poëma van de god-mens

-Virgin Mary in the Rose Garden (Albert Edelfelt)- 433.3 Maria Valtorta: '"Neef van mij, vertel me 'ns iets wat ik al lang wil weten! Hoe zie Jij Maria? Als moeder of als onderdaan? Ze is Jouw Moeder, maar zij is een vrouw, en Jij bent God..." zegt Thaddeüs. "Als zus en echtgenote, als de vreugde en rust van de God, en de troost van de mens. Alles zie Ik en heb Ik in Maria, als God en als mens. Zij die het Genoegen was van de Tweede Persoon van de Drie-eenheid in de hemel, Genoegen van het Woord, net als van de Vader en van de Geest, is het Genoegen van de geïncarneerde/vleesgeworden God, en zal het zijn van de verheerlijkte God-Mens." "Wat een mysterie! Heeft God Zich dan tweemaal van Zijn Welbehagen beroofd? In Jou en in Maria, en heeft Hij jullie aan de aarde gegeven..." overpeinst de Zeloot. "Wat een Liefde! Dat is wat je moet zeggen. De Liefde bewoog de Drie-eenheid ertoe Maria en Jezus aan de aarde te geven!" zegt Jakobus. "En ...

411.3 Valtorta: '"Dus, Meester," zegt Bartholomeüs, "hebben wij, die door Jou zijn onderwezen, véél verantwoordelijkheid!" "Héél veel!  En jullie zullen in de toekomst nog meer verantwoordelijkheid hebben,  wanneer het Offer zal zijn volbracht, de Verlossing gekomen,  en daarmee de Genade, die kracht en licht is. En na al die dingen zal Hij komen,  die jullie nog meer in staat zal stellen te willen. En wie dan niet wil, zal grote verantwoordelijkheid dragen." "Dan zullen er maar weinigen gered worden!" "Waarom, Bartholomeüs?" "Omdat de mens zo zwak is!" "Maar als hij zijn zwakheid versterkt door vertrouwen in Mij, wordt hij sterk. Denk jij dat Ik jullie worstelingen niet begrijp? En dat Ik geen medelijden heb met jullie zwakheden? Zien jullie? Satan is als die spin daar, die zijn valstrik van die tak naar die stengel legt. Hij is zo sluw en zo listig! Kijk hoe die draad glinstert. Hij lijkt wel zilver met een onvoe...

- Anita Cantieri (1910-1942) - 410.5 Maria Valtorta: "En ik? Ik ben al jaren ziek... en dat leven, in de grotten, met weinig eten en al die ellende. Dit komt weer terug!..." zegt de Zeloot. "Maar je zei toch altijd dat je je sinds je genezing zo sterk voelde?" vraagt ​​Judas, die zich weer bij hen heeft gevoegd. "Is de werking van het wonder uitgewerkt?" De Zeloot maakt een typische beweging bij deze brutale, veelzeggende zet, dat lijkt te zeggen: "Daar is hij dan! Heer, geef mij geduld!" Maar hij antwoordt met de grootste beleefdheid: "Nee.  De werking van het wonder is nog niet uitgewerkt. En dat is te zien. Ik ben niet opnieuw ziek geworden. Ik ben sterk. Veerkrachtig. Maar de jaren zijn jaren,  en de arbeid is arbeid. En deze hitte die ons doet zweten alsof we in een gracht zijn gevallen, en dan deze nachten die, zou ik zeggen, ijskoud zijn vergeleken met de hitte overdag,  en die ons zweet bevriezen terwijl de dauw onze toch al doorweek...

CCCXCIV GELIJKENIS VAN DE TWEE WILSKRACHTEN -AFSCHEID VAN DE INWONERS VAN KERIOT- 394.1 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt in de synagoge van Keriot, die ongelooflijk vol is. Hij beantwoordt de een en de ander, die hem om intiem advies vragen, afzonderlijk. En nadat hij hen allen tevreden heeft gesteld, begint Hij hardop te spreken. "Inwoners van Keriot, luister naar mijn afscheidsparabel. We zullen hem noemen: 'De Twee Wilskrachten.' - Een perfecte vader had twee zonen. Beiden bemind, met een al even wijze liefde. Beiden door hem op het goede pad geleid. Geen enkel verschil was er in de manier van liefhebben en van leiden. En toch was er een merkbaar verschil tussen de beide zonen. De oudste, was nederig, gehoorzaam, deed zonder vragen te stellen de wil van zijn vader, altijd vrolijk en tevreden met zijn werk. De jongere, hoewel nog minderjarig, was vaak ontevreden, en had discussies met zijn vader, en met zijn eigen ik. Hij overwoog altijd, en met een zeer menselijke...

