poëma van de god-mens

-Slavenmarkt in oude Rome (Jean-Léon Gérôme)- 425.4 Maria Valtorta: 'Maar Florus vraagt:  "Waarom deze buitengewone viering? Is er een reden voor?..." "Drie redenen: mijn geliefde neef trekt momenteel de toga van de volwassenheid aan. Ik moet die gebeurtenis plechtig vieren. Gehoorzaamheid aan het voorteken dat me vertelde dat Caesarea een treurige plek aan het worden was, en dat dat lot verdreven moest worden met een rite ter ere van Venus. En ten derde... ik zal het jullie zachtjes vertellen: ik ben getrouwd..." "Jij? Leugenaar!" "Ik ben getrouwd! Het is 'trouwen' zodra je de eerste slok uit een verzegelde amfora neemt. En dat zal ik vanavond doen. Twintigduizend sestertiën, of, als je wilt, tweehonderd aurei – want zo heb ik het uiteindelijk uitgegeven aan handelaren en... dergelijke – heb ik betaald. Maar zelfs als Venus haar op een aprilochtend had gebaard, gemaakt van schuim en gouden stralen, zou ik haar niet mooier en zuiverder h...

-wijngod Dionysius op fresco in Cyprus- 425.3 M. Valtorta: 'Maar de jonge Florus aarzelt en wordt somber.  Hij zegt: "Maar al een tijdje hangt er een mist over Pilatus' vrolijke hof . De mooiste dames lijken wel kuise Vestaalse maagden, en hun echtgenoten geven toe aan al hun grillen. Dit haalt veel af van de gebruikelijke feestelijkheden..." "Ja! Die gril voor die onbeschofte Galileeër...  Maar het zal wel weer overgaan..." "Je vergist je, Ennius! Ik weet dat Claudia ook door Hem betoverd is,  en daarom is er een... vreemde gematigdheid in haar paleis ontstaan.  Het lijkt wel alsof de strenge Romeinse Republiek daar herleeft..." "Bah!! Wat een onzin!  Maar sinds wanneer?..." "Sinds de zoete aprilmaand, zo gunstig voor de liefde.  Jij weet dat niet... Je was er niet... Maar onze dames zijn teruggekeerd, zo somber als de rouwenden in de urnen! En wij arme mannen moeten elders troost zoeken! Ook hier geen concessies meer,  in het bijz...

(James Tissot) 368.9 Maria Valtorta: ' Eleazar , de rechtvaardige gast van het feestmaal in Ismaël s huis, zegt: "Ik geloof dat de twijfel is weggenomen en de beschuldiging is ingetrokken, en dat de Rabbi, die gerechtvaardigd is, vrij kan gaan." "Nee. Ik wil weten of hij zich gereinigd heeft van het aanraken van de dode. Zweer het bij Jehovah!" roept Jonathan van Uzziel. "Ik heb me niet gereinigd, want de jongen was niet dood, maar had alleen moeite met ademhalen." "Ah! Het komt U nu goed uit om te zeggen dat hij niet is opgestaan, hè?" roept een Farizeeër. "Waarom schept U niet op zoals U in Kedesh deed?" vraagt ​​een ander. "Maar laten we geen tijd verspillen met woorden! Laten we Hem eruit gooien en de nieuwe beschuldiging naar het Sanhedrin brengen. Een heleboel beschuldigingen!" "Welke nog meer dan?" vraagt ​​Jezus. "Welke nog meer? En die melaatse aanraken, zonder Uzelf daarna te reinigen? Kunt U dat ...

