik bedenk dat ik Syntyche ga verliezen. Ik werd aangetrokken door haar kennis en haar goedheid..." "Jezus verkrijgt haar..." "Dat is waar. Dat is waar. Wanneer zie ik Jou weer, Meester?" "In het voorjaar." "Pas in het voorjaar? Vorig jaar was Je bij mij tijdens de Encenie..." "Dit jaar zal Ik de apostelen tevreden stellen. Maar volgend jaar zal Ik veel bij jou zijn. Dat beloof Ik je!" -Philippi (basiliek)- Bethanië verschijnt onder de oktoberzon. Ze zijn er bijna, wanneer Lazarus het paard tegenhoudt en zegt: "Meester, Je hebt gelijk dat Je die man uit Keriot wegstuurt. Ik ben bang voor hem. Hij houdt niet van Je. Ik mag hem niet. Ik heb hem nooit gemocht. Hij is zinnelijk en hebzuchtig. Daarom kan h...

283.4 M. Valtorta: "Jij wist niet dat je ons gevonden zou hebben," zegt Iskariot. "Ik wist te geloven dat God deugd beloont. Ik wilde geen goud, geen eer, geen fysieke vrijheid, zelfs dat niet. Maar ik wilde de Waarheid. Ik vroeg God hierom, of om te sterven. Ik wilde de vernedering bespaard blijven om een ​​'object' te worden en, erger nog, om ermee in te stemmen er een te worden. Alles verzakend wat lichamelijk is om U te zoeken, O Heer —want zoeken met de zintuigen, is altijd onvolmaakt, en U hebt dit gezien, toen ik, nadat ik U had gezien, vluchtte, misleid door mijn ogen— gaf ik mezelf over aan de God die boven ons en in ons is, en die uit Zichzelf de ziel informeert. En ik vond U, omdat de ziel mij naar U leidde." "Jouw ziel is een heidense ziel," zegt Iskariot  alweer. "Maar de ziel heeft altijd iets goddelijks in zich, vooral wanneer zij zich met inspanning heeft behoed voor dwaling. En daarom neigt zij naar dingen die van haar eigen a...

-Christus in huis van Martha en Maria ( Henryk Siemiradzki )- 282.3 Maria Valtorta: 'Kijk, daar is Bethanië al! Laten we even pauzeren, zodat Ik jullie allen kan zegenen, want hier is de plaats van uit elkaar gaan." En zich opnieuw bij de grote groep apostelen en discipelen voegend, zegent Hij hen en stuurt hen weg - allen behalve dan Ermasteüs, Johannes van Endor en Timon. Vervolgens zet Hij met hen die overblijven snel de paar stappen die Hem nog scheiden van de poort van Lazarus, die al wijd openstaat om Hem te ontvangen, en Hij betreedt de tuin, Zijn hand opheffend om het gastvrije huis te zegenen, in wiens grote park de eigenaren en de vrome vrouwen verspreid zijn, die lachen om Margziam die over het pad rend, versierd met de allerlaatste rozen. -Jozef van Arimathea & Nicodemus- En samen met de heren en de vrouwen, komen, op de roep van de laatste, ook Jozef van Arimathea en Nicodemus , eveneens te gast bij Lazarus, uit een pad tevoorschijn, om vrede te wensen aan de...

-Maria, Hemelse Koningin, lezend (Jan van Eyck)- 247.6 M. Valtorta: '"Zie je Johannes daar? Hij is nog maar een jongen. Maar toch is hij een adelaar. Hij is de sterkste van alle apostelen. Want hij heeft het geheim van de weerbaarheid, van geestelijke vorming, begrepen: líefdevolle meditatie." "Maar hij is zuiver. Ik... Hij is een jongen. Ik..." "Kijk dan naar de Zeloot! Dat is geen jongen meer. Die heeft geleefd, gevochten, gehaat. Hij bekent het oprecht. Maar hij heeft leren mediteren. En ook hij, geloof me, vliegt hoog. Zie je dat? Die twee zoeken elkaar op . Omdat ze zich gelijkwaardig voelen. Ze hebben dezelfde volmaakt geestelijke leeftijd bereikt en door hetzelfde middel: contemplatief gebed. -Onder het kruis enkel Johannes, Maria en Maria Magdalena (hier Duitse meester)- Daardoor is de jongen geestelijk viriel geworden, en heeft de oude en vermoeide man zijn sterke viriliteit herwonnen. Ken je trouwens nog iemand anders... die, zonder apostel te z...

