poëma van de god-mens

[Eerder, vóór Afeka , nabij  Gamla ...] 455.4 Maria Valtorta 'Beiden - de apostelen en de vrouwen - worstelen om wakker te worden, zo moe zijn ze. Maar Maria is wakker, alleen vastgehouden door het kind dat slaapt, tegen haar borst aan, zijn hoofdje onder Maria's kin. En de Moeder, die haar Jezus in de deuropening van de grot ziet verschijnen, glimlacht Hem toe met haar lieve blauwe ogen, die rood kleuren van vreugde bij het zien van Hem. En ze maakt zich los van het kind, dat een beetje jammert omdat het wordt verplaatst, en staat op en gaat naar Jezus toe met haar stille, zacht wiegende pas als een bescheiden duif. "God zegene Jou, mijn Zoon, vandaag." "God zij met je, Moeder. Was de nacht zwaar voor jou?" "Helemaal niet. Sterker nog, ik was heel gelukkig. Het voelde alsof ik Jou, mijn Kleine, in mijn armen hield... En ik droomde dat er een rivier van goud uit Je mond stroomde, die een onbeschrijflijk zoet geluid voortbracht, en een stem zei...oh! wa...

649.5-6 M. Valtorta: '"De Kerk is nu gevormd en sterk.  De Heilige Geest verlicht Haar,  het bloed van de eerste martelaren versterkt en vermenigvuldigt Haar,  mijn hulp heeft er mede toe bijgedragen om van Haar een heilig organisme te maken, dat door de liefde voor God en onze medebroeders gevoed wordt en steeds meer versterkt, en waar haat, wrok, afgunst, laster – boze planten van Satan – geen wortel schieten. God is hier blij mee, en Hij wil dat jullie dat uit mijn mond horen, net zoals Hij wil dat ik jullie zeg te blijven groeien in liefde,  zodat jullie kunnen groeien in volmaaktheid,  en aldus ook in aantal christenen en in de kracht van de leer. Want de Leer van Jezus is een Leer van Liefde. Want het leven van Jezus, en ook het mijne, werd altijd geleid en bewogen door Liefde. Wij hebben niemand verworpen, wij hebben iedereen vergeven. Slechts één konden we niet vergeven, omdat hij, dienaar geworden van de Haat, onze grenzeloze liefde niet wilde. Jezus ga...

-Laatste Avondmaal (Plautilla Nelli)- 406.5 Maria Valtorta: 'Judas, huil niet. Waarom huil je? Als er geen spijt in je hart is voor je moeder en Mij, waarom huil je dan zo? Kom hier, leg je hoofd op Mijn schouder en vertel je Vriend over je verdriet. Heb je gefaald? Heb je het gevoel dat je bijna gefaald hebt? O! Wees niet alleen! Overwin Satan met de hulp van hen die van je houden. Ik ben Jezus, Judas. Ik ben de Jezus die ziekten geneest en demonen uitdrijft. Ik ben de Jezus die redt... en die zoveel van je houdt, die bedroefd is je zo zwak te zien. Ik ben de Jezus die jullie leert zeven maal zeventig keer te vergeven. Maar Ik, Ik uit Mijzelf, vergeef jullie niet zeven maal zeventig, maar zevenhonderd maal, zevenduizend maal zeven... En er is geen schuld, Judas, er is geen schuld, Judas, er is geen schuld, Judas,  die Ik niet vergeef, die Ik niet vergeef, die Ik niet vergeef, als de schuldige, vol berouw, tot Mij zegt: 'Jezus, ik heb gezondigd.' Minder nog, als hij alleen ...