383.3 M. Valtorta: 'Maar een jongeman, zeer rijkelijk gekleed, die met andere gelijkgezinden met twee wereldse vrouwen praat, roept naar een van hen: "Ga, ga! We willen even lachen. Bied jezelf aan! Troost Hem!  Hij is verdrietig omdat Hij, arm als Hij is, geen vrouwen kan betalen." Jezus krijgt een blos op zijn ivoren gezicht, en wordt dan opnieuw bleek. Maar Hij wendt Zijn blik niet af. De verandering in kleur is het enige teken dat Hij het gehoord heeft. De brutale vrouw,  met het gerinkel van haar sieraden tussen het lichte gefladder van haar kleding,  springt met een schuchtere kreet van het lage heuveltje op de oever, en onthult daarbij vele verborgen schoonheden. Ze valt recht aan Jezus' voeten neer en roept, met een lachje op haar mooie mond, en een uitnodigende blik en gestalte: "O, schoonste onder allen die uit vrouwen geboren zijn! Voor één kus van Uw mond geef ik mijzelf geheel en al aan U, zonder enige vergoeding!" Johannes, Andreas, Judas en Ja...

-Bezoek aan kluizenaar- 382.6 M. Valtorta: 'Het avondmaal moet hebben plaatsgevonden. Het is nacht.  Zware dauw valt, kletterend van de dakrand op de wijnbladeren.  Ongelooflijke sterren aan de hemel.  Een ontelbaar aantal sterren, verloren in je blik.  Het getjilp van krekels en nachtvogels,  en de stilte van het platteland. De apostelen zijn al gaan slapen. Maar Nike is opgestaan ​​en luistert naar de Meester.  Hij zit stijfjes op een stenen bank tegen het huis.  De vrouw staat voor Hem, in een houding van aandachtig respect. Jezus moet een al begonnen conversatie afmaken, zeggende: "Ja. Uw observatie klopt.  Maar Ik was er zeker van dat de boeteling, of liever de 'wedergeborene',  de hulp van de Heer niet zou ontberen. En terwijl we aten, en u vragen stelde terwijl u bediende, bedacht ik dat u die hulp was... U zei: 'Ik kan u alleen maar voor korte perioden volgen, omdat er op het huis en de nieuwe bedienden moet worden gepast.' En u had d...

357.4 Maria Valtorta: 'Johannes zucht diep, en buigt dan nog dieper zijn hoofd, laat het op Jezus' borst rusten, en zegt: "Wat is het pijnlijk om over onreine dingen te spreken!...  Heer... Judas is onrein... en hij verzoekt mij tot onreinheid. Het kan me niet schelen dat hij mij bespot... Maar het doet me pijn dat hij tot Jou komt,  bezoedeld door zijn liefdes. Sinds hij teruggekeerd is, heeft hij mij al meerdere malen in verzoeking gebracht. Wanneer het toeval ons alleen laat –  en hij lokt het op alle mogelijke manieren uit –  praat hij alleen maar over vrouwen... en ik walg er net zo van, als wanneer ik ondergedompeld zou worden in een smerige substantie die mijn mond probeert binnen te dringen..." "Maar ben je hierdoor ten diepste geschokt?" "In welke mate geschokt? Mijn ziel beeft. Mijn rede schreeuwt tegen deze verleidingen... Ik wil niet verdorven worden..." "Maar wat doet je vlees dan?" "Het krimpt ineen van walging." ...