-Annunciatie (Giovanni Brilli)- 247.4 Maria Valtorta: 'Magdalena, die haar haar had losgemaakt omdat ze het gewicht niet meer kon verdragen, bindt het weer samen en zei: "Ik ga naar Johannes, nu hij bij Simon is, om met hen naar de zee te kijken." "Ik kom ook mee!" antwoordt de Heilige Maagd. Martha en Susanna bleven bij hun slapende metgezellen. Om bij de twee apostelen te komen, moeten ze langs de struik waar Jezus zich terugtrok om te bidden. "Mijn Zoon vindt rust in het gebed," zegt Maria zachtjes. -Annunciatie (Lorenzo Costa)- Magdalena antwoordt: "Ik geloof dat afzondering ook essentieel is voor Hem om het wonderbaarlijke meesterschap dat Hij heeft,  en dat de wereld zo zwaar op de proef stelt, te behouden. Weet je, Moeder? Ik heb gedaan wat jij me hebt gezegd. Elke avond trek ik me voor kortere of langere tijd terug om de rust in mezelf te herstellen die door zoveel dingen wordt verstoord. Ik voel me daarna veel sterker." "Voorlop...

-Fall of the Rebel Angels (S. Forde)- 244.6 "Jezus zei: 'God had de engelen al geschapen. En sommigen van hen waren, door niet te hebben willen geloven dat de rang van heerlijkheid waartoe God hen had bestemd goed was, in opstand gekomen, en hadden, met harten verbrand door het gebrek aan geloof in hun Heer, geprobeerd om de onbereikbare Troon van God te bestormen. Tegenover het harmonieuze redeneren van de gelovige engelen, hadden zij hun niet-harmonieuze, niet-rechtvaardige en pessimistische denken gesteld, en het pessimisme, wat gebrek aan geloof is, had hen van geesten van licht geesten van duisternis doen worden. Lang leven, voor eeuwig, zij die - in de hemel en op aarde - elke gedachte weten te baseren op een vooronderstelling van optimisme vol van licht! Ze zullen er nooit compleet naast zitten, zelfs als de feiten hen tegenspreken. Zij zullen zich niet vergissen, althans wat hun geest betreft, die zal blijven geloven, blijven hopen en liefhebben, God bovenal én de na...

212.6a Maria Valtorta: '"En bedenk dit: de mens is verplicht God te kennen uit dankbaarheid, en uit respect voor zijn eigen intelligentie. 1 Uit dankbaarheid. God schiep de mens en gaf hem de onuitsprekelijke gave van het leven en voorzag hem van de super-onuitsprekelijke gave van Genade. Nadat hij die door eigen schuld verloren heeft, hoort de mens een grote belofte: 'Ik zal jou de Genade teruggeven.' Het is God, de beledigde, die dit tegen de belediger zegt. Alsof Hij, God, de schuldige was, en verplicht was om herstel te bieden. En God houdt Zijn belofte. Zie het, Ik ben hier, om de Genade aan de mens terug te geven. God beperkt zich niet tot het schenken van het bovennatuurlijke, maar onderwerpt zijn spirituele essentie om te voorzien in de zware behoeften van het menselijk vlees en bloed, en geeft de warmte van de zon, de verkwikking/leniging van water, graan, wijnstokken, bomen van elke soort, en dieren van elke soort. Zo ontvangt de mens van God alle middelen v...

