poëma van de god-mens

651.17 Jezus zegt: 'Er is een verschil tussen de scheiding van de ziel van het lichaam door de ware dood, en de tijdelijke scheiding van de geest van het lichaam en van de levende ziel door contemplatieve extase of verrukking. Terwijl de losmaking van de ziel van het lichaam ware dood veroorzaakt, veroorzaakt extatische contemplatie, d.w.z. tijdelijke ontsnapping van de geest voorbij de grenzen van de zintuigen en de materie, geen dood. En dit komt doordat de ziel zich niet volledig van het lichaam losmaakt en afscheidt, maar dit slechts doet met haar beste deel, dat zich onderdompelt in het vuur van de contemplatie. Alle mensen, zolang ze leven, hebben een ziel in zich, dood of levend, hetzij door zonde of gerechtigheid; maar alleen de grote liefhebbers van God bereiken ware contemplatie. Dit toont aan dat de ziel, die haar bestaan ​​behoudt zolang ze met het lichaam verbonden is, —en deze eigenschap is hetzelfde in alle mensen— in zichzelf een meer uitverkoren deel heeft: de ziel...

-Kroning van de H. Maagd (Fra Angelico)- 651.12 Maria zegt: 'De nadering van de eeuwige Liefde had het teken dat ik me had voorgesteld. Alles verloor licht en kleur, stem en aanwezigheid onder de straling en de Stem die, neerdalend uit de Hemel, open voor mijn geestelijke blik, zich neerboog naar mij om mijn ziel te grijpen. Er wordt vaak gezegd dat ik me verheugd zou hebben als ik, in dat uur, bijgestaan ​​was door mijn Zoon. Maar mijn lieve Jezus was zeer aanwezig bij de Vader toen de Liefde, d.w.z. de H. Geest, de 3e Persoon van de eeuwige Drieëenheid, mij Zijn derde kus in mijn leven gaf,  zo krachtig goddelijk dat mijn ziel erin uitgeademd werd, zich verliezend in de contemplatie als een dauwdruppel die wordt opgezogen door de zon in de kelk van een lelie. En ik steeg op met mijn geest,  hosanna zingend tot de voeten van de Drie die ik altijd had aanbeden. Toen, op het juiste moment, als een parel in een vurige omgeving, eerst geholpen, daarna gevolgd door de schare en...

DCLI REFLECTIES OVER HET HEENGAAN VAN DE H. MAAGD MARIA OVER HAAR HEMELVAART EN KONINGSCHAP 651.1-3 Maria zegt: "Ben ik gestorven? Ja, als men 'dood' wil noemen de scheiding van het uitverkoren deel van de geest van het lichaam. Nee, als men met 'dood' bedoelt de scheiding van de bezielende ziel van het lichaam, de vergankelijkheid van de materie niet langer door de ziel bezield, en daarvoor het sombere graf, en als eerste van al deze dingen, de doodsstrijd. Hoe ben ik gestorven, of liever, van de aarde naar de hemel gegaan, eerst met het onsterfelijke deel, daarna met het vergankelijke? Zoals het haar betaamde, die geen smet van zonde kende. Die avond - de sabbatsrust was al begonnen - sprak ik met Johannes. Over Jezus. Over zijn aangelegenheden. Het avonduur was gevuld met vrede.  De sabbat had elk geluid van menselijke arbeid tot zwijgen gebracht.  En het uur had elke stem van mens of vogel tot zwijgen gebracht.  Alleen de olijfbomen rondom het huis ruisten in ...

649.15-17 Maria Valtorta: '"En vertel dit ook aan je broeders. Jullie zullen zo verscheurd worden! Allerlei obstakels zullen jullie angst voor een nederlaag inboezemen, bloedbaden door vervolgers en afvalligheid door christenen van de moraal van Iskariot, zullen jullie de moed ontnemen. Wees niet bang. Heb lief en wees niet bang. In de mate waarin jullie lief hebben, zal God jullie helpen en jullie over alles en iedereen laten zegevieren. Alles wordt bereikt als men een serafijn wordt. Dan stijgt de ziel, dit wonderbaarlijke, eeuwige ding, dat de adem van God Zelf is, door Hem in ons ingegoten, op naar de hemel, en valt als een vlam neer aan de voet van de Goddelijke Troon, spreekt en wordt door God gehoord, en verkrijgt van de Almachtige wat zij begeert. Als de mensen wisten hoe lief te hebben zoals de oude Wet gebiedt, en zoals mijn Zoon liefhad en leerde liefhebben,  zouden ze alles verkrijgen. - Zo heb ik lief. Daarom voel ik dat ik op aarde zal ophouden te bestaan, ik doo...

