poëma van de god-mens

457.5 Maria Valtorta: 'Jezus neemt afscheid van de weduwe. Hij wil graag vaarwel zeggen, maar zij knielt neer en bekent haar besluit: "Ik heb besloten Samuel hier achter te laten, beter als dienaar dan als gelovige, en met U mee te gaan naar Kafarnaüm." "Ik zal Kafarnaüm spoedig en voorgoed verlaten." "U hebt daar echter goede discipelen." "Dat klopt." "Ik heb het zo besloten... Op die manier zal ik U bewijzen dat ik mij van mijn rijkdom weet los te maken en dat ik conform de Wet kan liefhebben.  Ik zal het geld dat hier is vergaard gebruiken voor Uw armen, en ik zal het kind als de eerste arme beschouwen, als de moeder hem wil houden,  ook al houdt ze niet van hem.  Intussen, hier is dit al!" En ze biedt een zware tas aan. "God zegene u met Zijn zegeningen  en met die van de mensen die u begunstigt. U hebt in slechts enkele uren grote vooruitgang geboekt." De vrouw bloost. Ze kijkt om zich heen en bekent dan: "Ik be...

452.7 Maria Valtorta: '"Hoe wordt rechtvaardigheid in de praktijk gebracht? Hoe wordt de overwinning behaald? Met eerlijkheid in woord en daad,  met naastenliefde.  Door te erkennen dat God God is  en de afgoden van schepselen, geld of macht niet in de plaats van de Allerheiligste God te stellen. Door ieder mens zijn rechtmatige plaats te geven,  zonder te streven naar meer of minder dan hem toekomt. Wie, omdat iemand een vriend of een machtig familielid is,  hem ook eert en dient in daden die niet goed zijn, is niet rechtvaardig. Wie zijn naaste schaadt omdat hij geen voordeel van hem kan verwachten en tegen hem zweert, of wordt omgekocht om tegen onschuldigen te getuigen, of partijdig oordeelt, niet naar rechtvaardigheid maar naar de berekening van wat dat onrechtvaardige oordeel kan opleveren van de machtigste van de procespartijen, is niet rechtvaardig, en zijn gebeden en offers zijn tevergeefs, omdat ze in de ogen van God met onrechtvaardigheid besmet zijn....

CDXLVIII BIJEENKOMST PER BOOT OP HET MEER -MET GELIJKENIS UITGELOKT DOOR PETRUS- DIE OORDEEL MOET ONDERGAAN 448.1 Maria Valtorta: '"Waarheen, Meester?" vraagt ​​Petrus,  die de manoeuvres en voorbereidingen voor het uitvaren heeft voltooid en met zijn boot aan het hoofd staat van de kleine vloot vol mensen,  klaar om de Meester te volgen. "Naar Magdala! Dat heb Ik aan Maria van Lazarus beloofd." "Ok!" antwoordt Petrus en brengt het roer in beweging om de juiste koers te nemen, overstag. Johanna, die in de boot zit met de Meester, de Heilige Maagd en Maria van Klopas, plus Margziam, Matteüs, Jacobus van Alfeüs en iemand die ik niet ken,  zegt, wijzend naar de vele boten op het meer in de stille zomeravond,  die de vlammen van de zonsondergang tempert in cascades van paarse sluiers,  alsof er watervallen van amethisten of trossen bloeiende blauweregen uit de hemel neerdalen: "Misschien zitten daar wel boten van de Romeinse vrouwen tussen.  Het is ...

447.4 Valtorta: '"Jullie moeten net zo hard werken als dat het Kwaad werkt..." "Wij zijn het Kwaad niet!" roept de kakelende stem van Eli de Farizeeër vanuit de deuropening naar de straat, terwijl hij nog steeds probeert binnen te komen, roepend: "Wij zijn het Kwaad niet, Jij onruststoker!" "Man, je bent aan het opstoken. Ga weg!" zegt de centurion onmiddellijk,  die daar, vlakbij de synagoge, blijkbaar goed had opgelet,  zo snel grijpt hij in. "Jij, jij, heiden, durf jij het aan om mij lastig te vallen!..." "Ik, een Romein, ja. Ga weg! De Rabbi valt jou niet lastig,  en jij valt Hem lastig. Dat kan niet!" " Wij zijn rabbijnen, niet de timmerman uit Galilea!" roept de oude man, die meer op een tuinman lijkt dan op een leraar. "Eén meer, één minder... Jullie hebben er honderden, en allemaal met een slechte leer.  De enige deugdzame, dat is Hij daar. Ik beveel jou te vertrekken!" "Deugdzaam, hè?!  ...

