poëma van de god-mens

-Jezus met Johannes (14e eeuw)- 257.3 Maria Valtorta: '"Laten we nu bramen en bosbessen plukken voor onze magen en ons verfrissen bij een bron die Ik beneden hoorde. Laat je mantel in de grot achter. Niemand zal hem nemen." En samen met zijn neef waagt hij de sprong, plukt wild fruit van de struiken in het kreupelhout, en dan, een paar meter lager, aan de overkant van waar ze vandaan kwamen,  vullen ze hun veldflessen, het enige wat ze bij zich hadden,  bij een kabbelende bron die onder een wirwar van wortels ontspringt, en wassen zich om af te koelen van de hitte, die ondanks de hoogte nog steeds sterk is. Dan klimmen ze terug naar hun plateau, en terwijl de lucht op de top rood kleurt, getroffen door de zon die in het westen bijna ondergaat, eten ze wat ze verzameld hebben, en drinken nog wat, glimlachend naar elkaar, als twee blije kinderen, of als twee engelen. -idem- Nog een paar woorden: een herinnering aan hen die op de vlakte zijn achtergebleven, een uitroep van b...

CXXXVI FEEST VAN  ENCENIE IN HUIS VAN LAZARUS -WAARDE VAN GEESTEN DIE VERRIJZEN UIT EIGEN WIL- --HERVERTELLEN VAN GEBOORTE VAN JEZUS-- 136.1 Maria Valtorta: 'Het toch al prachtige huis van Lazarus is vanavond nog schitterender. Het lijkt alsof het vlam vat vanwege het aantal lichtjes dat erin brandt, en het licht stroomt naar buiten, in dit eerste begin van de nacht, overstromend vanuit de gangen naar het atrium en van hieruit naar de veranda, zich uitstrekkend om het grind van de paden, het gras en de struiken van de bloemperken in goud te kleden, worstelend - met zijn gele en vleselijke pracht - met het maanlicht en het overwinnend, in de eerste paar meters, terwijl verderop alles engelachtig wordt, door het gewaad van zuiver zilver dat de maan over alle dingen werpt. Zelfs de stilte die de prachtige tuin omringt, waar alleen het arpeggio van de waterstraal in de vijver een stem heeft, lijkt de verzamelde en hemelse vrede van de maannacht te vergroten, en terwijl er in de b...

114.9 Maria Valtorta: 'Gamaliël kijkt Hem peinzend aan en vraagt dan: "Wat is Uw échte naam?" En Jezus staat op, indruk-wekkend, en zegt: "Ik ben die ben. De Gedachte en het Woord van de Vader. Ik ben de Messias van de Heer." "U?... Ik kan het niet geloven. Uw heiligheid is groot. Maar dat Kind, in Wie ik wél geloof... kijk, Dat zei toen: 'Ik zal een teken geven: deze stenen zullen beven als Mijn uur gekomen is .' Ik wacht... op dat teken... om te geloven. Kunt U het mij geven, om mij ervan te overtuigen dat U de Verwachte bent?" De twee, nu beiden staande, lang en plechtig, de ene in zijn wijde witte linnen gewaad, de andere in Zijn eenvoudige, donkerrode wollen kleed, de ene oud, de andere jong, beiden met diepe en dominante ogen, kijken elkaar strak aan. Dan laat Jezus Zijn rechterarm zakken, die hij tegen Zijn borst had gevouwen, en alsof hij zweert, roept Hij uit: "Wilt u dit teken? U zult het krijgen! Ik herhaal de woorden van destij...

109.2 Maria Valtorta: 'Maar Petrus, altijd nieuwsgierig, verlaat de weg en loopt langs een oever tussen twee velden. Op de rand daarvan zitten, eventjes, vier magere, bezwete boeren. Ze hijgen van de inspanning. Petrus vraagt ​​hen: "Zijn jullie van Doras?" "Nee. Wij zijn wel van familie van hem, wij zijn van Jochanan . En wie ben jij?" "Ik ben Simon, zoon van Jona, een visser uit Galilea, tot de maan van Ziv   [april-mei] . Nu/Sindsdien Petrus van Jezus van Nazareth, de Messias van de Blijde Boodschap." Petrus zegt dit met de eerbied en de glorie waarmee men zou zeggen: "Ik behoor toe aan de hoge en goddelijke keizer van Rome" en nog veel meer. Zijn eerlijke gezicht straalt werkelijk in de vreugde van zich te belijden tot Jezus. "Oh! de Messias! Waar, waar is Hij?" zeggen de vier ongelukkigen. "Die daar is het! Die lange, blonde, met het donkerrode gewaad! Degene die nu hierheen kijkt en glimlachend op mij wacht." "O...

