poëma van de god-mens

- Boom van Dood & Leven (Salzburger Missaal) - 651.13-14 Maria zegt: 'Mijn nederigheid stond mij niet toe te denken dat er zoveel glorie voor mij in de hemel was weggelegd. In mijn denken was de quasi zekerheid dat mijn menselijk lichaam, geheiligd door het dragen van God, geen verrotting zou kennen, aangezien God Leven is,  en wanneer Hij een schepsel met Zichzelf verzadigt en vult, is deze handeling van Hem als een conserverende geur tegen de verrotting van de dood. Niet alleen was ik onbevlekt gebleven, niet alleen was ik met God verenigd in een kuise en vruchtbare omhelzing, maar had mezelf, ook in mijn diepste binnenste, verzadigd met de uitvloeisels van de Godheid, verborgen in mijn baarmoeder, en erop gericht zich in sterfelijk vlees te hullen. Maar dat de goedheid van de Eeuwige voor zijn dienstmaagd de vreugde had gereserveerd om de aanraking te voelen van de hand van haar Zoon op haar ledematen, Zijn omhelzing, Zijn kus, en om Zijn stem weer met mijn eigen oren te ho...

649.3-4 Maria Valtorta: '"Ik ben gewend de pijn van de scheiding van Hem te verdragen. Altijd pijn, want Zijn aanwezigheid en nabijheid waren mijn hemel op aarde. Maar ook altijd gewillig en sereen verdragen, omdat elke daad van Hem door Zijn Vader gewenst was, gehoorzaamheid aan de Goddelijke Wil was, en daarom aanvaardde ik het, omdat ook ik altijd Gods wensen en plannen voor mij heb gehoorzaamd. Wanneer Jezus mij verliet, leed ik.  Zeker wel. Ik voelde mij alleen. Mijn pijn toen Hij, als kind, me in het geheim verliet vanwege het dispuut met de tempelgeleerden,  heeft alleen God in zijn ware intensiteit kunnen meten. Maar toch, afgezien van de terechte vraag die ik, als moeder, Hem stelde - waarom Hij mij zo verliet - zei ik niets anders. En evenzo hield ik Hem niet tegen, toen Hij mij verliet om de Meester te worden... en ik was al weduwe van mijn man, en dus alleen,  in een stad die, op een paar mensen na, niet van mij hield. En toonde ik geen verbazing over Zijn ant...

427.5 Maria Valtorta: '"We zeiden dus, dat God machtig is, maar dat Hij Zijn kinderen vrij laat." "Ben ik een dóchter van God? Heb ik twee vaders? Hoeveel kinderen heeft Hij?..." "Álle mensen zijn kinderen van God, omdat Hij ze heeft gemaakt.  Zie je de sterren daarboven? Hij heeft ze gemaakt.  En deze planten? Hij heeft ze gemaakt.  En de aarde waarop we zitten, en die vogel die zingt,  en de zee die zo uitgestrekt is, alles, en alle mensen. En mensen zijn meer kinderen dan al de rest, omdat zij kinderen zijn door dat wat de ziel genoemd wordt, en ook licht, geluid en blik is, niet zo groot als de Zijne, die heel de hemel en aarde vullen, maar prachtig,  en die nooit sterven, net zoals Hij nooit sterft." "Waar is die ziel? Heb ik er een?" "Jazeker. In je hart. En het is die die je heeft doen inzien dat de Romein slecht was en die jou er zeker niet toe zal aanzetten om zoals hij te willen zijn.  Is het niet?" "Ja..." Het m...

-Vergilius en Dante bezoeken 9e Cirkel van de hel (Divina Commedia)- 426.6 Maria Valtorta: 'Daarop zegt Livia, blozend als een vlam: "Meester, enige tijd geleden, zochten wij ook naar U in de bladzijden van onze Vergilius.  Want voor ons zijn de profetieën van maagden van ieder geloof in Israël waardevoller dan die van uw profeten, in wie wij de invloed van eeuwen-oude overtuigingen kunnen voelen...  En we bespraken ze onderling... en vergeleken de verschillende volkeren  die in elke tijd, natie en religie U hebben ervaren. Maar niemand heeft U zo goed ervaren als onze Vergilius [70-19BC] ...  Wat hebben we die dag ook gesproken met Diomedes, de vrijgelaten Griek, astroloog, Claudia zeer dierbaar! Hij beweerde dat dit kwam doordat de tijden dichter bij elkaar lagen en de sterren spraken door hun conjuncties... En ter ondersteuning van zijn these haalde hij aan, dat de drie Wijzen uit de drie landen van het Oosten U als kind kwamen aanbidden, wat leidde tot de slach...

