poëma van de god-mens

-Thomas' vader was welstellende goudsmid- 363.3 Maria Valtorta: 'Maar wat ik vooral mooi vind zijn de begroetingen van Thomas' vader, een typisch Joodse oude man,  die door Jezus wordt opgetild, die hem wil kussen "uit dankbaarheid voor de vrijgevigheid waarmee hij Hem een ​​apostel heeft gegeven." "O! God heeft mij meer liefgehad dan wie dan ook in Israël, want terwijl elke Jood een zoon heeft, de eerstgeborene,  die heilig is voor de Heer, heb ik er twee: de eerste en de laatste; en de laatste is nog heiliger, want zonder Leviet of priester te zijn, doet hij wat zelfs de hogepriester niet doet: hij ziet God voortdurend en aanvaardt Zijn Geboden!" Hij zegt het met de licht trillende stem van oude mannen, die nog trillender wordt door de emotie. En hij besluit: "Zeg mij alleen één ding... Om mijn ziel gelukkig te maken. U die niet liegt, zeg mij: is deze zoon van mij, door de manier waarop hij U volgt, waardig om U te dienen en het eeuwige leven te ...

-Santissima Annunziata di Firenze- 348.7 Maria Valtorta: 'En daar is Nazareth! Daar is het huis van Maria van Alfeüs! Die al in de armen van haar zonen is, en met haar handen, druipend en rood van de was die ze doet, hen aait, en daarna rent, ze drogend aan haar ruwe schort, om Jezus te omarmen... En daar is het huis van Alfeüs van Sara, vlak voor dat van Maria! En Alfeüs beveelt zijn oudste kleinzoon te rennen, en Maria te waarschuwen, terwijl hij naar Jezus toe loopt, met een armvol kleinkinderen in zijn armen, en Hem begroet samen met dat kleintje dat hij in zijn armen houdt, als een boeket bloemen dat aan Jezus wordt aangeboden. En zie, daar is Maria! Verschenen in de deuropening, in de zon, in haar lichte, ietwat verbleekte blauwe huisjurk, het goud van haar haren schitterend, etherisch op haar maagdelijke voorhoofd en compact in de zware knot van de vlechten in haar nek, en ze valt neer op de borst van haar Zoon, die haar met al Zijn liefde kust. De anderen blijven voorzichti...

223.8 M. Valtorta: '"Ga hiervandaan. Probeer niet met God te worstelen. Hij is de Sterke, én de Goede. Besmeur de goede naam van je familieleden niet. Hóór hoe die bron daar kreunde, een kreun als de kreun waarmee het hart van je moeder breekt, wetend dat jullie moordenaars geworden zijn. Hóór de wind janken in de kloof. Hij lijkt jullie te dreigen en te vervloeken. Zoals jullie vader je vervloekt om het leven dat je leidt. Hóór hoe de wroeging huilt in jullie harten. Waarom verkies je dit lijden, als je sereen tevreden zou kunnen zijn met een beetje op aarde, en met alles in de hemel? Geef vrede, rust aan jullie geest! Geef rust aan de mensen die bang zijn, die bang moeten zijn voor jullie alsof je even zoveel wilde dieren bent! Geef jezelf vrede, rust, arme stakkers! Hef jullie blik op naar de hemel, ontdoe jullie mond van het giftige voedsel, reinig jullie handen die druipen van broederbloed, reinig jullie harten. Ik heb vertrouwen in jullie. Daarom spreek Ik tot jullie. Wa...

223.7 M. Valtorta: '"O jullie daar, die zondigen voor goud, meer of minder licht, meer of minder ernstig, en hoe meer jullie zondigen, en hoe meer jullie lachen om wat jullie door jullie moeder en je leraren is geleerd, namelijk dat er een beloning en een straf is voor de daden die in het leven worden gedaan... bedenken jullie dan niet dat jullie door deze zonde de bescherming van God zullen verliezen, het eeuwige leven, de vreugde... en dat jullie wroeging zullen hebben, vloeken in jullie hart, angst als metgezel, angst voor menselijke straf nog altijd niets, vergeleken met de angst die jullie zouden moeten hebben en niet hebben: de heilige angst voor de goddelijke straf? Bedenken jullie dan niet dat jullie een vreselijk einde kunnen hebben voor jullie wandaden, als ze het punt van misdaad hebben bereikt? En een einde dat nog verschrikkelijker is - want eeuwig - zelfs als je misdaden uit liefde voor goud niet tot bloedvergieten hebben geleid, maar wel de wet van liefde en res...