-Johannes de Doper beschuldigt Herodes (Frans Pietersz. de Grebber )- (Giulia Cheli Capella) 45.2 Maria Valtorta: 'Terwijl ik dat alles observeer, zie ik dat het tafereel bevolkt is met mensen langs de rechteroever (t.a.v. mij) van de Jordaan. Er zijn veel mensen, die op verschillende manieren gekleed zijn. Sommigen lijken gewone mensen te zijn, anderen rijk, sommigen die Farizeeërs lijken te zijn ontbreken al evenmin, herkenbaar aan hun kleed, versierd met franjes en vlechten. In het midden daarvan, staande op een rotsblok, een man die, ook al is het de eerste keer dat ik hem zie, ik meteen herken als de Doper. -Johannes de Doper (James Tissot)- Hij spreekt tot de menigte, en ik verzeker u dat het geen lieve preek is. Jezus noemde Jakobus en Johannes "Zonen van de Donder". Maar hoe moeten we deze heftige redenaar dan noemen? Johannes de Doper verdient de naam "Bliksem", "Lawine", "Aardbeving", zo onstuimig en streng is hij, in zijn toespraak...

-Doop van Christus (Bartolome Esteban Murillo)- 'Nog eens honderden jaren later... kwamen mensen uit Jeruzalem en heel Judea en de regio's rondom de Jordaan naar Johannes de Doper om zich door hem te laten dopen in de rivier. Johannes profeteerde dat er iemand zou komen die machtiger was dan hij, iemand waar hij niet eens waardig genoeg voor was om zijn sandalen te strikken. Die persoon, Jezus van Nazareth, kwam al snel naar Johannes om eveneens gedoopt te worden in de rivier de Jordaan. (Luciano Borzone) De verslagen van deze doop, die in alle vier de evangeliën voorkomen, beschrijven een Stem die uit de hemel kwam: "Jij bent Mijn geliefde Zoon; in Jou heb Ik Welbehagen." (Murillo) In het evangelie van de apostel Johannes, getuigt Johannes de Doper: "Ik heb de Geest als een duif uit de hemel zien neerdalen en Hij bleef op Hem rusten." en "Ook ik kende Hem niet, maar die mij gezonden had om met water te dopen, Hij had tot mij gesproken: Op wie gij de Ge...

-Elia laat rode mantel aan Elisa- 'Honderden jaren waren verstreken toen de profeet Elia door God naar Jericho, en daarna naar de rivier de Jordaan werd geroepen. Aan de rand van de rivier, werd El-iah ['God Jahweh'] vergezeld door zijn protégé El-isa   ['God Redder'] . Getuige 50 leden van het profetengilde uit Jericho, trok Elia zijn mantel uit en sloeg op het water, het water scheidde zich en beiden liepen over droge grond. [ 2 Kon.2:5- ] Elisa zag hoe Elia met een stormwind werd weggevoerd in een vuurwagen, waarbij zijn mantel afviel. Elisa pakte de mantel op, raakte daarmee de wateren van de Jordaan aan, en opnieuw spleet de rivier, waardoor Elisa terug kon lopen naar Jericho. De 50 leden van het profetengilde van Jericho bogen zich vol ontzag voor Elisa.' [ bron ]

-Christus onder de godgeleerden (Han van Meegeren)- -(Bernardino Luini)- 39.6 Maria Valtorta: 'Maria neemt een groot doek met een donkere granaatkleur en drapeert die over het lichaam van haar Zoon. Hoe zij Hem daarbij streelt! Ze gaan naar buiten, sluiten af. Ze gaan op pad. Andere pelgrims gaan in dezelfde richting. Eenmaal buiten het dorp, scheiden de vrouwen zich van de mannen. De kinderen gaan met wie ze maar willen. Jezus blijft bij Zijn Moeder. (Albrecht Dürer) (Pensionante dei Saraceni) (Paulus Bor ) (Barna de Siena) (anoniem, Catalonië) De pelgrims trekken, veelal zingend, door het prachtige landschap, in het gelukkigste lenteweer. Verse weiden en verse gewassen, en verse bladeren aan de bomen die onlangs hebben gebloeid. Liederen van mensen in de velden en op straat, en liederen van verliefde vogels tussen het gebladerte.  Heldere beekjes die de bloemen op de oevers weerspiegelen, lammetjes die naast hun moeders springen... Vrede en vreugde, onder de mooiste aprilhemel. H...

Maria Valtorta: 'Ik zie Jezus, samen met Zijn Moeder, de eetkamer van Nazareth binnengaan. Jezus is een mooie twaalf-jarige jongen, lang, goed gebouwd, robuust zonder dik te zijn. Hij lijkt volwassener dan hij is, gezien zijn postuur, Hij is al lang. Zozeer zelfs dat hij de schouder van Zijn Moeder bereikt. Hij heeft nog steeds het ronde en roze gezicht van het jongetje Jezus, een gezicht dat daarna, met zijn jeugdige en viriele leeftijd, dunner zal worden en een kleurloze kleur zal aannemen, een kleur van bepaalde delicate albasten, enigszins neigend naar geel-roze. De ogen, zelfs de ogen, zijn nog steeds kinderogen. Groot, open om te kijken, en met een sprankje vreugde verloren in de ernst van hun blik. Later zullen ze niet meer zo open zijn... De oogleden zullen tot half over het oog zakken om het te veel aan kwaad, dat in de wereld is, te versluieren voor de Zuivere en Heilige. Alleen op momenten van wonder zullen ze open en sprankelend zijn, nog meer dan nu... om demonen en do...

hoe Grieks gekleed en hoe androgyn (kouros of korè?) ging de twaalfjarige Jezus gekleed na zijn bar mitswa ? in het door Rome bezette Palestina waar de Griekse cultuur werd nagevolgd net als elders in het Romeinse rijk in de upper class, in elk geval... bijvoorbeeld in de stad Sepphoris vlakbij Nazareth gelegen waar Jozef wel eens een timmeropdracht kreeg (samen met Jezus?) !

