poëma van de god-mens

457.5 Maria Valtorta: 'Jezus neemt afscheid van de weduwe. Hij wil graag vaarwel zeggen, maar zij knielt neer en bekent haar besluit: "Ik heb besloten Samuel hier achter te laten, beter als dienaar dan als gelovige, en met U mee te gaan naar Kafarnaüm." "Ik zal Kafarnaüm spoedig en voorgoed verlaten." "U hebt daar echter goede discipelen." "Dat klopt." "Ik heb het zo besloten... Op die manier zal ik U bewijzen dat ik mij van mijn rijkdom weet los te maken en dat ik conform de Wet kan liefhebben.  Ik zal het geld dat hier is vergaard gebruiken voor Uw armen, en ik zal het kind als de eerste arme beschouwen, als de moeder hem wil houden,  ook al houdt ze niet van hem.  Intussen, hier is dit al!" En ze biedt een zware tas aan. "God zegene u met Zijn zegeningen  en met die van de mensen die u begunstigt. U hebt in slechts enkele uren grote vooruitgang geboekt." De vrouw bloost. Ze kijkt om zich heen en bekent dan: "Ik be...

CDXLVII TOESPRAAK OVER BARMHARTIGHEID IN DE SYNAGOGE VAN KAFARNAÜM BELEDIGING DOOR FARIZEEËR ELI CENTURION REAGEERT KORDAAT 447.1 Maria Valtorta: 'Het is Sabbat. Dat denk ik tenminste... want ik zie de mensen in de synagoge bijeen. Maar het kan ook zijn dat ze daar bijeengekomen zijn om aan de zon te ontsnappen,  of om meer veiligheid te vinden in het huis van Jaïrus . En de mensen dringen dicht op elkaar,  aandachtig, ondanks de hitte, die zelfs door de openstaande deuren en ramen, die voor tocht zorgen, niet te verzachten is. Zij die de synagoge niet in konden, uit angst om onderweg door de zon te worden verbrand, hebben hun toevlucht gezocht in de schaduwrijke tuin achter de synagoge, de tuin van Jaïrus, met zijn dichte pergola's en weelderige fruitbomen.  En Jezus spreekt vlakbij de deur die naar de tuin leidt, zodat Hij gehoord wordt door deze toehoorders, evenals door die in de synagoge.  Jaïrus staat aan Zijn zijde, aandachtig.  De apostelen staan ​​bij ...

-Maria Middelares van alle Genaden (Lipa)- 442.7 Maria Valtorta: '"Kun je je woorden niet vinden, Judas? Kun je de kracht niet vinden om een ​​goed voornemen te maken? O Judas! Judas! Maar zeg me: ben jij gelukkig met je leven? Onderzoek jezelf, Judas! Wees nederig, wees eerst eerlijk tegen jezelf. En dan tegen God, ga naar Hem toe met de last van stenen van je hart en zeg tegen Hem: 'Zie, ik heb deze stenen uit liefde voor Jou opgetild.'" "Ik heb niet... de moed om het aan Jezus te belijden." "Je hebt niet de nederigheid om dat te doen." "Dat is waar. Help me..." "Ga naar Kafarnaüm en wacht daar nederig op Hem." "Maar jij zou..." "Ik kan alleen maar zeggen dat je moet doen wat mijn Zoon altijd doet: barmhartigheid hebben. Ik ben niet degene die Jezus onderwijst, maar het is Jezus die Zijn leerlinge onderwijst." "Jij bent Zijn Moeder." "En dat is door mijn hart. Maar Hij is, op grond van Zi...