346.6 Maria Valtorta: ''Een koor van verontwaardigde kreten stijgt op door de warme, geurige lentelucht. Petrus, met een ontstelde uitdrukking, en zelf ook geschandaliseerd, pakt Jezus bij de arm en trekt Hem even apart, terwijl hij zachtjes in Zijn oor fluistert: "O, Heer!  Zeg dat niet. Dat klopt niet. Zie je dat? Ze zijn geschandaliseerd! Je voldoet niet aan hun verwachtingen. Voor niks ter wereld mag Jij toestaan ​​dat dit gebeurt. Maar zoiets zal Jou nooit overkomen, dus waarom doen alsof dit waar is? Jij moet altijd hoger in aanzien staan ​​bij de mensen, als Je Jezelf wilt bewijzen, en misschien moet Je wel eindigen met een laatste wonder, zoals het verbranden van Je vijanden tot as. Maar nooit Jezelf vernederen, door Jezelf gelijk te stellen aan een gestrafte misdadiger!" En Petrus lijkt op een leraar, of een bedroefde vader, die liefdevol een zoon berispt die dwaas heeft gesproken. Jezus, die zich lichtjes had voorovergebogen om Petrus' gefluister te hore...

-Graf van Hillel de Oudere- 340.7 M. Valtorta: Ze gaan  Giscala binnen, een uitgestrekte, prachtige en goed onderhouden stad. Er moet daar een bloeiend rabbijnscentrum zijn, want ik zie her en der geleerden in groepjes bijeen, met studenten in de buurt, die naar hun lezingen luisteren. De doorgang van de apostelen, m.n. die van de Meester, wordt zeker opgemerkt en velen sluiten zich bij de groep aan. Sommigen spottend, anderen roepend naar Judas van Keriot. Maar hij blijft aan de zijde van de Meester, ​​en draait zich niet eens om. Ze verlaten de stad en gaan naar het huis vlakbij het graf van Hillel. "Wat een brutaliteit!" "Hij is roekeloos en onbeschaamd!" "Hij provoceert ons." "Heiligschenner!" "Zeg het hem, Uzziel." "Ik ga mezelf niet contamineren. Zeg jij het hem, Saulus, jij bent maar een student!" "Nee. Laten we Judas waarschuwen. Ga hem halen!" De jongeman, Saulus genaamd, een magere, bleke man, alleen maar ...

CCLIII MAGDALENA MOET ZICHZELF DOOR LIJDEN STERKEN -Berouwvolle Magdalena (Donatello)- 253.8 Maria Valtorta: '"Waarom huil je, Maria? Zal Ik dan alle Maria's vandaag zien huilen?" vraagt ​​Jezus aan Magdalena. "Het doet haar pijn Jou te moeten verlaten," verontschuldigt haar zus haar. "Dat betekent niet dat we elkaar niet meer zullen zien, en snel zelfs!" Maria schudt haar hoofd. Daarom huilt ze niet. Simon de Zeloot legt uit: "Ze vreest dat ze niet zal weten goed te zijn zonder Jouw aanwezigheid. Ze vreest... te sterk in de verleiding te komen als Jij er niet bent om de duivel op afstand te houden. Ze sprak daar net nog over, met mij." "Wees hier niet bang voor. Ik neem nooit een genade terug die Ik heb verleend. Wíl jij zondigen? Nee? Wees dan rustig. Wees waakzaam, ja, maar wees niet bang." "Heer... ik huil ook omdat Caesarea... Caesarea vol is van mijn zonden. Nu zie ik ze allemaal... Ik zal veel lijden in mijn menselij...

-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...

223.3 Maria Valtorta: 'Omdat de kletskous zich dicht bij de apostolische groep bevindt, hoort Thomas het en vraagt: "Is het Nathanaël van Levi, de bruidegom?" "Hij is het inderdaad. Kent u hem?" "Ik ken de vader goed van zaken, maar Nathanaël iets minder. Rijk huwelijk!" "En een gelukkige bruid! Ze is bedekt met goud! Abraham, die familie is van de moeder van de bruid en de vader van de vriend van de bruidegom, heeft dit tot erezaak gemaakt, en de bruidegom en zijn vader ook. Ze zeggen dat er in die kisten een waarde van vele talenten goud zit!" "Goeiedag!" roept Petrus uit en fluit. En hij voegt eraan toe: "Ik ga 'ns goed kijken of de belangrijkste koopwaar overeenkomt met de rest!" En hij staat op met Thomas, en ze lopen rond de bruidsgroep en bekijken de drie vrouwen aandachtig, een massa stoffen en sluiers waaruit met juwelen versierde handen en polsen tevoorschijn komen en glinsteringen uit hun oren en nekken schi...

