poëma van de god-mens

650.2 M. Valtorta: 'Plotseling vult een groot licht de kamer, een zilverachtig licht, getint met blauw, bijna fosforescerend, en het wordt steeds sterker, waardoor het licht van de dageraad en het licht van de lamp wordt overschaduwd. Een licht gelijk aan dat wat de grot van Bethlehem overspoelde op het moment van de goddelijke geboorte. Dan verschijnen in dit hemelse licht engelachtige wezens, een licht dat nog stralender is dan het reeds krachtige licht dat eerst was verschenen. Zoals gebeurde toen de engelen aan de herders verschenen, wordt een dans van vonken in alle kleuren losgelaten vanuit hun zacht bewegende vleugels, waaruit een harmonieus, arpeggio-achtig, zeer zoet gemurmel opstijgt. De engelachtige wezens vormen een kring rond het bed, buigen zich eroverheen, tillen het levenloze lichaam op en, met een luider geklapper van hun vleugels, dat het al aanwezige geluid versterkt, verlaten het bed door een spleet die zich op wonderbaarlijke wijze in het dak heeft geope...

649.14 Maria Valtorta: '"Ook vanavond, hoewel ik ze niet kan zien, voel ik de engelen om me heen.  En ik voel het licht in me groeien, een ondraaglijk licht, zoals het licht dat me omhulde toen ik Christus ontving, toen ik Hem aan de wereld heb gegeven. Een licht dat voortkomt uit een uitbarsting van liefde, krachtiger dan ik gewoonlijk ervaar. Door een soortgelijke kracht van liefde heb ik het Woord uit de hemel gerukt vóór Zijn tijd, zodat Hij mens en Verlosser kon worden. Door een soortgelijke kracht van liefde, zoals die me vanavond overweldigt, hoop ik dat de hemel mij zal ontvoeren, en me zal meevoeren naar de plaats waar ik zo naar verlang, om daar voor eeuwig, met het volk der heiligen en de koren der engelen, mijn onvergankelijke 'Magnificat' te zingen voor God, voor de grote dingen die Hij voor mij, Zijn dienstmaagd, heeft gedaan." "Niet met de geest alleen, waarschijnlijk. En de aarde zal op jou reageren, die met haar volken en naties jou zal verhe...

- Vlucht naar Egypte (Giotto, detail) - 649.13 Maria Valtorta: 'Maria buigt zich over hem heen, legt haar hand op zijn snikkende hoofd en zegt: "Nee. Niet zo. Waarom doe je me pijn? Jij was zo sterk onder het kruis, en dat was een tafereel van ongekende gruwel, zowel vanwege de kracht van Zijn martelaarschap als vanwege de satanische haat van het volk! Zo sterk en troostend was je, voor Hem en voor mij, toen! En vandaag, op deze sabbatavond, zo sereen en kalm,  en terwijl ik me verheug in de naderende vreugde die ik voel,  ben je zo van streek?!... Kalmeer! Volg het voorbeeld! Verenig je met alles wat ons omringt en wat in mij is. Alles is vrede. Heb ook vrede. Alleen de olijfbomen doorbreken met hun zachte geritsel de absolute rust van het uur. Maar dit zachte geluid is zo zoet, dat het lijkt alsof er engelen rond het huis vliegen. En misschien doen ze dat ook wel. -Rust op weg naar Egypte (L.Cranach de Oudere)- Want engelen waren altijd dicht bij me , een of vele, toen ik o...

454.8 Maria Valtorta: '"Kom, Alfeüs. Niet huilen. Kom naar Mij. Ik zal je in Mijn armen dragen!" De pijn van het kind is groot. Al zijn pijn als wees en van te zijn verstoten door zijn moeder, verzacht in die dagen van vrede, komt weer boven, kookt, stroomt over. Meer nog dan de schaafwonden die hij opliep aan zijn voorhoofd en handen, door op de stenen grond te vallen, schaafwonden die de vrouwen schoonmaken en kussen om hem te troosten, huilt hij zijn pijn uit als onbeminde zoon. Een lange, hartverscheurende kreet, met aanroepingen tot zijn overleden vader,  tot zijn moeder... O, arm kind! (Ik huil met hem, ik, degene die altijd onbemind is geweest door de mensen, en net als hij zoek ik mijn toevlucht in de armen van God, vandaag,  op de herdenkingsdag van mijn vaders begrafenis; vandaag,  een dag waarop een onrechtvaardige beslissing mij de frequente communie ontneemt...) Jezus neemt hem, kust hem, wiegt hem en troost hem en loopt voor iedereen uit, met het onschuldige...

