poëma van de god-mens

-Hippos (ruïnes)- 453.7 Maria Valtorta: '"Ik vertrek, o mannen, o vrouwen, o rijken, o armen van Hippos. Ik vertrek om de Wil van God te gehoorzamen. Maar Ik wil jullie minder aangedaan achterlaten dan toen Ik hier aankwam. Het is jullie belofte die Mijn getroffen zijn zal verlichten. Terwille van het goed van jullie, rijken, terwille van het goed van deze stad voor jullie, wees, beloof, in de toekomst, barmhartig te zijn jegens de geringsten onder jullie. Alles is hier prachtig! Maar, zoals een donkere stormwolk zelfs de mooiste stad angst inboezemt, zo doemt hier, als een schaduw die de schoonheid doet verdwijnen, je hardheid van harten op. Verwijder die en je zult gezegend zijn. Denk eraan: God beloofde [ Gen.18:32 ]  om Sodom niet te vernietigen als er tien rechtvaardigen in woonden. Jullie kennen de toekomst niet. Ik wel. En voorwaar, Ik zeg je: die is zwangerder van straf dan een zomerse hagelwolk. Red je stad met jullie rechtvaardigheid, met jullie barmhartigheid. Zulle...

-Christus gekruisigd tussen 2 dieven (Schelte Adams Bolswert)- 453.5 Maria Valtorta: '"En handel alsof jullie Mij in elk van hen zien. Ik ben in hen. Ik wilde arm en vervolgd worden, om te zijn zoals zij, en opdat de herinnering aan Christus, arm en vervolgd, zou voortleven doorheen de eeuwen, een bovennatuurlijk licht werpend op armen en vervolgden zoals Christus, een licht dat je ertoe zou brengen hen lief te hebben zoals anderen Mij zelve. En Ik ben inderdaad aanwezig in de bedelaar die gevoed, van water voorzien, gekleed en gehuisvest wordt. Ik ben aanwezig in de wees die uit liefde wordt opgevangen, in de oude man die bijgestaan wordt, in de weduwe die geholpen wordt, in de pelgrim die onderdak krijgt, in de zieke die verzorgd wordt. En Ik ben aanwezig in de bedroefde die getroost wordt, in de twijfelaar die zekerheid krijgt, in de onwetende die onderwezen wordt. Ik ben waar liefde ontvangen wordt. En alles wat voor een arme broeder gedaan wordt, of het nu materieel of ge...

453.4 Maria Valtorta: 'Jullie vertelden Mij dat je in de Allerhoogste Heer gelooft en de Wet naleeft, dat je de Profeten en de boeken der Wijsheid kent. Jullie vertelde Mij dat jullie in Mij geloven en verlangen naar Mijn leer... Maar dan moeten jullie je hart goed maken, want God is Liefde en schrijft liefde voor, want de Wet is Liefde, want de Profeten en de boeken der Wijsheid bevelen Liefde aan, en Mijn leer is een leer van Liefde. Offers en gebeden zijn tevergeefs als hun fundament en altaar niet de Liefde voor de naaste zijn, vooral voor de armen en behoeftigen, aan wie je alle vormen van liefde kunt geven met brood, een bed, kleding, met troost en onderwijs, met hen tot God te leiden. Armoede, door de vernedering, zorgt ervoor dat de geest dat geloof in de Voorzienigheid verliest dat heilzaam is om de beproevingen van het leven te doorstaan. Hoe kun je van de armen verwachten dat ze altijd goed, geduldig en vroom zijn, wanneer ze zien dat zij die de begunstigden van het leve...

450.7 Maria Valtorta: '"Meester, U hebt iedereen hier genezen. Maar er is een melaatse in een hut in het bos. Hij smeekt ons voortdurend om U naar hem toe te brengen..." "Laten we gaan! Maak plaats! Laat Me doorgaan. Doe julliezelf geen kwaad! Ik ben hier voor iedereen... Kom op, ga opzij. Doe de vrouwen en kinderen geen kwaad. Ik ga niet meteen weg. Ik blijf morgen en dan ben ik vijf dagen in de streek. Jullie kunnen me volgen, als jullie dat willen..." Jezus probeert de menigte tot de orde te roepen, om ervoor te zorgen dat de burgers elkaar geen kwaad doen, in het profiteren van Zijn komst. Maar de menigte is als een zachte massa die verschuift en zich dan weer om Hem heen verzamelt. Ze is als een lawine die, volgens de natuurwetten, alleen maar compacter wordt naarmate ze verder rolt. Het is alsof ijzerdeeltjes door een magneet worden aangetrokken... En Zijn voortgang is traag, haperend, vermoeiend... Iedereen zweet, de apostelen schreeuwen, ellebogen tegen ...