CCCLXXVII GELIJKENIS VAN HET WATER EN HET RIET -VOOR MARIA MAGDALENA DIE HET BESTE DEEL KOOS- 377.1 M. Valtorta: 'Ik begrijp meteen dat we nog steeds omringd zijn door de figuur van Maria Magdalena, want ik zie haar eerst in een eenvoudige jurk, van lila-roze, zoals de malvabloem. Geen kostbare versieringen, haar haar eenvoudig bijeengebonden in vlechten in haar nek. Ze ziet er jonger uit dan toen ze een meesterwerk van schoonheid was. Ze heeft niet langer de brutale blik van toen ze 'de zondares' was, noch de neerslachtige blik van toen ze naar de gelijkenis van de schaapjes luisterde, noch de schaamtevolle, tranende blik van toen ze in de kamer van de farizeeër was... Nu zijn haar ogen kalm, helder als die van een kind, en een kalme glimlach straalt erin. Ze leunt tegen een boom aan de rand van het landgoed Bethanië, en kijkt naar de weg. Ze wacht. Dan slaakt ze een kreet van vreugde. Ze draait zich om naar het huis en roept luid, zodat iedereen haar hoort, ze roept met h...

- afleggen tijdelijke geloften - 368.3 Maria Valtorta: 'Roep haar, Heer. Spreek tot haar. Breng haar tot rede. Zoek Samuel. Hij is bij zijn familielid Abraham, in het derde huis na de bron van de vijgenboom. Help me! Maar spreek eerst onmiddellijk tot haar..." "Spreken, Ik zal spreken. Maar u moet God danken, dat Hij een menselijke band heeft verbroken die duidelijk niet gebaseerd was op goede trouw. Die man is wispelturig en onrechtvaardig, jegens God en jegens zijn vrouw..." "Ja, maar het is afschuwelijk dat de wereld denkt dat zij schuldig is, en dat U schuldig bent, alleen maar omdat zij Uw discipel is." "De wereld beschuldigt en vergeet daarna weer. De hemel daarentegen is eeuwig. Uw dochter zal de bloem van de hemel zijn!" "Waarom hebt U haar dan laten leven ? Ze zou een bloem zijn geweest, als ze niet gestenigd was door de laster. O, U die God bent, roep haar, laat haar tot bezinning komen! En laat daarna Samuel nadenken..." ...

348.11 Maria Valtorta: '"Maar luister, jullie die nu weten dat er maar één Vrouw is in wie geen smet is, maar één Schepsel dat de Verlosser geen verwonding heeft toegebracht, luister... naar de tweede transfiguratie van Maria, Gods Uitverkorene. Het was een serene middag in Adar [feb.-mrt.] en de bomen in de stille tuin stonden in bloei, en Maria, echtgenote van Jozefs, had een tak van een bloeiende boom geplukt om de andere in haar kleine kamer te vervangen. Maria was onlangs naar Nazareth gekomen, uit de Tempel gehaald om een ​​huis van heiligen te sieren. En met haar ziel verdeeld in drieën tussen de Tempel, het huis en de Hemel, staarde ze naar de bloeiende tak, denkend dat met een soortgelijke, ongewoon bloeiende,  tak die in deze boomgaard was afgesneden midden in de winter en die bloeide alsof het lente was tegenover de Ark van de Heer... —misschien had de Zonnegod, stralend in Zijn Glorie,  hem verwarmd— God  haar Zijn wil had bekendgemaakt… En ze dacht verder ...

325.2 Maria Valtorta: 'Jezus kijkt... De middagzon verwarmt Hem, en het lijkt alsof Hij er blij mee is, want Hij verlaat de schaduw van enkele eikenbomen, om recht in de volle zon te komen. Maar hoewel het een heldere, stralende zon is, verlicht niet zij Zijn stoffige haar, Zijn vermoeide ogen, noch geeft zij kleur aan Zijn uitgemergelde gezicht. Het is niet de zon die Hem herstelt, en zijn kleuren doet herleven. Maar het is de aanblik van Zzijn geliefde apostelen, die omhoog klimmen, gebarend, en kijkend naar het dorp vanaf de weg, die uit het noordwesten komt, de vlakste althans. Dán vindt de metamorfose plaats. Zijn ogen lichten op, en Zijn gezicht lijkt minder mager, dankzij een roze tint, die zich over zijn wangen verspreidt, en vooral door de glimlach die Hem verlicht. Hij ontkruist zijn armen, en roept uit: "Mijn geliefden!" Hij zegt dit, terwijl Hij Zijn gezicht opheft en om Zich heen kijkt, alsof Hij Zijn vreugde wil delen, met de stengels en planten, met de held...