444.3 Maria Valtorta: '"Jullie worden gevormd in deze naastenliefde, die het tweede deel vormt van het fundamentele Gebod van Gods Wet, maar die in Israël in werkelijkheid heel erg in verwaarlozing is geraakt. De vele voorschriften, de details die volgden op de lineaire en complete, maar toch beknopte, Wet van de Sinaï, hebben het eerste deel van het fundamentele Gebod vervormd en het gereduceerd tot een massa uiterlijke riten, die datgene missen wat hen kracht, waarde en waarheid geeft: namelijk, de actieve verbondenheid van je innerlijk, met de werken die je verricht, met de verleidingen die je overwint, met de vormen van uiterlijke aanbidding. Welke waarde kan de pronkzucht van aanbidding hebben in de ogen van God, wanneer het hart God niet liefheeft, zich niet vernietigt in eerbiedige liefde voor God, wanneer het Hem niet prijst en bewondert, door de dingen die Hij heeft gemaakt lief te hebben, en in de eerste plaats de mens, die het meesterwerk is van de aardse schepping?...

427.6 Maria Valtorta: '"Maar nu breekt ze door. Laten we gaan... Zie je, Nathanaël, dat het makkelijk is om over God te spreken tot lege afgronden?...  Je hebt heel goed gesproken! Het meisje zal snel gevormd worden in de Waarheid...  Ga naar voren, bij Mijn neven, Aurea..." Het meisje gehoorzaamt, maar met angst.  Ze zou liever bij Bartholomeüs blijven, die het begrijpt en belooft:  "Ik kom ook meteen. Ga, gehoorzaam..." Hij blijft bij Jezus, Petrus, Simon en Mattheüs en merkt op:  "Het is jammer dat Valeria haar bij zich houdt. Die is nog steeds een heiden..." "Ik kan haar niet aan Lazarus opdringen..." "Er is ook Nike , Meester!" zegt Mattheüs. "En Elise ..." zegt Petrus. "En Johanna ... Zij is een vriendin van Valeria, en Valeria zou haar zeker graag aan haar afstaan! Ze zou in een goed gezin terechtkomen!" zegt de Zeloot. Jezus denkt na en zwijgt... "Doe Jij het...  Ik ga naar het meisje, dat altijd ac...

419.7 M. Valtorta: 'Jezus klimt in een boot die aan wal is getrokken  en spreekt vanaf dat geïmproviseerde platform tot zijn toehoorders  die, in een halve cirkel, op de oever en tussen de planten zitten. Hij laat zich leiden door een vraag van een man: "Onze Wet [ Lev.21:16- ] , Meester, bestempelt degenen die ongelukkig geboren worden haast als door God getroffen, zozeer zelfs dat ze geen dienst aan het altaar mogen verrichten. Maar wat is de schuld van deze mensen? Zou het niet terecht zijn om hun ouders schuldig te verklaren, die hen ongelukkig ter wereld brengen? Vooral de moeders? En hoe moeten we deze ongelukkige kinderen behandelen?" "Luister. Een meesterlijke en volmaakte beeldhouwer boetseerde ooit een beeld, en hij creëerde een werk zo perfect, dat hij verheugd was en zei:  "Ik wil dat de aarde gevuld is met zulke wonderen." Maar hij kon de taak niet alleen aan. Daarom riep hij anderen te hulp en zei tegen hen:  "Maak mij, naar dit voorbeeld...

414.8 Maria Valtorta: 'Een wetgeleerde onderbreekt hem, staat ook op en ondervraagt ​​Hem. "Meester, door zo te spreken, beledigt U ook ons, En dat past U niet, want wij moeten U beoordelen." "Nee. Niet jullie. Jullie zijn niet in staat Mij te oordelen. Jullie zijn de geoordeelden, niet de rechter, en Hij die jullie oordeelt is God. Jullie kunnen praten, geluiden voortbrengen met je lippen.  Maar zelfs de krachtigste stem bereikt de hemel niet noch stroomt ze over de hele aarde. Na korte tijd valt er stilte... En na korte tijd is er vergetelheid. Maar het Oordeel van God is een Stem die blijft bestaan ​​en niet vergeten wordt.  Eeuwen en eeuwen zijn voorbijgegaan sinds God Lucifer en Adam oordeelde.  Maar de Stem van dat Oordeel is niet verstomd. Maar de gevolgen van dat Oordeel zijn het wel. En als Ik nu gekomen ben om de Genade aan de mensheid te herstellen, door het volmaakte offer,  dan blijft het Oordeel over Adams daad zoals het is, en het zal altijd 'erfzo...