-Meidoornbloesem en -bessen- 433.2 Valtorta: 'De heg, die Maria's tuin aan één kant begrenst, een wirwar van doornen in de winter, een dicht bladerdak in de zomer, na de meidoornbloesems in de lente, of de roodbruine vruchten in de herfst, is nu opgesierd met weelderige jasmijn, en de golvende kelken van een bloem, waarvan ik de naam niet ken, die vanuit de tuin takken over de heg werpt,  waardoor deze dichter en mooier wordt. Een zwartkop zingt in het dichte struikgewas van de heg, en van binnenin de tuin komt het gekoer van duiven. "Ook het hek is hersteld, en bedekt met bloeiende takken!" zegt Jakobus,  die vooruit is gerend om het rustieke hek achter in de tuin te bekijken, het hek dat, na jaren van verval, werd gebruikt om Petrus' kar in en uit te laten voor Johannes en Syntyche . -Zwartkop, meidoorntak- "We zullen het pad afgaan en op de deur kloppen. Mijn moeder zou het betreuren, mocht deze schuilplaats verwoest worden," antwoordt Jezus. "Ha...

-Elia gevoed door de raven (J. Tissot)- 379.2 M. Valtorta: '"Wat wilt Je dan doen, op de berg Adomin ?..." [weggetrokken uit Bethanië, na alweer zware aanvallen van farizeeën] vraagt ​​Jakobus van Zebedeüs. "Bidden, en een plek zoeken waar we allemaal kunnen bidden, in de komende dagen, om ons voor te bereiden op de nieuwe en steeds heviger wordende strijd." "Tegen onze vijanden?" "Ook tegen ons eigen ego. Dat heeft veel versterking nodig." "Maar zei Jij niet dat Je naar de grens van Judea en over de Jordaan wilde gaan?" "Ja. En Ik zal erheen gaan. Maar na gebed. Ik zal naar Achor gaan en dan, via Doc, naar Jericho ." "Nee, nee, Heer! Onheilspellende plaatsen voor de heiligen van Israël. Ga daar niet heen, ga daar niet heen. Ik zeg het Je, ik voel het! Iets in mij zegt het.  Ga daar niet heen! In Gods naam, ga daar niet heen!" -Elia bij de beek Kerit- Roept Johannes uit, die bijna het bewustzijn verliest, alsof...

366.7 Maria Valtorta: 'Jezus leest veel regels vluchtig door zonder ze luidop te lezen. En Hij vervolgt: "'Mijn leven...'" maar Petrus, die een brandende tak had genomen en die omhoog hield om de Meester te helpen zien, dicht bij Hem staande en zijn nek rekkend om mee te lezen, zegt: "Nee, nee, zo is het niet! Waarom lees Je het niet, Meester? Er staat meer tussen! Ik ben een domkop, maar niet zo dom dat ik niet zachtjes mee kan lezen. Ik lees: 'Jouw beloften hebben mijn hoop overtroffen...'" "Maar jij bent verschrikkelijk! Erger dan een jongetje!" zegt Jezus glimlachend. "Natuurlijk! Ik ben bijna een oude man! Daarom ben ik ondeugender dan een kind!" "Je zou ook voorzichtiger moeten zijn." "Dat is goed voor vijanden. Maar hier zijn we onder vrienden. Johannes zegt hier prachtige dingen over Jou. Ik wil ze weten. Zodat ik me kan voorbereiden op het moment dat Je mij wegstuurt als handelswaar. Kom op, lees het al...

349.6 M. Valtorta: 'Ze worden gewekt door een helderheid zo fel dat ze die van de zon overschaduwt en zich verspreidt en zelfs doordringt tot onder het groen van de struiken en bomen waaronder ze zich hebben verscholen. Ze openen hun ogen vol verbazing en zien de verheerlijkte Jezus. Hij is nu precies zoals ik Hem zie in de visioenen van het Paradijs. Uiteraard zonder de Wonden, en zonder de banier van het Kruis. Maar de majesteit van Zijn Gelaat en Lichaam is dezelfde, de helderheid is dezelfde, en het gewaad is hetzelfde, dat van dieprood veranderd is in de diamantachtige en parelachtige, immateriële stof die Hem in de Hemel omhult. Zijn Gelaat is een zon met een hemels, maar intens licht, waarin Zijn saffieren ogen schitteren. Hij lijkt zelfs langer, alsof Zijn glorificatie Zijn gestalte heeft vergroot. Ik kan niet zeggen of de helderheid, die zelfs de vlakte fosforescerend maakt, volledig van Hem afkomstig is, dan wel of Zijn eigen licht vermengd werd met dat wat op zijn Heer...

