poëma van de god-mens

- Boom van Dood & Leven (Salzburger Missaal) - 651.13-14 Maria zegt: 'Mijn nederigheid stond mij niet toe te denken dat er zoveel glorie voor mij in de hemel was weggelegd. In mijn denken was de quasi zekerheid dat mijn menselijk lichaam, geheiligd door het dragen van God, geen verrotting zou kennen, aangezien God Leven is,  en wanneer Hij een schepsel met Zichzelf verzadigt en vult, is deze handeling van Hem als een conserverende geur tegen de verrotting van de dood. Niet alleen was ik onbevlekt gebleven, niet alleen was ik met God verenigd in een kuise en vruchtbare omhelzing, maar had mezelf, ook in mijn diepste binnenste, verzadigd met de uitvloeisels van de Godheid, verborgen in mijn baarmoeder, en erop gericht zich in sterfelijk vlees te hullen. Maar dat de goedheid van de Eeuwige voor zijn dienstmaagd de vreugde had gereserveerd om de aanraking te voelen van de hand van haar Zoon op haar ledematen, Zijn omhelzing, Zijn kus, en om Zijn stem weer met mijn eigen oren te ho...

-Opstanding van de doden (Victor Mottez)- 650.6 Maria Valtorta: 'En dank U wel dat U mij de gelegenheid hebt gegeven,  weliswaar door een schepsel, allerheiligst, maar toch menselijk,  om te zien wat het lot van de heiligen is, wat er zal gebeuren na het Laatste Oordeel, en de opstanding van het vlees, en hun hereniging, hun versmelting met de geest, en hun hemelvaart in het uur van de dood. Ik hoefde het niet te zien om het te geloven.  Want ik heb altijd vast geloofd in elk woord van de Meester. Maar velen zullen eraan twijfelen dat het vlees, na eeuwen en millennia tot stof te zijn vergaan, kan terugkeren tot een levend lichaam. Tegen hen zal ik kunnen zeggen, zwerend op de hoogste dingen, dat niet alleen Christus levend is teruggekeerd, door zijn eigen goddelijke kracht, maar dat ook zijn Moeder, drie dagen na haar dood – als zo'n dood al dood genoemd kan worden – tot leven is gekomen en, haar vlees herenigd met haar ziel, haar eeuwige woonplaats in de hemel heeft ing...

-Christus gekruisigd tussen 2 dieven (Schelte Adams Bolswert)- 453.5 Maria Valtorta: '"En handel alsof jullie Mij in elk van hen zien. Ik ben in hen. Ik wilde arm en vervolgd worden, om te zijn zoals zij, en opdat de herinnering aan Christus, arm en vervolgd, zou voortleven doorheen de eeuwen, een bovennatuurlijk licht werpend op armen en vervolgden zoals Christus, een licht dat je ertoe zou brengen hen lief te hebben zoals anderen Mij zelve. En Ik ben inderdaad aanwezig in de bedelaar die gevoed, van water voorzien, gekleed en gehuisvest wordt. Ik ben aanwezig in de wees die uit liefde wordt opgevangen, in de oude man die bijgestaan wordt, in de weduwe die geholpen wordt, in de pelgrim die onderdak krijgt, in de zieke die verzorgd wordt. En Ik ben aanwezig in de bedroefde die getroost wordt, in de twijfelaar die zekerheid krijgt, in de onwetende die onderwezen wordt. Ik ben waar liefde ontvangen wordt. En alles wat voor een arme broeder gedaan wordt, of het nu materieel of ge...

419.7 M. Valtorta: 'Jezus klimt in een boot die aan wal is getrokken  en spreekt vanaf dat geïmproviseerde platform tot zijn toehoorders  die, in een halve cirkel, op de oever en tussen de planten zitten. Hij laat zich leiden door een vraag van een man: "Onze Wet [ Lev.21:16- ] , Meester, bestempelt degenen die ongelukkig geboren worden haast als door God getroffen, zozeer zelfs dat ze geen dienst aan het altaar mogen verrichten. Maar wat is de schuld van deze mensen? Zou het niet terecht zijn om hun ouders schuldig te verklaren, die hen ongelukkig ter wereld brengen? Vooral de moeders? En hoe moeten we deze ongelukkige kinderen behandelen?" "Luister. Een meesterlijke en volmaakte beeldhouwer boetseerde ooit een beeld, en hij creëerde een werk zo perfect, dat hij verheugd was en zei:  "Ik wil dat de aarde gevuld is met zulke wonderen." Maar hij kon de taak niet alleen aan. Daarom riep hij anderen te hulp en zei tegen hen:  "Maak mij, naar dit voorbeeld...