414.6 Maria Valtorta: '"Luister nu allemaal!..." Jezus staat op en begint Zijn tirade, staande met Zijn handen op de rand van de tafel: "Jullie farizeeën wassen de buitenkant van de beker en de schaal, en jullie wassen je handen en je voeten, alsof de schaal en de beker, je handen en voeten,  in jullie geest zouden kunnen doordringen, die jullie zelf zo graag rein en volmaakt noemen. Maar niet jullie, maar God moet dit verkondigen. En weten jullie wat God van jullie geest vindt? Hij vindt hem vol leugens, smerigheid en roof, vol goddeloosheid,  en niets van buitenaf kan bederven wat al verdorven is!" Hij tilt Zijn rechterhand van de tafel en begint er onwillekeurig mee te gebaren terwijl Hij verdergaat: "Maar kan Hij, die jullie geest heeft gemaakt, zoals Hij jullie lichaam heeft gemaakt,  niet minstens evenveel respect voor het innerlijke eisen als jullie voor het uiterlijke? O dwazen, die de twee waarden verwisselen en hun macht omkeren. Maar zal de Almac...

CDXIV SCHELDPARTIJ TEGEN FARIZEEËN EN SCHRIFTGELEERDEN TIJDENS HET GASTMAAL IN HET HUIS VAN SANHEDRIN-LID HILKIA - Mezoeza - 414.1 Maria Valtorta: 'Jezus betreedt het huis van zijn gastheer, niet ver van de Tempel, maar gelegen in de buurt die aan de voet van Tophet  ligt. Een statig, enigszins streng huis, van een strikte gelovige, of liever, overdreven gelovige. Ik geloof dat zelfs de spijkers genummerd en geplaatst zijn zoals een van de zeshonderddertien Geboden voorschrijft. Er is geen versiering in de stoffen, geen fries op de muren, geen snuisterij...  niets van die minimale dingen die zelfs in de huizen van Jozef en Nicodemus en van de Farizeeën van Kafarnaüm aanwezig zijn om het huis te verfraaien. Dit huis ademt de geest van zijn meester uit, in ieder detail. Koud, zo ontdaan van alle versieringen is het. Hard in zijn donkere, zware meubels,  vierkant als evenzovele sarcofagen. Afstotend. Een huis dat niet verwelkomt,  maar zich vijandig sluit voor al wie bi...

410.6 M. Valtorta: 'Bartholomeus voelt dat er weer een ruzie aankomt, en leidt die af door naar Jezus te roepen. "Meester! Is er nog niets voor ons?  Jij bent altijd een stap voor!" "Je hebt gelijk, Bartholomeüs. Maar we stoppen zo. Zie je dat huisje? Daar gaan we heen, want de zon is te fel. We gaan vanavond verder. We moeten ons haasten naar Jeruzalem, want Pinksteren staat voor de deur." "Waar hadden júllie het over?" vraagt ​​Judas Thaddeüs aan zijn broer. "O niks bijzonders! We waren begonnen over Jozef van Arimathea te praten, en uiteindelijk kwamen we uit op de oude boerderij van Joachim in Nazareth, en zijn gewoonte om, zolang dat kon, de helft van de oogst voor zichzelf te houden en de rest aan de armen te geven,  iets wat de oude mannen van Nazareth zich nog zo goed herinneren. Wat een onthechting, die twee rechtvaardigen, Anna en Joachim! Natuurlijk dat zij het wonder van een dochter, van de Dochter, mochten ervaren!... En met Jezus he...

408.6 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt nu: "Hier hebben jullie al geleerd dat geloof de graankorrel kan vermenigvuldigen, wanneer dit verlangen voortkomt uit een verlangen naar Liefde. Maar... beperk jullie geloof niet tot materiële behoeften. God schiep de eerste graankorrel en sindsdien brengt ​​Hij graan voort voor het brood van de mensen. Maar God schiep ook het Paradijs, en dat wacht op zijn bewoners. Het is geschapen voor hen die leven volgens de Wet en die trouw blijven, ondanks de pijnlijke beproevingen van het leven. Heb geloof, en met de hulp van de Heer zullen jullie in staat zijn heilig te blijven,  net zoals Jozef in staat was om dubbel graan te verdelen om jullie tweemaal zo gelukkig te maken en zijn dienaren in het geloof te sterken. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg jullie:  als de mens geloof had in de Heer, en wel om een ​​goede reden,  dan zouden zelfs de bergen, met hun rotsige ingewanden, niet kunnen blijven staan,  en op bevel van hen die geloof hebben...