324.4 Maria Valtorta: '"Aan jou, Andreas!" "Dat is geloof... Ik ben een arme visser op het Meer van Galilea, en in de stille nachten van het vissen, onder het licht van de sterren, voerde ik stille gesprekken met mezelf. Ik zei: 'Wanneer zal Hij komen? Zal ik dan nog leven? Volgens de profetie ontbreken er nog vele jaren.' Voor een mens met een beperkte levensduur, zijn zelfs een paar decennia al eeuwen... Ik vroeg mezelf af: 'Hoe zal hij komen? Waar? Uit wie?' En mijn menselijke onnozelheid deed me dromen van koninklijke pracht, van koninklijke residenties en processies en kletters en macht en niet te verdragen majesteit... En ik zei: 'Wie zal deze grote Koning kunnen aanschouwen?' Ik vond Hem, in Zijn verschijning, angstaanjagender, dan Jehovah zelf op de Sinaï . Ik zei tegen mezelf: 'De Joden zagen de berg daar oplichten, maar werden niet tot as verbrand, omdat de Eeuwige boven de wolken was. Maar hier... zal Hij ons met sterfelijke o...

-Genezing op Palmzondag in Jeruzalem (Tissot)- 296.8 Valtorta: '"Er zijn veel zieken, weet Je? Zij zijn in de stad gebleven, vlakbij de poorten, om Jou meteen te zien. Een man die een houthandel bezit, ontving hen onder zijn afdaken. Ze zijn daar al drie dagen, arme mensen, sinds wij hier aankwamen, verbaasd dat Je er nog niet was..." Het gebrul van de menigte belet Petrus om verder te spreken, en hij zwijgt, staande naast Jezus als een schildknaap. De menigte, tot dan toe een blok, wijkt uiteen, en Jezus rijdt voorbij op Zijn ezel, en zegent voortdurend  terwijl Hij passeert. Ze gaan de stad in. "Meteen naar de zieken!" zegt Jezus. En Hij negeert de protesten van hen die Hem onderdak willen bieden, en Hem voedsel en vuur willen geven, uit angst dat Hij te veel zou lijden. "Zij lijden meer dan Ik," antwoordt Hij. (Tissot) Ze slaan rechtsaf. Daar is de eenvoudige omheining van de houtschuur. De poort staat wijd open en één grote klaagzang klinkt Hem teg...

-Marteldood van H. Jakobus de Jongere (Stefan Lochner)- 258.9 M. Valtorta: '"Huil niet langer. Laten we uit dit - stralende en pijnlijke - uur van extase tevoorschijn komen, zoals iemand die uit de schaduwen van de dood tevoorschijn komt, en zich alles herinnert behalve de doodsakt zelf, een huiveringwekkende angst die een minuut duurt en, als het een doodsfeit is, eeuwenlang voortduurt. Kom, Ik kus je zo... om je te helpen de gruwel van Mijn lot als mens te vergeten. Je zult de herinnering te zijner tijd terug vinden, zoals je hebt gevraagd. Hier...  Ik kus je op de mond, die Mijn woorden tot het volk van Israël moet herhalen , en op het hart, dat moet liefhebben zoals ik heb gezegd, en hier op je slaap, waaruit het leven zal wijken met het laatste woord van liefdevol geloof in Mij. Wat zal Ik tot je komen, geliefde broeder van Mij, in de samenkomsten van de gelovigen, in de uren van meditatie, in die van gevaar, en in het uur van de dood! Niemand ander, zelfs je engel niet,...