-De legende van Sint-Elooi, goudsmid (Petrus Christus)- 434.2 Maria Valtorta: '"En jouw werk, Simon?" "O! Ik ben geen volmaakte kunstenaar zoals jij, Thomas. Het is de eerste keer dat ik een penseel in mijn hand heb gehad, en mijn kleuren zijn ongelijkmatig ondanks al mijn goede bedoelingen. Daarom ben ik begonnen met de meest... eenvoudige onderdelen... om er grip op te krijgen... en ik verzeker je, mijn onervarenheid heeft het meisje hartelijk aan het lachen gebracht. Maar ik ben er blij mee! Ze wordt elk uur herboren tot een sereen leven, en dat is wat nodig is om het verleden uit te wissen en haar volledig nieuw te maken, voor Jou, Meester." "Hè! Maar misschien geeft Valeria niet toe..." zegt Thomas. "O! Wat maakt het haar uit, of ze haar wel of niet heeft? Als ze haar heeft willen houden, was het om haar niet verloren te laten gaan in de wereld. En het zou zeker goed zijn voor het meisje, om voor altijd en in alles gered te worden, vooral in ...

CDXXXIV HANDENARBEID IN NAZARETH -GELIJKENIS VAN HET GELAKTE HOUT- 434.1 Maria Valtorta: 'De rustieke open haard in de werkplaats wordt aangestoken, na een lange periode van inactiviteit, en de geur van kokende lijm vermengt zich met de kenmerkende geur van zaagsel en vers geschaafd hout, of liever gezegd, van hout dat aan de voet van een werkbank wordt gemaakt. Jezus werkt energiek aan houten planken, die Hij met behulp van zaag en schaaf tot stoelpoten, lades, enzovoort, transformeert. Enkele meubels, de bescheiden meubels uit het huisje in Nazareth, zijn de werkplaats binnengebracht. De kast die gerepareerd moet worden, een van Maria's weefgetouwen, twee krukjes, een tuinladder, een kleine kist en de ovendeur, die volgens mij aan de onderkant is aangetast, misschien door muizen. Jezus werkt eraan om te herstellen wat door gebruik en ouderdom is versleten. Thomas daarentegen, met een heel arsenaal aan kleine goudsmid-gereedschappen, die hij ongetwijfeld uit de tas op zijn bed...

426.4 Maria Valtorta: '"Kom...," zegt Jezus tegen de vrouwen.  En met hen gaat Hij naar het uiteinde van het plein, onder het stinkende dak, de kleine kamer in, zo smal als een cel, waar kapotte gereedschappen, vodden, stukjes hennep, en gigantische spinnenwebben liggen, en waar de stank van afval en schimmel je keel prikt, zo sterk is die. Jezus, die zeer ernstig en bleek is, glimlacht even en zegt: "Dit is geen plek die jullie bevalt... Maar ik heb niets anders..." "We zien de plek niet, want we zien Wie er op dit moment woont," antwoordt Plautina, terwijl ze haar sluier en mantel afdoet, zoals de anderen doen: Lydia, Valeria en de vrijgelaten  Albula Domitilla . "Hieruit leid Ik af dat jullie Mij, ondanks alles, nog steeds zien als een rechtvaardige." "Meer dan een rechtvaardige. En Claudia stuurt ons net omdat ze gelooft dat U meer bent dan een rechtvaardige, en de woorden die ze gehoord heeft, negeert.  Ze wil echter bevestiging van...

426.2 Maria Valtorta: 'De zon brandt op het plein, ondanks de vier enorme platanen,  twee aan het ene en twee aan het andere uiteinde van het rechthoekige plein,  waaronder de lieren staan ​​voor het draaien van het henneptouw. Ik weet niet zeker of ik het gereedschap wel goed benoem.  De mannen, gekleed in tunieken die slechts het hoognodige bedekken,  doorweekt van het zweet alsof ze onder de douche staan,  draaien en draaien hun lieren met een constante beweging,  alsof ze een gevangenisstraf uitzitten... Ze spreken alleen de essentiële woorden die met het werk te maken hebben.  Daarom is er, afgezien van het gekraak van de lierwielen en het gekraak van het gespannen henneptouw,  geen ander geluid op dat plein,  een vreemd contrast met het lawaai in de andere vertrekken rondom het huis van de touwmaker. De uitroep van een van de touwmakers is dan ook verrassend,  alsof hij onverwachts komt: "Vrouwen?! Op deze vreselijke uren?!  K...

