poëma van de god-mens

-Kroning van de H. Maagd (Fra Angelico)- 651.12 Maria zegt: 'De nadering van de eeuwige Liefde had het teken dat ik me had voorgesteld. Alles verloor licht en kleur, stem en aanwezigheid onder de straling en de Stem die, neerdalend uit de Hemel, open voor mijn geestelijke blik, zich neerboog naar mij om mijn ziel te grijpen. Er wordt vaak gezegd dat ik me verheugd zou hebben als ik, in dat uur, bijgestaan ​​was door mijn Zoon. Maar mijn lieve Jezus was zeer aanwezig bij de Vader toen de Liefde, d.w.z. de H. Geest, de 3e Persoon van de eeuwige Drieëenheid, mij Zijn derde kus in mijn leven gaf,  zo krachtig goddelijk dat mijn ziel erin uitgeademd werd, zich verliezend in de contemplatie als een dauwdruppel die wordt opgezogen door de zon in de kelk van een lelie. En ik steeg op met mijn geest,  hosanna zingend tot de voeten van de Drie die ik altijd had aanbeden. Toen, op het juiste moment, als een parel in een vurige omgeving, eerst geholpen, daarna gevolgd door de schare en...

450.6 Maria Valtorta: '"Jezus, luister. Hier is een vrouw die om genade vraagt. Ze is onvruchtbaar..." "Val de Meester niet lastig voor haar, vrouw. Haar baarmoeder is dood!" zegt iemand die niet weet dat hij tot de Moeder van God spreekt. En dan, verward door zijn vergissing, waarop men hem attent maakte, probeert hij zich klein te maken en te verdwijnen, terwijl Jezus hem en de smeekster tegelijk antwoordt en zegt: "Ik ben het Leven. Mevrouw, laat uw verzoek geschieden!" en Hij legt even Zijn hand op Sella's hoofd. "Jezus! Zoon van David, heb medelijden met mij!" roept de blinde van eerder, die langzaam de menigte heeft bereikt en vanaf de rand ervan zijn smeekbede verheft. Jezus, die Zijn hoofd had gebogen om naar Sella's smeekbede te luisteren, heft Zijn gezicht weer op en kijkt naar de plek vanwaar, gesyncopeerd als de kreet van een schipbreukeling,  de stem van de blinde man weerklinkt. "Wat wilt u dat ik voor u doe?"...

442.5 Maria Valtorta: 'Maria kijkt hem aan.  Dan zegt ze: "Wel? Waarom wilde je me zien?  Terwijl ik voor de arme Esther zorgde, heb ik voor je moeder gebeden... en voor jou...  Omdat ik medelijden met jullie beiden heb, en wel om twee verschillende redenen." "Als je dan toch medelijden hebt, vergeef me dan." "Ik heb nooit wrok tegen jou gekoesterd." "Hoezo?... Zelfs niet voor... die ochtend in Tiberias?... Weet je? Ik was zo, omdat de Romeinse vrouwen mij de avond ervoor hadden mishandeld alsof ik gek was en... een verrader van de Meester. Ja, ik beken het. Ik had niet met Claudia moeten praten. Ik had het mis over haar. Maar ik doe het omwille van het goede. Ik heb de Meester bedroefd. Hij heeft het me niet verteld, maar ik weet dat Hij weet dat ik haar heb gesproken. Het was Johanna die Hem inlichtte. En Johanna heeft me nooit kunnen zien, en de Romeinse vrouwen hebben me pijn gedaan... Om het te vergeten, heb ik gedronken..." Maria's ...

406.6 Maria Valtorta: '"Wil je nog steeds niet met Me praten over je tranen?..." "Jij sprak zo lieflijk tegen mij... over moeder... over thuis... over Je liefde... Een moment van zwakte... Ik ben zo moe!... En het leek me, alsof Je me al heel lang niet meer zo had liefgehad..." "Nee. Dat is het niet. Er is maar één waarheid in jouw woorden. En dat is dat je moe bent. Maar niet van de weg, het stof, de zon, de modder, de massa... Jij bent moe van jezelf. Jouw ziel is moe, van je lichaam en je geest. Zo moe... dat ze uiteindelijk doodmoe zal zijn. Arme ziel... die Ik tot eeuwige Heerlijkheid heb geroepen! Arme ziel... die weet dat Ik van je hou, en die jou verwijt, dat je haar van Mijn liefde hebt weggerukt! Arme ziel... die jou verwijt, tevergeefs, zoals Ik je vergeefs streel met Mijn liefde, dat je sluw handelt met jouw Meester. Maar jij handelt niet. Het is die ene, die jou haat en die Mij haat. Daarom heb Ik tegen je gezegd: 'Blijf niet alleen!'...