-Verzoeking van Christus (Duccio)- 203.12 Jezus zegt: ' "Leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het Kwade." De man [Judas...] die geen behoefte voelde om de Pesachmaaltijd met ons te delen, vroeg Mij minder dan een jaar geleden : "Wablief?? Jij hebt gevraagd om niet in verzoeking te worden gebracht en om, in verzoeking, ertegen geholpen te worden?" We waren maar met z'n tweeën... en Ik antwoordde hem. Later waren we met z'n vieren, op een eenzame plek, en Ik heb hem opnieuw geantwoord, maar het hielp nog steeds niet. Want in een vierhoekige geest is het nodig een bres te slaan door het kwade bolwerk van zijn koppigheid te slopen. En dus zal Ik het nog eens zeggen, één keer, tien keer, honderd keer, tot alles is volbracht. Maar jullie, niet gepantserd door ongelukkige doctrines en door nog ongelukkiger hartstochten, bid alsjeblieft zo. -Christus in de woestijn (Th. Cole)- Bid nederig! Dat God verleidingen zal voorkomen. O! Nederigheid!... Ken jez...

168.5 Maria Valtorta: '"Elke dag keerde ik terug naar die plek in de hoop die jonge, donkere, knappe man weer te zien... En na een tijdje zag ik hem weer... Hij sprak tegen me. Hij zei tegen me: 'Ga met me mee naar Rome! Ik zal je meenemen naar het keizerlijk hof, je zult de parel van Rome zijn!' Ik zei: 'Ja. Ik zal je trouwe vrouw zijn. Kom naar mijn vader.' Hij lachte spottend en kuste me. Hij zei: 'Geen echtgenote. Maar jij, godin, en ik, jouw priester, die je de geheimen van leven en plezier zal onthullen.' Ik was gek, ik was nog een meisje. Maar als meisje, wist ik toch wel wat het leven is... Ik was slim. Ik was wel dwaas, maar nog niet verdorven... en ik walgde van zijn aanzoek. Ik ontsnapte uit zijn armen en rende naar huis... Maar ik sprak niet met mijn moeder... en ik kon de drang om hem weer te zien niet weerstaan... Zijn kussen hadden me nog gekker gemaakt... En ik ging terug... Ik was amper terug op het eenzame strand, of hij omhelsde me al...

167.4 Maria Valtorta: '"Waren jullie met de bloemen bezig? Ga door, ga door! We kunnen ook praten terwijl je die prachtige werken van de Schepper plukt die bloemen zijn, en terwijl jullie ze schikken met de vaardigheid waar Rome een meester in is, in deze kostbare bekers, om hun leven te verlengen, dat helaas! veel te kort is... Als we deze knop bewonderen, die net het lachje opent van zijn geel-roze bloemblaadjes... hoe zouden we dan geen spijt hebben wanneer hij sterft? Maar o! wat zouden de Joden verbaasd zijn, als ze Me dit hoorden zeggen! Maar het is omdat we ook in het bloem-schepsel iets voelen dat leven heeft. En het zien van het einde ervan doet ons pijn. Maar de plant is wijzer dan wij. Die weet, dat op elke wond van een afgesneden stengel een nieuwe scheut groeit, die de nieuwe roos zal zijn. En hier moet onze geest dan de les begrijpen, en van de licht sensuele liefde voor de bloem een ​​prikkel maken tot hoger denken." "Welk hoger denken, Meester?"...

