poëma van de god-mens

-Omhelzing van St.-Bernardus (Ribalta)- 366.10 Maria Valtorta: "'De beste Johannes prijst mij zeer. En wat moet ik dan over hem zeggen? Hij lijdt hevig, maar is van een wonderbaarlijk sterkte. Als ik zijn geheim niet kende, zou ik versteld staan. Maar sinds die nacht, dat ik van een zieke terugkeerde, en hem in extase en verheerlijkt aantrof, en ik zijn woorden hoorde, en mij voor hem neerwierp, in de wetenschap dat Jij aanwezig was bij Jouw dienaar, kan ik niet langer versteld staan. Misschien zullen sommigen van mijn medebroeders zich net verbazen dat ik er geen spijt van heb, dat ik het niet eveneens heb kunnen zien. Waarom zou ik? Alles is goed, alles is voldoende van wat Jij geeft. Ieder ontvangt het deel dat hem toekomt en dat hij nodig heeft. Het is dus goed dat Johannes Jou zichtbaar heeft, en ik Jou alleen in de geest. Ben ik gelukkig? Als vrouw betreur ik de tijd die ik met Jou en Maria heb doorgebracht. Maar als ziel ben ik zeer gelukkig, want pas nu dien ik Jou, mi...

348.11 Maria Valtorta: '"Maar luister, jullie die nu weten dat er maar één Vrouw is in wie geen smet is, maar één Schepsel dat de Verlosser geen verwonding heeft toegebracht, luister... naar de tweede transfiguratie van Maria, Gods Uitverkorene. Het was een serene middag in Adar [feb.-mrt.] en de bomen in de stille tuin stonden in bloei, en Maria, echtgenote van Jozefs, had een tak van een bloeiende boom geplukt om de andere in haar kleine kamer te vervangen. Maria was onlangs naar Nazareth gekomen, uit de Tempel gehaald om een ​​huis van heiligen te sieren. En met haar ziel verdeeld in drieën tussen de Tempel, het huis en de Hemel, staarde ze naar de bloeiende tak, denkend dat met een soortgelijke, ongewoon bloeiende,  tak die in deze boomgaard was afgesneden midden in de winter en die bloeide alsof het lente was tegenover de Ark van de Heer... —misschien had de Zonnegod, stralend in Zijn Glorie,  hem verwarmd— God  haar Zijn wil had bekendgemaakt… En ze dacht verder ...

318.7 Valtorta: 'Johannes van Zebedeüs heft zijn hoofd op naar de hemel, kijkt en lacht, en opent plotseling zijn mond om te zingen, de beweging van de roeispaan volgend met het vers en dit met dat accentuerend: "Wees gegroet, Morgenster, Nachtjasmijn, gouden Maan van mijn Hemel, heilige Moeder van Jezus. De zeeman hoopt op jou, wie lijdt en sterft, droomt van jou. Zonneschijn, heilige en lieve Ster voor al wie jou liefheeft. O Maria!..." Hij zingt met een hoge tenorstem, vol gelukzaligheid. "Maar wat doe jij? Wij praten over Jezus... en jij praat over Maria?" vraagt ​​zijn broer. "Hij is in haar, en zij is in Hem! Maar Hij is er, omdat zij er was... Laat mij zingen..." En hij gaat lekker door en sleurt de anderen mee... Zo komen ze in Tyrus aan, en stappen makkelijk aan land in de kleinere haven, ten zuiden van de landengte, bewaakt door lampen die aan vele boten hangen, noch wordt de pas aangekomenen hulp ontzegd door de aanwezigen. Terwijl Petrus m...