405.4 Maria Valtorta: 'Jezus kan zich niet langer inhouden. Hij draait zich om, met wijd open ogen en een stralende glimlach, en zegt: "Je hebt het Me al verteld! Want Ik heb alles gehoord. Kom hier, kleine jongen!" O! Het kind hoeft het geen twee keer te horen! En hij werpt zich op Jezus, streelt Hem, kust Hem, raakt met zijn pink Zijn voorhoofd aan, Zijn wenkbrauwen, Zijn gouden wimpers... kijkt in Zijn blauwe ogen, wrijft over Zijn zachte baard en zijdezachte haar, en zegt bij elke ontdekking: "Wat bent U mooi! Mooi! Mooi!" Jezus glimlacht, en Matthias glimlacht. En dan, als de anderen wakker worden, omdat de kleine nu niet meer zo oplettend is, glimlachen de discipelen en apostelen als ze die zorgvuldige inspectie zien, herhaald door het kleine mannetje, halfnaakt, mollig, dat zalig Jezus' lichaam langs loopt om Hem van top tot teen te bekijken, en eindigt met te zeggen: "Draai U om!" En dan legt hij uit: "Om de vleugels te zien!" En ...

405.3 Maria Valtorta: 'Het kleine jongetje van eerder,  prachtig in het korte tuniekje waartoe zijn kleding in dit hete uur is gereduceerd,  steekt zijn bruine hoofdje door de keukendeur, gluurt naar buiten  en komt voorzichtig naar voren met zijn tere voetjes,  die lijden onder de door de zon gebakken grond. Het losse tuniekje glijdt bijna van zijn mollige schouder. Hij bereikt de discipelen en staat op het punt over hen heen te stappen, om terug te gaan en Jezus te bekijken. Maar zijn beentjes zijn te kort om over de gespierde lichamen van de volwassenen te stappen,  en hij struikelt en valt bovenop Matthias, die wakker wordt  en het beschaamde gezichtje, bijna vol tranen, van het jongetje ziet.  Hij glimlacht en zegt, het manoeuvre van het kind aanvoelend: "Kom hier, dan zet ik jou tussen mij en Jezus in. Maar wees stil en rustig. Laat Hem maar slapen, Hij is moe!" En het kleine jongetje zit, gelukkig, Jezus' prachtige gezicht te aanbidden.  Hi...

- Masafer Yattah vandaag - 397.5 Maria Valtorta: 'De mensen vertrekken met tegenzin. Maar wanneer een kind voor het eerst zegt: "Heer, laat mij Uw hand kussen!" en Jezus het toestaat, wil iedereen het heilige Vlees van het Lam van God kussen, en zelfs zij die al op weg waren naar het dorp, keren terug, en kusjes van kinderen vallen neer op het gezicht, en kussen van oude mannen op de handen, en kussen van vrouwen op de blote voeten in het gras, met tranen en woorden van afscheid en zegen. Jezus verwelkomt hen geduldig en heeft een speciale groet voor elkeen. Uiteindelijk is iedereen tevreden... De gastvrije familie blijft... En klampt zich vast aan Jezus. En Sara zegt: "Komt U nooit meer terug?" "Nee, mevrouw. Nooit meer. Maar wij zullen niet gescheiden worden. Mijn liefde zal altijd bij u zijn, bij jullie, en die van jullie bij Mij. Jullie zullen Me ​​niet vergeten, dat weet Ik. Maar Ik zeg jullie: ook in de meest verschrikkelijke uren, die gaan komen, ve...

- Luigi Mangione (ontvangen donaties) - - Judas (zoals gezien door MV) - 395.9 M. Valtorta: "…En op de terugweg naar huis, na het vredige afscheid, dankt Maria van Simon haar Heer en vraagt: "Wanneer zult U terugkomen om meer goed te doen?" "Nooit meer, o mevrouw. Ik heb het de burgers al verteld. Maar Mijn hart zal altijd bij u zijn. Onthoud, onthoud altijd dat Ik van u hield en dat Ik van u houd. Onthoud, dat Ik weet dat u goed bent, en dat God u daarom liefheeft. Onthoud dit altijd. Zelfs in de moeilijkste tijden. Laat nooit de gedachte in u opkomen dat God u schuldig oordeelt. In Zijn ogen verschijnt uw ziel, en zal ze altijd verschijnen, getooid met de edelstenen van uw deugden en de parels van uw lijden. Maria van Simon, moeder van Judas, Ik wil u zegenen, Ik wil u omarmen en kussen, zodat uw moederlijke kus, oprecht en trouw, voor Mij alle andere pijnen mag vergoeden... en Mijn kus voor u alle pijnen mag vergoeden. Kom, moeder van Judas! En dank u, dank u voo...