- Goudhoudende medicijnen - -Goud in St.-Janscokathedraal (Valletta, Malta)- 223.6 M. Valtorta: 'Jezus verlaat zijn plaats en loopt richting het bos, aan de rand van de open plek. Hij keert het bos de rug toe, en begint te spreken. "De boosaardige honger naar goud overweldigt de mens met verwerpelijke gevoelens. Door goud geeft de mens meer van zichzelf bloot dan door wat dan ook. Zie hoeveel kwaad dit metaal zaait, met zijn fascinerende en nutteloze pracht. Ik geloof dat de lucht van de hel van zijn kleur is, zo héls is zijn aard... sinds de mens een zondaar is geworden. De Schepper had het achtergelaten in de ingewanden van die enorme lapis lazuli die de aarde is, geschapen door Zijn wil, zodat het nuttig zou zijn voor de mens, met zijn zouten , én een bron van schoonheid in Zijn tempels. Maar Satan, door Eva's ogen te kussen en in het ego van de mens te bijten, gaf een smaak van kwaad aan het onschuldige metaal. En sindsdien doden en zondigen mensen voor goud. Maakt he...

223.5 M. Valtorta: 'De uren verstrijken, en degenen die niet snurken, knikkebollen. Jezus bidt. De stilte is volkomen. Zelfs de bron lijkt stil, die schittert in het licht van de maan, nu hoog aan de hemel en de open plek volmaakt verlichtend, terwijl de hellingen in de schaduw blijven liggen onder het dichte gebladerte. Een grote herdershond gromt. Een herder heft zijn hoofd op. De hond staat op en zet de vacht op zijn rug overeind, waardoor hij een verdedigende en luisterende houding aanneemt. Hij beeft zelfs, terwijl het doffe gegrom dat in zijn binnenste kookt, steeds luider wordt. Ook Simon heft het hoofd, en schudt Petrus wakker, die aan het dommelen is. Een voorzichtig geritsel klinkt uit het bos. "Laten we naar de Meester gaan. Laten we Hem naar hier brengen!" zeggen de twee. Ondertussen maakt de herder zijn metgezellen wakker. Ze luisteren allemaal, zwijgend. Jezus is ook opgestaan, nog voor Hij geroepen is, en loopt naar de twee apostelen toe. Ze verzamelen zich...

-Het Joodse Bruidje (Rembrandt, detail)- 223.4 Maria Valtorta: 'Petrus en Thomas lopen terug. Thomas zegt: "Het is een mooi meisje." "En een perfecte flirt! Misschien... maar je vriend Nathanaël zal snel genoeg merken dat zij het bed, en hij het goud warm houdt om te bewerken. En zijn vriend is een volslagen simpelton. Hij heeft haar in goede handen achter gelaten, zijn bruidje!" besluit Petrus, en gaat naast zijn metgezellen zitten. "Mij beviel die man niet die die andere domkop aan het praten kreeg. Toen hij alles te weten kwam wat hij wilde weten, ging hij de berg op... Dit zijn ongure plekken. En het weer is perfect voor overvallen door schurken. Maanverlichte nachten, uitputtende hitte, bomen vol gebladerte. Hm, nee! Ik vind deze plek niet leuk!" moppert Bartholomeus. "Het was beter geweest om verder te gaan." "Ja die onnozele hals die al die rijkdommen verklapte! En die andere, die de held speelt, en schaduwen bewaakt, en de echte ...

223.3 Maria Valtorta: 'Omdat de kletskous zich dicht bij de apostolische groep bevindt, hoort Thomas het en vraagt: "Is het Nathanaël van Levi, de bruidegom?" "Hij is het inderdaad. Kent u hem?" "Ik ken de vader goed van zaken, maar Nathanaël iets minder. Rijk huwelijk!" "En een gelukkige bruid! Ze is bedekt met goud! Abraham, die familie is van de moeder van de bruid en de vader van de vriend van de bruidegom, heeft dit tot erezaak gemaakt, en de bruidegom en zijn vader ook. Ze zeggen dat er in die kisten een waarde van vele talenten goud zit!" "Goeiedag!" roept Petrus uit en fluit. En hij voegt eraan toe: "Ik ga 'ns goed kijken of de belangrijkste koopwaar overeenkomt met de rest!" En hij staat op met Thomas, en ze lopen rond de bruidsgroep en bekijken de drie vrouwen aandachtig, een massa stoffen en sluiers waaruit met juwelen versierde handen en polsen tevoorschijn komen en glinsteringen uit hun oren en nekken schi...