-Maria Gravida ( Németújvár ) - 303.3 Maria Valtorta: "Ze keren terug naar het kleine kamertje en Jezus gaat op de kist bij de tafel zitten en drinkt Zijn melk. Maria kijkt Hem aan en glimlacht. Ze glimlacht nog breder, wanneer ze Jezus' reistas aanraakt en hem op een plank legt. Ze glimlacht zo breed... dat Jezus vraagt: "Wat denk je nu?" "Ik bedenk dat Jij precies op de verjaardag van ons vertrek naar Bethlehem bent aangekomen... Ook toen waren er reistassen en open koffers, vol met kleren en vooral kleine doeken... voor een Kleintje dat geboren kon worden, zo zei ik tegen Jozef; dat geboren moest worden, zei ik tegen mezelf, in Bethlehem van Judea... Ik hield het diep verborgen omdat Jozef er bang voor was... Hij wist nog niet dat de geboorte van de Zoon van God niet onderworpen zou zijn - noch voor Hemzelf, noch voor Zijn Moeder - aan de gebruikelijke ellende van de bevalling. Hij wist het niet... en hij was bang om ver van Nazareth te zijn, met mij in die t...

- psalm 120 - 195.4 M. Valtorta: 'De binnenkomst in Jeruzalem moet een gedenkwaardige gebeurtenis zijn geweest. Jezelf presenteren bij de stadsmuren tijdens deze feestelijke periode, was als op audiëntie gaan bij de vorst. De Heilige Stad was de wáre koningin van de Israëlieten. Ik begrijp dat dit jaar goed, want ik kan, op deze consulaire weg, de menigte en hun gedrag goed observeren. Hier worden de stoeten gevormd van de verschillende families, de vrouwen allemaal bij elkaar, de mannen in aparte groepen, de kinderen bij de een of de ander, maar allemaal ernstig, en tegelijkertijd sereen. Sommigen vouwen hun meest versleten mantel op en halen een nieuwe uit hun reistas, of verwisselen hun sandalen. -dansende Koning David- En dan wordt hun gang plechtig, ja priesterlijk. In elke groep geeft een solist de toon aan en worden de hymnen gezongen, de oude, glorieuze hymnen van David. En de mensen kijken elkaar aan met vriendelijker ogen, alsof ze verzacht zijn door het zien van het Huis...

Suzanne takes you down, to a place near the river You can hear the boats go by, you can spend the night beside her And you know she's half crazy, but that's why you want to be there And she feeds you tea and oranges, that come all the way from China And just when you mean to tell her, you have no love to give her Then she gets you on her wavelength, she lets the river answer You've always been her lover And you want to travel with her You want to travel blind And you know she will find you For you've touched her perfect body with your mind Yes, and Jesus was a sailor, when He walked upon the water And He spent a long time watching, from His lonely tower And when He knew for certain only drowning men could see Him He said all men will be sailors then, until the sea shall free them But He himself was broken, long before the sky would open Forsaken almost human, He sank beneath your wisdom like a stone And you want to travel with Him You want to travel blind And you know y...

-Koning David door Nathan berispt (Jacopo Palma il Giovane)- 94.7 Maria Valtorta: 'Jezus heeft plaats genomen. Nadat Hij met de mensen heeft gezongen en gebeden, begint Hij te spreken. De overste van de synagoge vraagt Hem of Hij een paar boekrollen wil, maar Jezus antwoordt: "Niet nodig. Ik heb het onderwerp al." En Hij begint: "De grote koning van Israël, David van Bethlehem, weende nadat hij gezondigd had, met een berouwvol hart, tot God zijn berouw uitroepend en Hem om vergeving vragend. Davids geest was verduisterd door de nevels van de zinnen, en die hadden hem verhinderd om het Gelaat van God nog te zien en Zijn woord te verstaan. God Gelaat, heb Ik gezegd. In het hart van de mens is er een punt dat zich het Gelaat van God herinnert, het meest uitverkoren punt, het punt dat ons Heilige der Heiligen is, het punt waaruit de heilige inspiraties en de heilige beslissingen komen, het punt dat geurt als een altaar, schittert als een brandstapel, zingt als de zetel d...

