poëma van de god-mens

303.4 M. Valtorta: '"Kom hier, Moeder, naast Me, en ​​vertel verder. Niet over toen... maar over nu. Wat was je aan het doen?" "Ik was aan het werk..." "Ik weet het. Maar wat was het? Ik wed dat je je vermoeid hebt voor Mij. Laat zien..." Maria wordt roder dan het kleed op het weefgetouw dat Jezus, opstaand, gaat bekijken. "Paars? Wie heeft jou dat gegeven?" "Judas van Keriot. Hij heeft het gekregen van de vissers van Sidon , geloof ik. Hij wil dat ik een koninklijk gewaad voor Je maak... Ik zal het gewaad voor Je maken, jazeker. Maar voor Jou is er geen paars nodig, om koning te zijn." "Judas is koppiger dan een muilezel!" is het enige commentaar op het gegeven paars... Dan draait Hij zich om naar Zijn Moeder: "En kunnen je daar een heel gewaad van maken?" "O nee, zoon! Het kan gebruikt worden voor de ruches/boorden van het gewaad en voor de mantel. Meer niet." "Goed zo. Nu begrijp Ik waarom je he...

241.6 M. Valtorta: 'Ze gaan van boord waar de mensen van de andere boot al van boord zijn. Ze gaan de stad binnen. De simpele, of... niet zo simpele, nieuwsgierigheid van de Magdalieten moet voor Magdalena een ware marteling zijn. Maar ze verdraagt ​​het heldhaftig, de Meester volgend die voorop loopt, te midden van al zijn apostelen, met de drie vrouwen achter hen. Het gefluister is luid. En spot is niet afwezig. Al degenen die, toen Maria nog de dominante vrouw van Magdala was, haar blijkbaar respecteerden uit angst voor represailles, veroorloven zich nu - nu ze haar zien en weten dat ze voor zich voor altijd heeft losgemaakt van haar machtige vriendinnen, zo nederig en kuis - zelfs minachting voor haar te tonen en onflatteuze scheldwoorden te gebruiken. Martha, die hier net zo onder lijdt als zijzelf, vraagt ​​haar: "Wil je je terugtrekken in huis?" "Nee. Ik zal de Meester niet verlaten. En voordat het huis gezuiverd is van elk spoor uit het verleden, zal ik Hem d...

CXXXVI FEEST VAN  ENCENIE IN HUIS VAN LAZARUS -WAARDE VAN GEESTEN DIE VERRIJZEN UIT EIGEN WIL- --HERVERTELLEN VAN GEBOORTE VAN JEZUS-- 136.1 Maria Valtorta: 'Het toch al prachtige huis van Lazarus is vanavond nog schitterender. Het lijkt alsof het vlam vat vanwege het aantal lichtjes dat erin brandt, en het licht stroomt naar buiten, in dit eerste begin van de nacht, overstromend vanuit de gangen naar het atrium en van hieruit naar de veranda, zich uitstrekkend om het grind van de paden, het gras en de struiken van de bloemperken in goud te kleden, worstelend - met zijn gele en vleselijke pracht - met het maanlicht en het overwinnend, in de eerste paar meters, terwijl verderop alles engelachtig wordt, door het gewaad van zuiver zilver dat de maan over alle dingen werpt. Zelfs de stilte die de prachtige tuin omringt, waar alleen het arpeggio van de waterstraal in de vijver een stem heeft, lijkt de verzamelde en hemelse vrede van de maannacht te vergroten, en terwijl er in de b...

112.5 Maria Valtorta: 'Lazarus vraagt: "En Jona?" "Hij is gestorven." "Gestorven? Dus..." "Ik heb hem dus stervend gekocht. Maar hij stierf vrij en gelukkig in Mijn huis, in Nazareth, tussen Mij en Mijn Moeder." "Doras heeft hem eerst afgemaakt, voor hij hem aan U gaf!" "Door te hard werk, ja, en ook door slaag..." "Hij is een demon, en hij haat U. De hele wereld haat hij, die hyena... Heeft hij U niet verteld dat hij U haat?..." "Hij vertelde het Mij." "Jezus, wees op Uw hoede voor hem. Hij is tot alles in staat. O Heer... wat heeft Doras U verteld? Heeft hij U niet gezegd dat U mij moest mijden? Heeft hij de arme Lazarus bij U niet in een schandelijk daglicht gesteld?" "Ik geloof dat je Mij goed genoeg kent, om te begrijpen dat Ik oordeel uit Mijzelf, en rechtvaardig, en dat Ik, wanneer Ik liefheb, liefheb zonder te overwegen of deze liefde Mij, naar de maat van de wereld, goed of kwaad...