CDXLI GESCHENK VAN THOMAS AAN DE MAAGD MARIA EN VERTREK UIT NAZARETH -WONDER BOVEN HET VUUR METEEN THEMA VAN TWEE GELIJKENISSEN- 441.1 Maria Valtorta: 'Het is de avond van de ware sabbat,  en het leven hervat zich na de sabbatsrust.  Hier, in het kleine huisje in Nazareth, beginnen de rustige voorbereidingen voor het vertrek.  Het proviand werd opgeborgen, de kleren in de zadeltassen gepropt, de zadeltassen strak vastgemaakt met veters, de sandalen gecontroleerd op stevigheid in de leren riempjes en gespen, de ezels water gegeven en laten grazen bij de heg in de tuin... en begroetingen zijn uitgewisseld, en een paar tranen te midden van de glimlachen en zegeningen, en beloftes om elkaar snel weer te zien... En, onverwacht, is er Thomas' geschenk aan Maria: een gesp , of broche zoals wij het zouden noemen, om de jurk bij de halslijn op zijn plaats te houden, gemaakt van drie slanke, luchtige, perfecte stengels van lelietjes-van-dalen, samengebonden tot twee blaadjes, waarv...

CDXXVI MET DE ROMEINSE VROUWEN IN CAESAREA MARITIMA PROFETIE IN WERK VAN VERGILIUS DE JONGE SLAVIN GERED -Hennep-touwslagerij Filipijnen- 426.1 Maria Valtorta: 'Jezus wordt ontvangen door de nederige familie van een touwslager.  Een laag, zoutig huis, dicht bij de zee.  Achter het huis bevinden zich licht geurende pakhuizen  waar goederen worden gelost voor ze door verschillende kopers worden overgenomen.  Ervoor ligt een stoffige straat, vol sporen van zware wielen,  lawaaierig door de lossers, straatjongens, karrenvoerders en zeelui die onophoudelijk komen en gaan.  Aan de overkant van de straat ligt een kleine kade, waarvan het water troebel is,  door het afval dat erin wordt gegooid, en daar is het stil.  Vanaf de aanlegsteiger leidt een kleine kanaalhaven  naar de eigenlijke haven, groot genoeg voor grote schepen.  Aan de westkant, een zanderig erf, waar touw wordt gemaakt  te midden van het gekraak van handaangedreven lier...

420.11 Maria Valtorta: "Maar onze moeders dan?" "Johannes, vrees je voor hen? Niet alle vrouwen zijn instrumenten van Satan. Volmaakt qua gevoeligheid, zijn ze altijd buitengewoon in hun daden: engelen als ze bij God willen horen, demonen als ze bij Satan willen horen. Heilige vrouwen, waaronder jouw moeder, willen van God zijn en zijn engelen." "Lijkt de straf voor vrouwen Jou niet onrechtvaardig, Meester? Ook de man heeft gezondigd." "En de beloning dan?  Er is gezegd dat door de vrouw het goede in de wereld zal terugkeren en dat Satan zal verslagen worden." "Oordeel nooit over de werken van God. Dat ten eerste.  Maar bedenk dat, zoals het Kwaad door de Vrouw de wereld is binnengekomen,  door een vrouw terecht ook het Goede de wereld binnenkomt.  Een bladzijde geschreven door Satan moet worden uitgewist.  En het gehuil van één vrouw zal dat doen. En dan, wanneer Satan zijn stemmen voor eeuwig zal laten horen,  zie, dan zal de stem van één ...

CDXII LOFZANG OP HET LELIETJE-VAN-DALEN, SYMBOOL VOOR MARIA -PETRUS OFFERT TEN BATE VAN JUDAS- 412.1 M. Valtorta: 'De apostolische groep heeft de vlakte de rug toegekeerd en trekt over heuvelachtige wegen, tussen bergen en dalen, richting Jeruzalem. Om de reis te verkorten, hebben ze niet de hoofdwegen genomen,  maar eenzame sluiproutes, vermoeiend maar zeer snel. Op dit moment bevinden ze zich onderaan een groene vallei,  rijk aan water en kleine bloemen, en ook de geurige stengels van het lelietje-van-dalen ontbreken niet, waardoor Thaddeüs opmerkt dat het zeer toepasselijk is om het 'lelietje-van-de-dalen' te noemen en de schoonheid ervan te prijzen, fragiel maar toch sterk, en zo delicaat geurend. "Maar het zijn lelies ondersteboven!" merkt Thomas op. "Ze kijken naar beneden in plaats van naar boven." "En wat zijn ze klein! We hebben veel mooiere bloemen dan dit.  Ik weet niet waarom ze er zo dol op waren..." zegt Judas, terwijl hij minacht...