206.13 M. Valtorta: '"Zoals je ziet, wekken de beslommeringen van de wereld, de hebzucht, de sensualiteit, de wreedheid... de woede van de koning op, en maken ze dat deze kinderen van de vele besognes nooit nog het huis van de koning binnen komen. En jullie zien ook hoe er zelfs onder degenen die geroepen zijn, uit vriendelijkheid jegens zijn zoon, zijn die gestraft worden. Hoevelen vandaag de dag, in dit land waarheen God zijn Woord heeft gezonden! De bondgenoten, de vrienden, de groten van Zijn volk... God heeft hen werkelijk uitgenodigd door Zijn dienaren, en zal hen nog meer uitnodigen, met een dringende uitnodiging, naarmate het uur van Mijn Bruiloft nadert. Maar ze zullen de uitnodiging niet aannemen. Omdat ze valse bondgenoten, valse vrienden zijn, en alleen groot in naam, omdat er laagheid in hen schuilt." Jezus blijft Zijn stem steeds hoger verheffen, en Zijn ogen - in het licht van het vuur dat tussen Hem en Zijn luisteraars is ontstoken om de avond te verlichte...

200.3 Maria Valtorta: 'Aglaë bevrijdt zich van de tas op haar schouders en knielt vervolgens met een grote tranenvloed aan Jezus' voeten. Ze zakt naar de grond en huilt, haar hoofd rustend op haar gevouwen armen. "Huil niet zo. Die tijd is voorbij. Je had moeten huilen toen je God haatte. Niet nu je van Hem houdt en door Hem bemind wordt." Maar Aglae blijft huilen... "Geloof je niet dat dat zo is?" Haar stem breekt door haar snikken heen: "Ik hou van Hem, dat is waar, zoals ik ben, zoals ik kan... Maar, hoezeer ik ook weet en geloof dat God goed is, ik durf niet te hopen Zijn Liefde te krijgen. Ik heb te veel gezondigd... Ik zal ze misschien ooit ontvangen... Maar ik heb nog zoveel om over te huilen... Voorlopig ben ik alleen in mijn liefde. Ik ben alleen... Het is niet de wanhopige eenzaamheid van de voorbije jaren. Het is een eenzaamheid vol verlangen naar God, dus niet langer wanhopig... maar zo verdrietig, zo verdrietig..." "Aglaë, wat ken...

CXCV LES VAN JOHANNES van ENDOR aan ISKARIOT AANKOMST IN JERUZALEM -Aeneas met Anchises (anoniem)- 195.1 Maria Valtorta: 'De lucht is vol regen, en Petrus lijkt mij een omgekeerde Aeneas , want in plaats van zijn vader weg te dragen, draagt hij de kleine Jabes op zijn schouders, volledig bedekt met Petrus' mantel - het kleine hoofdje komt boven Petrus' grijze hoofd uit, met de armen van het kind om zijn nek, lachend terwijl hij zelf in de plassen plonst. "Dit hadden we ons kunnen besparen," moppert Iskariot, nerveus door het water dat uit de lucht komt vallen en van de grond op zijn kleren spat. "O! We hadden ons zoveel kunnen besparen!" antwoordt Johannes van Endor, terwijl hij met zijn ene oog, dat volgens mij voor twee ziet, strak naar de knappe Judas kijkt. "Wat bedoel je?" "Ik bedoel, het is nutteloos om van de elementen te verwachten om rekening met ons te houden, als wij dat zelf niet doen met onze naasten, en dan nog wel in zaken d...