-Romeinse lansdrager, infanterist, triarius en speerwerper- 329.6 M. Valtorta: 'Een jonge soldaat rent weg en komt terug, zeggend: "Prochorus komt niet. Stuur de triarius   Aquila ..." "Goed! Goed! Liever hij dan Caecilius Maximus ... Aquila heeft gediend in Afrika, in Gallië, en hij was in de medogenloze  [Teutoburger] wouden die  Varus en zijn drie legioenen van ons hebben afgepakt. Hij kent Grieken en Britten, en heeft een scherp gevoel voor onderscheid...  O! Gegroet! Daar is hij al, de glorieuze Aquila! Kom, leer ons arme sloebers de waarde van een mens begrijpen!" "Leve Aquila, meester van de militie!" roepen ze allemaal,  terwijl ze de oude soldaat met zijn littekens in zijn gezicht, zijn armen en kuiten al even ontbloot als zijn gezicht, liefdevol de hand schudden. Hij glimlacht goedaardig en roept uit: "Leve Rome, de leraar van de wereld! Niet ikke, arme soldaat. Wat is er dan?" -triarius-uniform- "We moeten die lange, blonde ...

302.7 M. Valtorta: '"Maria… ben je blij om terug te keren naar Lazarus? Hij moet denken dat Ik niet meer in Palestina ben... Zou je graag naar huis terugkeren, dan?" "Ja, Heer. Maar..." "Spreek uit, Maria! Wees nooit bang om me te vertellen wat je denkt." "Maar ik zou met meer plezier zijn teruggekeerd, als het in plaats van Judas van Keriot Simon Zeloot was geweest, een goede vriend van de familie." “Die heb Ik nodig voor een belangrijke missie." "Uw neven dan, of de goedige Johannes. Iedereen, behalve hij... Heer, kijk me niet zo streng aan... Wie lust heeft geslikt, voelt de nabijheid ervan... Ik ben er niet bang voor... Ik weet iemand veel groter dan Judas in toom te houden. En het is mijn angst van niet vergeven te zijn, en het is mijn ego, en het is Satan die zeker om me heen sluipt, en het is de wereld… maar als Maria van Theophilus voor niemand bang is, dan walgt Maria van Jezus van de ondeugd die haar ooit onderwierp, en ha...

- Mademoiselle d'Ars - 262.9 M. Valtorta: 'De discussie wordt verhit. Jezus, die voorop liep met de vrouwen en Johannes en Judas Iskariot, stopt, draait zich om en grijpt in: " God had een volk voor zich dat moreel en geestelijk vormloos  was, verontreinigd door contact met afgodendienaars. Hij wilde van hen een volk maken dat sterk was in lichaam en geest. Hij gaf als voorschriften normen die heilzaam waren voor lichamelijke kracht en heilzaam voor integriteit in de zeden. Hij kon niet anders om de mannelijke lust te beteugelen, zodat de zonden waarvoor de aarde onder water werd gezet, en waarvoor Sodom en Gomorra werden verbrand, niet herhaald zouden worden. Maar in de toekomst zal de verloste vrouw niet langer zo onderdrukt worden als nu. De verboden van lichamelijke voorzichtigheid zullen blijven bestaan, maar de obstakels die haar beletten tot de Heer te komen, zullen worden weggenomen. Ik neem ze nu al weg, om de eerste priesteressen voor te bereiden van de toekomst...

254.5 M. Valtorta: '"Ik ben Syntyche, de Griekse slavin van een Romeinse edelman in het gevolg van de proconsul ." "Maar dan ben jij de slavin van Valerianus!" roept Maria Magdalena uit. "Ach, genade, genade! Verraad me niet bij hem!" smeekt de ongelukkige. "Wees niet bang. Nooit zal ik nog met Valerianus spreken," antwoordt Magdalena. En ze legt Jezus uit: "Hij is een van de rijkste en meest verdorven Romeinen die we hier hebben.  En hij is net zo wreed als hij smerig is." "Waarom ben je weggelopen?" vraagt ​​Jezus. "Omdat ik een ziel heb. Ik ben geen handelswaar... (De vrouw herpakt zich door te zien dat ze barmhartige mensen heeft gevonden.) Ik ben geen handelswaar... Hij heeft me gekocht. Dat is waar. Maar mag me dan gekocht hebben om zijn huis te verfraaien, zodat ik zijn uren kan opvrolijken met lezen, met hem dienen. Maar niets meer en niets minder. Mijn ziel is van mij! Die is niet te koop. En hij wilde die oo...

