poëma van de god-mens

-Steniging (James Tissot)- 418.5 Maria Valtorta: '"Kom binnen..." "Ja. Laten we meteen naar de gewonde gaan. Waar ligt hij?" "Op het beste bed." Ze gaan de keurig aangelegde tuin in,  en vandaar naar de keuken, en van de keuken naar de kleine slaapkamer.  Jezus buigt zich over de zieke man, die kreunt en slaapt.  Hij buigt zich voorover, buigt zich voorover... en ademt in zijn oor,  dat al vol pus zit en in doeken is gewikkeld.  Hij staat op.  Hij trekt zich geruisloos terug. "Heb je hem niet wakker gemaakt?" vraagt ​​de oude man zachtjes. "Nee. Laat hem maar slapen. Hij heeft geen pijn meer.  Hij zal herstellen. Laten we naar de anderen gaan." Jezus sluit zachtjes de deur en gaat de grote kamer in  waar de bedden staan ​​die de vorige keer gekocht zijn.  De twee vermoeide discipelen slapen nog. "Zij waken tot de ochtend.  Ik van 's ochtends tot 's avonds.  Daarom zijn ze zo moe. Ze zijn zo goed." De twee moeten m...

CCCLXXI DONDERDAG VOOR PASEN CLAUDIA'S BESCHERMING EN ONDERDAK IN HET PALEIS VAN LAZARUS STATUUT VAN HET KONINKRIJK -Maria Magdalena (Lorenzo Ferri, naar MV)- 371.1 Maria Valtorta: 'Jezus' volgelingen blinken zeker niet uit in heldhaftigheid!  Het nieuws dat Judas brengt, is als de verschijning van een sperwer boven een erf vol kuikens,  of van een wolf aan de rand van een kudde!  Angst, of minstens opwinding, is duidelijk te zien op minstens negen tiende van de aanwezigen,  vooral bij de mannen. Ik geloof dat velen de scherpte van een zwaard of zweep al op hun huid voelen,  en het minimum waar ze aan denken is dat ze de kerkers van de gevangenis zullen moeten ervaren, in afwachting van hun proces. De vrouwen zijn minder onrustig.  Meer dan onrustig zijn ze bezorgd over hun kinderen of echtgenoten,  en adviseren hen en hun echtgenoten om in kleine groepjes te vluchten en zich over het platteland te verspreiden. - Maria Magdalena verzet zich tegen deze...

-Santissima Annunziata di Firenze- 348.7 Maria Valtorta: 'En daar is Nazareth! Daar is het huis van Maria van Alfeüs! Die al in de armen van haar zonen is, en met haar handen, druipend en rood van de was die ze doet, hen aait, en daarna rent, ze drogend aan haar ruwe schort, om Jezus te omarmen... En daar is het huis van Alfeüs van Sara, vlak voor dat van Maria! En Alfeüs beveelt zijn oudste kleinzoon te rennen, en Maria te waarschuwen, terwijl hij naar Jezus toe loopt, met een armvol kleinkinderen in zijn armen, en Hem begroet samen met dat kleintje dat hij in zijn armen houdt, als een boeket bloemen dat aan Jezus wordt aangeboden. En zie, daar is Maria! Verschenen in de deuropening, in de zon, in haar lichte, ietwat verbleekte blauwe huisjurk, het goud van haar haren schitterend, etherisch op haar maagdelijke voorhoofd en compact in de zware knot van de vlechten in haar nek, en ze valt neer op de borst van haar Zoon, die haar met al Zijn liefde kust. De anderen blijven voorzichti...