420.8 M. Valtorta: 'Maar daar waar Jezus hem spaarde, sparen de rijke burgers, die nu dichterbij zijn gekomen, hem niet. Onder hen bevinden zich de onuitsprekelijke Farizeeën.  "Wat een geluk!  Goed dat je deze man, de Meester der demonen, hebt ontmoet!" "Ik, bezeten door demonen?..." De man is doodsbang. De oude vrouw snauwt: "Vervloekten! Zonder genade en respect!  Adders, hebzuchtig en wreed! En u ook, nutteloze dienaar van de synagoge.  Is de Heilige de Meester van de demonen??" "En wie denk je dat er macht over hen heeft,  tenzij hun koning en vader?" -Genezing van bezetene (Gustave Doré)- "O! Heiligschennis! Godslasteraars! Wees s..." "Zwijg, mevrouw. Wees blij met uw zoon. Vloek niet.  Ik voel geen pijn noch affront. Ga in vrede, allemaal.  Mijn zegen voor de goeden.  Laten we gaan, vrienden." "Mag ik U volgen?" Het is de genezen man die spreekt. "Nee. Blijf hier. Wees mijn getuige, en een vreugde voo...

410.6 M. Valtorta: 'Bartholomeus voelt dat er weer een ruzie aankomt, en leidt die af door naar Jezus te roepen. "Meester! Is er nog niets voor ons?  Jij bent altijd een stap voor!" "Je hebt gelijk, Bartholomeüs. Maar we stoppen zo. Zie je dat huisje? Daar gaan we heen, want de zon is te fel. We gaan vanavond verder. We moeten ons haasten naar Jeruzalem, want Pinksteren staat voor de deur." "Waar hadden júllie het over?" vraagt ​​Judas Thaddeüs aan zijn broer. "O niks bijzonders! We waren begonnen over Jozef van Arimathea te praten, en uiteindelijk kwamen we uit op de oude boerderij van Joachim in Nazareth, en zijn gewoonte om, zolang dat kon, de helft van de oogst voor zichzelf te houden en de rest aan de armen te geven,  iets wat de oude mannen van Nazareth zich nog zo goed herinneren. Wat een onthechting, die twee rechtvaardigen, Anna en Joachim! Natuurlijk dat zij het wonder van een dochter, van de Dochter, mochten ervaren!... En met Jezus he...

408.2 M. Valtorta: 'Nu zullen we de kinderen van God brengen en hun de gave van de Vader geven. Abraham, ga ze halen!" zegt hij dan, zich wendend tot een patriarchale boer, die wellicht de eerste van de landarbeiders op Jozefs landgoed is. Ik denk het wel, want ik zie dat de andere bedienden deze oude man zeer respecteren, hij werkt niet, maar waakt over de meester, geeft hem advies en helpt hem. En de oude man gaat... Ik zie hem, op weg naar een groot en heel laag gebouw, meer een schuur dan een huis, met twee gigantische deuren die tot aan de dakrand reiken. Ik denk dat het een soort pakhuis is, waar karren en ander landbouwgereedschap worden opgeslagen. Hij gaat naar binnen en komt naar buiten, gevolgd door een ellendige en heterogene menigte van alle leeftijden... en allerlei soorten ellende... Er zijn uitgemergelde mensen zonder lichamelijke gebreken, en er zijn kreupelen, blinden, verminkten, mensen met oogproblemen... Veel weduwen, met veel wezen om zich heen, of oo...