418.7 Maria Valtorta: 'Nu klinkt er een groot koor van vogelzang in het gebladerte,  en het geblaat, de stemmen van kinderen en vrouwen,  het gebalk en gekraak van katrollen in de putten  geven aan dat het dorp ontwaakt is. In de tuin zelf worden de broden gebroken en de vis verdeeld,  en dan wordt de maaltijd genuttigd.  Onmiddellijk daarna,  gezegend door Jezus, verlaten de drie discipelen het huis  en haasten zich naar de rivier om zich te kunnen verschuilen  in het koele, schaduwrijke riet...  Ze zijn niet meer zichtbaar... "Laten we nu rusten tot de avond,  en dan zullen ook wij hen volgen," beveelt Jezus. En sommigen op bedden, anderen op een stapel netten die Ananias heeft geweven,  zeggende dat hij op deze manier niet lui is en zijn dagelijkse brood verdient,  gaan ze liggen, op zoek naar een goede, verkwikkende slaap. Ondertussen raapt Ananias de bezwete kleren bij elkaar,  gaat stilletjes naar buiten, sluit de de...

-herderskinderen van Fátima- 418.6 Maria Valtorta: 'Jezus streelt hem, en zegt tegen Salomo:  "Jouw huisje wordt voor veel goeds gebruikt!" "O! Omdat het nu van U is.  Vroeger werd het alleen gebruikt voor de diepe slaap van een veerman .  Maar ik ben blij dat het U en deze rechtvaardige man heeft gediend.  Nu zullen we een paar goede dagen doorbrengen, met U." "Nee, mijn vriend. Jullie moeten meteen vertrekken.  We mogen geen rust meer hebben. Deze tijd zal een ware beproeving zijn,  en alleen de standvastigen zullen trouw blijven.  Vandaag zullen we samen het brood breken,  en dan vertrekken jullie meteen langs de rivier,  een halve dag voor mij uit." "Ja, Meester. Jozef ook?" "Hij ook. Tenzij hij vreest voor een nieuwe wond..." "O, Meester! Moge God ervoor zorgen dat ik Jou in de dood voorga,  mijn bloed voor Jou vergietend!" Ze lopen de dauwrijke tuin in, die schittert in het vroege zonlicht.  En Ananias neemt de eer w...

-Steniging (James Tissot)- 418.5 Maria Valtorta: '"Kom binnen..." "Ja. Laten we meteen naar de gewonde gaan. Waar ligt hij?" "Op het beste bed." Ze gaan de keurig aangelegde tuin in,  en vandaar naar de keuken, en van de keuken naar de kleine slaapkamer.  Jezus buigt zich over de zieke man, die kreunt en slaapt.  Hij buigt zich voorover, buigt zich voorover... en ademt in zijn oor,  dat al vol pus zit en in doeken is gewikkeld.  Hij staat op.  Hij trekt zich geruisloos terug. "Heb je hem niet wakker gemaakt?" vraagt ​​de oude man zachtjes. "Nee. Laat hem maar slapen. Hij heeft geen pijn meer.  Hij zal herstellen. Laten we naar de anderen gaan." Jezus sluit zachtjes de deur en gaat de grote kamer in  waar de bedden staan ​​die de vorige keer gekocht zijn.  De twee vermoeide discipelen slapen nog. "Zij waken tot de ochtend.  Ik van 's ochtends tot 's avonds.  Daarom zijn ze zo moe. Ze zijn zo goed." De twee moeten m...

- Fatima-gebed (13 juni 1917) - 411.8 Jezus zegt: "[...] De andere reden die jij in je hart hebt, is te weten of Ik wist dat Judas niet gered zou worden,  ondanks die poging tot redding. Ik wist het. Waarom was Ik dan blij? Omdat ook enkel het aanwezige verlangen, een bloem in de woestijn van Judas' hart, de Vader ertoe bracht om deze discipel van Mij, die Ik liefhad en die Ik niet kon redden,  genadig aan te zien. Het oog van God op een hart! Wat zou Ik liever willen,  dan dat de Vader jullie állen, en met liefde, zou aanschouwen? En Ik moest wel blij zijn, om ook die ongelukkige dit middel tot wederopstanding te geven. De aanleiding voor Mijn vreugde, was hem tot Mij te zien terugkeren. - Op een dag, na Mijn dood, vernam Johannes deze waarheid  en vertelde die aan Petrus, Jakobus, Andreas en de anderen,  omdat Ik de Geliefde had opgedragen dat te doen,  aan wie geen geheim van Mijn hart onbekend was. Hij wist het en zei het,  zodat iedereen een maats...

