poëma van de god-mens

165.7 Maria Valtorta: 'Voorwaar, Ik zeg jullie, vanwege de Liefde die Ik voor jullie heb, en vanwege de wijsheid die Ik bezit, zou Ik jullie, als Ik niet de plicht had om het werk van de Vader te doen, hier willen houden en bij jullie willen blijven, in afzondering, ervan overtuigd dat Ik jullie op deze manier, en wel onmiddellijk, tot grote heiligen zou maken, zonder verdere verwarring, zonder afvalligheid, val, vertragingen en terugval. Maar Ik kan het niet. Ik moet gaan. En jullie moeten gaan. De wereld wacht op ons. De ontheiligde en ontheiligende wereld, die leraren en verlossers nodig heeft. Ik wilde God aan jullie bekendmaken, zodat jullie Hem veel meer zouden liefhebben dan de wereld, die met al haar genegenheden geen enkele glimlach van God waard is. Ik wilde dat jullie zouden kunnen mediteren over wat de wereld is en over wat God is, zodat je naar het betere zou verlangen. Op dit moment verlangen jullie alleen naar God. O! Ik zou jullie in dit uur, in dit verlangen, kunne...

LXI JEZUS GEEFT GELD AAN DE ARMEN -NA DE PARABEL VAN HET LIEVELINGSPAARD- 61.1 Maria Valtorta: 'Jezus zit op een stapel manden en touwen, op de drempel aan de tuin van het huis van Petrus' schoonmoeder. De tuin staat vol met mensen, en anderen bevinden zich aan de oever van het meer, sommigen zittend op de oever, sommigen op boten die aan wal zijn getrokken. Het lijkt erop dat hij al een tijdje aan het praten is, want het vragenstellen is begonnen. Ik hoor: "...Jullie zullen vast al vaak in je hart aldus hebben gedacht. Maar zo is Hij niet. Het ontbrak de Heer nooit aan vriendelijkheid jegens Zijn volk. Niettegenstaande het feit dat het hun duizend en tienduizend keren wel ontbrak om trouw te blijven aan Hem... Luister naar deze gelijkenis, het zal jullie helpen om het te begrijpen. Een koning had vele, vele mooie paarden in zijn stallen. Maar van één daarvan hield hij met een bijzondere liefde. Hij had al naar hem verlangd, nog voor hij hem had. En toen hij hem eenmaal ha...

59.4 Maria Valtorta: 'Jezus strekt Zijn armen uit in de gebruikelijke oratoriumhouding. De stilte wordt compleet. "Hij die kwam om jullie te heiligen is opgestaan. Hij kwam uit het geheim van het huis waar Hij zich op deze Missie voorbereidde. Hij zuiverde zichzelf om jullie een voorbeeld van zuivering te geven. Hij heeft standpunt ingenomen voor de machtigen van de Tempel en het volk van God, en nu is Hij onder jullie. Ik ben het. Niet zoals sommigen van jullie, met een vertroebelde geest en gist in het hart, denken en hopen. Hoger en groter is het Rijk waarvan Ik de toekomstige Koning ben en waartoe Ik jullie roep. Ik roep jullie, O gij van Israël, vóór enig ander volk, omdat jullie degenen zijn die in de vaders van de vaders de belofte kregen van dit uur en het Verbond met de Allerhoogste Heer. Maar niet met menigten gewapende mannen, niet met wreedheid van bloed zal dit Koninkrijk worden gevormd, en niet de gewelddadigen, niet de aanmatigenden, niet de trotsen, de opvli...