-herderskinderen van Fátima- 418.6 Maria Valtorta: 'Jezus streelt hem, en zegt tegen Salomo:  "Jouw huisje wordt voor veel goeds gebruikt!" "O! Omdat het nu van U is.  Vroeger werd het alleen gebruikt voor de diepe slaap van een veerman .  Maar ik ben blij dat het U en deze rechtvaardige man heeft gediend.  Nu zullen we een paar goede dagen doorbrengen, met U." "Nee, mijn vriend. Jullie moeten meteen vertrekken.  We mogen geen rust meer hebben. Deze tijd zal een ware beproeving zijn,  en alleen de standvastigen zullen trouw blijven.  Vandaag zullen we samen het brood breken,  en dan vertrekken jullie meteen langs de rivier,  een halve dag voor mij uit." "Ja, Meester. Jozef ook?" "Hij ook. Tenzij hij vreest voor een nieuwe wond..." "O, Meester! Moge God ervoor zorgen dat ik Jou in de dood voorga,  mijn bloed voor Jou vergietend!" Ze lopen de dauwrijke tuin in, die schittert in het vroege zonlicht.  En Ananias neemt de eer w...

CCCXCIV GELIJKENIS VAN DE TWEE WILSKRACHTEN -AFSCHEID VAN DE INWONERS VAN KERIOT- 394.1 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt in de synagoge van Keriot, die ongelooflijk vol is. Hij beantwoordt de een en de ander, die hem om intiem advies vragen, afzonderlijk. En nadat hij hen allen tevreden heeft gesteld, begint Hij hardop te spreken. "Inwoners van Keriot, luister naar mijn afscheidsparabel. We zullen hem noemen: 'De Twee Wilskrachten.' - Een perfecte vader had twee zonen. Beiden bemind, met een al even wijze liefde. Beiden door hem op het goede pad geleid. Geen enkel verschil was er in de manier van liefhebben en van leiden. En toch was er een merkbaar verschil tussen de beide zonen. De oudste, was nederig, gehoorzaam, deed zonder vragen te stellen de wil van zijn vader, altijd vrolijk en tevreden met zijn werk. De jongere, hoewel nog minderjarig, was vaak ontevreden, en had discussies met zijn vader, en met zijn eigen ik. Hij overwoog altijd, en met een zeer menselijke...

356.6 M. Valtorta: 'Ze bereiken de stadspoorten. En gaan allemaal tegelijk naar binnen, omdat Jezus hen opwachtte. Maar zodra ze de ingang passeren, beveelt Hij: "Laat Mijn neven en Simon vooruitgaan, en de mensen verzamelen." "Waarom ik niet, Meester? Geef Je mij geen opdrachten meer? Ben ik nu niet meer nodig? Je gaf mij er twee achter elkaar, en die duurden maanden..." "En jij klaagden daarover, en zei dat Ik jou weg wilde jagen. Nu klaag je omdat Ik je bij Me houd?" Judas weet niet wat te antwoorden, en zwijgt. Hij loopt naar voren bij Thomas, de Zeloot, Jakobus van Zebedeüs en Andreas. Jezus stopt om Filippus, Bartholomeüs, Matteüs en Johannes te laten voorbijgaan, alsof Hij alleen wil zijn. Ze laten Hem doen. Maar Johannes' liefdevolle hart, wiens ogen vaak met tranen hadden geglitterd, tijdens Judas' geruzie en godslasteringen, doet de apostel zich al snel omdraaien, net op tijd om Jezus te zien, die zich onopgemerkt waande in het eenzam...