H. Faustina Kowalska & Za. Michael Sopocko 242.8 Maria Valtorta: 'Jezus, die blijft zitten, begint te spreken alsof Hij Zijn apostelen een simpele les geeft. De boer blijft ook in de buurt. "Velen zijn er die hun hele leven zoeken naar de Waarheid zonder die ooit te vinden. Ze lijken op gekken die willen zien ook al houden ze bronzen oogkleppen voor hun ogen, en die driftig in het rond tasten, en zoeken, krampachtig, zozeer zelfs dat ze zich steeds verder van de Waarheid verwijderen, of dat ze haar verbergen door er dingen op te gooien die door hun waanzinnige gezoek gingen beven en omvielen. Het kan niet anders, want ze zoeken daar waar de Waarheid niet kan zijn. -ouders van H. Thérèse van Lisieux en hun andere kinderen- Om de Waarheid te vinden, moet men het intellect verenigen met liefde en de dingen niet alleen met wijze ogen bekijken, maar met goede ogen. Want goedheid is meer waard dan wijsheid. Wie liefheeft, vindt altijd een weg naar de Waarheid. Liefhebben beteken...

242.5 Maria Valtorta: "Meester!"... roept de corpulente, bejaarde Romein die Maria Magdalena verdedigde. Jezus draait zich om. "Zij noemen u Meester, en ik noem U ook zo. Ik wilde u horen spreken. Ik ben half filosoof en half levensgenieter. Maar misschien kunt U van mij een eerlijk man maken." Jezus kijkt hem indringend aan en zegt: "Ik verlaat de stad waar de laagheid van de menselijke dierlijkheid heerst en spot de boventoon voert." En Hij loopt verder. De man volgt, zwetend en worstelend, want Jezus' tempo ligt hoog, en hij is dik en oud, ook gaat gebukt onder ondeugden. Petrus, die zich omdraait, waarschuwt Jezus. "Laat lopen. Hij is Jouw zorg niet." Na een tijdje zegt Iskariot: "Maar die man vólgt ons. Dat is niet goed!" "Waarom? Uit medelijden? Of om een ​​andere reden?" "Medelijden met hem? Nee. Omdat de schriftgeleerde van eerder ons van iets verder volgt, met andere Joden." "Laat ze doen. Maar het ...

CCXLII IN TIBERIAS MET MARIA MAGDALENA -DE ROMEIN CRISPUS, EN DE ZOEKTOCHT NAAR WAARHEID- 242.1 Maria Valtorta: 'Wanneer de boot aanlegt in de kleine haven van Tiberias, snellen enkele leeglopers die bij de pier slenterden toe, om te zien wie er aankwam. Er zijn mensen van alle standen en nationaliteiten. Zo vermengen zich de lange Joodse gewaden in alle kleuren, de haarlokken en imposante baarden van de Israëlieten, met de kortere, mouwloze witte wollen gewaden, en gladde, kortharige gezichten van de robuuste Romeinen, en de nog kortere kleren die de slanke, verwijfde lichamen van de Grieken bedekken, die de kunst van hun verre natie lijken te hebben overgenomen, zelfs in hun poses, als godenbeelden die op aarde zijn neergedaald in de lichamen van mannen, gehuld in zachte tunieken, met klassieke gelaatstrekken, onder gekruld, geparfumeerd haar, armen beladen met armbanden, die glinsteren in hun bestudeerde bewegingen. -ruïnes van theater en heetwaterbronnen in Tiberias (Israël)- V...