406.3 Maria Valtorta: 'Een harde klop op de deur. De vrouw rent naar de deur om open te doen. Het zijn de discipelen. "Komen jullie!" zegt Jezus. "Hebben jullie het geld aan de armen uitgedeeld?" "Ja, Meester." "Tot de laatste druppel?... Bedenk dat wat ons gegeven wordt niet voor onszelf is, maar voor de liefdadigheid. Wij zijn arm en leven van de genade van anderen. Ellendig de apostel die zijn missie misbruikt voor menselijke doeleinden!" "En wat als je op een dag geen brood meer hebt, en beschuldigd wordt van het overtreden van de Wet, omdat je de mussen nadoet door aan korenaren te knabbelen?" "Heb jij ooit iets tekort gehad, Judas? Niets essentieels gehad sinds je bij Mij bent? Heb je ooit op de weg geleden?" "Nee, Meester." "Toen Ik tegen jou zei: 'Kom!', heb Ik jou toen gemak en rijkdom beloofd? En heb Ik ooit in Mijn woorden tot hen die naar Mij luisteren gezegd dat ik 'de Mijnen' vo...

CDV RUST IN EEN SCHUUR EN TOESPRAAK IN EMMAÜS v/d VLAKTE -DE KLEINE MICHAËL- 405.1 M. Valtorta: 'Vlak bij de poorten van Emmaüs staat een boerenhuis. Stil, want iedereen is aan het werk op het land. De schoven van de vorige dag liggen al opgestapeld op de dorsvloer. En er ligt hooi in de eenvoudige schuren. De brandende middagzon verspreidt een warme geur van het hooi en de schoven. Er is geen geluid, behalve het gekrijs van de duiven en het getjilp van de mussen, altijd aan het roddelen en kibbelen. Beiden bewegen zich onvermoeibaar van het dak of de nabijgelegen bomen naar de stapels schoven en hooi, en als eersten die van die producten zullen proeven,  pikken ze tussen de rechtopstaande aren, vechten met vleugelslagen duel om de meeste zaden te stelen, om de zachtste hooistengels te stelen, gulzig, strijdlustig, gewetenloos. De enige dieven die ze hebben in Israël, waar, zoals ik heb gemerkt, het grootste respect voor andermans eigendom heerst. Huizen willen open blijven staan, ...

-Romeinse boog met watertoevoer (Battir, Westbank)- 402.3 Maria Valtorta: 'Jezus wendt zich tot Johanna en zegt: "Wel, laten we nu dan Mijn goede discipel blij maken. Ik zal, zoals jij gewenst hebt, tot jouw dienaren spreken, voor Ik vertrek." Hij komt naar voren, naar de rand van de schaduw, die steeds langer wordt naarmate de zon langzaam ondergaat,  die al lijkt op een sinaasappel waarvan de onderkant beschadigd is.  Beschadiging die steeds groter wordt, naarmate de ster verdwijnt achter de bergen van Beth Ginnah,  en een vurige gloed achterlaat aan de heldere hemel. "Geliefde vrienden, Chusas en Johanna, en jullie, hun goede dienaren, die de Heer al kennen, door de lippen van Mijn discipel Jonathan, sinds vele jaren, en door de lippen van Johanna, sinds zij Mijn trouwe discipel werd, luister! Ik heb afscheid genomen in alle streken van Judea, waar Ik de meeste leerlingen heb, dankzij het werk van de eerste discipelen, de herders, en dankzij hun gehoorzaamheid aa...

CCCXCVII AFSCHEIDSREDE TOT DE GELOVIGEN VAN JUTTAH 397.1 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt op een stille ochtend tot de mensen van Juttah. O! Je zou werkelijk kunnen zeggen dat heel Juttah aan zijn voeten ligt. Ook de herderskinderen, die gewoonlijk verspreid over de berghellingen te vinden zijn, zijn er, aan de rand van de menigte, met hun schapen. Ook die die gewoonlijk elders heen gaan, naar de velden, de bossen, de markten, zijn er. En kijk, daar zijn de zwakke oude mannen! En daar, vlak om Jezus heen, de lachende kleintjes! En daar, de jonge meisjes! En daar, de pasgetrouwden! En daar, zij die op het punt staan ​​te bevallen! En daar, zij die hun baby's aan de borst houden! Heel Juttah! De berguitloper die naar het zuiden uitsteekt, is het amfitheater, dat deze serene bijeenkomst van mensen verwelkomt. Zittend in het gras of schrijlings op de droge stenen muur, met de wijde horizon om hen heen, de oneindige hemel boven hen, de beek beneden die lacht en glinstert in de ochten...

