poëma van de god-mens

370.12 M. Valtorta: 'Maria staat naast haar Zoon. In het gouden licht - dat door het grote zonnescherm filtert dat een groot deel van het terras bedekt, en dat vervolgens subtiel smaragdgroen wordt waar het, om de gezichten te bereiken, moet filteren door een wirwar van jasmijn- en rozenstruiken die als een pergola zijn opgesteld - lijkt ze nog jonger en slanker, een zus van de jongere discipelen, slechts een beetje ouder, en mooi, mooi  zoals de meest schitterende rozen die bloeien in de hangende tuin,  in de grote bassins eromheen, om rozenstruiken, jasmijn, lelietjes van de vallei, lelies en andere delicate planten te bevatten. "Moeder, mijn vrouw sprak op een bepaalde manier... Hoe kan het toch dat mijn vrouw kan zeggen dat ze tegelijkertijd verminkt en gekroond is?" vraagt ​​Filippus, brandend van verlangen om het te weten. Maria glimlacht lieflijk terwijl ze hem aankijkt en, zo aarzelend om zich te openbaren, pakt zijn hand en zegt: "Zou jij in staat zijn om m...

CCCLXVIII DONDERDAG VOOR PASEN ANNA-LEA'S MOEDER EN ANDERE ONTMOETINGEN IN JERUZALEM EN IN DE TEMPEL -Ophel vandaag- 368.1 Maria Valtorta: 'Ik zie de voedseluitdeling aan de melaatsen van Hinnon niet, en hoor er alleen over. Maar het lijkt me niet dat er wonderen onder hen zijn gebeurd, want Simon Petrus zegt: "Hun vreselijke eenzaamheid heeft hun niet de genade gegeven om te geloven en te weten waar de redding is." Dan verwelkomt de stad hen door de poort die naar de lawaaierige en dichtbevolkte buitenwijk Ophel leidt. - Na een paar meter springt Anna-Lea uit een halfopen huisdeur, vol feestvreugde, de Meester vererend, en ze zegt: "Ik heb toestemming van mijn moeder om tot vanavond bij U te blijven, Heer." "Zal Samuel dat niet jammer vinden?" "Samuel is niet langer in mijn leven, Heer. En moge de Allerhoogste dankbaar zijn.  Moge Hij slechts toestaan ​​dat hij, zoals hij mij heeft verlaten, U niet verlaat, o mijn God." De jonge mond g...

-Gesluierde Maria Magdalena (Giovanni Girolamo Savoldo)- 254.7 M. Valtorta: 'Wanneer de zware huifkar zich aankondigt, met het gekletter van de hoeven en wielen, en de lantaarn die aan het dak hangt, staan zij die hebben gewacht op uit het moeras, waar ze ongetwijfeld was gegeten hebben, en gaan de weg op. De wagen komt met een ruk tot stilstand aan de rand van de hobbelige weg, en Petrus en Simon stappen uit, onmiddellijk gevolgd door een oude vrouw die naar Maria Magdalena rent om haar te omhelzen en zegt: "Geen moment, geen moment wil ik wachten om jou te vertellen dat ik blij ben, om jou te vertellen dat je moeder zich met mij verheugt, om je te vertellen dat je weer de blonde roos van ons huis bent, zoals toen je in de wieg sliep nadat je aan mijn borst had gezogen!" en ze kust haar, keer op keer. Maria huilt in haar armen. "Mevrouw, Ik vertrouw u dit jonge meisje toe en vraag u om het offer te brengen hier de hele nacht te willen wachten. Morgen kunt u naar het...

156.6 Maria Valtorta: '"Oh! mijn Heer... ik wil nog iets..." "Wat dan?" "Niet aanwezig zijn bij Uw dood... Ik zou Hem die mijn Leven is, niet kunnen zien sterven." Jezus glimlacht lief, en veegt met Zijn hand de twee tranen weg die over haar kleine, bruine gezichtje lopen. "Niet huilen. Lelies zijn nooit in de rouw. Je zult lachen, met alle parels van jouw engelenkroon, wanneer je de gekroonde Koning Zijn Koninkrijk ziet binnengaan! Ga. Moge de Geest van de Heer je onderrichten tussen de ene en de andere van Mijn komsten. Ik zegen je met de Vlammen van eeuwige Liefde." Jezus kijkt de tuin in en roept: "Moeder! Hier is een dochtertje, helemaal voor jou. Nu is ze gelukkig. Maar dompel haar onder in jouw blankheid, nu en elke keer dat we naar de Heilige Stad gaan, zodat ze sneeuw van hemelse bloemblaadjes mag zijn, uitgespreid op de Troon van het Lam." En Jezus keert terug naar Zijn volk, terwijl Maria het meisje streelt en bij haar bl...