346.4 Maria Valtorta: 'De maaltijd is snel voorbij, gekruid met rust en zuiver water. Maar omdat Jezus blijft zitten, verplaatst niemand zich. De discipelen komen dichterbij, om te horen wat Jezus zegt, die door de apostelen wordt ondervraagd. En ze vragen opnieuw naar wat Hij eerder over Zijn moeder had gezegd. "Ja. Want Mijn moeder zijn in het vlees zou op zich al een grote eer zijn. Bedenk dat Hanna van Elkana wordt herinnerd als de moeder van Samuel. Maar hij was slechts een profeet, en toch wordt zijn moeder herinnerd, omdat zij hem ter wereld bracht. Daarom zou Maria, en met de hoogste lof, geprezen moeten worden, omdat zij de wereld Jezus de Verlosser heeft gegeven. Maar dat zou weinig zijn. Vergeleken met de grootheid die God van haar eist om de maat te volbrengen die nodig is voor de Verlossing van de wereld. Maria zal Gods verlangen niet teleurstellen. Ze heeft Hem nooit teleurgesteld. Van verzoeken om totale liefde tot die om totale opoffering, zij heeft zichzelf g...

346.3 M. Valtorta: 'Jezus hoorde hen spreken en zei: "Jullie hebben allemaal goed gesproken." Het best heeft Simon Petrus het gezegd: Maria wordt bemind omdat ze 'Maria' is... Ik heb jullie op weg naar Caesarea gezegd, dat alleen zij die volmaakt geloof met volmaakte liefde verenigen,  de ware betekenis zullen leren kennen van de woorden: 'Jezus, de Christus, het Woord, de Zoon van God en de Zoon van de Mens'... Maar nu zeg Ik jullie ook dat er nog een andere naam is, vol betekenis. En dat is die van Mijn Moeder. Alleen zij die volmaakt geloof met volmaakte liefde verenigen, zullen de ware betekenis leren kennen van de naam: 'Maria, de Moeder van de Zoon van God.' En de ware betekenis zal duidelijk worden, voor de ware gelovigen en ware geliefden, in een verschrikkelijk uur van kwelling, wanneer de Moeder met haar Geborene gemarteld zal worden, wanneer de Verlosseres met de Verlosser zal verlossen, voor de ogen van de hele wereld, en voor alle eeuw...

-Prudentia (Michel Colombe)- 302.2 Maria Valtorta: '"Maar begrijp Me! Begrijp Me toch, jij tenminste! Zie je dan niet hoe overweldigd Ik ben, verwoest door zoveel onbegrip, door zoveel hypocrisie, zoveel gebrek aan hart, en door nog zoveel meer teleurstellingen? "Ben Je... ben Je dat, Meester? O! Goddelijke genade! En ik had het niet door! Groot beest dat ik ben!... Maar sinds wanneer? Maar door wie? Vertel het me..." "Het heeft geen zin. Je zou niets kunnen doen. Zelfs Ik kan niets doen..." "Zou ik absoluut niets kunnen doen om Jou te troosten?" "Ik zei het je al: begrijp dat Mijn strengheid liefde is. Zie liefde in elke daad die Ik jegens jou verricht." "Ja, ja. Ik zal niet meer spreken. Mijn lieve Meester! Ik zal niet meer spreken. En Jij, vergeef dit grote beest dat ik ben. Geef me bewijs dat Je me werkelijk vergeeft..." "Bewijs?... Echt, mijn 'ja' zou genoeg voor je moeten zijn. Maar Ik zal het jou geven. Lui...

-Oude heerweg naar Abila (in Decapolis)- 293.10 Maria Valtorta: 'Simon Petrus vraagt: "Maar gaan wij dan van Arbela [ i/d Decapolis , Jordanië] naar Aëra [nu As-Sanamayn , Syrië] ? Ik ben bang dat we slecht weer krijgen. Zoveel mist... Die is er al drie dagen, zowel bij zonsopgang als bij zonsondergang..." "Omdat we hier zijn afgedaald. Had je 't niet gemerkt, dat jullie een flink stuk zijn afgedaald? Maar zo is het wel. Vanaf morgen gaan jullie weer omhoog, richting de bergen van de Decapolis, en dan is er geen mist meer," legt Misace uit. "Afgedaald? Wanneer? Het was toch een vlakke weg..." "Ja, maar constant dalend. O! Zo langzaam dat je het niet voelt. Maar wel kilometers en kilometers lang!..." "Hoe lang blijven we in Arbela?" "Jij, Jakobus en Judas, nog geen uur," zegt Jezus scherp. "Ik... Jakobus en Judas... nog geen uur? En waar ga ik heen, als ik niet bij jullie blijf?" "Weg...  Naar het lan...