74.7 Maria Valtorta: 'Jezus strekt Zijn armen uit. Judas, die het gebaar ziet, zegt: "Niet spreken! Dat is niet veilig!" Maar Jezus vult het plein met Zijn krachtige stem: "Mannen van Juda! Mannen van Bethlehem, luister! Luister ook jullie, O vrouwen van het heilige land van Rachel! Luister naar iemand die van David komt, die vervolging heeft geleden, die, waardig gemaakt om te spreken, spreekt om jullie licht en troost te geven. Luisteren jullie!" Mensen houden op met schreeuwen, ruzie maken, kopen, en ze verdringen zich. "Het is een rabbijn!" "Hij komt zeker uit Jeruzalem!" "Wie is dat?" "Wat een knappe man!" "Wat een stem!" "Welke manieren!" "Tja! als hij een nakomeling van David is!" "Van ons dan!" "Laten we toehoren, laten we toehoren!" Het hele plein staat nu tegen de treden, die op een preekstoel lijken. "In Genesis [ 3:15 ] wordt gezegd: 'Ik zal vijandscha...

-Christus onder de godgeleerden (Han van Meegeren)- -(Bernardino Luini)- 39.6 Maria Valtorta: 'Maria neemt een groot doek met een donkere granaatkleur en drapeert die over het lichaam van haar Zoon. Hoe zij Hem daarbij streelt! Ze gaan naar buiten, sluiten af. Ze gaan op pad. Andere pelgrims gaan in dezelfde richting. Eenmaal buiten het dorp, scheiden de vrouwen zich van de mannen. De kinderen gaan met wie ze maar willen. Jezus blijft bij Zijn Moeder. (Albrecht Dürer) (Pensionante dei Saraceni) (Paulus Bor ) (Barna de Siena) (anoniem, Catalonië) De pelgrims trekken, veelal zingend, door het prachtige landschap, in het gelukkigste lenteweer. Verse weiden en verse gewassen, en verse bladeren aan de bomen die onlangs hebben gebloeid. Liederen van mensen in de velden en op straat, en liederen van verliefde vogels tussen het gebladerte.  Heldere beekjes die de bloemen op de oevers weerspiegelen, lammetjes die naast hun moeders springen... Vrede en vreugde, onder de mooiste aprilhemel. H...

-The Virgin at the Loom (W.H. Margetson)- 36.3 Maria Valtorta: 'Even verderop, ook Zij in de schaduw van de plant, is de Madonna. Ze weeft op een rustiek weefgetouw, en waakt over het Kind. Ik zie de dunne, witte handen komen en gaan, zie haar de schietspoel over de inslag gooien, en de voet, geschoeid met sandalen, die het pedaal beweegt. Ze is gekleed in een mauve bloemkleurige tuniek, roze-paars zoals bepaalde amethisten . Ze heeft een bloot hoofd, dus ik kan zien dat haar blonde haar een scheiding op haar hoofd heeft en eenvoudig in twee vlechten is gekamd, die een mooi plukje achter in haar nek vormen. Ze heeft lange en vrij smalle mouwen. Geen versieringen, behalve haar eigen schoonheid en haar liefste uitdrukking. Kleur van gezicht, haar en ogen, vorm van gezicht, altijd zoals ik haar zie. Hier ziet ze er erg jong uit. Je geeft haar, ja en nee, twintig jaar. Op een gegeven moment staat zij op, buigt zich over het Kind heen, doet hem zijn sandalen weer aan en knoopt ze zor...

-HH. Joachim, Maria en Anna (orthodox)- Maria Valtorta: 'Joachim en Anna zijn gekleed, hij in hetzelfde kleed als bij de Zuivering, en Anna in plaats daarvan in heel donkerpaars. De mantel, die ook haar hoofd bedekt, is eveneens donkerpaars. Ze houdt hem heel laag boven haar ogen. Twee arme moederogen, rood van het huilen, die niet willen huilen en vooral niet huilend gezien willen worden, maar die wel kunnen huilen onder de bescherming van de mantel. (Peru) Bescherming nodig tegenover voorbijgangers, en ook tegenover Joachim, die immers zijn oog altijd sereen heeft, maar vandaag rood en ondoorzichtig, met tranen die al gevallen zijn en nog steeds vallen, en die heel ineengedoken gaat, onder zijn eigen sluier, bijna als een tulband, met de zijflappen die langs het gezicht lopen. Een oude man nu, Joachim. Iedereen die hem ziet, moet denken dat hij de grootvader is, en misschien wel de overgrootvader, van het kleine meisje dat hij bij de hand houdt. De pijn om haar te verliezen bezor...