-Orde van Malta- -Tempeliers- 348.2 Valtorta: 'Maar wat Hem redt uit de liefdevolle omhelzing, is de aankomst van Manaën met andere discipelen, onder wie de herders die in Judea waren. "Vrede met U, Meester!" dondert de imposante Manaën, in zijn prachtige gewaad, niet langer versierd met goud op zijn voorhoofd en vingers, maar met een schitterend zwaard aan zijn zijde, dat de eerbiedwaardige bewondering wekt van de kinderen die, in de aanwezigheid van deze magnifieke ridder, in purper gekleed en met zo'n prachtig wapen aan zijn zijde, terugdeinzen. -Zwitserse Garde- En zo kan Jezus hem omhelzen, en ook Elia, Levi, Matthias, Jozef, Johannes, Simeon, en ik weet niet hoeveel anderen omhelzen. "Hoe komt het dat u hier bent? En hoe wist u dat Ik van boord was gegaan?" "Dat wist ik! – het werd bekend door de kreten van de kinderen! Die doorboorden de muren als pijlen van vreugde. Maar ik ben naar hier gekomen in de veronderstelling dat Uw reis naar Judea a...

324.3 Maria Valtorta: '"Spreek jij nu, Jakobus van Alfeüs!" "Ik ben de neef van de Nazarener. Mijn vader en Zijn vader waren broers, geboren uit één schoot. Maar ik kan mezelf geen neef noemen, maar een dienaar. Want het vaderschap van Jozef, de broer van mijn vader, was een geestelijk vaderschap, en voorwaar, ik zeg je: de wáre Vader van Jezus, onze Meester, is de Allerhoogste, die wij aanbidden. Die heeft toegestaan, dat Zijn Goddelijkheid, de Ene en Drie-enige, incarnatie onderging in de Tweede Persoon en naar de aarde kwam, terwijl Hij altijd verenigd bleef met hen die in de hemel wonen. Want dit is wat God, de oneindig Almachtige, kan doen. En Hij doet het vanwege de Liefde, die Zijn wezen is. Jezus van Nazareth is onze broer, o mensen, omdat Hij geboren is uit een vrouw, gelijk aan ons in Zijn menselijkheid. Hij is onze Meester, omdat Hij de Wijze is. Hij is het Woord van God Zelf, gekomen om tot ons te spreken en ons tot God te maken. En Hij is onze God, éé...

-Christus in huis van Martha en Maria ( Henryk Siemiradzki )- 282.3 Maria Valtorta: 'Kijk, daar is Bethanië al! Laten we even pauzeren, zodat Ik jullie allen kan zegenen, want hier is de plaats van uit elkaar gaan." En zich opnieuw bij de grote groep apostelen en discipelen voegend, zegent Hij hen en stuurt hen weg - allen behalve dan Ermasteüs, Johannes van Endor en Timon. Vervolgens zet Hij met hen die overblijven snel de paar stappen die Hem nog scheiden van de poort van Lazarus, die al wijd openstaat om Hem te ontvangen, en Hij betreedt de tuin, Zijn hand opheffend om het gastvrije huis te zegenen, in wiens grote park de eigenaren en de vrome vrouwen verspreid zijn, die lachen om Margziam die over het pad rend, versierd met de allerlaatste rozen. -Jozef van Arimathea & Nicodemus- En samen met de heren en de vrouwen, komen, op de roep van de laatste, ook Jozef van Arimathea en Nicodemus , eveneens te gast bij Lazarus, uit een pad tevoorschijn, om vrede te wensen aan de...

-Sint-Jakobud 'de rechtvaardige', 1e  bisschop van Jeruzalem- 258.3 Maria Valtorta: '"Ik zal op een dag vertrekken. Zoals alle mensen die een rustperiode op aarde kennen. Mijn pauze zal anders eindigen dan die van de mensen, maar ze zal desalniettemin eindigen, en jullie zullen Mij niet langer dichtbij je hebben, behalve dan met Mijn Geest, die, verzeker Ik je, jullie nooit zal verlaten. Ik zal vertrekken nadat Ik jullie heb gegeven wat nodig is om Mijn leer in de wereld te verspreiden, nadat Ik het offer heb volbracht en voor jullie genade heb verkregen. Daarmee, én met het wijs makende en zevenvoudige vuur, zullen jullie in staat zijn om te doen wat jullie nu waanzin zou lijken en overmoedig om het je zelfs maar voor te stellen. Ik zal vertrekken, en jullie zullen blijven. En de wereld die Christus niet heeft begrepen, zal ook de apostelen van Christus niet begrijpen. Daarom zullen jullie vervolgd en verstrooid worden, als de gevaarlijkste soort voor het welzijn van...