289.4 M. Valtorta: 'De koopman zegt: "Prima. Een ritje in de zon zal leuk en goed voor hem zijn. U kunt er zeker van zijn dat die man hem goed zal behandelen. Kallippos is een beste kerel. In ruil voor de rit vraag ik U mij iets te vertellen. Gister-avond dacht ik na over Uw woorden... die ik in Ramoth hoorde, en die U met de vrouw hebt gesproken, en die van gisteren . Gisteren voelde ik me alsof ik een hoge berg beklom, zoals die in het land waar ik woon , waarvan de toppen in de wolken liggen. U droeg me omhoog, omhoog, omhoog. Ik voelde me alsof ik door een adelaar werd gegrepen. Een van die op onze hoogste berg, de eerste die rees uit de zondvloed. Ik zag alles nieuw, nooit zo bedacht, alles gemaakt uit één enkel licht... En ik begreep het. Daarna werd alles weer warrig. Vertel het nog eens." "Wat moet Ik vertellen?" "Maar dat weet ik niet... Het was allemaal prachtig. Wat U zei over het weerzien in de hemel ... Ik begreep dat we daar op een andere ma...

-Joodse priester voor Tabernakel- 281.16 Maria Valtorta: '"Kom, priester van Israël . De tafel is gedekt. Het is aan u, want de priester is altijd degene die geëerd moet worden omwille van het Idee dat hij vertegenwoordigt en oproept. Het is uw beurt, de patriarch onder ons, wij allen jonger, om te offeren en te zegenen." "Nee, Meester! Nee! Dat kan ik niet tegenover U. U bent de Zoon van God!" "U brengt toch ook wierook voor het altaar! Gelooft u dan niet dat God daar is?" "Jawel, dat geloof ik! Met al mijn kracht!" -Vernietiging Tempel van Jeruzalem (in 70 na Chr., Fr. Hayez)- "Wel dan? Als u niet beeft om te offeren voor de Allerheiligste Glorie van de Allerhoogste, waarom dan wel beven voor de Barmhartigheid, die Zich in het vlees heeft gehuld, om ook u Gods zegen te brengen voordat de nacht over u komt? O! Dat jullie, Israëlieten, niet weten dat Ik juist opdát de mens tot God zou naderen en niet sterven, de sluier van vlees over Mij...

-Broodvermenigvuldiging ( Juan de Espinal )- 273.4 M. Valtorta: '"O, wat zwaar!" zegt Margziam, terwijl hij zijn mand optilt en meteen naar zijn vriendjes rent, lopend als iemand die een zware last draagt. De apostelen, de discipelen, Manaën en de schriftgeleerde kijken hem onzeker na... Dan nemen zij de manden en zeggen, terwijl ze hun hoofd schudden: "De jongen maakt een grapje! Ze zijn niet zwaarder dan eerst!" En de schriftgeleerde kijkt ook in zijn mand, en tast met zijn hand over de bodem, want er is niet veel licht meer op de beboste plek waar Jezus is, terwijl er verderop, op de open plek, nog voldoende licht is. Maar, ondanks deze constatering, gaan ze naar de mensen toe en beginnen uit te delen. En ze geven, geven, geven. En zo nu en dan kijken ze vol verbazing, steeds verder weg, naar Jezus, die met gekruiste armen tegen een boom leunt, en hun verbazing lieflijk toelacht. De uitdeling duurt lang en is overvloedig... en de enige die géén verbazing too...