44.15 Jezus zegt: 'Jij hebt  dit verhaal beëindigd  door te schrijven: "Én voor ons..." Waarmee je wilde zeggen: "...voor ons... die zo ondankbaar zijn jegens deze Twee die voor ons Golgotha ​​beklommen." Je had gelijk toen je die woorden opchreef. Schrijf ze iedere keer op als Ik jou Onze Pijn laat zien. Laat het zijn als de klok die luidt en oproept tot meditatie en berouw. Genoeg, nu. Rust. Vrede zij met jou." IN JESUS' NAME I PRAY (Charley Pride) Father, give me strength To do what I must do Father, give me courage To say what I must say Let Thy Spirit move me I'm nothing on my own Father, stand by me I cannot stand alone In Jesus' Name I pray Father, open up my eyes To Your Wonders all around Father, let me see the Good And Beauty of this day Fill my heart with love For my fellow man And if I'm tempted Father Father, stay my hand In Jesus' Name I pray Father, help me through the Troubled days that lie ahead Let Your Light shine befo...

(Johann Friedrich Overbeck) Dan vervolgt Jezus... Ps.132:1-18 "O Heer, gedenk David en al zijn zachtmoedigheid. Zoals hij de Heer heeft gezworen: ik zal mijn huis niet binnengaan,  ik zal niet naar het bed van mijn rust gaan, ik zal mijn ogen geen slaap gunnen, geen rust aan mijn oogleden, geen rust aan mijn slapen totdat ik een plaats  heb gevonden  voor de Heer, een verblijfplaats voor de God van Jakob... Sta op, Heer, en kom tot rust,  Gij en de Ark van Uw Heiligheid"... (Maria begrijpt het en barst in tranen uit). "Laat Uw priesters met gerechtigheid worden bekleed en laat Uw heiligen feestvieren. Uit liefde voor Uw dienaar David, ontzeg ons niet het aangezicht van Uw Christus/Gezalfde. De Heer heeft de belofte aan David gezworen en zal die nakomen: 'Ik zal de vrucht van je schoot op je troon plaatsen'. De Heer heeft haar gekozen als zijn thuis... Ik zal Davids macht laten bloeien door een brandende fakkel te bereiden voor mijn Christus "... Jezus zegt: ...

-La Mort de Saint Joseph (Paul-Émile Millefaut)- Ps.85:1-14 "O Heer," vervolgt Jezus. "Gij zijt gunstig geweest voor Uw land, Gij hebt Jacob bevrijd van de slavernij… Toon ons, O Heer, Uw Barmhartigheid en geef ons Uw Verlosser. Ik wil horen wat de Heer God binnenin mij zegt. Want zeker zal Hij over vrede spreken tot zijn volk, voor zijn heiligen en voor hen die uit het hart naar Hem terug keren. Ja, Uw Heil is nabij... en Glorie zal op aarde wonen... Barmhartigheid en Waarheid hebben elkaar ontmoet, Vrede en Gerechtigheid hebben elkaar gekust. Waarheid kwam voort uit de aarde en Gerechtigheid keek neer vanuit de hemel. Ja, de Heer zal vriendelijk zijn en ons land zal Zijn Vrucht dragen. De Gerechtigheid zal voor Hem uitwandelen en onderweg d'r voetafdrukken achterlaten." "Jij hebt dit uur gezien, vader! En je hebt er hard voor gewerkt! Je hebt dit uur helpen vormen, en de Heer zal jou ervoor belonen. Dat zeg ik je!"... ...voegt Jezus eraan toe. Terwij...

Ps.84:1-10 "Hoe lieflijk zijn Uw Loofhutten, O Heer. Mijn ziel wordt verteerd door verlangen naar de rechtbanken van de Heer. Zelfs de mus vindt een thuis en de schildpad een nest voor zijn jongen. Ik verlang naar Uw altaren, Heer. Gezegend zij die in Uw huis wonen... Gezegend de man die zijn kracht vindt in U. Hij heeft in zijn hart de beklimmingen geregeld uit het tranendal naar de uitgelezen plaats. O Heer, hoor mijn gebed... O God, keer Uw blik en zie het gezicht van Uw Christus, Uw gezalfde..." Jozef kijkt Jezus snikkend aan en maakt een spreekgebaar alsof hij hem wil zegenen. Maar dat kan hij niet. Het is duidelijk dat hij het begrijpt, maar zijn spraak wordt verhinderd. Hij is echter blij en kijkt met levendigheid en vertrouwen naar zijn Jezus. 5 feb. 1944