-H. Mechthild von Hackeborn (Miguel Cabrera)- 241.3 Maria Valtorta: '"Lách niet, Meester! Ik lijd!!" "Omdat je net een wild paard bent: je ziet schaduwen waar er enkel licht is. Maar wees kalm! Niet meer dan een dienaar, een slaaf, is hij, de Proconsul. En zijn patriciërsvrienden, ook dienaren. En Caesar is een dienaar." "Maar Jij maakt een grapje, Meester! Je hebt me willen bang maken. Niemand is groter dan Caesar, en een grotere baas dan hij." -H. Mechtild von H.- "Ik ben dat, Filippus." "Jij? Wil Jíj dan met mijn dochter trouwen?!" "Nee. Met haar ziel. Ik ben de minnaar die de meest gesloten huizen binnendringt, en de harten die nog méér gesloten zijn, door zevenmaal zeven sleutels. Ik ben degene die weet te spreken, ondanks alle barrières en bevoogding. Ik ben degene die alle obstakels afbreekt, en neemt wat Ik nemen wil: zuiveren en zondaars, maagden en weduwnaars, mensen die vrij zijn van ondeugd en mensen die er slaaf...

CCXXIX MARGZIAM TOEVERTROUW AAN PETRUS' VROUW -TOESPRAAK TOT DE INWONERS VAN BETHSAÏDA - -Bethsaïda, waar Jordaan in Meer van Galilea stroomt- 229.1 Maria Valtorta 'Jezus spreekt vanuit het huis van Filippus . Buiten zijn veel mensen verzameld, en Jezus staat op de drempel, die twee hoge treden heeft. Het nieuws over Petrus' pleegzoon, die met zijn kleine schat van drie schapen is gekomen, om te vragen de grote rijkdom van een familie te herontdekken, heeft zich verspreid als een druppel olie op een doek. Iedereen praat en fluistert erover, met opmerkingen die hun verschillende denkwijzen weerspiegelen. Sommigen, oprechte vrienden van Simon en Porfirea , zijn blij met hun vreugde. Sommigen zeggen kwaadaardig: "Om hem hem te doen aannemen, moest hij hem een ​​bruidsschat meegeven." Anderen zeggen vriendelijk: "We zullen allemaal van dit kleintje houden van wie Jezus houdt." Weer anderen, kwaadaardig: "Simon vrijgevig? Ja zeker! Winst zal hij eruit sl...

207.10 Maria Valtorta: '"Kom nu hierheen, bij de beek, in de schaduw van de mooie boom die, als we verder waren in de zomer, je zowel zijn appels als schaduw zou geven, kom! Laten we eerst wat eten, voor we verdergaan... waarheen, mijn Zoon?" "Naar Jala , dat is vlakbij. En morgen gaan we naar Bethzur ." Ze zitten in de schaduw van de appelboom, en Maria gaat pal tegen de stevige stam staan. Bartholomeus kijkt haar aandachtig aan, zo jong en nog hemels bezield door de herinnering die ze heeft opgedaan, terwijl hij van haar Zoon het door Hem gezegende voedsel aanneemt en Hem toelacht met ogen van liefde, en mompelt: " In zijn schaduw heb ik me neergezet, en zijn spijs is zoet voor mijn gehemelte... " [ Hooglied 2:3 ] Judas Thaddeüs antwoordt: "Dat is waar, ze kwijnt weg van Liefde. Maar je kunt zeker niet zeggen dat ze onder de kweeappelboom werd gewekt " [ Hooglied 8:5 ] "En waarom niet, broer? Wat weten wij van de geheimen van de Konin...