408.5 Maria Valtorta: '"Ik ben uw gast vanavond. Wilt u mij ontvangen?" "O, Meester! Vraagt U​u dat? Alleen... Alleen, hier zal ik U niet kunnen eren... Ik ben hier tussen eenvoudige bedienden... in mijn landhuis... Ik heb geen verfijnde gerechten, geen meesters aan tafel, geen bekwame bedienden... Ik heb geen heerlijke gerechten... Ik heb geen goede wijnen... Ik heb geen vrienden... Het zal een zeer schrale gastvrijheid zijn... Maar U zult medelijden met mij hebben... Waarom, Heer, hebt U mij niet gewaarschuwd? Ik zou het geregeld hebben... Maar eergisteren was Hermas hier met zijn mannen... Ik heb hem zelfs gebruikt om deze mensen te verwittigen, aan wie ik wilde geven, teruggeven, wat van God is... Maar Hermas heeft me niets verteld! Had ik het maar geweten!... Sta mij toe, Meester, bevelen te geven, proberen de zaken recht te zetten... Waarom glimlacht U zo?" Vraagt ​​Jozef uiteindelijk, overmand door de plotselinge vreugde én de situatie die hij als... ram...

405.4 Maria Valtorta: 'Jezus kan zich niet langer inhouden. Hij draait zich om, met wijd open ogen en een stralende glimlach, en zegt: "Je hebt het Me al verteld! Want Ik heb alles gehoord. Kom hier, kleine jongen!" O! Het kind hoeft het geen twee keer te horen! En hij werpt zich op Jezus, streelt Hem, kust Hem, raakt met zijn pink Zijn voorhoofd aan, Zijn wenkbrauwen, Zijn gouden wimpers... kijkt in Zijn blauwe ogen, wrijft over Zijn zachte baard en zijdezachte haar, en zegt bij elke ontdekking: "Wat bent U mooi! Mooi! Mooi!" Jezus glimlacht, en Matthias glimlacht. En dan, als de anderen wakker worden, omdat de kleine nu niet meer zo oplettend is, glimlachen de discipelen en apostelen als ze die zorgvuldige inspectie zien, herhaald door het kleine mannetje, halfnaakt, mollig, dat zalig Jezus' lichaam langs loopt om Hem van top tot teen te bekijken, en eindigt met te zeggen: "Draai U om!" En dan legt hij uit: "Om de vleugels te zien!" En ...

405.3 Maria Valtorta: 'Het kleine jongetje van eerder,  prachtig in het korte tuniekje waartoe zijn kleding in dit hete uur is gereduceerd,  steekt zijn bruine hoofdje door de keukendeur, gluurt naar buiten  en komt voorzichtig naar voren met zijn tere voetjes,  die lijden onder de door de zon gebakken grond. Het losse tuniekje glijdt bijna van zijn mollige schouder. Hij bereikt de discipelen en staat op het punt over hen heen te stappen, om terug te gaan en Jezus te bekijken. Maar zijn beentjes zijn te kort om over de gespierde lichamen van de volwassenen te stappen,  en hij struikelt en valt bovenop Matthias, die wakker wordt  en het beschaamde gezichtje, bijna vol tranen, van het jongetje ziet.  Hij glimlacht en zegt, het manoeuvre van het kind aanvoelend: "Kom hier, dan zet ik jou tussen mij en Jezus in. Maar wees stil en rustig. Laat Hem maar slapen, Hij is moe!" En het kleine jongetje zit, gelukkig, Jezus' prachtige gezicht te aanbidden.  Hi...

377.4 M. Valtorta: 'Jezus hoort de onderdrukte zucht en leest het berouw dat achter een glimlach schuilgaat, en geneest onmiddellijk Maria's pijn. "Waar vinden we zuivere zielen, Maria? Het is makkelijker voor een berg om te lopen dan voor een schepsel om te weten zuiver te blijven in de drie zuiverheden. Te veel dingen rondom een ​​volwassene roeren en gisten. En het is niet altijd mogelijk om te voorkomen dat ze binnendringen. Het zijn alleen kinderen die engelachtige zielen hebben, zielen die bewaard zijn gebleven door hun onschuld, door kennis die tot modder kan veranderen. Daarom houd Ik zoveel van hen. Ik zie in hen een weerspiegeling van de oneindige Zuiverheid. Zij zijn de enigen die deze herinnering aan de Hemel met zich meedragen. Mijn Moeder is de Vrouw met de ziel van een kind. Sterker nog, zij is de Vrouw met de ziel van een engel. Zoals Eva uit de handen van de Vader kwam. Hoe zou de eerste lelie zijn geweest die in de aardse tuin bloeide? Denk er eens over n...