410.3 M. Valtorta: '"Oef! Ik heb meer gezweet tijdens het praten met hem dan tijdens het lopen... Wat een temperament! Maar kunnen we ooit iets van hem verwachten?" "Nooit, Simon. Mijn neef staat erop hem te houden. Maar... er zal nooit iets goeds uit voortkomen," antwoordt Judas Thaddeüs. "Het is pijn die we mooi onszelf aandoen!" mompelt Andreas, en hij besluit: "Johannes en ik zijn er bijna bang voor,  en wij zwijgen altijd, uit angst voor weeral ruzies." "Dat is inderdaad de beste manier," zegt Bartholomeüs. "Ik kan niet zwijgen," bekent Thaddeüs. "Ik ben er ook slecht in...  Maar ik heb een geheim ontdekt!" zegt Petrus. "Wat? Wat? Leer het ons!...", zeggen ze allemaal. "Door als een os aan de ploeg te wérken. Een nutteloze taak, misschien... Maar eentje die me helpt om mijn woede te uiten op... iets anders dan Judas!" "Ah! Ik begrijp het! Daarom heb jij die bomen op de weg naar bened...

-Adoratie door de herders (Jacob Jordaens)- 405.5 Maria Valtorta: 'Ondertussen zijn de uren verstreken. Het huis komt weer tot leven. De stemmen van vrouwen, kinderen en mannen zijn te horen. En een moeder roept: "Michaël! Michaël! Waar ben je?" En ze kijkt angstig naar buiten, naar de ondiepe put,  met een vreselijke gedachte in haar hart. "Wees niet bang, mevrouw. Uw zoon is bij Mij." "O! Ik was bang... Hij houdt zo veel van water..." "Hij is inderdaad gekomen naar het Levende Water dat uit de hemel neerdaalt om de mensen leven te geven." "Hij heeft U gestoord... Hij is zo zachtjes weggegleden, dat ik het niet hoorde..." verontschuldigt de vrouw zich. "O nee! Hij heeft Mij niet gestoord. Hij heeft me getroost! Kinderen doen Jezus nooit pijn." De mannen en de andere vrouwen komen dichterbij. Het hoofd van het gezin zegt: "Kom binnen en verkwik Uzelf. En vergeef ons, dat we U niet tot heer van ons huis hebben benoemd,...

404.2 Valtorta: 'Zelfs Judas, nu minder nors en minder teruggetrokken... - ik weet niet of hij gerustgesteld is door Jezus' stilte,  die hem niet berispte en behandelde zoals iedereen, of omdat hij 's nachts een plan voor zichzelf heeft beraamd - hij is het zelfs, die namens iedereen vraagt: "Zullen we naar Jeruzalem gaan? Zo ja, dan moeten we een klein stukje terug en die brug nemen.  Daarachter is een weg die rechtstreeks naar Jeruzalem leidt." "Nee. We gaan naar Emmaüs-in-de-vlakte ." "Maar waarom? En Pinksteren dan?" "Er is tijd. Ik wil naar Nicodemus en Jozef, aan de overkant van de vlakte, richting zee..." "Maar waarom?..." "Omdat Ik daar nog niet ben geweest, en die mensen wachten op me... En omdat de goede discipelen het graag wilden. We hebben tijd voor alles." "Heeft Johanna Jou dit verteld? Is dat de reden waarom ze Je ontbood?" "Dat was niet nodig. Ze hebben het Mij rechtstreeks gevraagd,...