-H. Catharina van Siena (Francesco Vanni)- 170.11 Maria Valtorta '"GEZEGEND BEN IK ALS IK REIN VAN HART BEN God is Reinheid. Het paradijs is het koninkrijk van de Reinheid. Niets onreins kan de hemel binnengaan waar God is. Als je dus onrein bent, kún je het koninkrijk van God niet binnengaan. Maar, o! vreugde! Geanticipeerde vreugde die de Vader aan zijn kinderen schenkt! Wie rein is, heeft al op aarde een begin van de hemel. Omdat God zich over de reine buigt, en de mens al op aarde zijn God ziet. -H. Bernardus van Clairvaux (Francesc Ribalta)- De smaak van menselijke liefde kent hij niet, maar hij proeft, tot in de extase, de smaak van Goddelijke Liefde, en kan zeggen: 'Ik ben met U en Gij in mij, waardoor ik U bezit, en U kén, als de meest beminnelijke echtgenoot van mijn ziel.' En geloof het maar, dat hij die God heeft, onverklaarbar, zelfs voor hemzelf, wezenlijke veranderingen ondergaat, waardoor hij heilig, wijs en sterk wordt, en woorden op zijn lippen welig ...

165.4 Maria Valtorta: '"Wat weet jij meer dan de anderen?" "Wat de Heer mij in deze grot vertelde! Zie je, ik ben nooit tot Jou gekomen... en ik denk dat mijn metgezellen zeiden dat dit ongevoeligheid en trots was. Maar het kan me niet schelen wat ze denken. Ik weet dat Jij de waarheid kent. Ik ben niet naar Jezus Christus gekomen, de vleesgeworden Zoon van God; maar dat wat Jij bent, in de schoot/boezem van het Vuur dat de eeuwige Liefde is van de Allerheiligste Drie-eenheid, de Natuur, de Essentie, de ware Essentie ervan... – o! dat ik niet alles zeggen kan wat ik ook heb begrepen in deze donkere, donkere grot die zo vol lichten voor mij is geworden, in deze koude grot, waarin ik ben verbrand door een vuur zonder gezicht, maar dat is afgedaald in mijn diepten en ze heeft verlicht met een zoet martelaarschap, in deze grot zonder stem, maar die mij heeft toegezongen over hemelse waarheden – ...maar dat wat Jij bent, Tweede Persoon van het onuitsprekelijke Mysterie da...

- Gemma Galgani - 157.4 Maria Valtorta: 'Gisteren vroeg een jong meisje  Mij om haar te offeren vóór het uur van haar bruiloft, omdat ze voelt dat ze van Mij houdt zoals God liefgehad moet worden, d.w.z. met heel zichzelf, tot de absolute perfectie van het geven van zichzelf. En Ik zal het doen. Ik heb de tijd voor haar verborgen, zodat haar ziel niet van angst zou beven, meer dan haar ziel het vlees. Haar dood zal zijn als die van een bloem die op een avond haar bloemkroon sluit, in de veronderstelling dat ze hem de volgende dag weer zal openen, en hem niet meer opent, omdat de kus van de nacht haar leven heeft weggezogen. En Ik zal het doen, overeenkomstig haar wens, waarbij Ik haar doodsslaap een paar dagen eerder laat ingaan dan die van Mij. Om haar niet in het voorgeborchte te laten wachten, deze eerste maagd van Mij, om haar onmiddellijk na Mijn dood terug te vinden... Niet huilen! Ik ben de Verlosser... Maar dit heilige meisje, dat zich niet beperkt heeft tot een 'hosann...

"Enkele dagen geleden zeiden enkele van Johannes' leerlingen, waar wij bij waren: 'Rabbi, hij die bij u was aan de overkant van de Jordaan, over wie u getuigd hebt, is nu aan het dopen, en iedereen gaat naar Hem toe. U zult zonder gelovigen achterblijven.' En Johannes antwoordde: 'Zalig mijn oor dat dit bericht hoort! Jullie weten niet hoeveel vreugde je mij geeft. Weet dat de mens zich niets kan toeëigenen, tenzij het hem door de Hemel wordt gegeven. Jullie kunnen getuigen dat ik heb gezegd: Ik ben niet de Christus, maar wel degene die voor Hem uit werd gezonden om Zijn weg te bereiden. Een rechtschapen mens eigent zich geen naam toe die niet de zijne is, en zelfs als de mens hem wil prijzen, door te zeggen: U bent die ene , dat wil zeggen de Heilige... dan zegt hij: Nee. Nee, werkelijk niet. Ik ben Zijn dienaar. En hij is even gelukkig, want hij zegt: 'Kijk eens, ik lijk een beetje op Hem, als de mens mij met Hem kan verwisselen.  En wat wil degene die liefhe...