-Diner in het huis van de Farizeeër (Maria Felice Tibaldi)- 236.2 Maria Valtorta: 'Ik zie het rijke gordijn voor de deur omhoog gaan, en een jonge, mooie vrouw binnenkomen, rijk gekleed en zorgvuldig gekapt. Haar weelderige blonde haar vormt een waar sieraad op haar hoofd, de lokken kunstig in elkaar verstrengeld. Ze lijkt wel een gouden helm te dragen, helemaal in reliëf, zo glanzend en weelderig is haar haar. Ze draagt ​​een jurk die, vergeleken met die die ik altijd bij de Maagd Maria heb gezien, ik zou zeggen zeer excentriek is en ingewikkeld. Gespen op haar schouders, juwelen om de ruches bovenop haar borst te verbergen, gouden kettinkjes om haar boezem te accentueren, een riem bezet met goud en edelstenen. Een uitdagende jurk, die de lijnen van haar prachtige lichaam accentueert. Een sluier op haar hoofd, maar zo licht dat... hij niets verbergt. Het is gewoon een aanvulling op haar versieringen. Aan haar voeten, draagt ​​ze zeer kostbare sandalen met gouden gespen, rood lee...

-Maria Magdalena belaagd (Frans Francken de Jonge)- 231.3 Maria Valtorta: '"Vertel Me wat ze doet!" "Wel"... Martha, enigszins gerustgesteld door Jezus' zekerheid, spreekt nu ordelijker. "Wel... sinds mijn komst, heeft Maria het huis en de tuin niet meer verlaten, ook niet om met haar boot het meer op te varen. En haar verzorgster vertelde me, dat ze daarvoor zelfs bijna nooit nog naar buiten ging. Deze verandering lijkt met Pasen te zijn begonnen. Maar vóór mijn komst, kwamen er wel nog steeds mensen bij haar op bezoek, en zij stuurde ze niet altijd weg. Soms gaf ze wel het bevel dat niemand erdoor mocht. En dat leek dan een bevel voor altijd. Maar dan sloég ze zelfs de bedienden, gegrepen door een onterechte woede, als ze, na de stemmen van bezoekers te hebben gehoord en naar de hal te zijn gerend, ontdekte dat ze al weg waren. Sinds mijn komst, heeft ze dat niet meer gedaan. Ze zei de eerste nacht tegen me, en daarom had ik zoveel hoop: 'Houd m...

(Salzburger Missaal) 207.11 M. Valtorta: '"Kijk..." onderbreekt Iskariot, die, nog steeds onder de indruk van de vorige dag , weinig spreekt, ook al probeert hij de vrijheid die hij voorheen had terug te krijgen. "Kijk, ik zou graag willen begrijpen... waarom de Incarnatie eigenlijk moest plaatsvinden. Alleen God kan op de wijze spreken die Satan verslaat. Alleen God kan de macht hebben van de verlossing. En ik trek het niet in twijfel... Maar kijk, mij lijkt het dat het Woord zich minder had kunnen verlagen dan Het deed, door geboren te worden als alle mensen, zich onderworpend aan de ellende van de kindertijd, en ga zo maar door... Had Hij niet in menselijke vorm kunnen verschijnen, volwassen al, met het uiterlijk van een volwassene? Of, als Hij echt een moeder wilde, er een kiezen, maar een adoptiemoeder, zoals Hij met Zijn vader deed? Ik geloof dat ik het Hem ooit heb gevraagd, maar Hij gaf me geen gedetailleerd antwoord, of ik weet het niet meer." "Vr...

204.8 M. Valtorta: '"Hoe kunnen wij ruimte, vrijheid en verheffing creëren voor de ziel?" "Door de nutteloze dingen in jullie ego te vernietigen. Bevrijd het van alle misvattingen, en verhef het, met het puin van deze vernietigingen, tot de soevereine tempel. De ziel moet steeds hoger worden gedragen, de drie treden op. O! Jullie Romeinen zijn dol op symbolen. Bekijk de drie treden in het licht van het symbool. Ze kunnen jullie hun namen vertellen: Boete, Geduld, Standvastigheid. Of: Nederigheid, Zuiverheid, Rechtvaardigheid. Of: Wijsheid, Vrijgevigheid, Barmhartigheid. Of ten slotte, de schitterende drie-eenheid: Geloof, Hoop, Naastenliefde. Kijk nog eens naar het symbool van de muur die, sierlijk en robuust, het tempelgebied omringt. We moeten weten de ziel, koningin van het lichaam, tempel van de eeuwige Geest, te omringen met een barrière die haar beschermt, zonder haar licht te blokkeren, of haar te overweldigen met een aanblik van lelijkheid. Een omheining, ge...