42.5 Maria Valtorta: 'Dan buigt Jezus zich over de stervende man heen, en fluistert een psalm tegen hem. Het begint als volgt... Ps.16:1-11 "Hoed mij, O Heer, want op U heb ik mijn hoop gevestigd... In de heiligen die op aarde zijn, beroemde mensen, in hen is heel mijn willen. Ik zal de Heer prijzen die mij goede raad geeft... Ik houd de Heer altijd voor ogen. Hij zit aan mijn rechterhand, zodat ik niet wankel. Om die reden verheugt mijn hart zich en mijn tong jubelt, zelfs mijn lichaam zal rusten in hoop. Want Gij zult mijn ziel niet in het verblijf van de doden achterlaten, noch zult Gij toestaan ​​dat Uw heilige corruptie ziet. Gij zult mij ​​de wegen van het Leven laten zien, de volheid van Vreugde met Uw Gezicht." Jozef komt weer helemaal tot leven en met een helderdere blik lacht hij naar Jezus en knijpt in diens vingers. Jezus reageert met een glimlach op de glimlach en met een streling op de knijpbeweging, en hij gaat zachtjes door, gebogen over zijn pleegvader.....

-Christus onder de godgeleerden (Han van Meegeren)- -(Bernardino Luini)- 39.6 Maria Valtorta: 'Maria neemt een groot doek met een donkere granaatkleur en drapeert die over het lichaam van haar Zoon. Hoe zij Hem daarbij streelt! Ze gaan naar buiten, sluiten af. Ze gaan op pad. Andere pelgrims gaan in dezelfde richting. Eenmaal buiten het dorp, scheiden de vrouwen zich van de mannen. De kinderen gaan met wie ze maar willen. Jezus blijft bij Zijn Moeder. (Albrecht Dürer) (Pensionante dei Saraceni) (Paulus Bor ) (Barna de Siena) (anoniem, Catalonië) De pelgrims trekken, veelal zingend, door het prachtige landschap, in het gelukkigste lenteweer. Verse weiden en verse gewassen, en verse bladeren aan de bomen die onlangs hebben gebloeid. Liederen van mensen in de velden en op straat, en liederen van verliefde vogels tussen het gebladerte.  Heldere beekjes die de bloemen op de oevers weerspiegelen, lammetjes die naast hun moeders springen... Vrede en vreugde, onder de mooiste aprilhemel. H...

38.4 Maria Valtorta: 'De kinderen gaan naar het einde van de tuin en gaan van daaruit al zingend richting het huis. Jezus staat vooraan en zingt de psalmen met zijn zilveren stemmetje. Achter Hem komen Judas en Jakobus, die een kruiwagen omhoog houden die tot de rang van een Tabernakel is verheven. Maar omdat ze ook de rol van het volk moeten spelen, net als die van Aäron en Jozua, hebben ze nog andere wagentjes aan hun voeten vastgebonden met hun losgemaakte riemen, en gaan zo verder, serieus, alsof ze echte acteurs zijn. Ze lopen voorbij de hele pergola, passeren de deur van de kamer waar Maria is, en Jezus zegt: "Mama, groet de Ark die langs komt!" Maria staat glimlachend op en buigt voor haar Zoon, die stralend voorbijgaat, in een wolk van zonneschijn. Dan klimt Jezus de berg op die grenst aan het huis, of beter gezegd aan de tuin. Boven de grot, staat hij rechtop en spreekt tot... Israël. Hij spreekt Gods Geboden en Beloften uit, wijst Jozua aan als leider, roept hem...