-Jonge vrouw op sterfbed (Vlaamse School)- 102.7 Maria Valtorta: 'Met deze goed gevoede ezels is de weg snel afgelegd. In het maanlicht wordt Kana achter hen gelaten. "Als Je mij toestaat, ga ik voor Je uit. Ik zal de wagen stoppen. Ze lijdt erg door de schokken." "Ga je gang!" Jonathan laat zijn paard galopperen. Hij rijdt verder en verder, in het wit van de maan. En dan is er de donkere vorm van een grote overdekte wagen, die langs de kant van de weg stilstaat. Jezus spoort zijn ezel aan, die krom in een soort galop overgaat. Nu is Hij bij de kar. Stijgt af. "De Messias!" kondigt Jonathan aan. De oude voedster springt van de kar op de weg, en dan in het stof. "Oh! red haar! Ze gaat dood!" "Hier ben Ik!" En Jezus klimt in de wagen, waar een stapel kussens ligt uitgespreid, met daarop een slank lichaam. In een hoek staat een kleine lantaarn, en er staan ​​bekers en amforen. Er is een jong dienstmeisje dat huilt, en het bevroren zwee...

-Christus omarmt Bernardus van Clairvaux (Ribalta)- 88.2 Maria Valtorta: '"Maar zijn alle Farizeeën zo, Heer?" vraagt ​​Johannes. "Mensen! Ik zou niet in hun dienst willen staan! Ik geef de voorkeur aan mijn boot!" "Is jouw boot je favoriet dan?" vraagt ​​Jezus half-serieus. "Nee, dat ben Jij! Mijn boot was het toen ik niet wist dat er liefde op aarde was." Johannes reageert snel. Jezus lacht om zijn heftigheid. "Wist jij niet dat er liefde op aarde was? En hoe ben jij dan geboren, als je vader niet van je moeder hield?" vraagt ​​Jezus alsof het een grapje is. "Die liefde is mooi, maar verleidt mij niet. Jij bent mijn liefde. Jij bent de Liefde op aarde voor de arme Johannes." Jezus houdt hem stevig vast en zegt: "Dat wilde Ik je horen zeggen. Liefde is begerig naar liefde, en de mens geeft en zal altijd aan zijn hebzucht onmerkbare druppeltjes geven, zoals die die uit de lucht vallen en zo gering zijn dat ze halverwe...

- Christus Pantocrator (Aya Sofia)- 52.4 Maria Valtorta: 'En nu verandert het visioen. In plaats van een huis, zie ik een dorp. Ik weet niet of het Kana is, of een ander nabijgelegen gehucht. En ik zie Jezus met Johannes en nog iemand, die voor mij op Judas Thaddeus lijkt, maar bij deze tweede kan ik het mis hebben, wat betreft Johannes heb ik geen ongelijk. Jezus is in het wit gekleed, en heeft een donkerblauwe mantel. Wanneer hij het geluid van de instrumenten hoort, vraagt de gezel van Jezus ​​iets aan een gewone burger en brengt verslag uit bij Jezus. "Laten we gaan en Mijn Moeder gelukkig maken!" zegt Jezus dan glimlachend. En Hij loopt door de velden, met zijn twee metgezellen, richting het huis. (renaissance) ( Bill Bell ) Ik vergat te zeggen dat ik de indruk heb dat Maria of familielid is of een zeer goede vriendin van de familie van de bruidegom, omdat je kunt zien dat zij hen vertrouwd is. Als Jezus arriveert, waarschuwt de gebruikelijke man, die daar geplaa...