poëma van de god-mens

651.17 Jezus zegt: 'Er is een verschil tussen de scheiding van de ziel van het lichaam door de ware dood, en de tijdelijke scheiding van de geest van het lichaam en van de levende ziel door contemplatieve extase of verrukking. Terwijl de losmaking van de ziel van het lichaam ware dood veroorzaakt, veroorzaakt extatische contemplatie, d.w.z. tijdelijke ontsnapping van de geest voorbij de grenzen van de zintuigen en de materie, geen dood. En dit komt doordat de ziel zich niet volledig van het lichaam losmaakt en afscheidt, maar dit slechts doet met haar beste deel, dat zich onderdompelt in het vuur van de contemplatie. Alle mensen, zolang ze leven, hebben een ziel in zich, dood of levend, hetzij door zonde of gerechtigheid; maar alleen de grote liefhebbers van God bereiken ware contemplatie. Dit toont aan dat de ziel, die haar bestaan ​​behoudt zolang ze met het lichaam verbonden is, —en deze eigenschap is hetzelfde in alle mensen— in zichzelf een meer uitverkoren deel heeft: de ziel...

(Murillo) 650.4 M. Valtorta: 'En hij aanschouwt. Hij ziet Maria's lichaam,  nog steeds levenloos en in alle opzichten als dat van een slapende,  steeds hoger opstijgen, gedragen door de engelen. Als een laatste afscheid wappert een hoek van de mantel en de sluier, misschien door de wind die is ontstaan ​​door de snelle hemelvaart en de beweging van de engelenvleugels. En de bloemen, die Johannes rond Maria's lichaam had geschikt en vernieuwd, en die zeker in de plooien van haar kleren waren achtergebleven, regenen neer op het terras en de grond van Getsemane, terwijl het krachtige hosanna van de engelen steeds verder weg en daardoor zwakker wordt. Johannes blijft staren naar dat lichaam dat opstijgt naar de hemel, en - ongetwijfeld door een wonder dat God hem heeft geschonken, om hem te troosten en te belonen voor zijn liefde voor z'n adoptiemoeder - ziet duidelijk dat Maria, nu gehuld in de stralen van de opkomende zon, ontwaakt uit de extase die haar ziel van haar l...

- John Bradburne bij melaatse in Rhodesië - 450.8 Maria Valtorta: 'Het dorp, eerder parallel aan het meer dan er loodrecht op, wordt al snel gepasseerd,  en het landschap, zacht en stil in de vallende schemering die 's nachts geen schaduw werpt, omdat er tussen het daglicht en het maanlicht van de nacht slechts een onmerkbare overgang is, verwelkomt hen. Ze gaan richting de voet van de hoge klif die, verder naar het zuiden, aan het meer grenst. Grotten, ik weet niet of ze natuurlijk zijn of opzettelijk in de rots zijn uitgehouwen, vele ervan dichtgemetseld en aan de buitenkant witgekalkt, zeker graven, bevinden zich in de klif. "We zijn er! Laten we stoppen om onszelf niet te besmetten. We zijn vlakbij het graf van de levende, en dit is het uur waarop hij naar de rots komt om zijn offergaven op te halen. Hij was rijk, weet je?... Wij herinneren ons hem. Hij was al goed.  Maar nu is hij een heilige. Hoe meer pijn hem trof, hoe rechtvaardiger hij werd. We weten niet hoe het ...

-Elia gevoed door de raven (J. Tissot)- 379.2 M. Valtorta: '"Wat wilt Je dan doen, op de berg Adomin ?..." [weggetrokken uit Bethanië, na alweer zware aanvallen van farizeeën] vraagt ​​Jakobus van Zebedeüs. "Bidden, en een plek zoeken waar we allemaal kunnen bidden, in de komende dagen, om ons voor te bereiden op de nieuwe en steeds heviger wordende strijd." "Tegen onze vijanden?" "Ook tegen ons eigen ego. Dat heeft veel versterking nodig." "Maar zei Jij niet dat Je naar de grens van Judea en over de Jordaan wilde gaan?" "Ja. En Ik zal erheen gaan. Maar na gebed. Ik zal naar Achor gaan en dan, via Doc, naar Jericho ." "Nee, nee, Heer! Onheilspellende plaatsen voor de heiligen van Israël. Ga daar niet heen, ga daar niet heen. Ik zeg het Je, ik voel het! Iets in mij zegt het.  Ga daar niet heen! In Gods naam, ga daar niet heen!" -Elia bij de beek Kerit- Roept Johannes uit, die bijna het bewustzijn verliest, alsof...