408.4 Maria Valtorta: 'De oude Abraham, die met de voornaamste lijfeigenen heeft gepraat, komt met hen bij zijn heer, die vraagt: "Wel? Hebben jullie het gezien? Er was genoeg voor iedereen! En zelfs nog wat over!" "Maar meester! Dat is hier een mysterie! Onze velden hebben onmogelijk zoveel schoven kunnen opleveren als u hebt uitgedeeld. Ik ben hier geboren en ben achtenzeventig jaar oud. Ik ben al zesenzestig jaar graanhandelaar. En ik weet het. Mijn zoon had gelijk. Zonder mysterie, konden wij niet zoveel geven!..." "Maar het is werkelijkheid dat we het hebben gegeven, Abraham! Jij stond aan mijn zijde. De schoven werden door de dienaren gegeven. Er is geen sprake van hekserij. Het is geen onwerkelijkheid. De schoven kunnen nog altijd geteld worden. Ze zijn er nog steeds, hoewel ze over velen werden verdeeld." "Ja, meester. Maar...  Het is onmogelijk dat de velden zo'n rijke oogst hebben opgeleverd!" "En geloof, mijn kinderen? En ...

- Prosternatie voor God (Jodendom) - 407.4 M. Valtorta: '"Daar is Nicodemus!..." "Ja, met een paar discipelen van de Rabbi! Ze zijn in de streek, en prediken hier tot de oogsters. Gisteren hebben we ook al van hun brood gegeten." Nicodemus, gekleed in een schaars gewaad, komt naar voren zonder de Meester te zien, en beveelt de boeren om geen enkele geoogste korenaar weg te nemen. "Wij hebben brood voor onszelf... Laten we Gods gave geven aan hen die ze niet hebben. En laten we ze zonder vrees geven. Ons graan had door de late vorst vernietigd kunnen worden. Geen enkel zaadje is verloren gegaan. Laten we God Zijn brood teruggeven, door het aan Zijn ongelukkige kinderen te schenken. En ik verzeker je dat de oogst van volgend jaar nog vruchtbaarder zal zijn, duizend procent, want, zoals Hij gezegd heeft [ 171.4 ]:   'een overvloedige maat zal gegeven worden aan wie geeft.' " De boeren, eerbiedig en blij, luisteren naar hun meester en knikken.  ...

405.10 Maria Valtorta: '"Totterdood! Ik ben niet het soort leider van een volk die tegen zijn volk zegt: 'Lijd voor mij, terwijl ik mij verheug'... Nee. Ik lijd als eerste, om jullie een voorbeeld te stellen. Ik ben geen legeraanvoerder die tegen zijn legers zegt: 'Vechten jullie om mij te verdedigen, sterven jullie om mij leven te geven.' Nee... Ik vecht als eerste. Ik zal sterven als eerste, om jullie te leren sterven. Zoals Ik altijd zelf heb gedaan wat Ik gezegd heb te doen, en zoals Ik om armoede te prediken arm ben gebleven,  om kuisheid te prediken kuis ben gebleven, om gematigdheid te prediken gematigd ben gebleven, om rechtvaardigheid te prediken, vergeving heb geschonken en ben blijven vergeven,  zoals Ik dat alles gedaan heb, zo zal Ik ook het laatste doen. Ik zal jullie leren hoe je jezelf kunt verlossen.  Ik zal jullie niet met woorden, maar met daden onderwijzen.  Ik zal jullie leren gehoorzamen,  door de moeilijkste gehoorzaamheid te betonen,...

-Laat de kinderen tot Mij komen (Duitse School)- 396.6 M. Valtorta: 'Jezus is omringd door een groep kinderen. Ze staan ​​voor Hem, aan Zijn zijde, op Zijn schouders, tussen Zijn benen... Hij kan zich niet bewegen. Maar Hij lacht te midden van die onrustige en zelfs ietwat ruzieachtige groep. Ze willen allemaal de eerste plaats,  en de kleine baasjes van het huis zijn niet van plan die op te geven,  wat Jezus de gelegenheid geeft om opnieuw leraar te zijn: "Jullie mogen niet egoïstisch zijn, ook niet in goede dingen.  Ik weet dat jullie van Mij houden, en ik verheug Me erover. Ik hou ook van jullie, maar Ik zal nog meer van je houden als jullie nu ook anderen tot Mij laten komen. Ieder een beetje. Als goede broertjes. Jullie zijn allemaal broers en zusjes, en gelijk in de ogen van God en van Mij. Allemaal gelijk. En zij die gehoorzaam en liefdevol zijn jegens hun medemensen, zijn het meest geliefd bij Mij en bij God!" De groep, om te laten zien dat ze... gehoorzaam en lie...