207.6 Maria Valtorta: '"En dan de stilte en de slaap die vielen om de Rechtvaardige te omhullen... zodat hij niet zou zien wat voor mij de dagelijkse kus van God was... En voor mij, na het intermezzo van de menselijke behoeften, ziehier de onmetelijke golven van extase , komend uit de paradijselijke zee, en die mij opnieuw optilden, op steeds hogere lichtende toppen, mij meedragend, omhoog, omhoog, met hen, in een oceaan van licht, van licht, van vreugde, van vrede, van liefde, totdat ik mezelf verloren vond in de zee van God, in de schoot van God... Nog een stem van de aarde: "Slaap je, Maria?"... Oh! zo ver weg!... Een echo, een herinnering aan de aarde!... En zo zwak dat mijn ziel zich niet roert, en ik weet niet waarmee ik antwoord, terwijl ik opstijg, nog steeds opstijg in deze afgrond van vuur, van oneindige gelukzaligheid, van voorkennis van God... naar Hem, naar Hem... Oh! Maar was jij het die uit mij geboren werd, of was ik het die geboren werd uit de drievu...

-Engel met Ster van Bethlehem (Hans Thoma)- 207.4 Maria Valtorta: '"Kijk daar, Bethlehem! O, dierbaar! Dierbaar land van mijn vaderen, dat mij de eerste kus van mijn Zoon heeft gegeven! Jij hebt je geopend, lekker ruikend als het brood waaraan je je naam ontleent, om het ware Brood te geven aan een wereld die sterft van de honger! Jij hebt mij omhelsd, jij in wie Rachels moederliefde is achtergebleven, als een moeder, heilig land van Davidisch Bethlehem, eerste tempel van de Heiland, van de Morgenster geboren uit Jakob om het pad van de Hemel te markeren voor de hele mensheid! Kijk eens hoe mooi het is, deze lente! Maar zelfs toen, hoewel de velden en wijngaarden kaal waren, was het prachtig! Een lichte sluier van vorst ga opnieuw schittering aan de kale takken, en ze werden bestrooid met diamanten, alsof ze gehuld waren in een ongrijpbare sluier van het paradijs. Elk huis rookte in zijn schoorsteen voor het aanstaande avondmaal, en de rook, die van terras tot terras opstee...

- Een moeilijke reis (Fritz von Uhde) - 207.2 Maria Valtorta: 'Ze vervolgen hun weg door de koele vallei die van oost naar west loopt. Dan buigen ze iets naar het noorden af ​​om een ​​uitstekende heuvel te omzeilen, en bereiken zo de weg die van Jeruzalem naar Bethlehem leidt, vlakbij de kubus met erbovenop een kleine ronde koepel van Rachels graf . Iedereen gaat er eerbiedig naartoe om te bidden. "Jozef en ik stopten hier ... Alles is hetzelfde als toen. Alleen het seizoen is anders. Toen was het een koude Kislew -dag. Het had geregend en de wegen waren modderig geworden, daarna was er een koude wind opgestoken en wellicht was er 's nachts vorst gevallen. De wegen waren verhard, maar, allemaal doorploegd door karren en menigten, waren ze als een zee vol kuilen, en mijn kleine ezel had het er erg moeilijk mee..." "En jijzelf, Mijn Moeder?" "O! Ik had Jou!..." en ze kijkt Hem aan met zo'n gelukzalig gezicht dat het ontroert. Dan gaat ze verder:...

- Middellandse Zee (vanaf Berg Karmel?) - 187.4 Maria Valtorta: '"Oh! Het zal prachtig zijn! Ze zeggen dat je vanaf de top  [op Berg Tabor] , vanaf één punt, de grote zee kunt zien, de Zee van Rome! Wat kijk ik ernaar uit! Breng Je ons daarheen om dat te zien?" bidt Johannes, zijn brave kindergezichtje naar Jezus gericht. "Waarom wil je haar zo graag zien?" vraagt ​​Jezus, terwijl Hij hem liefkozend aankijkt. "Ik weet het niet... Omdat ze zo groot is en je het einde niet kunt zien... Ze doet me aan God denken... Toen we in Libanon waren, zag ik voor het eerst de zee, omdat ik nooit ergens anders ben geweest dan langs de Jordaan, of op ons kleine meer... en ik huilde van ontroering. Zoveel blauw! Zoveel water! En het stroomt nooit over!...  Wat een wonderbaarlijk iets! En de sterren die lichtbanen over de zee trekken... O, lach me niet uit! Ik keek naar de gouden baan van de zon tot ik verblind werd, de zilveren baan van de maan tot ik niets meer over had da...