170.8 Maria Valtorta: '"GEZEGEND BEN IK ALS IK KAN HUILEN ZONDER OPSTANDIGHEID Pijn is op de aarde. En pijn wekt tranen bij de mens. 170.8 Lijden was er niet. Maar de mens heeft het lijden op de aarde gebracht. En door een verdorvenheid van zijn intellect studéért hij erop om het steeds te verergeren, op alle mogelijke manieren.  Bovenop de ziekten en tegenslagen die het gevolg zijn van bliksem, stormen, lawines en aardbevingen, bedenkt die mens, om te lijden, en bovenal anderen te laten lijden... - want we willen alleen dat ánderen lijden, en niet wijzelf, onder de middelen die we bedenken om mensen te laten lijden - ...bedenkt dus die mens... steeds vreselijker dodelijke wapens en steeds sluwere ontberingen van morele aard. Hoeveel tranen wekt de mens niet op op instigatie van zijn geheime koning, Satan! En toch zeg Ik jullie in waarheid, dat deze tranen geen gebrek zijn van de mens, maar net een vervolmaking. De mens is een verstrooid kind, een oppervlakkige zorgeloze, ee...

-Bernardus van Clairvaux in de armen van Christus (Francisco Ribalta)- 167.12a Maria Valtorta: 'Valeria, verleid door de gedachte aan onsterfelijkheid, vraagt: "Meester, legt U mij uit waar de ziel van mijn dochtertje is?... Ik zal die plek kussen als een schrijn en ze aanbidden, omdat ze deel uitmaakt van God." "De ziel! Die is als dit licht dat jouw kleine Fausta wil pakken, en niet kan, omdat het onstoffelijk is. Maar het is er wel. Ik, jij, je vriendinnen zien het. Evenzo is de ziel zichtbaar... in alles wat de mens onderscheidt van het dier. Wanneer je dochtertje je haar eerste gedachten vertelt, bedenk dan dat die intelligentie haar ziel is die zich openbaart. Wanneer ze je niet met instinct, maar met rede liefheeft, bedenk dan dat die liefde haar ziel is. Wanneer ze mooi aan je zijde opgroeit, niet zozeer in lichaam dan wel in deugd, bedenk dan dat die schoonheid haar ziel is." 19 mei 1945

(Ivan Kramskoi) 162.7 Maria Valtorta: …De avond valt snel. Een lamp wordt aangestoken om de trap af te gaan, die nu donker is in de schemering, en sommigen gaan naar rechts, anderen naar links om te rusten. Jezus komt naar buiten en gaat naar de oever van het meer. De stad is stil, de straten verlaten, de oever verlaten, het meer zonder mensen op deze maanloze avond, alleen sterren aan de hemel, en het gekabbel van de branding op de oever. Jezus stapt in de boot die aan land is getrokken, gaat zitten, legt een arm op de rand, buigt Zijn hoofd erop en blijft zo liggen. Of hij nadenkt of bidt, weet ik niet. Matteüs komt heel voorzichtig naar hem toe: "Meester, slaap Jij?" vraagt ​​hij zachtjes. "Nee, ik denk na. Kom hier bij Mij, gezien je niet slaapt." "Je leek bezorgd en ik ben Je gevolgd. Ben je niet tevreden met Je dag? Je hebt het hart van [de farizeeër] Eli geraakt, Je hebt Simon van Alfeüs als leerling gekregen!..." "Mattheüs, jij bent geen on...

122.7 Maria Valtorta: 'Jezus weigert het wonder aan niemand. Prachtig is dat van een zwakzinnige jongeman, die Hij met Zijn adem intelligentie inblies, terwijl Hij diens grote hoofd tussen Zijn lange handen hield. Iedereen drong naarbinnen om het zien. Zelfs de gesluierde vrouw, misschien omdat er veel mensen zijn, durfde wat dichterbij te komen, en ging naast de huilende vrouw staan. Jezus zegt tegen de jongeman: "Ik wil dat het licht van het intellect in jou nu de weg baant voor het Licht van God. Luister, en zeg met Mij: 'Jezus'... Zeg het. Ik wil het." De debiele jongen, voorheen alleen maar kreunend als een dier, stamelt moeizaam: "Jezus", of liever gezegd: "Jejus". "Nogmaals!" beveelt Jezus, terwijl Hij het misvormde hoofd nog steeds in Zijn handen houdt en Hem met Zijn Blik domineert. "Jez-zus." "Nog een keer!" "Jezus!" zegt de jongen uiteindelijk. En zijn blik is niet langer zo uitdrukkingsloos, z...