398.6 Maria Valtorta: 'Jezus loopt ver vooruit. Maar Hij stopt, de toekomstige koning volgens Juda, en, dorstig, vouwt Zijn handen om water uit een beek te scheppen en te drinken... als een vogel in het bos of als een grazend lam, en dan draait Hij zich om en zegt: "Hier zijn wat wilde vruchten! Laten we er wat plukken om onze honger te stillen..." "Hebt u honger, Meester?" vraagt ​​de Zeloot. "Ja," bekent Jezus nederig. "Wat wil Je! Gisteravond heb Je alles aan die sukkelaar gegeven!" roept Petrus uit. "Maar waarom wilde Je dan niet in Hebron blijven?" vraagt ​​Filippus. "Omdat God Me ergens anders heen roept. Weten jullie niet." De apostelen halen hun schouders op en beginnen onrijpe vruchten te plukken van wilde planten die verspreid over de bergkammen groeien. Het lijken wel wilde appels. En de Koning der koningen eet ze, samen met zijn metgezellen, die een afkeurende grimas trekken vanwege de zure smaak van de wilde, ...

-schaapherdertjes van Fátima- 397.2 M. Valtorta: 'O, geliefde discipelen van Juttah, die voor Mij zijn voorbereid door een rechtvaardige , houd de profeet in gedachten, en dat wat hij zegt, en het is de Heer die spreekt, tot hen die lege stenen tempels bouwen, waarin geen gerechtigheid en liefde is, en die niet in zichzelf de Troon van hun Heer weten te bouwen door Zijn Geboden te gehoorzamen. De profeet zegt [ Jes.66:1 ] : "Wat is dat huis dat jullie voor Mij zullen bouwen, en wat is die plaats van Mijn rust?" En hij bedoelt: "Denken jullie dat jullie Mij bezitten, omdat jullie simpelweg muren voor Mij bouwen? Denken jullie dat jullie Mij vreugde kunnen schenken, met valse praktijken, die niet overeenkomen met een heilig leven?" Nee. God wordt niet bezeten door uiterlijkheden die wonden en leegte verbergen, zoals een gouden gewaad dat over een melaatse wordt geworpen, of over een kleien beeld, dat leeg is vanbinnen, zonder het leven van de ziel. En de Heer zegt...

CCCXCIV GELIJKENIS VAN DE TWEE WILSKRACHTEN -AFSCHEID VAN DE INWONERS VAN KERIOT- 394.1 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt in de synagoge van Keriot, die ongelooflijk vol is. Hij beantwoordt de een en de ander, die hem om intiem advies vragen, afzonderlijk. En nadat hij hen allen tevreden heeft gesteld, begint Hij hardop te spreken. "Inwoners van Keriot, luister naar mijn afscheidsparabel. We zullen hem noemen: 'De Twee Wilskrachten.' - Een perfecte vader had twee zonen. Beiden bemind, met een al even wijze liefde. Beiden door hem op het goede pad geleid. Geen enkel verschil was er in de manier van liefhebben en van leiden. En toch was er een merkbaar verschil tussen de beide zonen. De oudste, was nederig, gehoorzaam, deed zonder vragen te stellen de wil van zijn vader, altijd vrolijk en tevreden met zijn werk. De jongere, hoewel nog minderjarig, was vaak ontevreden, en had discussies met zijn vader, en met zijn eigen ik. Hij overwoog altijd, en met een zeer menselijke...