-Carruca Dormitoria- 255.6 Maria Valtorta: 'Bij een brug over een droge beek staat de wagen van Lazarus' zussen  te wachten. De twee paarden grazen op het dikke gras aan de oever van de beek, die wellicht net gedroogd is en daardoor vol gewas. Martha's dienaar en een andere, wellicht de wagenmenner, staan ​​ook aan de oever, terwijl de vrouwen in de gesloten wagen zitten, die volledig overdekt is met een zwaar dek van gelooid leer, dat als een zwaar gordijn tot op de bodem van de wagen valt. De vrouwelijke discipelen haasten zich ernaartoe, en de dienaar die hen als eerste ziet, waarschuwt de voedster, terwijl de andere zich haast om de paarden weer in te spannen. Daarna rent de dienaar naar zijn meesteressen en buigt zich voorover. De oude voedster, een mooie vrouw, met een olijfkleurige teint, maar aantrekkelijk, klimt snel naar beneden en gaat naar haar meesteressen. Maar Maria Magdalena zegt iets tegen haar, en ze wendt zich onmiddellijk tot de Moeder Maagd en zegt: ...

154.7 Maria Valtorta: 'Dan, voordat hij de kombuis naar binnen stapt, zegt hij, terwijl hij zich dicht bij Jezus' oor buigt: "Claudia Procula is daarbinnen. Zij wil U graag nog eens horen spreken. Maar in de tussentijd wil zij U wat vragen. Gaat U!" Jezus loopt naar de draagstoel. "Wees gegroet, Meester!" Het gordijn beweegt een beetje en onthult een prachtige vrouw van in de dertig. "Moge het verlangen naar wijsheid tot u komen." "U zei dat de ziel zich de Hemelen herinnert. Is dat iets, waarvan U zegt dat het in ons is, dan eeuwig?" "Het is eeuwig. Daarom herinnert het zich God. De God die het geschapen heeft." "Wat is de ziel?" "De ziel is de ware adel van de mens. U hebt glorie, omdat u tot de Claudiërs behoort. De mens heeft dit des te meer, omdat hij tot God behoort. In u zit het bloed van de Claudiërs, de machtige familie, maar die een begin heeft en een eind zal kennen. Voor de mens is, voor/door de ziel, ...

152.3 Maria Valtorta: '"Neem mij, Meester. Vertel het hem, Johannes, Jakobus... En jij, mijn man! Wees lief, help mij allen." "Al goed. Jij gaat ook met de anderen mee. Ik wilde dat je goed zou nadenken over het verleden en het heden, over wat je achterlaat en wat je meeneemt. Maar kom, Salome. Je bent rijp genoeg om je aan te sluiten bij Mijn familie." -H. Maria Faustina Kowalska... voor haar intrede- "O! rijp! Ik ben nog geen kind! Maar U zult mijn fouten vergeven, en mijn hand vasthouden. U... want, hoe ruw/onbeschaafd ik ook ben, ik zal me diep schamen... voor Uw moeder en voor Johanna, ik zal me voor iedereen schamen... behalve voor U. Omdat U de Goede bent. En U begrijpt, U leeft mee, U vergeeft alles." 2 mei 1945

121.10 Maria Valtorta: 'Simon de Zeloot, die vandaag de doper was, keert terug van de rivier met de laatsten die gedoopt werden. Jezus zegent hen en zegt vervolgens tegen Simon: "Deze man is de pelgrim die in naam van God onderdak zoekt. En in naam van God verwelkomen wij hem als vriend." Simon buigt en de man ook. Ze gaan de grote kamer binnen en Manaën bindt het paard vast aan de kribbe. Johannes snelt op een teken van Jezus toe, en brengt gras en een emmer water mee. Petrus snelt ook toe, met een olielamp, omdat het al donker is. "Ik red me hier prima. Moge God u belonen!" zegt de ruiter en hij gaat dan, tussen Jezus en Simon in, de keuken in, waar een bundel rijshout, net aangestoken, als licht dient. Aan alles komt zo een einde.' 1 maart 1945