CCXXIII JEZUS REDT EEN BRUILOFTSSTOET VAN EEN AANVAL DOOR PLUNDERAARS -kindhuwelijk India- 223.1-2 Maria Valtorta: '"Op de plaats waar we heengaan zal ik spreken!" zegt de Heer, terwijl de groep dieper de dalen in trekt, die het gebergte doorklieven met moeilijke, rotsachtige, smalle paden, stijgend en dalend, de horizon verliezend en herwinnend, totdat ze een diepe vallei bereiken met een zeer steile afdaling, waar alleen de bok, zoals Petrus zegt, zich op zijn gemak voelt. De groep rust uit en nuttigt haar maaltijd bij een bron met veel water. Ook andere mensen zijn verspreid over de weiden en bosjes, en zijn aan het eten net als Jezus en zijn volgelingen. Het moet een geliefde rustplaats zijn, beschut tegen de wind, met zachte weiden en water. Het zijn pelgrims op weg naar Jeruzalem, reizigers misschien onderweg naar de Jordaan, handelaren in lammeren bestemd voor de Tempel, herders met hun kuddes. Sommigen maken de reis te paard, de meesten te voet.' -Joodse bruid...

- Pauselijke vissersring - Jezus lacht zachtjes en zegt: "Vandaag ben Ik helemaal van jou. Laten we naar het dorp gaan. Naar die weduwe. Ik heb een geheime aalmoes. Een ring te koop. Weet je hoe Ik daaraan kwam?... Een steen viel aan Mijn voeten, terwijl Ik aan de voet van deze wilgenboom zat te bidden. Aan de steen was een klein bundeltje bevestigd, met een strook perkament. In het bundeltje zat de ring. Op de rol stond het woord 'naastenliefde'. "Laat zien? Oh! Wat knap! Voor een vrouw. Wat een klein vingertje! Maar zo zwaar, zoveel metaal!..." -Benedictus XVI vs. Franciscus- "Jij gaat hem nu verkopen. Ik weet niet hoe Ik dat moet doen. De hotelier koopt goud. Ik weet het. Ik wacht op je bij de bakkerij. Ga, Petrus!" "Maar... wat als ik niet weet hoe ik het moet doen? Ik, goud... Ik weet niets over goud, ik!" "Denk dat het brood is voor de hongerigen, en doe je best. Tot straks!" En Petrus gaat naar rechts, terwijl Jezus langzamer ...

Maria Valtorta: 'Ik zie Jezus, samen met Zijn Moeder, de eetkamer van Nazareth binnengaan. Jezus is een mooie twaalf-jarige jongen, lang, goed gebouwd, robuust zonder dik te zijn. Hij lijkt volwassener dan hij is, gezien zijn postuur, Hij is al lang. Zozeer zelfs dat hij de schouder van Zijn Moeder bereikt. Hij heeft nog steeds het ronde en roze gezicht van het jongetje Jezus, een gezicht dat daarna, met zijn jeugdige en viriele leeftijd, dunner zal worden en een kleurloze kleur zal aannemen, een kleur van bepaalde delicate albasten, enigszins neigend naar geel-roze. De ogen, zelfs de ogen, zijn nog steeds kinderogen. Groot, open om te kijken, en met een sprankje vreugde verloren in de ernst van hun blik. Later zullen ze niet meer zo open zijn... De oogleden zullen tot half over het oog zakken om het te veel aan kwaad, dat in de wereld is, te versluieren voor de Zuivere en Heilige. Alleen op momenten van wonder zullen ze open en sprankelend zijn, nog meer dan nu... om demonen en do...

hoe Grieks gekleed en hoe androgyn (kouros of korè?) ging de twaalfjarige Jezus gekleed na zijn bar mitswa ? in het door Rome bezette Palestina waar de Griekse cultuur werd nagevolgd net als elders in het Romeinse rijk in de upper class, in elk geval... bijvoorbeeld in de stad Sepphoris vlakbij Nazareth gelegen waar Jozef wel eens een timmeropdracht kreeg (samen met Jezus?) !