(Daniel F. Gerhartz) 377.2 Maria Valtorta: 'Maria staat op en gaat, naast Jezus, het omheinde terrein van het landgoed weer binnen. Intussen zijn de dienaren en Martha aangerend. De dienaren met kruiken en bekers. Martha met haar liefde alleen. Maar die heel wat. De apostelen, verhit, drinken de koele drank die de dienaren aan het mengen zijn. Ze zouden die Jezus het liefst als eerste geven. Maar Martha is hen voor geweest. Ze heeft een beker vol melk genomen en die aan Jezus aangeboden. Ze moet weten dat Hij er erg van houdt. Nadat de discipelen zich hebben verfrist, zegt Jezus tegen hen: "Ga en vertel het aan de gelovigen. Vanavond zal Ik tot hen spreken!" De apostelen verspreiden zich, van zodra ze de tuin verlaten, in verschillende richtingen. Jezus loopt tussen Martha en Maria in. "Kom binnen, Meester," zegt Martha. "Terwijl Lazarus onderweg is, rust en verfris Je." Terwijl ze een koele kamer binnengaan, die uitkomt op de schaduwrijke portiek, kom...

-Bovenzaal (Jeruzalem)- 375.2 Maria Valtorta: 'Zo verstrijken de uren, tot Maria Magdalena een lampje komt brengen, want de avond valt en de ramen zijn gesloten. "Slaapt hij nog?" fluistert ze. "Ja. Hij is heel stil. Dat zal hem goed doen." "Hij heeft al maanden niet zo lang geslapen... Ik denk dat de angst voor de dood hem erg onrustig maakte. Met Jou in de buurt is er geen angst... voor wat dan ook... Hij heeft geluk!" "Waarom, Maria?" "Omdat hij Jou bij zich zal hebben als hij sterft. Ik daarentegen..." "Waarom jij niet?" "Omdat Jij wil sterven... en snel. En wie weet, wanneer ik zal sterven.... Laat mij sterven vóór Jou, Meester!" "Nee, jij moet Mij nog lang dienen!" "Dus heb ik gelijk, als ik zeg dat Lazarus geluk heeft!" "De teerbeminden zullen allen evenveel geluk hebben als hij. Zelfs meer dan hij!" "Wie zijn dat? De zuiveren, toch?" "Zij die weten hoe ze volko...

-Gregg Turkington bij Anton LaVey- 369.6 Maria Valtorta: '"Meester, ben Jij bang dat ik het eens was, met Marcus van Josias?" "Ik ben nergens bang voor." "Ah! Goed! Want ik probeerde hem te overtuigen.  En ik denk dat het mijn plicht was. Niemand doet zoiets! Ik heb ijver voor zielen!" "Pas op dat jou niets overkomt!" zegt Petrus goedmenend. "Wat bedoel je?" valt Judas aan. "Niets meer dan dit: om iets aan te raken dat brandt, moet je iets isolerends gebruiken." "En wat dan, in dit geval?" "Wat?... Een grote heiligheid!" "En die heb ik niet, nietwaar?" "Noch jij, noch ik, noch iemand van ons.  Daarom... zouden we verbrand kunnen raken, en een brandmerk kunnen krijgen." "En wie zal dan wel voor de zielen zorgen?" "Voor nu, de Meester. Later, wanneer wij, zoals Hij beloofd heeft, de middelen hebben om het te doen, zullen wij het doen." "Maar ik wil het eerder ...

366.3 M. Valtorta: '"En de onvolkomenheden die wij in onszelf laten bestaan ​​en voortleven, zijn dat het stof en het puin?" "Ja, Simon. Je staan nog teveel stil. Jullie bewegen nauwelijks in de richting van volmaaktheid. Weten jullie dan niet dat de tijd snel voorbijgaat? Bedenken jullie dan niet, dat je in de resterende tijd ernaar moet streven om volmaakt te worden? Als je niet de kracht van volmaaktheid bezit, verworven met een vastberaden wil in de tijd die nog rest, hoe zul je dan bestand zijn tegen de storm die Satan en zijn zonen zullen ontketenen tegen de Meester en Zijn Leer? Er komt een dag dat jullie jezelf vol verbazing zullen afvragen: 'Maar hoe is het mogelijk dat wij overweldigd werden, wij die drie jaar bij Hem waren?'... O! Het antwoord ligt in júllie zelf, in jullie manier van handelen! Hoe meer je ernaar streeft volmaakt te worden in de resterende tijd, hoe beter je in staat zult zijn om trouw te blijven." "Drie jaar... Maar dan....