-Martha (Lorenzo Ferri naar MV)- 112.4 Maria Valtorta: 'Jezus komt binnen met de vier overgeblevenen, en na de kus van Lazarus stelt Hij Johannes, Filippus en Bartholomeüs voor. Vervolgens laat Hij hen achter, om alleen te zijn met Lazarus. Ze gaan naar het huis. Deze keer staat er een vrouw onder de prachtige portiek. Het is Martha. Niet zo rijzig als haar zus, maar nog altijd lang. Bruin, terwijl de andere blond en rozig is. Maar het is een mooie jonge vrouw met een harmonieus mollig en goed gevormd lichaam en een donkerharig hoofd, waaronder zich een glad bruin voorhoofd bevindt en twee lieve en zachte zwarte ogen, langwerpig, fluweelachtig, tussen donkere wimpers. Ze heeft een licht gebogen, naar beneden gerichte neus en een kleine, zeer rode mond te midden van gebruinde wangen. Ze glimlacht en toont sterke, witte tanden. Ze draagt een donkerblauwe wollen jurk met rode en donkergroene boorden bij de hals en aan de randen van de wijde korte mouwen tot aan de elleboog, waaruit an...

-Kindermoord van Bethlehem (Nicolas Poussin)- (anoniem, 10e eeuw) 73.4 Maria Valtorta: 'De vrouw schenkt de laatste drie kannen uit en leidt hen vervolgens naar een rustiek gebouw, midden in de boomgaard. "Kom binnen," zegt ze. "Mijn man is al thuis." Ze kijken uit op een lage, rokerige keuken. "Vrede met dit huis," groet Jezus. "Wie U ook bent, zegeningen voor U en de Uwen. Kom binnen!" antwoordt de man. "En breng eerst een bassin met water, zodat de vier zich kunnen wassen en opfrissen!" Dan gaan ze allen naarbinnen, en zetten zich neer aan een ruwe tafel. "Ik dank jullie namens mijn vrouw. Ze vertelde het mij. Ik had nog nooit Galileeërs ontmoet, en mij was verteld dat ze onbeleefd en twistziek waren. Maar jullie waren aardig en goed. Al moegewerkt... en zo hard werkend. Komen jullie van ver?" "Uit Jeruzalem. Dit zijn Judeërs, die andere man en Ik komen uit Galilea. Maar geloof me, man, goed en slecht heb je overal...

-Heilige Familie (Modesto Faustini)- 36.4 Maria Valtorta: 'Nu zie ik een man, niet al te lang maar robuust, door de straat komen. Ik herken Jozef, die lacht. Hij is jonger dan ik hem eerder zag... Hij lijkt hooguit veertig jaar oud. Hij heeft dik, zwart haar en een baard, een nogal gebruinde huid, donkere ogen. Een eerlijk en prettig gezicht, 'n gezicht dat vertrouwen wekt. Als hij Jezus en Maria ziet, versnelt hij zijn pas. Op zijn linkerschouder heeft hij een soort zaag en een soort schaaf, en in zijn hand houdt hij ander gereedschap van het vak, niet zoals men nu heeft, maar bijna hetzelfde. Het lijkt erop dat hij terugkomt van wat werk in iemands huis. Hij draagt een kleed tussen hazelnoot en bruin, niet erg lang (ruim boven de enkel) en heeft korte mouwen tot aan de elleboog. Een leren riem om zijn middel, denk ik. Een echt werkpak. Aan zijn voeten zitten geweven enkellange sandalen. Maria glimlacht en het Kind schreeuwt het uit van vreugde en strekt zijn vrije armpje uit....

XXVII HET CENSUS-EDICT -LERINGEN OVER LIEFDE VOOR DE PARTNER EN VERTROUWEN IN GOD- - ND de Beauraing (1933) - 27.1 Maria Valtorta: 'Ik zie nog steeds het huisje van Nazareth. De kleine kamer waar Maria gewoonlijk verblijft voor haar maaltijden. Nu werkt ze rondom een wit doek. Ze legt het werk neer om een ​​lamp aan te steken, want de avond valt en ze kan niet meer goed zien in het groenige licht, dat binnenkomt door de deur, halfopen op de tuin. Ook sluit ze die deur. Ik zie dat ze een heel zwaar lichaam heeft, nu. Maar nog steeds is ze zo mooi. Haar stap is nog altijd snel, en al haar handelingen gracieus. Geen van die zwaarheden die bij een vrouw worden opgemerkt als ze op het punt staat een kind te baren. Alleen in haar gezicht is ze veranderd. Nu is zij ‘de dame’. Voordien, ten tijde van de Aankondiging, was zij een jong meisje, met een sereen en onwetend gezichtje, het gezicht van een onschuldig kind. Later, in het huis van Elizabeth, ten tijde van de geboorte van de Doper, w...