CDVIII OP HET PLATTELAND VAN JOZEF VAN ARIMATHEA -VERMENIGVULDIGING VAN HET GRAAN EN KRACHT VAN HET GELOOF- 408.1 Maria Valtorta: 'Ook hier zijn de oogsters druk bezig. Of beter gezegd, druk bezig geweest. De sikkels zijn nu nutteloos, want er staat geen enkele graanaar meer overeind in deze velden, die nog dichter bij de Middellandse Zee liggen dan die van Nicodemus. Want Jezus ging niet naar Arimathea , maar naar de akkers van Jozef op de vlakte, richting de zee, die, vóór de oogst, een kleine zee van graan moeten zijn geweest, zo uitgestrekt zijn ze. Er staat een laag, breed, wit huis, midden in de kale velden. Een landhuis, maar goed onderhouden. De vier dorsvloeren raken vol met schoven, gebundeld zoals soldaten hun bagage meedragen tijdens een kamppauze. Wagens vol wagens vervoeren die schat van de velden naar de dorsvloeren, en mannen en nog eens mannen lossen de lading en stapelen die op, en Jozef gaat van de ene dorsvloer naar de andere, en ziet erop toe dat alles geda...

407.3 Maria Valtorta: '"Zijn Koninkrijk is niet van deze wereld, o mevrouw. Hij zal geen paleizen of legers hebben. Hij zal geen menselijke wetten opleggen. Hij zal geen geld uitdelen. Maar Hij zal de besten leren dat te doen. En de armen zullen onder de rijken niet twee, tien of honderd vrienden vinden, maar allen die in de Meester geloven, zullen hun bezittingen verenigen om hun broeders zonder bezittingen te helpen. Want van nu af aan zal men zijn medemens niet langer 'naaste' noemen, maar 'broeder', in naam van de Heer." "O!..." De vrouw is verbaasd en droomt van dit tijdperk van liefde. Ze streelt haar kinderen, glimlacht, heft dan haar hoofd op en zegt: "U verzekert me dus dat ik Nicodemus geen kwaad heb berokkend... door met U te spreken? Het ging me zo vanzelfsprekend af... Uw ogen zijn zo lieflijk!... Uw uitstraling is zo sereen!... Ik weet het niet... Ik voel me zo veilig, alsof ik bij een engel van God ben... Daarom sprak ik....

-Nicodemus, zoals gezien door MV (L. Ferri)- 407.2 Maria Valtorta: 'Dit jaar heeft hij ons trouwens laten weten dat alles van ons is, omdat het een genadejaar is. Over welke genade hij het heeft, weet ik niet. Tenzij het is, omdat er onder ons arme stakkers en onder zijn gelukkige dienaren gezegd wordt, dat hij in het geheim een ​​discipel is van Die die Zichzelf de Christus noemt, Die liefde aan de armen predikt om liefde aan God te tonen... Misschien kent U hem wel, als U een vriend van Nicodemus bent... Want vrienden hebben meestal dezelfde gevoelens... Jozef van Arimathea bijvoorbeeld is een goede vriend van Nicodemus, en van hem wordt ook gezegd dat hij een vriend van de Rabbi is... O! Wat heb ik gezegd! God vergeef me! Ik heb de twee goede mannen van de vlakte kwaad berokkend!..." De vrouw is ontzet. Jezus glimlacht en vraagt: "Waarom dan, mevrouw?" "Omdat... O! Zeg me, bent U een echte vriend van Nicodemus en Jozef, of behoort U tot het Sanhedrin, bent U ...

396.2 M. Valtorta: 'Jezus beklimt het pad met zijn discipelen. Niet allemaal. Ik zie Petrus en Andreas, Johannes en Judas Iskariot. De anderen zie ik niet. Jezus is gekleed in wit, en gehuld in een donkerblauwe mantel, meer zee- dan azuurblauw. Zijn hoofd is onbedekt en hij beklimt behendig, alleen. Achter Hem, in een groepje, staan ​​de vier apostelen met elkaar te praten. Jezus, een paar meter voor hen uit, spreekt niet. Hij denkt na. Hij kijkt om zich heen, maar zegt niets. Op een bepaald punt loopt het pad langs een droge stenen muur, die (althans zo lijkt het mij) een terrein afbakent, alsof het de grond ervan moet beschermen tegen aardverschuivingen in het dal. Jezus gaat dit terrein in, met goed onderhouden weilanden, bezaaid met appel-, walnoot- en vijgenbomen. Alles keurig verzorgd en al vol met vruchten. Jezus pauzeert even precies op de plek waar de bergtop een puntige driehoek vormt,  zoals de boeg van een schip.  Hij leunt tegen de muur en kijkt naar beneden, we...