- oversteek van de Jordaan t.t.v. Jozua  (Benjamin West)- (schoolprent) 'Eeuwen later, toen ze via de gespleten Rode Zee uit Egypte ontsnapten, was de bevolking van de jonge Hebreeuwse natie "zo talrijk als de sterren aan de hemel." Met een vertraging van 40 jaar, als straf voor ontrouw, was het tijd om terug te keren naar het land van Abraham, door God op de Sinaï "de plaats" genoemd. Toen de Hebreeën het land binnenkwamen, moesten ze eerst de rivier de Jordaan doorwaden. Normaal gesproken is dat geen groot probleem, maar de overstromingsfase is een ander verhaal als de rivier is gezwollen tot meerdere keren zijn breedte en stroming. Op bevel van God moesten de Hebreeën de Jordaan oversteken toen deze overstroomde. Duizenden vrouwen, ouderen, gehandicapten en jonge kinderen behoorden tot het grote aantal mensen dat de rivier moest oversteken. Het grootste geloof was vereist. Daarop raakten de priesters die de Ark van het Verbond droegen als eerste het water v...

34.8 Maria Valtorta: '"Maar voor nu... ziehier het goud zoals het een koning toekomt het te bezitten; ziehier de wierook, zoals het  God toekomt, en ziehier, O Moeder, ziehier de mirre, omdat Uw Geborene zowel mens is als God, en van het vlees en het menselijk leven de bitterheid zal kennen en de onvermijdelijke Wet van het sterven. Onze liefde zou ze niet willen uitspreken, deze woorden, en Hem eeuwig denken, zelfs met vlees, zoals Zijn Geest eeuwig is. - Onvergankelijk lichaam (Sr. Wilhelmina Lancaster) - Maar, O Vrouwe, als onze kaarten, en meer onze ziel, zich niet vergissen, dan is Hij, Uw Zoon, de Redder, de Christus van God, en zal Hij dus, om de aarde te redden, het kwaad van de aarde op Zich moeten laden, waarvan een van de straffen de dood is. Deze hars is voor dat uur. opdat het vlees, dat heilig is, het rot van corruptie niet zou kennen en zijn integriteit zou behouden tot de opstanding. En opdat Hij ons om van dit geschenk zou herinneren en Zijn dienaren zou redd...

-Die Eltern (Käthe Kollwitz,  Vladslo 1932 )- 32.9 Jezus zegt: Tweede les (Hanna's woorden): Ook zij, profetes, ziet in Mij, een pasgeborene, de Messias. En dat is, gezien haar vermogen tot profetie, natuurlijk. Maar luister, luíster, naar wat ze, gedreven door geloof en naastenliefde, tegen Mijn Moeder zegt. En laat dit Licht werpen op jullie geest, die beeft in deze tijd van duisternis [1944] en tijdens deze viering van het Licht [ Lichtmis ] . "Hem die een Verlosser heeft gegeven zal het niet aan Macht ontbreken om ook Zijn engel te zenden om jouw, om júllie, huilen te troosten." -2e IJzertoren Diksmuide (ingewijd 1965)- Bedenk dat God Zichzelf heeft gegeven om het werk van Satan in de geesten teniet te doen. En dan zou het Hem nu niet lukken de Satans te verslaan die jullie martelen? Niet lukken om júllie tranen te drogen, door deze Satans te overwinnen en de Vrede van Zijn Christus hernieuwd uit te sturen? Waarom vragen jullie het Hem niet, met geloof? Waar, gebiede...

5.4 Maria Valtorta: 'De storm valt plots, na een laatste bliksemschicht die zo hevig is dat hij de drie mannen tegen de muur slaat; en aan de voorkant van het huis, in de grond van de tuin, een zwart en rokend gat  nalaat ter herinnering. En terwijl er van achter Anna's deur een kreet klinkt, zoals het gekreun van een duifje dat voor het eerst niet meer piept maar koert, spreidt een enorme regenboog zich in een halve cirkel uit over de hele breedte van de hemel. Hij rijst op, of lijkt tenminste op te stijgen, vanaf de top van de Hermon , die, gekust door een zonnestraal, gemaakt lijkt te zijn van albast met een zeer delicate roze-witte kleur. Hij stijgt op naar de helderste septemberhemel en vliegt, ruimtes doorkruisend die zijn gereinigd van alle onzuiverheden, over de heuvels van Galilea en de vlakte die verschijnt, tussen twee vijgenbomen, ten zuiden, en dan nog een andere berg; en lijkt zijn uiterste punt te laten rusten op de uiterste horizon, waar een ruige bergketen e...