- sensu-groet in theeceremonie - -Inmaculada (Juan Sánchez Cotán)- 20.6 Maria zegt: 'Ik zal niet veel praten want jij bent erg moe, arme dochter. Ik vestig alleen je aandacht, en die van de lezer, op de constante gewoonte van Jozef en mezelf om altijd de eerste plaats te geven aan het gebed. Vermoeidheid, haast, zorgen, bezigheden... het waren dingen die het gebed nooit in de weg stonden, maar het integendeel veeleer hielpen. Het gebed was de koningin van onze bezigheden, altijd. Onze verfrissing, ons licht, onze hoop. Als het in droevige uren troost was, dan was het in gelukkige uren zang. Maar het was áltijd de constante vriendin van onze ziel. Dat wat ons scheidde van de aarde, van de ballingschap, en ons omhoog bracht, naar de hemel, het thuisland. -Agony in the Garden (F. Schwartz)- (Heinrich Hofmann) Niet alleen ik, die nu God in mij had en alleen maar naar mijn schoot hoefde te kijken om het Heilige der Heiligen te aanbidden... maar ook Jozef voelde zich verenigd met God ...

13.8 Jezus zegt: 'Wat zegt het Boek Wijsheid als het haar lof bezingt? "Want in Wijsheid schuilt de geest van intelligentie, heilig, uniek, multipel , subtiel..." [ Wijsh.7:22 ] En Hij vervolgt met het opsommen van haar kwaliteiten en eindigt de zin met de woorden  [ 7:23-27 ] : "…die alles kan, alles voorziet, die alle geesten begrijpt,  de intelligente, de zuivere, de subtiele." "Want Wijsheid  dringt door alle dingen heen met haar reinheid. Want zij is de Damp, de Adem van Gods Kracht/Deugd,  daarom komt niets onreins terecht in haar, beeld van de Goedheid van God." "Ook al is zij één, zij kan alles,  ook al is zij onveranderlijk, zij vernieuwt alles,  zij deelt zichzelf mee aan heilige zielen en vormt de vrienden van God en de profeten." 13.9 Jezus zegt: 'Je hebt gezien hoe Jozef, niet door menselijke cultuur, maar door  boven-natuurlijk onderwijs, weet hoe hij moet lezen in het verzegelde boek van de oprechte Maagd: en hoe hij grens...

-Sheikh Mohammed bin Rashid al-Maktoum & Prinses Haya bint al-Hussein- -Koning Mohammed VI & Prinses Lalla Slama- -tekening huwelijkskostuums Jozef & Maria (Maria Valtorta)- 13.4 'De jonge heilige komt op dit moment binnen, vergezeld van Zacharias. Hij is letterlijk prachtig. Helemaal in goudgeel, lijkt hij op een oosterse soeverein. Een prachtige riem houdt zijn geldbeurs en zijn dolk vast, de geldbeurs in leer met gouden borduurwerk, en de dolk in een leren schede met gouden friezen. -Arabische & Joodse keffiyehs- Op zijn hoofd een tulband, d.w.z., het gebruikelijke kleed dat als een kap wordt gedragen, zoals sommige volkeren van Afrika nog steeds hebben, bijv. bedoeïenen, op zijn plaats gehouden door een kostbare cirkelband, een dunne gouden draad, waaraan bosjes mirte zijn vastgebonden. Hij heeft een gloednieuwe mantel, vol franjes waarin hij zich met majesteit drapeert, en oogverblindend is van vreugde. In zijn handen heeft hij bosjes mirte in bloei. "Vr...