(Bernardino Luini) 33.4 Maria Valtorta: 'Het is geen grandioos visioen en misschien zal het door massa's anderen als nutteloos worden beoordeeld, omdat het niets bijzonders onthult. Ik weet het. Maar voor mij is het een ware Genade, en ik beschouw het als zodanig, omdat het mijn geest kalm, puur en liefdevol maakt, alsof hij opnieuw is geschapen door de handen van de Moeder. Ik denk dat zij het op die manier ook leuk zal vinden. Wij zijn "kinderen"... Het is beter zo! Laat Jezus ons behagen. Laat anderen, geleerd en ingewikkeld, denken wat ze willen en ons zelfs "kinderachtig" noemen. Onze zorg niet, toch?' 28 nov. 1944

-Kind Jezus (Bernardino Luini)- 33.2 Maria Valtorta: 'Ik heb zo goed als ik kon, in het duister van dat kleine ochtenduur, het lied op een stuk papier geschreven, en nu kopieer ik het hier: (Leonardo da Vinci) "Kleine wolkjes, allemaal gemaakt van goud – ze lijken kuddes van de Heer. Boven de weide helemaal in bloei, kijkt een andere kudde toe. Maar als ik alle kuddes had die op de aarde zijn... het kleine lammetje dat mij het meest dierbaar is - jij zou het altijd zijn... Slaap, slaap, slaap, slaap... Huil niet meer... Duizenden stralende sterren - staan ​​in de lucht om naar te kijken. Je lieve pupilletjes - laat ze niet meer huilen. Je oogjes van saffier - het zijn de sterren van mijn hart. Jouw huilen mijn pijn! - Oh! huil niet meer... Slaap, slaap, slaap, slaap... Huil niet meer... Alle stralende engelen - die in de hemel zijn ze kronen Jou, Onschuldige - om je gezichtje te koesteren. Maar Jij huilt, je wil Mama - jij wil Mama, je Mama, Ma... hier bij je, om te gaan slape...

XXXIII SLAAPLIEDJE VAN DE MAAGD -Maagd Maria met slapend Kind (S. Botticelli)- 33.1 Maria Valtorta: 'Vanochtend werd ik aangenaam wakker. Zelfs te midden van de slaapnevels, hoorde ik een heel zuivere stem zachtjes een langzaam slaapliedje zingen. Het klonk als een kerstpastorale, het was zo traag en archaïsch. Ik volgde dat deuntje en die stem steeds meer en werd steeds wakkerder onder de golven ervan. Toen was ik het eindelijk ook en verstond het. Ik zei: "Wees gegroet, Maria, vol van genade!" Want het was de Moeder die zong. En ze versterkte haar stem nadat ze tegen me zei: "Ik groet jou ook. Kom en wees gelukkig!" En ik zag het. In het huis in Bethlehem, in de kamer waarin zij woonde, was zij vastbesloten Jezus in slaap te wiegen. In de kamer stond Maria's weefgetouw en wat naaiwerk. Het leek erop dat Maria haar werk had opgeschort om de baby melk te geven, zijn inbakerdoekjes te verwisselen, of beter gezegd, zijn kleertjes, omdat hij al een baby van een...

- Voile de la Vièrge (Chartres) - 20.2 Maria Valtorta: ´Ze stijgen weer op de ezels en Jozef vergezelt Maria tot bij de Poort (niet degene waardoor ze zijn binnengekomen, een andere) en daar nemen ze afscheid. En Maria gaat alleen verder, met de oude man , die evenveel spreekt als Jozef niet sprak en in duizenden dingen geïnteresseerd is. Maria reageert geduldig. Nu heeft zij, op de voorkant van haar zadel, het koffertje dat de ezel van Jozef tot nu toe altijd droeg, en ze heeft niet langer de grote mantel. Ze heeft niet eens meer haar sjaal, die om de koffer is gevouwen... En ze is helemaal mooi, in haar donkerblauwe jurk! En met de witte sluier, die haar tegen de zon beschermt. Wat is ze mooi! De oude man moet een beetje doof zijn, want om gehoord te worden, moet Maria heel luid spreken. Zij die altijd met zachte stem spreekt. Maar hij is moe, nu. Hij heeft zijn hele repertoire aan vragen en nieuwtjes uitgeput en dommelt in het zadel, zich leiden latend door de ezel, die de weg goed ...