387.8 M. Valtorta: 'Ze komen bij een straat. Jezus stopt en zegt tegen de bedelaar: "Ik kan u geen geld geven. Ik heb niets. Ik zegen u. Tot ziens. Doe wat Ik u gezegd heb." Ze gaan uit elkaar... De apostelen zijn ontzet. Ze zeggen niets. Ze kijken elkaar schuin aan... Jezus verbreekt de stilte en hervat de psalmtoon die door de schriftgeleerde was onderbroken [Joz.3] : "En de Heer zei tegen Jozua: Neem twaalf mannen, één uit elke stam,  en laat hen uit het midden van de bedding van de Jordaan,  waar de voeten van de priesters stonden,  twaalf zeer harde stenen nemen  en die op de plaats van het kamp zetten,  waar jullie vannacht je tenten zullen opslaan. En Jozua riep twaalf mannen uit de Israëlieten, één uit elke stam,  en zei tegen hen: 'Ga tegenover de Ark van de Heer, jullie God, naar het midden van de Jordaan,  en neem daarvandaan voor elk van jullie een steen op je schouders,  overeenkomstig het aantal kinderen van Israël,  om ze als g...

-Romeinse vrouw met slavin ( Pierre Olivier Joseph Coomans )- 370.5 Maria Valtorta: '"Zijn er veel vrouwelijke discipelen? "O! Al degenen die in Jeruzalem aanwezig zijn!... Maar... Heer... misschien heb ik gezondigd... Ik wil Jou iets in het geheim vertellen." "Breng me naar een afgelegen plek." De twee gaan alleen een kamer binnen die, gezien het overal verspreide speelgoed, vermoedelijk de speelkamer van Maria en Matthias is. "Wel, Johanna?" "O mijn Heer, ik was vast onbezonnen... Maar de daad kwam zo spontaan op, zo impulsief! Chusas heeft me erom berispt. Maar inmiddels... Een slavin van Plautina kwam naar de Tempel met een tablet. Zij en haar metgezellinnen vroegen of het mogelijk was Jou te zien. Ik antwoordde: "Ja hoor. Vanmiddag bij mij thuis!" En nu zullen ze komen... Heb ik iets verkeerds gedaan? O! Niet omwille van Jou!... Maar omwille van de anderen, voor hen die allemaal Israëlieten zijn... en niet zó lief hebben zoal...

-Gregg Turkington bij Anton LaVey- 369.6 Maria Valtorta: '"Meester, ben Jij bang dat ik het eens was, met Marcus van Josias?" "Ik ben nergens bang voor." "Ah! Goed! Want ik probeerde hem te overtuigen.  En ik denk dat het mijn plicht was. Niemand doet zoiets! Ik heb ijver voor zielen!" "Pas op dat jou niets overkomt!" zegt Petrus goedmenend. "Wat bedoel je?" valt Judas aan. "Niets meer dan dit: om iets aan te raken dat brandt, moet je iets isolerends gebruiken." "En wat dan, in dit geval?" "Wat?... Een grote heiligheid!" "En die heb ik niet, nietwaar?" "Noch jij, noch ik, noch iemand van ons.  Daarom... zouden we verbrand kunnen raken, en een brandmerk kunnen krijgen." "En wie zal dan wel voor de zielen zorgen?" "Voor nu, de Meester. Later, wanneer wij, zoals Hij beloofd heeft, de middelen hebben om het te doen, zullen wij het doen." "Maar ik wil het eerder ...

362.4 Maria Valtorta: 'In de hemel is er een gesloten boek. Alleen God kan het lezen. Daarin staan ​​alle waarheden. Maar God verwijdert soms de zegels, en wekt de waarheden die al aan mensen verteld zijn weer tot leven, door een mens, die voor zo'n lot is uitverkoren, op te leggen het verleden, heden en de toekomst te kennen zoals het mysterieuze boek ze bevat. Heb je ooit een zoon, de beste van het gezin, door zijn vader, of een leerling, de beste van de school , door zijn leraar, geroepen zien worden om voor te lezen uit een boek voor volwassenen en het ook uit te leggen? Hij staat naast zijn vader of leraar, omarmd door een van hun armen, terwijl de andere hand van de vader of leraar met zijn wijsvinger de regels markeert, die hij wil dat zijn geliefde leest en begrijpt. Zó handelt God met hen die tot dit lot zijn bestemd. Hij trekt hen aan en houdt hen vast met Zijn arm, en dwingt hen te lezen wat Hij wil, en de betekenis ervan te kennen, en die vervolgens uit te spreke...