-Mater Dolorosa (Dieric Bouts)- 106.8 Jezus zegt (tegen Maria Valtorta): "Mijn kleine Johannes, er is vandaag veel werk verzet. Maar we lopen een dag achter en kunnen niet blijven rusten. Ik heb je vandaag de kracht gegeven om het af te maken. Die vier overwegingen heb Ik je gegeven, zodat Ik met jou kon spreken over de pijnen van Maria en Mij, ter voor-bereiding op het lijden. -Maria Dolorosa & Man van Smarten (diptiek, Bouts)- Ik had er gisteren [op 12 feb.1944] over moeten praten zaterdag, de dag ter ere van Mijn Moeder, maar Ik had genade. Vandaag [zondag 13 feb.] halen we de verloren tijd in, na de pijnen die Ik je al heb laten weten, en die Maria ook had, en Ik met haar." 13 feb.1944

- Christus Pantocrator (Aya Sofia)- 52.4 Maria Valtorta: 'En nu verandert het visioen. In plaats van een huis, zie ik een dorp. Ik weet niet of het Kana is, of een ander nabijgelegen gehucht. En ik zie Jezus met Johannes en nog iemand, die voor mij op Judas Thaddeus lijkt, maar bij deze tweede kan ik het mis hebben, wat betreft Johannes heb ik geen ongelijk. Jezus is in het wit gekleed, en heeft een donkerblauwe mantel. Wanneer hij het geluid van de instrumenten hoort, vraagt de gezel van Jezus ​​iets aan een gewone burger en brengt verslag uit bij Jezus. "Laten we gaan en Mijn Moeder gelukkig maken!" zegt Jezus dan glimlachend. En Hij loopt door de velden, met zijn twee metgezellen, richting het huis. (renaissance) ( Bill Bell ) Ik vergat te zeggen dat ik de indruk heb dat Maria of familielid is of een zeer goede vriendin van de familie van de bruidegom, omdat je kunt zien dat zij hen vertrouwd is. Als Jezus arriveert, waarschuwt de gebruikelijke man, die daar geplaa...

-Madonna im Rosenhag (Stefan Lochner)- 13.5 Maria Valtorta: 'Alles is klaar. Terwijl ze wachten, ik weet niet waarop, zegt Jozef (hij zegt dit terwijl hij een beetje apart gaat staan van Maria): "Ik heb in deze dagen aan jouw gelofte gedacht. Ik heb je al gezegd dat ik het deel. Maar... hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik begrijp dat het tijdelijke Nazireeër zijn jou niet genoeg is, ook al wordt het meerdere keren vernieuwd. Ik heb je begrepen, Maria. Ik verdien het woord van het Licht nog niet. Maar ik krijg een gemompel. En dit zorgt ervoor dat ik jouw geheim lees, tenminste in de sterkste regels. -idem (Francesco Raibolini)- Ik ben een arme, onwetende man, Maria. Ik ben een arme werker, ik ben niet geletterd en ik heb geen schatten. Maar aan jouw voeten leg ik mijn schat. Voor altijd. Mijn absolute kuisheid. Om het waard te zijn om naast jou te zijn: Maagd van God, "mijn zuster, mijn bruid, gesloten hof, verzegelde bron" [ Hooglied 4:12 ] zoals onze voorouder ...

-Nazireeërs droegen het haar lang- -Samson was nazireeër- 12.7 Maria Valtorta: 'Maria neemt de tak. Ze is ontroerd en kijkt Jozef aan met een steeds zekerder en stralender gezicht. Ze heeft vertrouwen in hem. Als hij dan zegt: "Ik ben een  Nazireeër (*) "... wordt haar gezicht volledig stralend en vat ze moed. "Ook ik ben geheel van God, Jozef. Ik weet niet of de Hogepriester jou verteld heeft..." -vrouwelijke nazireners (impressie) - "Hij vertelde me alleen dat jij goed en puur bent, en dat je me je gelofte moest vertellen, en om goed te zijn voor jou! Spreek, Maria! Jouw Jozef wil je gelukkig maken in al je verlangens. Ik hou niet van je met het vlees, ik hou van je met mijn geest, heilig meisje dat God mij geeft! Zie in mij, behalve een echtgenoot, een vader en een broer. En vertrouw me zoals je een vader vertrouwt, vertrouw je aan me toe zoals aan een broer!" -Christuskop (Rembrandt-atelier)- "Sinds m'n kindertijd heb ik mij aan de Heer t...