-H. Catharina van Siena (Francesco Vanni)- 170.11 Maria Valtorta '"GEZEGEND BEN IK ALS IK REIN VAN HART BEN God is Reinheid. Het paradijs is het koninkrijk van de Reinheid. Niets onreins kan de hemel binnengaan waar God is. Als je dus onrein bent, kún je het koninkrijk van God niet binnengaan. Maar, o! vreugde! Geanticipeerde vreugde die de Vader aan zijn kinderen schenkt! Wie rein is, heeft al op aarde een begin van de hemel. Omdat God zich over de reine buigt, en de mens al op aarde zijn God ziet. -H. Bernardus van Clairvaux (Francesc Ribalta)- De smaak van menselijke liefde kent hij niet, maar hij proeft, tot in de extase, de smaak van Goddelijke Liefde, en kan zeggen: 'Ik ben met U en Gij in mij, waardoor ik U bezit, en U kén, als de meest beminnelijke echtgenoot van mijn ziel.' En geloof het maar, dat hij die God heeft, onverklaarbar, zelfs voor hemzelf, wezenlijke veranderingen ondergaat, waardoor hij heilig, wijs en sterk wordt, en woorden op zijn lippen welig ...

166.11 Maria Valtorta: '"O jullie die niet kennen, maar het Goede wíllen kennen om het van het Kwade te onderscheiden, om het blauwe te hebben, de hemelse zon, alles wat bovennatuurlijke vreugde is, heb lief en je zult het hebben. Bemin Christus! Je zult sterven aan het leven, maar je zult opstaan in de geest. Met een nieuwe geest, zonder nog de stenen nodig te hebben, zul je voor eeuwig een vuur zijn, dat niet dooft. Een vlam stijgt. Zij heeft geen treden nodig, of vleugels, om te klimmen. Bevrijd je ego van elke constructie, plaats Liefde in je. Je zult ontvlammen. Laat dit zonder reserve gebeuren. Wakker de vlam integendeel aan... door er heel je verleden aan passies, aan weten, in te werpen om haar te voeden. Het minder goede zal in de vlam worden vernietigd, en wat al edelmetaal is, zal zuiver worden. Werp je, o broer, in de actieve en vreugdevolle Liefde van de Drie-eenheid. Je zúlt begrijpen wat jou nu onbegrijpelijk lijkt, omdat je God, de Begrijpelijke, alleen zult be...

166.10 M. Valtorta: 'Hoor! Hoor! Vanuit de open hemelen komen ons, omdat Christus de deuren heeft geopend... - en er de engelen van Barmhartigheid en Vergeving heeft geplaatst, om ze open te houden, zodat, terwijl we wachten op de Genade, tenminste licht, geuren, liederen en sereniteit, in staat om menselijke harten op een heilige manier te verleiden, over de mensen zouden stromen - ...komen ons de zoetste woorden tegemoet! Het is de Stem van God die spreekt. En die Stem zegt: 'Jullie kinderlijkheid? Maar dat is je beste munt! Ik wil dat jullie helemaal klein worden, zodat jullie in je de nederigheid, de oprechtheid en de liefde van kinderen hebben, de vertrouwende liefde van kinderen jegens hun vader. Jullie onvermogen? Maar dat is Mijn Glorie! Oh! kom. Ik vraag je niet eens om zelf het geluid van de goede en slechte stenen te toetsen. Maar geef ze aan Mij! Ik zal ze uitkiezen en jullie zullen jezelf herbouwen. De klim naar volmaaktheid? Oh! nee, Mijn kindertjes. Hier, hand in...

166.9 Maria Valtorta: 'Maar het Lam Gods, het liefste Lam, dat Zijn stralende Woonplaats in de Hemelen verliet, waar Hij het Vuur van God is in de omhelzing van vuur – o! eeuwig genereren van de Vader, die Zijn Woord verwekt met Zijn niet-begrensde en allerheiligste Gedachte, en het absorbeert, waardoor een fusie van Liefde ontstaat die de Geest van Liefde schept waarin Kracht en Wijsheid geconcentreerd zijn! – ...maar het Lam Gods, dat Zijn meest zuivere, onstoffelijke vorm verliet om Zijn oneindige zuiverheid, Zijn heiligheid, Zijn goddelijke natuur in sterfelijk vlees op te sluiten,  wéét dat wij niet gereinigd zijn door Genade,  dat we dat nog niet zijn, en Hij wéét dat wij onszelf niet, net als de adelaar die Johannes is, naar de hoogten zouden kunnen lanceren, naar de top waar de Ene en Drie-enige God is. Wij zijn de kleine mussen van het dak en de straat, wij zijn de zwaluwen die het blauw aanraken maar ons nog voeden met insecten, wij zijn de leeuweriken die willen zin...