- Peplos-korè - 39.4 Maria Valtorta: 'En het visioen stopt... om weer verder te gaan met het vertrek naar Jeruzalem van de twaalfjarige Jezus. Hij heeft al zo'n mooi en goed ontwikkeld voorkomen dat hij wel 'n jongere broer van zijn jonge moeder lijkt. Hij komt al tot haar schouders, ​​met zijn blonde en gekrulde hoofd waarvan het haar, niet meer zo kort als in de eerste levensjaren, maar lang tot net onder de oren, eruit ziet als een gouden bob die geheel in glanzende krullen is gelegd. - Phrasikleia-korè - -idem- Hij is in het rood gekleed. Een prachtig licht robijnrood. Een lang kleed dat tot aan de enkels reikt, en alleen de sandaalvoeten laat zien. Het gewaad is los, met lange, wijde mouwen. Bij de hals, onderaan de mouwen, op de ruche, een Grieks patroon geweven kleur op kleur, heel mooi... -idem- 19 dec. 1944

XXXIX VOORBEREIDINGEN VOOR DE MEERDERJARIGHEID -VERTREK UIT NAZARETH- 39.2 Maria Valtorta: 'Ik zie Maria gebogen over een ton, of beter gezegd, over een bak met gekookte aarde, terwijl ze iets mengt dat rookt, in de koude en serene lucht die de tuin van Nazareth vult. Het moet midden in de winter zijn, want behalve de olijfbomen, zijn alle planten dor en skeletachtig. Daarboven, een zeer heldere hemel en ook een prachtige zon. Maar die tempert de wind niet, die aan de kale takken trekt en ze tegen elkaar doet bonzen en de grijsgroene takken van de olijfbomen doet golven. De Madonna is geheel gekleed in een zwaar, bijna zwartbruin gewaad en heeft, ter bescherming van het gewaad, een rustieke doek voor zich gebonden, als een schort. Ze haalt de stok, waarmee ze de inhoud aan het schudden was, uit de kuip, en ik zie er druppels uit vallen, in een prachtige robijnrode kleur. Maria observeert, maakt haar vinger nat met de vallende druppels, en probeert de kleur op haar schort. Ze lijkt ...

-H. Jozef met bloeiende tak (Alonso Miguel de Tovar)- Maria Valtorta: 'Veel geroezemoes. Hoofden draaien, ogen en handen zwaaien, teleurgestelde uitdrukkingen en opgeluchte uitdrukkingen. Sommigen, vooral onder de ouderen, moeten blij zijn geweest dit lot niet te hoeven ondergaan. Jozef, heel rood en onhandig, komt naar voren. Hij staat nu voor de tafel, tegenover de pontifex die hij eerbiedig begroet. "Kom allemaal kijken naar de naam die op de tak is gegraveerd! Laat ieder zijn eigen hengel pakken, om er zeker van te zijn dat er geen sprake is van bedrog." -idem (Cuzco-school)- De mannen gehoorzamen. Ze kijken naar de tak die de Hogepriester voorzichtig vasthoudt, ieder neemt zijn eigen tak, sommigen breken hem en anderen houden hem. Iedereen kijkt naar Jozef. Er zijn mensen die toekijken en zwijgen, en er zijn mensen die zich verheugen. -idem (Cuzco-school)- De oude man, met wie hij eerder sprak , zegt: "Zei ik het je niet, Jozef? Hij die het minst zelfverzekerd i...

XII JOZEF GEKOZEN als ECHTGENOOT v/d MAAGD 12.1-2 Maria Valtorta: 'Ik zie een rijke kamer met prachtige vloeren en gordijnen en tapijten en ingelegd meubilair. Die moet nog steeds deel uitmaken van de Tempel, want er zitten priesters in, inclusief Zacharias, en vele mannen, van alle leeftijden, d.w.z. van twintig tot vijftig jaar oud, min of meer. Ze praten langzaam, maar geanimeerd, met elkaar. Ze lijken bezorgd over iets dat ik niet weet. Ze zijn allemaal gekleed in nieuwe kleren of in ieder geval heel fris gewassen, alsof ze op een feestje waren. Velen hebben hun hoofdbedekking afgedaan, anderen hebben ze nog steeds om, vooral ouderen, terwijl jonge mensen hun blote hoofden laten zien, sommigen donkerblond, sommigen brunette, anderen heel zwart, slechts één koperrood. Het haar is meestal kort, maar er zijn er ook die het schouderlang dragen. Ze moeten elkaar niet allemaal kennen, omdat ze elkaar nieuwsgierig gadeslaan. Maar ze lijken op elkaar, omdat het duidelijk is dat ze met ...