-Petrus, Jacobus en Johannes op berg Tabor- 349.9 Maria Valtorta: '...En het is Petrus die, na een korte pauze, zegt: "Ach Heer! Ook ik zeg, net zoals Je Moeder gisteren: 'Waarom heb Je ons dit aangedaan?'... En bovendien zeg ik: 'Waarom heb Je ons dit verteld? Jouw laatste woorden... hebben de vreugde van de glorieuze aanblik uit onze harten gewist! Dit is een dag van grote angst! Eerst waren we bang voor het grote licht dat ons wekte, sterker dan wanneer de berg in brand zou staan, of als de maan voor onze ogen was neergedaald om te schijnen op het plateau. Dan Jouw verschijning, en de manier waarop Je de aarde verliet, alsof Je op het punt stond weg te vliegen. Ik was bang dat Jij, walgend van de goddeloosheid van Israël, naar de hemel zou terugkeren, misschien wel op bevel van de Allerhoogste. Daarna was ik bang door Mozes te zien verschijnen, die de zijnen destijds niet meer zonder sluier kon aankijken, zo helder scheen de weerspiegeling van God op zijn gezi...

348.11 Maria Valtorta: '"Maar luister, jullie die nu weten dat er maar één Vrouw is in wie geen smet is, maar één Schepsel dat de Verlosser geen verwonding heeft toegebracht, luister... naar de tweede transfiguratie van Maria, Gods Uitverkorene. Het was een serene middag in Adar [feb.-mrt.] en de bomen in de stille tuin stonden in bloei, en Maria, echtgenote van Jozefs, had een tak van een bloeiende boom geplukt om de andere in haar kleine kamer te vervangen. Maria was onlangs naar Nazareth gekomen, uit de Tempel gehaald om een ​​huis van heiligen te sieren. En met haar ziel verdeeld in drieën tussen de Tempel, het huis en de Hemel, staarde ze naar de bloeiende tak, denkend dat met een soortgelijke, ongewoon bloeiende,  tak die in deze boomgaard was afgesneden midden in de winter en die bloeide alsof het lente was tegenover de Ark van de Heer... —misschien had de Zonnegod, stralend in Zijn Glorie,  hem verwarmd— God  haar Zijn wil had bekendgemaakt… En ze dacht verder ...

324.4 Maria Valtorta: '"Aan jou, Andreas!" "Dat is geloof... Ik ben een arme visser op het Meer van Galilea, en in de stille nachten van het vissen, onder het licht van de sterren, voerde ik stille gesprekken met mezelf. Ik zei: 'Wanneer zal Hij komen? Zal ik dan nog leven? Volgens de profetie ontbreken er nog vele jaren.' Voor een mens met een beperkte levensduur, zijn zelfs een paar decennia al eeuwen... Ik vroeg mezelf af: 'Hoe zal hij komen? Waar? Uit wie?' En mijn menselijke onnozelheid deed me dromen van koninklijke pracht, van koninklijke residenties en processies en kletters en macht en niet te verdragen majesteit... En ik zei: 'Wie zal deze grote Koning kunnen aanschouwen?' Ik vond Hem, in Zijn verschijning, angstaanjagender, dan Jehovah zelf op de Sinaï . Ik zei tegen mezelf: 'De Joden zagen de berg daar oplichten, maar werden niet tot as verbrand, omdat de Eeuwige boven de wolken was. Maar hier... zal Hij ons met sterfelijke o...

- H. John Henry Newman, 38e Doctor Ecclesiae (Allerheiligen 2025) - 258.6 M. Valtorta: '"Jij zult waken en erop toezien, dat het geloof van de christenen niet ijdel is. Vergeefs zal het zijn als het slechts woorden zijn, en hypocriete praktijken. Het is de Geest die leven geeft. De Geest ontbreekt in mechanische of farizeïsche oefeningen, die slechts een schijn van geloof zijn, en geen waar geloof. Wat baat het de mens om God te prijzen in de samenkomst van gelovigen, als elke daad van hem een ​​vloek is voor God, die de gelovigen nooit voor de gek houdt, maar in Zijn Vaderschap altijd wel Zijn voorrechten als God en Koning bewaart? Waak en zie erop toe dat niemand de plaats inneemt die hem niet toekomt. Het Licht zal door God gegeven worden overeenkomstig de graden die jullie hebben. God zal jullie het Licht niet ontnemen, tenzij de genade in je wordt uitgedoofd door de zonde. Velen zullen zich graag 'leermeester' horen noemen. Er is maar één Leraar: Degen die tot je ...