-Melaatse door Jezus genezen (Melchior J-M. Doze)- 71.4 Maria Valtorta: '"Vandaag ga Ik met Simon mee. En vanavond zien we elkaar weer op de weg naar de Olijfberg en gaan we geld uitdelen aan de armen. Ga nu!" Jezus, alleen met Simon, vraagt ​​hem: "Is die man uit Bethanië een echte Israëliet?" "Een echte Israëliet. Hij hangt alle bestaande ideeën aan, maar hij heeft ook een echte bezorgdheid over de Messias. En toen ik hem zei: 'Hij is onder ons!', antwoordde hij onmiddellijk: 'Gelukkige ik, dat ik in dit uur mag leven!'" "Op een dag zullen we naar hem toe gaan om zegen over zijn huis te brengen. Heb jij de nieuwe discipel gezien?" "Ik heb hem gezien. Hij is jong, en lijkt intelligent." "Ja. Dat is hij. Jij, die een Judeër bent... zult meer met hem sympathiseren dan anderen om zijn ideeën." "Is dat een wens of een bevel?" "Het is een zacht bevel. Jij die geleden hebt, kunt een grotere mildhe...

-Kardinal Mazarin (Philippe de Champaigne)- 54.3 Maria Valtorta: 'De anderen zijn als van steen. Jezus keert de genezen man de rug toe, glimlacht en roept hen samen. "Vrienden, het was niets anders dan een melaatsheid van het vlees. Maar jullie zullen nog melaatsheid uit de harten zien vallen!" "Zijn jullie degenen die Mij wilden?" zegt Hij tot de twee vreemden. "Hier ben Ik. Wie zijn jullie?" "Wij hoorden U laatst... in de tempel. En zochten U in de stad. Iemand die beweert familie van U te zijn, heeft ons verteld dat U hier verblijft." (L. Ferri) "Waarom zoeken jullie Mij?" "Om U te volgen, als U dat wilt, omdat U Woorden van Waarheid hebt." "Mij volgen? Maar weet jullie dan waarheen Ik ga?" "Nee, Meester, maar zeker tot de Glorie." "Jawel. Maar tot een Glorie die niet van de aarde is. Tot een Glorie die zijn zetel heeft in de hemel en die wordt veroverd met deugd en opoffering." "Waaro...

-'The Chosen' (Netflix-serie)- 49.7 Maria Valtorta: 'Jezus komt naar buiten op het kleine plein. Aan de deur staan ​Johannes en Jacobus, met Petrus en Andreas. "Vrede zij met jullie," zegt Jezus en Hij voegt eraan toe: "Hier is de man die, om juist te zijn, het nodig heeft om niet te oordelen zonder eerst te weten. Maar die eerlijk is in het erkennen van zijn fout. Simon, jij wilde Mij zien? Hier ben Ik! En jij, Andreas, waarom ben jij niet eerder gekomen?" De twee broers kijken elkaar beschaamd aan. Andreas mompelt: "Ik durfde niet..." Petrus, rood, zegt niets. Maar als hij hoort dat Jezus tegen zijn broer zegt: "Heeft het je pijn gedaan om hier te komen? Alleen het kwade mag dit niet durven." komt hij botweg tussenbeide: "Ik was het. Hij wilde mij onmiddellijk naar U leiden. Maar ik... ik zei... ja, ik zei: 'Ik geloof het niet,' en ik wilde het niet. Oh! Ik weet nu beter!" Jezus glimlacht. En dan zegt Hij: "En...