370.13 Valtorta: 'Kom. Kom hier, tussen Mij en Mijn Moeder. Laten we van haar horen hoe het is gebeurd, want, Ik verzeker je, Ik van Mijn kant heb er noch schuld noch verdienste aan." Maria legt uit: "Ik weet er zelf weinig van. We spraken met elkaar, en zoals zo vaak gebeurt, vroegen ze me naar mijn maagdelijke gelofte. Ze vroegen me ook hoe toekomstige maagden zouden zijn, welke taken, welke heerlijkheden ik voor hen voorzag. Ik antwoordde zoals ik weet... en voor de toekomst voor hen heb voorzien, een leven van gebed, en van troost in het lijden dat de wereld mijn Jezus zal aandoen. Ik zei: 'Het zullen de maagden zijn die de apostelen zullen steunen, die de onreine wereld zullen reinigen, haar zullen bekleden met hun reinheid, haar ermee zullen parfumeren, zij zullen de engelen zijn die lofzangen zullen zingen om de godslasteringen te bedekken. En Jezus zal blij zijn, en zal dank aan de wereld schenken, en zal barmhartigheid tonen door deze lammeren die te midden v...

370.12 M. Valtorta: 'Maria staat naast haar Zoon. In het gouden licht - dat door het grote zonnescherm filtert dat een groot deel van het terras bedekt, en dat vervolgens subtiel smaragdgroen wordt waar het, om de gezichten te bereiken, moet filteren door een wirwar van jasmijn- en rozenstruiken die als een pergola zijn opgesteld - lijkt ze nog jonger en slanker, een zus van de jongere discipelen, slechts een beetje ouder, en mooi, mooi  zoals de meest schitterende rozen die bloeien in de hangende tuin,  in de grote bassins eromheen, om rozenstruiken, jasmijn, lelietjes van de vallei, lelies en andere delicate planten te bevatten. "Moeder, mijn vrouw sprak op een bepaalde manier... Hoe kan het toch dat mijn vrouw kan zeggen dat ze tegelijkertijd verminkt en gekroond is?" vraagt ​​Filippus, brandend van verlangen om het te weten. Maria glimlacht lieflijk terwijl ze hem aankijkt en, zo aarzelend om zich te openbaren, pakt zijn hand en zegt: "Zou jij in staat zijn om m...

357.12 Maria Valtorta: '"Die man is streng! Als hij in Rome was, zou hij zien dat de modder daar nog veel stinkender is!" zegt een Romein. Ook sommigen uit Gadara mopperen: "Het is moeilijk om een ​​man te zijn, als je zo kuis moet zijn!..." En sommigen, luider: "Als dat de positie van de man ten opzichte van de vrouw is, dan is het beter om ongehuwd te blijven!" En de apostelen herhalen deze redenering wanneer ze, na Gadara te hebben verlaten, weer naar het platteland vertrekken. Judas zegt het spottend. Jakobus van Zebedeüs zegt het met respect, en overpeinzing; En Jezus antwoordt zowel de ene als de andere. "Niet iedereen begrijpt dit, en ook niet iedereen begrijpt het goed. Sommigen geven zelfs de voorkeur aan het celibaat om vrij te kunnen zijn om hun ondeugden te bevredigen. Anderen doen het om te voorkomen dat ze zouden zondigen door slechte echtgenoten te zijn. Maar slechts enkelen, aan wie het is gegund, begrijpen de schoonheid van de vri...