-Jezus met Johannes (14e eeuw)- 257.3 Maria Valtorta: '"Laten we nu bramen en bosbessen plukken voor onze magen en ons verfrissen bij een bron die Ik beneden hoorde. Laat je mantel in de grot achter. Niemand zal hem nemen." En samen met zijn neef waagt hij de sprong, plukt wild fruit van de struiken in het kreupelhout, en dan, een paar meter lager, aan de overkant van waar ze vandaan kwamen,  vullen ze hun veldflessen, het enige wat ze bij zich hadden,  bij een kabbelende bron die onder een wirwar van wortels ontspringt, en wassen zich om af te koelen van de hitte, die ondanks de hoogte nog steeds sterk is. Dan klimmen ze terug naar hun plateau, en terwijl de lucht op de top rood kleurt, getroffen door de zon die in het westen bijna ondergaat, eten ze wat ze verzameld hebben, en drinken nog wat, glimlachend naar elkaar, als twee blije kinderen, of als twee engelen. -idem- Nog een paar woorden: een herinnering aan hen die op de vlakte zijn achtergebleven, een uitroep van b...

207.3 Maria Valtorta: '"Wij hervatten onze reis... Kom. Ik zal je laten zien waar we de herder ontmoetten... Wees maar niet bang dat ik me vergis. Ik beleef dat uur opnieuw en herontdek elke plek, omdat ik alles zie door een groot engelachtig licht. Misschien is de engelenschare hier weer, onzichtbaar voor de lichamen, maar zichtbaar voor de zielen, met zijn stralende helderheid, en alles wordt onthuld en alles wordt aangegeven. Zij kunnen niet dwalen, en zij leiden mij... tot mijn vreugde, en tot jullie vreugde! Kijk, van dát veld kwam Elia met zijn schapen naar dit veld, en Jozef vroeg hem om melk voor mij. En dáár, in die weide, stopten we terwijl hij de warme, verfrissende melk molk en Jozef zijn advies gaf. Kom, kom... Zie, dít is het pad van de laatste vallei vóór Bethlehem. We namen dit pad omdat de hoofdweg, vlakbij de stad, een drukte was van mensen en paarden..."' 3 juli 1945

203.8 Jezus zegt: ' "Laat Uw Koninkrijk komen op aarde zoals het in de hemel is." Verlang met heel jullie kracht naar deze komst. Het zou een vreugde op aarde zijn als het kwam. Het Koninkrijk van God in harten, in gezinnen, onder burgers, onder naties. Lijd, zwoeg, offer jullie op voor dit Koninkrijk. Moge de aarde een spiegel zijn die in individuen het leven van de hemel weerspiegelt. Het zál komen. Op een dag zal dit alles komen. Eeuwen en eeuwen van tranen en bloed, van dwalingen, van vervolgingen, van duisternis verbroken door lichtflitsen stralend vanuit de mystieke Vuurtoren van mijn Kerk – die, als ze een boot is en niet zal verzinken, ook een rif/klip  is, onwankelbaar voor elke golf, en het Licht hoog zal houden, Mijn Licht, het Licht van God – zullen voorafgaan... aan het moment waarop de aarde het Koninkrijk van God zal bezitten. En dan zal het zijn als de intense gloed van een ster die, na de perfectie van haar bestaan ​​bereikt te hebben, uiteenvalt, een gre...

- Middellandse Zee (vanaf Berg Karmel?) - 187.4 Maria Valtorta: '"Oh! Het zal prachtig zijn! Ze zeggen dat je vanaf de top  [op Berg Tabor] , vanaf één punt, de grote zee kunt zien, de Zee van Rome! Wat kijk ik ernaar uit! Breng Je ons daarheen om dat te zien?" bidt Johannes, zijn brave kindergezichtje naar Jezus gericht. "Waarom wil je haar zo graag zien?" vraagt ​​Jezus, terwijl Hij hem liefkozend aankijkt. "Ik weet het niet... Omdat ze zo groot is en je het einde niet kunt zien... Ze doet me aan God denken... Toen we in Libanon waren, zag ik voor het eerst de zee, omdat ik nooit ergens anders ben geweest dan langs de Jordaan, of op ons kleine meer... en ik huilde van ontroering. Zoveel blauw! Zoveel water! En het stroomt nooit over!...  Wat een wonderbaarlijk iets! En de sterren die lichtbanen over de zee trekken... O, lach me niet uit! Ik keek naar de gouden baan van de zon tot ik verblind werd, de zilveren baan van de maan tot ik niets meer over had da...