-Intrede van Maria in de Tempel- -Icoon Maria als Kind- 11.4-5 Maria Valtorta: 'De tot dan toe vastgehouden tranen wellen op en vallen in Maria's trillende mond, en ze werpt een smekende blik naar haar lerares. "Maria heeft zich aan de Heer beloofd voor Zijn Glorie en voor het heil van Israël. Ze was nog maar een klein meisje dat nauwelijks kon spellen, en had zichzelf al gebonden door een gelofte!" zegt Hanna ter hulp. "Is dat dan de reden dat je huilt? Niet uit verzet tegen de Wet?" "Hierom, niets anders. Ik gehoorzaam u, priester van God." "Dit bevestigt wat mij altijd over jou verteld werd... Hoeveel jaar ben jij maagd geweest?" "Altijd, geloof ik. Ik was nog niet in deze tempel en had mezelf al aan de Heer gegeven." "Maar ben jij niet dat kleine meisje dat twaalf winters geleden kwam, om mij te vragen in te treden?" "Dat ben ik." "En hoe kun je dan zeggen dat je toen al aan God toebehoorde?" -H...

11.2 Maria Valtorta: 'Maria is nog steeds in de tempel. En nu komt ze, met de andere maagden, uit de Tempel zelf naar buiten. Er moet een ceremonie geweest zijn, omdat de geur van wierook zich verspreidt door de lucht, helemaal rood, door een prachtige zonsondergang, waarvan ik zou zeggen dat het al late herfst is, omdat een lucht, zachtjes moe al, zoals hij is op 'n heldere oktoberdag, zich buigt over de tuinen van Jeruzalem, waarin de gele oker van de bladeren, die op het punt staan ​​te vallen, blondrode vlekken creëert tussen het zilvergroen van de olijfbomen. De menigte... of liever, de witte zwerm van maagden, steekt de achterhof over, beklimt de trappen, steekt een portiek over, betreedt een andere, minder indrukwekkende binnenplaats, vierkant... en die geen andere openingen heeft dan die ene van waaruit men erin komt. Het moet dat zijn, toegewezen voor het huisvesten in kleine huisjes van de maagden die aan de Tempel zijn gewijd. Want ieder meisje gaat naar haar cel zoa...

-"Doch zoals mijn duifje, mijn schoonste, is er maar een." (Hooglied 6:9)- 7.4 Maria Valtorta: '"Dan zal ik hiervoor bidden en maagd worden!" "Maar weet je wat dit betekent?" "Het betekent geen mensenliefde kennen, maar alleen die van God. Het betekent geen andere gedachten hebben dan die voor de Heer. Het betekent kinderen blijven in het vlees en engelen in het hart. Het betekent ogen hebben enkel om naar God te kijken, oren om Hem te horen, een mond om Hem te prijzen, handen om Hem offers aan te bieden, voeten om Hem gezwind te volgen, en een hart en een leven om te geven aan Hém." "Gezegend ben jij! Maar dan zul je nooit kinderen krijgen, jij die zoveel van kinderen en van lammetjes en tortelduiven houdt...  Weet je dat? Een kind voor een vrouw is als een klein wit en gekruld lammetje, het is als een klein duifje met zijden veertjes en een koraalmond, dat je kunt liefhebben, kussen en horen zeggen: "Mama!" "Dat geeft n...

-Mater Dolorosa (Dieric Bouts, atelier)- 6.7 Jezus zegt: 'Jij die het ziet, vertel Mij: is Haar kinderlijke blik heel anders dan die je op Haar zag aan de voet van het Kruis? Of in de jubelstemming van Pinksteren? Of in het uur waarop de oogleden op Haar gazelleoog vielen voor de laatste slaap? Nee. Hier is nog de onzekere en verbaasde blik van het kind, dan zal het die verbaasde en bescheiden blik van de Annunciata zijn, en dan de gezegende blik van de Moeder van Bethlehem, en dan de aanbiddende van Mijn eerste sublieme Discipele, dan de diepbedroefde van de Gemartelde Vrouw van Golgotha, dan de stralende blik van de Verrijzenis en Pinksteren, dan die versluierde door de extatische slaap van het laatste visioen. Maar of hij nu opengaat, voor het eerste gezicht/zien/visioen, of vermoeid sluit, bij het allerlaatste/ultieme licht, na zoveel te hebben gezien van vreugde en van afschuw, Haar oog is het serene, pure, kalme stukje hemel dat altijd egaal schittert onder het voorhoofd va...