-Aanbidding der Wijzen (Leonardo da Vinci, detail)- 34.6 Maria Valtorta: 'Maria zit met het Kind op schoot en Jozef staat vlakbij hen. Maar zij staat ook op, en maakt een buiging, van zodra de drie magiërs binnenkomen. Ze is geheel in het wit gekleed. Zo mooi, in haar eenvoudige witte jurk die haar bedekt vanaf de wortel van de nek tot aan haar voeten, van haar schouders tot aan haar slanke polsen... zo mooi, met haar hoofdje gekroond met blonde vlechten, haar gezicht dat van emotie levendiger roze wordt, haar ogen die lieflijk glimlachen, de mond die opengaat bij de begroeting: "God zij met jullie"... dat het drietal even stilstond. Dan gaan ze verder en werpen zich aan haar voeten neer en vragen haar om te gaan zitten. Dat doen ze zelf niet, ze zitten niet, hoe vaak Zij hen ook smeekt om dat te doen. Zij blijven op hun knieën zitten, ontspannen op hun hielen. Achter hen, eveneens op hun knieën, bevinden zich ​​de drie bedienden, vlak voorbij de drempel. Ze hebben de dri...

-Verschijning in Garabandal (1961-65)- 30.3 Maria Valtorta: 'Maar de herdersjongen luistert al niet meer naar hem. Het lijkt erop dat hij niet eens meer bang is, want hij verlaat de drempel en glijdt achter de schouders van een stevige herder vandaan, achter wie hij zijn toevlucht had gezocht, en loopt de met gras begroeide open plek voor de schuur op. Hij kijkt naar boven en loopt als een slaapwandelaar of als iemand die gehypnotiseerd is door iets dat hem volledig aantrekt. Op een gegeven moment roept hij: "Ooh!" en blijft als versteend staan, zijn armen een beetje open. De anderen kijken elkaar verbaasd aan. "Maar wat is er mis met die gek?" zegt er een. "Morgen stuur ik hem terug naar zijn moeder. Ik wil niet dat zotte mensen op de schapen passen," zegt een ander. En de oude man die zojuist sprak, zegt: "Laten we gaan kijken vooraleer we oordelen. Roep ook de anderen die slapen! En pak de stokken! Dat het geen slecht beest is! Of een paar schu...

XXVI JOZEF VRAAGT OM VERGEVING -GELOOF, NAASTENLIEFDE & NEDERIGHEID OM GOD TE ONTVANGEN- -Maria bij de bron (Johann Friedrich Overbeck)- 26.1-2 Maria Valtorta: 'Na drieënvijftig dagen laat de Moeder zich opnieuw zien met dit visioen, waarvan ze zegt dat ik het in dit boek moet opschrijven. Vreugde stroomt in mij. Want Maria zien is Vreugde bezitten. En ik zie het tuintje van Nazareth... Maria loopt in de schaduw van een heel dikke appelboom, overladen met vruchten, die beginnen te blozen en er met hun roze en ronde uiterlijk uitzien als kinderwangetjes. Maar Maria is helemaal niet rooskleurig. De prachtige kleur die haar wangen in Hebron opfleurde, is verdwenen. Het gezicht is van een ivoren witheid, waarin alleen de lippen een kromme van bleek koraal trekken. Onder de gesloten oogleden bevinden zich twee donkere schaduwen en de randen van het oog zijn gezwollen zoals bij iemand die heeft gehuild. Ik zie haar ogen niet, omdat ze met haar hoofd nogal gebogen is, geconcentreerd...

-Sheikh Mohammed bin Rashid al-Maktoum & Prinses Haya bint al-Hussein- -Koning Mohammed VI & Prinses Lalla Slama- -tekening huwelijkskostuums Jozef & Maria (Maria Valtorta)- 13.4 'De jonge heilige komt op dit moment binnen, vergezeld van Zacharias. Hij is letterlijk prachtig. Helemaal in goudgeel, lijkt hij op een oosterse soeverein. Een prachtige riem houdt zijn geldbeurs en zijn dolk vast, de geldbeurs in leer met gouden borduurwerk, en de dolk in een leren schede met gouden friezen. -Arabische & Joodse keffiyehs- Op zijn hoofd een tulband, d.w.z., het gebruikelijke kleed dat als een kap wordt gedragen, zoals sommige volkeren van Afrika nog steeds hebben, bijv. bedoeïenen, op zijn plaats gehouden door een kostbare cirkelband, een dunne gouden draad, waaraan bosjes mirte zijn vastgebonden. Hij heeft een gloednieuwe mantel, vol franjes waarin hij zich met majesteit drapeert, en oogverblindend is van vreugde. In zijn handen heeft hij bosjes mirte in bloei. "Vr...