-Adam en Eva verdreven uit Paradijs (Benjamin West)- 128.2 Maria Valtorta: 'Jezus is verdrietig. Hij zegt: "En wanneer heb je zondigde, heb je dan niet aan je moeder gedacht? Was je zo vedwaasd dat je je niet meer kon herinneren dat je op aarde een moeder en in de hemel een God hebt? En als melaatsheid niet was opgetreden, zou je je dan ooit hebben gerealiseerd dat je God en de mensen om je heen had beledigd? Wat heb je je ziel aangedaan? En je jeugd?" "Ik werd verleid..." "Ben jij dan een kind dat niet weet dat die vrucht vervloekt werd? Je verdient het om zonder medelijden te sterven." "Oh! Medelijden! Alleen U kunt..." "Nee, niet ik, God. En als je zweert, dat je niet meer zult zondigen." "Ik zweer het. Ik zweer het. Red mij, Heer. Ik heb nog maar een paar uur voordat de uitspraak komt. Mam!... Mam! Help me met je tranen!... Oh! Moeder!" -idem (John Faed)- De vrouw heeft geen stem meer. Ze klampt zich alleen nog vast aa...

- Joy Wielkens' kinderwens - '"Meester, alleen U spreekt zo.... Ik wist het niet. Ik heb het aan de geleerden gevraagd en zij zeiden: 'Doe het.' Maar geen woord om me te vertellen dat God met geschenken een goede daad beloont. Wij zijn in hun handen... en zij sluiten onze ogen en harten met ijzeren hand.  Ik ben niet slecht, Meester. Wees niet boos op mij!" "Ik ben niet boos op jou. Ik heb nog meer medelijden om jou, dan om deze huilende vrouw. Omdat haar lijden met het leven zal eindigen. Het jouwe zal dan beginnen, en voor eeuwig. Denk daaraan!" "Nee, het zal niet beginnen. Ik wil het niet. Zweer U mij bij de God van Abraham dat wat U zegt waar is?" "Ik ben de Waarheid en de Wetenschap. Iedereen die in Mij gelooft, zal gerechtigheid, wijsheid, liefde en vrede in zich vinden." "Ik wil U geloven. Ja, ik wil U geloven! Ik voel iets in U dat in anderen niet aanwezig is. Zie, ik ga nu naar de priester en zeg hem: 'Ik zal nie...

-Hemelvaart van Maria Magdalena (A. del Pollaiuolo)- 96.4 Maria Valtorta: ' "Hoevelen, oh! hoevelen... van hen die het water van de Jordaan zijn ingegaan om het gebod van de Voorloper te gehoorzamen, kwamen er niet zo schoon uit als zij! Omdat hun doop geen vrijwillige, bewuste en oprechte daad was van een geest die zich wilde voorbereiden op Mijn komst. Maar alleen een vorm/formaliteit/uiterlijk vertoon om in de ogen van de wereld volmaakt en heilig te lijken. Het waren dus hypocrisie en trots. Twee zonden die de stapel al bestaande zonden in hun hart alleen maar groter maakten. De doop van Johannes is slechts een symbool. Hij wil jullie vertellen: 'Reinig jezelf van je hoogmoed, door jezelf te vernederen en jezelf zondaars te noemen; reinig je van je begeerten/lusten, door het schuim ervan af te wassen.' Maar het is de ziel die, door jullie wil, gedoopt moet worden, om rein te zijn voor het feestmaal van God. Er is geen zonde zo groot dat ze niet - eerst door berou...

95.4 Maria Valtorta: 'Jezus gaat staan, leunend tegen een boom, ongeveer tien meter van Matteüs, en begint te spreken: "De wereld kan worden vergeleken met een groot gezin waarvan de leden verschillende taken uitvoeren, alle al even nodig. Er zijn boeren, herders, wijnmakers, timmerlieden, vissers, metselaars, hout- en ijzerbewerkers, en dan zijn er nog schrijvers, soldaten, officieren die zijn toegewezen aan speciale missies, artsen en priesters. Er is van alles. De wereld zou niet uit slechts één klasse kunnen bestaan. Ze zijn allemaal nodig, allemaal heilig, als ieder doet wat hij moet doen met eerlijkheid en rechtvaardigheid. Hoe kan dit bereikt worden als Satan van zoveel kanten tegelijk verleidt? Door te denken aan God die alles ziet, zelfs de meest verborgen werken, en aan Zijn Wet die zegt: 'Heb je naaste lief zoals je jezelf liefhebt, doe hem niet aan wat je niet wilt dat jou wordt aangedaan, steel op geen enkele manier.' Zeg Me, jullie die Mij horen: als ie...