CCCXCIV GELIJKENIS VAN DE TWEE WILSKRACHTEN -AFSCHEID VAN DE INWONERS VAN KERIOT- 394.1 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt in de synagoge van Keriot, die ongelooflijk vol is. Hij beantwoordt de een en de ander, die hem om intiem advies vragen, afzonderlijk. En nadat hij hen allen tevreden heeft gesteld, begint Hij hardop te spreken. "Inwoners van Keriot, luister naar mijn afscheidsparabel. We zullen hem noemen: 'De Twee Wilskrachten.' - Een perfecte vader had twee zonen. Beiden bemind, met een al even wijze liefde. Beiden door hem op het goede pad geleid. Geen enkel verschil was er in de manier van liefhebben en van leiden. En toch was er een merkbaar verschil tussen de beide zonen. De oudste, was nederig, gehoorzaam, deed zonder vragen te stellen de wil van zijn vader, altijd vrolijk en tevreden met zijn werk. De jongere, hoewel nog minderjarig, was vaak ontevreden, en had discussies met zijn vader, en met zijn eigen ik. Hij overwoog altijd, en met een zeer menselijke...

391.6 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt: "Zoon van Abraham en van de Vader in de hemel, luister! Wat jouw rechtvaardige vader je heeft geprofeteerd, wordt vervuld. De Heiland is hier, en met Hem jouw vrienden uit Engedi, en de apostelen van de Messias, allen gekomen om zich te verheugen over jouw opstanding. Kom zonder vrees! Kom tot bij de kloof, en Ik zal ook komen, en Ik zal jou aanraken,  en je zult gereinigd worden. Kom zonder vrees naar de Heer die jou liefheeft!" De takken wijken weer uiteen, en de melaatse kijkt angstig naar buiten. Hij kijkt naar Jezus, een witte gestalte die over het gras van het plateau loopt, en stilstaat aan de rand van de afgrond... Hij kijkt naar de anderen... en vooral naar zijn oude vader die, alsof hij betoverd is, Jezus volgt met uitgestrekte armen, zijn ogen gericht op het gezicht van zijn melaatse zoon. Die komt naar voren, gerustgesteld. Zwaar hinkend door de wonden aan zijn voeten... strekt hij zijn armen uit, met zijn verrotte handen....

-Judas verlaat Cenakel (Tissot)- 370.25 Maria Valtorta: 'Onderaan de trap spreekt Judas Hem aan: "Meester, ga niet naar Gethsemane! Vijanden zoeken Jou daar! En jij, moeder... wat zeg je nu? Jij die mij beschuldigt! Als ik niet was gegaan, had ik niet geweten van de val die voor de Meester is gezet. Naar een ander huis! Laten we naar een ander huis gaan!" "Dan maar naar ons huis! Alleen een vriend van God komt in het huis van Lazarus!" zegt Maria Magdalena. "Ja. Degenen die gisteren in Gethsemane waren, gaan met hun zusters mee naar het paleis van Lazarus. Morgen zullen we alles regelen." 26 jan.1946

370.18 Maria Valtorta: 'Jezus, geroepen door Johanna, gaat naar haar toe. Ondertussen loopt Judas naar zijn moeder toe, die nog steeds door Maria getroost wordt, en spreekt haar toe: "Heb je je waanzin kunnen uiten? Heb je me belasterd? Ben je nu tevreden?" "Judas! Is dat hoe je tegen je moeder praat?" vraagt ​​Maria streng. Het is de eerste keer dat ik haar zo zie... "Ja. Omdat ik haar vervolging zat ben." "O! Mijn zoon, het is geen vervolging! Het is liefde. Jij noemt mij ziek. Maar jij bent de zieke! Je zegt dat ik je belaster en naar je vijanden luister. Maar je doet jezélf onrecht aan, je volgt en cultiveert slechte wezens die jou zullen overweldigen. Omdat je zwak bent, mijn zoon, en zij hebben dat gemerkt... Luister naar je moeder! Luister naar Ananias , die oud is en wijs. Judas! Judas! Heb medelijden met jou, met mij! Judas!!! Waar ga je heen, Judas?!" Judas, die haast over het terras spurt, draait zich om en roept: "Waar ik nut...