340.4 Maria Valtorta: '"Maar walg Je niet van me?" "Jawel... Maar liefde is groter dan walging. Judas, arme melaatse, de grootste melaatse van Israël, kom en vraag Hem om genezing die jou die kan geven..." "Geef ze mij, Meester!" "Nee. Niet zo! Er is geen oprecht berouw of vastberaden wil in je. Er is slechts een sluimerend verlangen naar liefde voor Mij, voor je vroegere roeping. Er is een beroering van gevoel, maar die is volledig menselijk. Dat alles is niet slecht. Sterker nog, het is de eerste stap naar het Goede. Koester het, vermeerder het, ent het met het bovennatuurlijke, maak er een ware liefde voor Mij van, een ware terugkeer naar wie je was toen je tot Mij kwam, tenminste dat, tenminste dat! Zorg ervoor dat het geen vluchtige, emotionele opwelling is van passieve sentimentaliteit is, maar een waar, actief gevoel van aantrekkingskracht tot het Goede. Judas, Ik wacht. Ik weet te wachten. Ik bid. Ik ben het die, in dit wachten, jouw a...

340.2 Maria Valtorta: '"Weet dat er voor Mij niets veranderd is... omdat Ik hoop dat je hierdoor zult veranderen en weer de discipel zult worden die je ooit was, en de rechtvaardige voor wiens bekering Ik bid en lijd. "Je hebt gelijk, Meester. Maar met Jouw hulp zal ik dat zeker worden. Het zijn immers onvolkomenheden van de jeugd. Dingen die zonder gewicht zijn. Ze helpen ons immers om onze medemens te begrijpen en hen te genezen." "Judas, jouw moraal is wel heel vreemd! En Ik zou nog meer moeten zeggen... Er is nog nooit een dokter gezien die zich vrijwillig ziek liet maken om later te kunnen zeggen: 'Nu weet ik beter hoe ik mensen met deze ziekte kan genezen.' Ben Ik dan incompetent?..." "Wie zegt dat, Meester?" "Jij! Ik bega geen zonden, dus weet Ik niet hoe Ik zondaars moet genezen..." "Jij bent Jij. Maar wij zijn Jou niet, en wij hebben ervaring nodig om te weten hoe we het moeten doen..." "Dat is jouw oude i...

-Kus van Judas (Guido Reni)- 339.5 Maria Valtorta: "Maar ze roepen ons, Bartholomeüs... Laten we hier stoppen..." En ze stoppen bij een groepje bomen. De anderen komen in een groep uit de bocht van het pad tevoorschijn: "Meester, Judas volgt ons, hij rent hals over kop..." "Dan wachten we op hem." En Judas verschijnt inderdaad al snel, rennend... "Meester... ik was laat... ik ben in slaap gevallen en..." "Waar dan, als ik jou thuis niet had gevonden?" vraagt ​​Andrea verbaasd. Judas is even van zijn stuk gebracht, maar herstelt zich snel en zegt: "O! Het spijt me dat mijn boetedoening is onthuld! Ik heb de hele nacht in het bos gebeden en offers gebracht... Bij zonsopgang werd ik overmand door slaap... Ik ben een zwakkeling... Maar de Allerhoogste Heer zal medelijden hebben met Zijn arme dienaar. Niet waar, Meester?... Ik werd laat wakker en had overal pijn!" "Je gezicht ziet er inderdaad erg vermoeid uit!" merkt Jak...

330.3 Maria Valtorta: 'Jezus plaatst Zich tussen de twee in, grijpt hen bij de armen om hen tegen te houden en zegt: "Maar luister toch naar hen! En Ik, die al zo lang predik? O, wat een verrassing! Zelfs Johannes, Mijn duif, is Me daar een havik geworden! Kijk naar hem, hoe lelijk, troebel, verbitterd, verwrongen door haat hij is. O, wat een schande! En jullie zijn verbaasd dat de Feniciërs onverschillig blijven, dat de Joden rancuneus zijn, dat de Romeinen Mijn verdrijving eisen, wanneer jullie zelf, de eersten... na twee jaar bij Mij nog steeds niets hebben begrepen, wanneer jullie nog vol gal zitten van de haat in jullie harten, wanneer jullie Mijn leer van Liefde en vergeving uit je hart verbannen, die als iets dwaas beschouwen en geweld verwelkomen als goede bondgenoot! O, Heilige Vader! Dit is werkelijk een nederlaag! In plaats van te zijn zoals zovelen van die haviken, die hun snavels en klauwen slijpen, zouden jullie niet beter engelen zijn die tot de Vader bidden om...