CCCXCIII IN HET LANDHUIS VAN MARIA VAN KERIOTH 393.1 Maria Valtorta: 'Ze komen aan bij Judas' landhuis op een koele, mooie ochtend. De appelbomen zijn bedekt met dauw, en het gras aan hun voeten is een bloemenkleed, waar bijen zoemen. De ramen van het huis staan ​​al wijd open. Zij die het runt, een  sterke vrouw die gezag met grote vriendelijkheid combineert, geeft bevelen aan de bedienden en boeren, en deelt zelf het voedsel uit, voordat ze ieder naar zijn werk stuurt. Vanuit de wijd openstaande deur van de grote keuken, is ze te zien, heen en weer lopend in haar donkere gewaad,, met de een en de ander pratend, de porties verdelend, naar behoefte van iedere arbeider. Een zwerm duiven, krijsend voor de deur, wacht op hun deel. Jezus komt glimlachend dichterbij, en is bijna bij de deur wanneer, met een zak graan in haar hand, Maria van Simon verschijnt en zegt: "En nu is het aan jullie, kleine duiven. Hier is jullie eerste maaltijd, ga dan vrolijk de zon in om de Heer te p...

392.3 Maria Valtorta: '"Maar daar is het huis, het derde huis, in de tweede straat, met de put ervoor. Laten we gaan!..." Jezus klopt op de gesloten deur van een hoog, smal huis. Een jongen doet de deur open. "Ben jij familie van Ananias ?" "Ik draag zijn naam, omdat hij de vader van mijn vader is." "Roep je moeder. Zeg haar dat Ik kom uit het dorp waar Ananias woont en van het graf van haar overleden man." De jongen gaat en komt terug. "Ze heeft gezegd dat ze niets van die oude man wil horen. U kunt gaan." Jezus kijkt streng. "Ik ga niet weg voordat Ik met haar heb gesproken. Jongeman, ga en zeg haar dat Jezus van Nazareth, in wie haar man geloofde, hier is, en met haar wil spreken. Zeg haar dat ze niet bang hoeft te zijn. De oude man is er niet..." De jongen gaat terug. Het wachten duurt lang. Sommige mensen zijn blijven staan, ​​om toe te kijken. En sommigen stellen de discipelen vragen. Maar er hangt een sfeer die hard...

CCCXC HET GELOOF VAN ABRAHAM VAN ENGEDI -GELIJKENIS VAN HET PALMZAAD- 390.1 Maria Valtorta: 'Jezus gaat, tegen zonsondergang —een vurige zonsondergang die de witte huizen van Engedi rood kleurt en de Dode Zee facetten van zwart parelmoer geeft— op weg naar het centrale plein. Bij Hem is de jongeman die Hem onderdak bood, en die Hem door de kronkelende straatjes van de stad leidt, die werkelijk oosters zijn qua architectuur. -woestijnsteden Saoedi-Arabië & Oman- Om zich te beschermen tegen de zon... —die hier, zo open op de zware zee van de Zoutzee, wel heel sterk moet zijn, waarvan ik de indruk heb, dat er in de zomermaanden vurige winden opstijgen, geïsoleerd als ze zijn, midden in de kale woestijn, waarop de zon genadeloos moet branden en de grond verschroeien— ...hebben de inwoners van Engaddi smalle straatjes gebouwd, die nog smaller lijken door de goten en dakranden van de huizen, die ver uitsteken,   zodat je, als je omhoog kijkt, enkel een strook hemel ziet, van een fe...

383.5 Maria Valtorta: '"Vrede zij met jullie allen! Zeer zeker mishaagt de dood de rijken en de jongeren, die enkel rijk en jong zijn in geld en in jaren. Maar zij die rijk zijn in deugd, en die jong zijn door zuiverheid van moraal,  die hebben geen afkeer van de dood. De waarlijk wijze mens, vanaf het moment dat hij het vermogen tot rede verwerft, gedraagt ​​zich zodanig dat hij vredig zal sterven. Het leven is de voorbereiding op de dood, net zoals de dood de voorbereiding is op het grotere Leven. De waarlijk wijze mens, vanaf het moment dat hij de waarheid van leven en sterven begrijpt, van het sterven om te worden opgewekt, streeft er op alle mogelijke manieren naar zich te ontdoen van al het nutteloze en zich te verrijken met al het nuttige, d.w.z. met deugden en goede daden, zodat hij een overvloed aan goede dingen heeft voor Hem die hem tot Zich zal roepen om hem te oordelen, te belonen of te straffen naar volkomen rechtvaardigheid. De waarlijk wijze mens leidt een leve...