165.4 Maria Valtorta: '"Wat weet jij meer dan de anderen?" "Wat de Heer mij in deze grot vertelde! Zie je, ik ben nooit tot Jou gekomen... en ik denk dat mijn metgezellen zeiden dat dit ongevoeligheid en trots was. Maar het kan me niet schelen wat ze denken. Ik weet dat Jij de waarheid kent. Ik ben niet naar Jezus Christus gekomen, de vleesgeworden Zoon van God; maar dat wat Jij bent, in de schoot/boezem van het Vuur dat de eeuwige Liefde is van de Allerheiligste Drie-eenheid, de Natuur, de Essentie, de ware Essentie ervan... – o! dat ik niet alles zeggen kan wat ik ook heb begrepen in deze donkere, donkere grot die zo vol lichten voor mij is geworden, in deze koude grot, waarin ik ben verbrand door een vuur zonder gezicht, maar dat is afgedaald in mijn diepten en ze heeft verlicht met een zoet martelaarschap, in deze grot zonder stem, maar die mij heeft toegezongen over hemelse waarheden – ...maar dat wat Jij bent, Tweede Persoon van het onuitsprekelijke Mysterie da...

Suzanne takes you down, to a place near the river You can hear the boats go by, you can spend the night beside her And you know she's half crazy, but that's why you want to be there And she feeds you tea and oranges, that come all the way from China And just when you mean to tell her, you have no love to give her Then she gets you on her wavelength, she lets the river answer You've always been her lover And you want to travel with her You want to travel blind And you know she will find you For you've touched her perfect body with your mind Yes, and Jesus was a sailor, when He walked upon the water And He spent a long time watching, from His lonely tower And when He knew for certain only drowning men could see Him He said all men will be sailors then, until the sea shall free them But He himself was broken, long before the sky would open Forsaken almost human, He sank beneath your wisdom like a stone And you want to travel with Him You want to travel blind And you know y...

-Cerula, vrouwelijke bisschop? (Catacomben)- Marie de la Trinité, mystique du sacerdoce... ( wiki ,  website , boeken )

78.8 Maria Valtorta: 'Een oude man zegt: "Luister, Heer. Er was eens, lang geleden, ten tijde van het edict, hier het nieuws dat de Verlosser in Bethlehem was geboren... en ik ging daar met anderen heen... Ik zag een klein Kindje, precies zoals andere kindjes. Maar ik aanbad Hem, uit geloof. Toen hoorde ik dat er een is, een heilige, genaamd Johannnes. Wie is de ware Messias?" "Degene die je aanbad. De ander is Zijn Voorloper. Grote heilige in de ogen van de Allerhoogste. Maar niet de Messias." "Was U het?" "Ik was het. En wat zag je rond mijn pasgeboren persoon?" "Armoede en reinheid, eerlijkheid en zuiverheid... Een vriendelijke en bezadigde vakman, genaamd Jozef. Een vakman, maar van de afstamming van David... Een jonge, blonde en vriendelijke moeder, genaamd Maria, voor wiens genade de mooiste rozen van Ein Gedi  verbleken en de lelies van de koninklijke bloembedden misvormd lijken. En een kind, met grote blauwe ogen, met haar van bl...

- slaapkamer met bed van Anne-Catherine Emmerich - - A.C. Emmerich - 7.2 Maria Valtorta: ‘Trouwens... De vraag brandt al een paar dagen op mijn lippen. Het zijn Jouw vrienden en die van God, nietwaar? De engelen zegenden hen met de vrede van de hemel, nietwaar? Zij bleven rechtschapen, ondanks alle verleidingen, nietwaar? Kun Je mij dan uitleggen waarom ze ongelukkig waren? En Anna? Die werd vermoord omdat ze van Jou hield..." "Jij redeneert dus dat Mijn Liefde en dat van Mij houden ongeluk brengt." "Nee... maar..." "Maar zo is het! Het spijt Me om jou zo gesloten te zien voor het Licht en zo bezeten door de mensheid. Nee, laat maar zitten, Johannes, en jij ook, Simon. Ik heb liever dat hij het zegt. Ik scheld nooit iemand uit. Ik wil alleen maar openheid van zielen om er licht voor jullie op te kunnen werpen. Kom hier, Judas, luister. Jij gaat uit van een oordeel dat veel levende mensen delen en ook velen die nog zullen leven. Ik zei: 'oordeel'. I...