259.6c Maria Valtorta: '"Net zo kunnen jullie nu nog een ander sacrament niet begrijpen. Het is bijna onbegrijpelijk voor de engelen, zo verheven is het. En toch zullen jullie, eenvoudige mensen, het begrijpen door de deugd van geloof en liefde. Voorwaar, Ik zeg jou:  wie dit liefheeft en er zijn geest mee voedt, zal de duivel zonder schade kunnen vertrappen. Want dan zal Ik met hem zijn. Probeer dit te onthouden, broeder. Het zal aan jou zijn om het vele malen aan je metgezellen en de gelovigen te vertellen. Jullie zullen het dan al door goddelijke tussenkomst weten, maar jij zult kunnen zeggen: 'Hij heeft het me op een dag verteld, toen Hij van de Karmel afdaalde. Hij vertelde mij alles, want van dan af was ik voorbestemd om het hoofd van de Kerk van Israël te worden.'"' 21 aug.1945

-Uitzicht vanaf de berg Tabor- 244.9 Maria Valtorta: '"Jezus zei het zo, veel beter dan ik het zei. Maar dat is tenminste wat Hij bedoelde." "Johannes, je hebt de woorden van de Meester exact herhaald. Je hebt alleen weggelaten wat Hij zei over jouw vermogen om God te begrijpen, door jouw generositeit in het geven van jezelf. Je bent goed, Johannes! De beste onder ons! En we hebben de weg afgelegd... zonder het te beseffen. Daar ligt Nazareth op de heuvels! De Meester kijkt naar ons en glimlacht! Laten we ons snel bij Hem voegen! En samen de stad binnengaan!" -Uitzicht vanop de  Tabor- "Ik dank je, Johannes," zegt de Madonna. "Je hebt een groot geschenk gegeven aan Zijn Moeder." "Ik dank je ook. Ook voor mij, arme Maria, heb je oneindige horizonten geopend..." "Waar hadden jullie het zo lang over?" vraagt ​​Jezus degenen die naderen. "Johannes herhaalde Jouw rede op de Tabor. Herhaalde alles perfect. En we werden er ...

-Laatste Avondmaal (Gemäldegalerie)- 236.5 M. Valtorta: 'Jezus zegt nu tegen mij: "Wat de Farizeeër en zijn metgezellen het hoofd deed buigen - en wat niet in het Evangelie staat - zijn de woorden die Mijn geest, door Mijn blik, als een bliksem in die dorre en begerige ziel heeft doen inslaan. Ik antwoordde veel meer dan wat er staat, want niets van de gedachten van die mannen was voor Mij verborgen. En hij begreep Mij in Mijn stille taal, die nog verwijtender was dan Mijn woorden. Ik zei hem: 'Nee. Maak geen gemene insinuaties om je voor jezelf te rechtvaardigen. Ik heb jouw wellust niet. Zij komt níet naar Mij uit zinnelijke aantrekkingskracht. Ik ben niet zoals jij, en zoals je gelijken zijn. Zij komt naar Mij, omdat Mijn blik en Mijn woorden, gehoord door louter toeval, haar ziel hebben verlicht, waarin lust duisternis had geschapen. En zij komt omdat zij de sensualiteit wil overwinnen, en  begrijpt, arm schepsel, dat ze daar alleen nooit in zal slagen. Zij houdt van ...

-Bekering van Maria Magdalena (Godfried Schalcken)- 1226.2 M. Valtorta: '" Maria riep Martha naar Magdala! En Martha ging weg in doodsangst, bang voor iets vreselijks... En ik bleef hier alleen achter, met dezelfde angst. Maar Martha stuurde mij, via de dienaar die haar vergezelde, een brief die mij hoop gaf. Kijk, ik heb hem hier, op mijn hart. Ik bewaar hem daar, omdat hij mij kostbaarder is dan een schat. Het zijn maar een paar woorden, maar ik lees ze af en toe opnieuw om er zeker van te zijn dat ze echt zo geschreven zijn. Kijk..." En Lazarus neemt een kleine boekrol, vastgebonden met een purperen lint, van zijn mantel en vouwt die open. "Zie Je? Lees het, lees het! Hardop! Gelezen door Jou, lijkt de zaak me nog zekerder." -Maria Magdalena en haar zus Martha (Giovanni Andrea Ferrari)- 'Lazarus, mijn broer. Rust en zegeningen voor jou. Ik ben snel en veilig toegekomen. En mijn hart beefde niet langer van angst voor nieuwe tegenslagen. Want ik zag Maria,...