-stilstaand water- 366.2 Valtorta: 'De Zeloot ziet hen haast rennend door de drukke straat, en zegt tegen Jezus: "Ze lijken wel broer en zus. Kijk eens hoe goed ze bevriend zijn!" "Margziam weet met iedereen om te gaan. Het is een moeilijke deugd en zo nodig voor zijn toekomstige missie. Ik zorg ervoor dat deze gelukkige aard in hem wordt aangewakkerd, want het zal hem goed van pas komen." "Jij vormt hem naar Jouw smaak. Klopt dat, Meester?" "Ja. Zijn leeftijd laat dat toe." "En toch heb Je ook de oude Felix-Johannes kunnen modelleren..." "Ja. Maar alleen omdat hij zich volledig door Mij liet vernietigen en herscheppen." "Dat klopt. Ik heb gemerkt dat de grootste zondaars, wanneer ze zich bekeren, ons, mensen met een relatief kleine schuld, overtreffen in rechtvaardigheid. Hoe komt dat?" "Omdat hun berouw evenredig is aan hun zonde. Immens. Daarom verplettert het hen onder de molensteen van pijn en vernederi...

362.3 Maria Valtorta: 'Petrus steekt zijn grijzende hoofd tussen Jezus en Johannes in. "Mag ik weten wat jullie zeggen?" "O Simon! Kom erbij! We hadden het over de toekomstige Kerk. Ik heb uitgelegd dat zij, tegenover jullie...haast, en jullie vermoeidheid, ontmoediging, enzovoort, net kalmte, volharding, inspanning en vertrouwen vereist. Ik heb uitgelegd dat zij het offer van ál haar leden vereist. Van Mij, die haar Stichter ben, en haar mystieke Hoofd, tot jullie, tot alle discipelen, tot allen die christenen genoemd zullen worden en die tot de universele Kerk zullen behoren. En in werkelijkheid zullen het in de grote hiërarchieën vaak de meest nederigen zijn, zij die slechts 'nummers' lijken, die de Kerk werkelijk levend zullen maken. In werkelijkheid zal Ik vaak mijn toevlucht moeten nemen tot hen, om door te gaan met het levendig houden van het geloof en de kracht van de steeds vernieuwde apostolische colleges, en van deze apostelen z al Ik er moeten lat...

349.14-15 Jezus zegt: '"Ik heb jullie voorbereid om over Mijn Glorie te mediteren. Morgen [ 6 aug. ] viert de kerk die... Maar Ik wil dat Mijn Johannesje [Maria Valtorta] die in haar waarheid ziet, zodat ze haar beter begrijpt. Ik heb jou niet alleen uitgekozen om het verdriet en de pijn van je Meester te kennen. Wie weet hoe het is om met Mij in pijn te zijn, moet ook met Mij delen in de vreugde! Ik wil dat jij, voor je Jezus, die Zich aan jou openbaart, dezelfde gevoelens van nederigheid en berouw hebt als Mijn apostelen. Nooit trots. Dan zou je gestraft worden met Mij te verliezen. Blijf je herinneren Wie Ik ben, en wie jij bent. Blijf nadenken over jouw tekortkomingen, en over Mijn volmaaktheid, om een ​​hart te hebben dat gereinigd is door berouw. - Bedex 2026 - Maar ook, groot vertrouwen in Mij! Ik zei: 'Wees niet bang! Sta op. Laten we gaan. Laten we naar de mensen gaan, want ik ben gekomen om bij hen te zijn. Wees heilig, sterk en trouw in de herinnering aan di...