-Engelen na verzoeking in de woestijn (Thomas Cole)- 325.6 Maria Valtorta: '"Zoals Ik deed toen Ik Mijn Missie begon, zo doe Ik nu ook. Toen werd Ik na afloop geholpen door de engelen . Nu word Ik door jullie geholpen. En geloof me, dat is een dubbele vreugde voor Mij. Want bij engelen, is de dienst van naastenliefde plicht. Maar bij mensen is ze minder makkelijk te vinden. Jullie beoefenen ze. En uit liefde voor Mij, zijn jullie van mensen engelen geworden, omdat jullie heiligheid boven alles hebben verkozen. Daarom maken jullie Mij gelukkig, als God, en als Mens-God. Want jullie geven Mij wat van God is: naastenliefde. En jullie geven Mij wat van de Verlosser komt: je verheffing tot volmaaktheid. Dit komt van jullie tot Mij en is voedzamer dan welk voedsel ook. (Moretto da Brescia) -(Fra Angelico)- Ook toen, in de woestijn, werd Ik na het vasten gevoed door liefde. En Ik werd erdoor verkwikt. Zo ook nu, zo ook nu! Wij hebben allen geleden. Jullie en Ik. Maar het was niet t...

324.7 Maria Valtorta: '"Judas, wil jij nu spreken?" "Ja. Wees kuis, zodat je Hem kunt herkennen. Maar wees ook kuis, zodat je Hem in je kunt bewaren, met Zijn wijsheid, met Zijn liefde, met Zijn hele wezen. Het is Jesaja die in hoofdstuk 52 [ 52:11 ] zegt: "Raak niet aan wat onrein is...  reinig uzelf, gij die de vaten van de Heer draagt." Waarlijk, iedere ziel die Zijn discipel wordt, is als een vat gevuld met de Heer, en het lichaam dat haar bevat, is als hij die het heilige vat naar de Heer draagt. God kan niet wonen waar onreinheid is. Matteüs vertelde hoe de Heer uitlegde dat niets onreins en gescheiden van God in het hemelse Jeruzalem zal zijn. Ja... Maar men mag hier beneden al niet onrein zijn, noch van God gescheiden, om daar binnen te gaan. - Ongelukkig zijn zij die wachten tot het laatste uur om zich te bekeren. Zij zullen er niet altijd meer de tijd voor hebben. Net zoals zij die Hem nu belasteren, niet de tijd zullen hebben om hun hart te ve...

324.6 Maria Valtorta: '"Jakobus, zoon van Zebedeüs, spreek!" "Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik moet zeggen. Jullie hebben gesproken en gezegd wat ik ook gezegd zou hebben. Want de waarheid is deze en die kan niet veranderen. Ook ik was met Andreas bij de Jordaan, maar ik zag Hem pas toen de roep van de Doper Hem mij aanwees. Toch geloofde ik onmiddellijk, en toen Hij vertrokken was, na Zijn stralende verschijning, bleef ik achter als iemand die gevangen zat in een donkere gevangenis, ver van een zonovergoten bergtop. Ik verlangde ernaar de zon weer te vinden. De wereld was volledig zonder licht, nadat het Licht van God aan mij verschenen was en vervolgens weer verdwenen. Onder de mensen was ik alleen. Hoewel ik verzadigd was, had ik honger. In mijn slaap was ik het grootste deel van de tijd wakker, en geld, beroep, genegenheid, alles, was verdwenen achter mijn verlangen naar Hem, ver weg, het was niet langer aantrekkelijk. Als een kind dat zijn moeder kwijt is, ja...

324.4 Maria Valtorta: '"Aan jou, Andreas!" "Dat is geloof... Ik ben een arme visser op het Meer van Galilea, en in de stille nachten van het vissen, onder het licht van de sterren, voerde ik stille gesprekken met mezelf. Ik zei: 'Wanneer zal Hij komen? Zal ik dan nog leven? Volgens de profetie ontbreken er nog vele jaren.' Voor een mens met een beperkte levensduur, zijn zelfs een paar decennia al eeuwen... Ik vroeg mezelf af: 'Hoe zal hij komen? Waar? Uit wie?' En mijn menselijke onnozelheid deed me dromen van koninklijke pracht, van koninklijke residenties en processies en kletters en macht en niet te verdragen majesteit... En ik zei: 'Wie zal deze grote Koning kunnen aanschouwen?' Ik vond Hem, in Zijn verschijning, angstaanjagender, dan Jehovah zelf op de Sinaï . Ik zei tegen mezelf: 'De Joden zagen de berg daar oplichten, maar werden niet tot as verbrand, omdat de Eeuwige boven de wolken was. Maar hier... zal Hij ons met sterfelijke o...