362.3 Maria Valtorta: 'Petrus steekt zijn grijzende hoofd tussen Jezus en Johannes in. "Mag ik weten wat jullie zeggen?" "O Simon! Kom erbij! We hadden het over de toekomstige Kerk. Ik heb uitgelegd dat zij, tegenover jullie...haast, en jullie vermoeidheid, ontmoediging, enzovoort, net kalmte, volharding, inspanning en vertrouwen vereist. Ik heb uitgelegd dat zij het offer van ál haar leden vereist. Van Mij, die haar Stichter ben, en haar mystieke Hoofd, tot jullie, tot alle discipelen, tot allen die christenen genoemd zullen worden en die tot de universele Kerk zullen behoren. En in werkelijkheid zullen het in de grote hiërarchieën vaak de meest nederigen zijn, zij die slechts 'nummers' lijken, die de Kerk werkelijk levend zullen maken. In werkelijkheid zal Ik vaak mijn toevlucht moeten nemen tot hen, om door te gaan met het levendig houden van het geloof en de kracht van de steeds vernieuwde apostolische colleges, en van deze apostelen z al Ik er moeten lat...

-Pier Giorgio Frassati en vrienden- 206.4 Maria Valtorta: 'Luister nu naar de preek die in de gelijkenis besloten ligt. Ik heb jullie in het begin verteld dat het Rijk der Hemelen het Huis is van de Bruiloften die tussen God en de zielen worden voltrokken. Tot de Hemelse Bruiloft zijn alle gelovigen geroepen, want God heeft al Zijn kinderen lief. Sommigen bevinden zich vroeg, anderen laat op het moment van de Bruiloft, en daar gearriveerd zijn is een groot geluk. Maar let op nu. Jullie weten hoe jonge meisjes het als een eer en een groot geluk beschouwen om als dienstmaagden van de bruid geroepen te worden. Laten we de karakters van onze casus bekijken en je zult het beter begrijpen. De Bruidegom is God. De bruid is de ziel van een rechtvaardige, die, na de verlovingsperiode in het huis van de Vader te hebben volbracht, d.w.z. in de bescherming van en gehoorzaamheid aan de Leer van God, levend volgens de Gerechtigheid/Wet, naar het Huis van de Bruidegom wordt gebracht voor de Bruil...

- H. Petronilla (vermeende dochter van Petrus) - 199.9 Maria Valtorta: 'Jezus staat op en roept luid: "Simon, zoon van Jona, kom hier!" Petrus springt op en rent de trap op: "Wat wil Je, Meester?" "Kom hier, jij usurpator en bederver!" "Ik? Waarom? Wat heb ik gedaan, Heer?" "Je hebt mijn moeder bedorven. Daarom wilde jij alleen zijn. Wat moet ik met jou?" Maar Jezus glimlacht, en Petrus is gerustgesteld. "O!" zegt hij, "Je hebt me echt bang gemaakt! Maar nu lach Je... Wat wil Je van mij, Meester? Mijn leven? Ik heb niets anders meer, want Je hebt me alles afgenomen... Maar als Je wilt, zal ik het Jou geven." "Ik wil jou niets ontnemen, maar wil jou net iets geven. Maar maak geen misbruik van je overwinning, en geef het geheim niet aan anderen door, jij gewiekste kerel, die de Meester overwint met het wapen van een moederwoord. Je zúlt het kind krijgen, maar..." -idem- Jezus kan niet verder spreken, want...

199.6 Maria Valtorta: '"En laten we dan nu naar Mijn Moeder gaan!" zegt Hij tegen de apostelen. "Maar waar is ze?" vragen velen. "In een huis dat Johannes kent: het huis van het meisje dat vorig jaar genezen is." Ze gaan de stad in, lopen door een groot deel van de dichtbevolkte wijk Ophel , tot ze bij een klein wit huis komen. Hij gaat met Zijn lieve groet het huis binnen, waarvan de deur op een kier staat, en daaruit komen de lieve stem van Maria, de zilveren stem van Anna-Lea en de luidere stem van haar moeder. Het meisje werpt zich neer in aanbidding, haar moeder knielt. Maria staat op. Ze zouden de Meester graag bij Zijn Moeder willen houden. Maar Jezus, die belooft een andere dag terug te komen, zegent hen en neemt afscheid. - Petrus vertrekt blij met Maria. Ze houden beiden het kind bij de hand en lijken een gelukkig gezin. Velen kijken naar hen. Jezus kijkt hen glimlachend na. "Simon is gelukkig!" roept de Zeloot uit. "Waarom la...