-Johannes de Doper, Christus, Andreas (dak St.-Pietersbasiliek)- 200.6 Maria Valtorta: 'Er verstrijkt wat tijd, dan worden de stemmen van de terugkerende apostelen gehoord... Andreas komt aanrennen: "Meester, vroeg Jij naar mij?" "Ja, kom hier. Niemand zal het weten, maar het is goed om het tegen jou te zeggen. Andreas, dankjewel namens God en namens een ziel." "Dankjewel? Waarvoor?" "Ruik je dat parfum niet? Dat is de herinnering aan de Gesluierde. Ze is gekomen! Ze is gered!" -Andreas (Ivanka Demchuk)- Andreas wordt zo rood als een aardbei, zakt op zijn knieën en is sprakeloos... Eindelijk zegt hij: "Nu ben ik gelukkig. Gezegend zij de Heer!" "Jazeker. Sta op. Vertel de anderen niet dat ze gekomen is." "Ik zal zwijgen, Heer." "Ga nu maar. Luister, is Judas van Simon er nog?" "Ja, hij wilde met ons mee... en vertelde... zoveel leugens. Waarom doet hij dit, Heer?" -Andreas (Lorenzo Ferri naar ...

200.5 Maria Valtorta: 'Aglaë, die de hele tijd op haar knieën zat, buigt zich voorover om de voeten van de Heer te kussen. Meer durft ze niet te doen. Dan pakt ze haar tas en keert die om. Er vallen eenvoudige kledingstukken uit, een rinkelend tasje en een delicaat roze albasten flesje. Aglaë bergt haar kleding weer op, pakt het tasje en zegt: "Dit is voor Uw armen. Het is de rest van mijn juwelen. Ik heb tijdens de reis alleen maar een paar munten bewaard voor mijn levensonderhoud... want zelfs als U het niet had gezegd, zou ik naar een afgelegen oord zijn gegaan. En dit is voor U. Minder zoet/lieflijk dan de geur van Uw heiligheid. Maar het is het allerbeste wat de aarde te bieden heeft. En ik gebruikte het om het slechtste te doen... Alstublieft. God geve dat ik tenminste zo mag ruiken, in Uw aanwezigheid, in de hemel." En ze ontkurkt de amfoor van zijn kostbare stop, en giet de inhoud ervan over de grond. Een sterke rozengeur stijgt in golven op van de vloertegels, di...

- Maria van Egypte ontvangt eucharistie van H. Zosimas - 200.4 Maria Valtorta: '"Maar nu... Wat moet ik nu doen, vertel me, mijn Redder... wat moet ik doen om het eeuwige leven te verkrijgen? Een man wordt al verdorven door alleen nog maar naar mij te kijken... Ik kan niet leven met de constante angst om ontdekt en verleid te worden... Op deze reis beefde ik bij elke mannelijke blik... Ik wil niet langer zondigen, of anderen tot zonde aanzetten. Geef me het pad om te volgen. Wat het ook mag zijn, ik zal het volgen. U ziet dat ik sterk ben, ook in moeilijke tijden... En zelfs als ik door te veel ontbering de dood tegenkom, ben ik niet bang. Ik zal hem 'mijn vriend' noemen, omdat hij mok voor altijd zal bevrijden van de gevaren van de aarde. Spreek, mijn Redder!" "Ga naar een verlaten plaats." "Waarheen, Heer?" "Waarheen je wil. Waarheen jouw geest je brengen zal." "Zal mijn pas gevormde geest tot zoveel in staat zijn?" "...