-On the Road to Bethany ( Henry Ossawa Tanner )- 388.6 Maria Valtorta: 'Ze kussen elkaar en laten elkaar los,  terwijl de anderen de heuvel afrennen,  zwaaiend met grote broden en verse kaas.  Die gaan op het groene gras van de rivieroever zitten en delen het eten.  En vertellen hoe hartelijk ze ontvangen werden,  omdat er in de weinige huizen mensen wonen die de herders kennen en die de Messias gunstig gezind zijn. "We hebben niet gezegd dat Jij er was,  want als ze dat zouden weten...",  zegt Thomas tot slot. "We zullen proberen hier een keer langs te komen,  we mogen niemand vergeten!" antwoordt Jezus. De maaltijd is voorbij. Jezus staat op en zegent de twee die naar Bethanië gaan, en die niet tot de avond wachten om hun reis voort te zetten,  omdat de vallei schaduwrijk en koel is door het water. Jezus en de tien die achterblijven gaan op het gras liggen en rusten uit,  wachtend op zonsondergang om terug te keren naar de weg naar Eng...

388.5 M. Valtorta: '"Laten we ondertussen verdergaan naar dat kleine dorpje daar. Wie gaat erheen om brood te zoeken in naam van God? "Ik! Ik!"... Ze willen allemaal gaan. Maar Jezus houdt Judas van Keriot tegen. Als iedereen weg is, neemt Jezus hem bij de hand en spreekt hem van aangezicht tot aangezicht toe. Hij lijkt Zijn gedachten in Judas te willen prenten, hem zo te willen beïnvloeden dat hij geen andere gedachten meer kan hebben, dan die die Jezus wil. "Judas... Doe jezelf geen pijn! Doe jezelf geen pijn, Mijn Judas!  Voel je je niet al een tijdje rustiger en gelukkiger,  bevrijd van de octopussen van je slechtste zelf, dat menselijke zelf, dat zo makkelijk te manipuleren is door Satan en de wereld? Ja, dat doe je!  Welnu, bewaar je vrede, je welzijn. Doe jezelf geen pijn, Judas.  Ik zie jou. Je bent in zo'n goed moment! O! Als Ik je maar zo kon houden,  ten koste van al Mijn bloed,  je zo kon houden, zelfs het laatste bastion vernietigen  waar ...

384.5 Valtorta: "Zou u hier vrijwillig bij Mij willen blijven?" "O! Dan zou ik mijn kleinkinderen niet meer missen!" "Zelfs als je arm en blind zou blijven, zou het dienen van Mij dan genoeg zijn om jou gelukkig te maken?" "Zeker!"  Een trillend 'jazeker', maar zo beslist... "Goed, vader. Luister. U kunt het pad dat Ik bewandel niet bewandelen. En Ik kan hier niet blijven. Maar we kunnen elkaar liefhebben en goed voor elkaar zijn." "Dat kunt U wel, voor mij. Maar ik... Wat kan de oude Ananias doen?" "Zorgen voor Mijn huis en tuin, zodat ik het elke keer dat ik terugkom netjes aantref. Vindt u dat fijn?" "O zeker! Maar ik ben blind... Het huis... Ik zal wel wennen aan de muren. Maar de tuin...  Wat kan ik doen om die te verzorgen, als ik de kruiden niet kan onderscheiden?  O, wat zou het mooi zijn om U te dienen, Heer! Om zo mijn leven te eindigen..."  De oude man houdt zijn handen op zijn hart en dr...

(Daniel F. Gerhartz) 377.2 Maria Valtorta: 'Maria staat op en gaat, naast Jezus, het omheinde terrein van het landgoed weer binnen. Intussen zijn de dienaren en Martha aangerend. De dienaren met kruiken en bekers. Martha met haar liefde alleen. Maar die heel wat. De apostelen, verhit, drinken de koele drank die de dienaren aan het mengen zijn. Ze zouden die Jezus het liefst als eerste geven. Maar Martha is hen voor geweest. Ze heeft een beker vol melk genomen en die aan Jezus aangeboden. Ze moet weten dat Hij er erg van houdt. Nadat de discipelen zich hebben verfrist, zegt Jezus tegen hen: "Ga en vertel het aan de gelovigen. Vanavond zal Ik tot hen spreken!" De apostelen verspreiden zich, van zodra ze de tuin verlaten, in verschillende richtingen. Jezus loopt tussen Martha en Maria in. "Kom binnen, Meester," zegt Martha. "Terwijl Lazarus onderweg is, rust en verfris Je." Terwijl ze een koele kamer binnengaan, die uitkomt op de schaduwrijke portiek, kom...

CCCLXXVII GELIJKENIS VAN HET WATER EN HET RIET -VOOR MARIA MAGDALENA DIE HET BESTE DEEL KOOS- 377.1 M. Valtorta: 'Ik begrijp meteen dat we nog steeds omringd zijn door de figuur van Maria Magdalena, want ik zie haar eerst in een eenvoudige jurk, van lila-roze, zoals de malvabloem. Geen kostbare versieringen, haar haar eenvoudig bijeengebonden in vlechten in haar nek. Ze ziet er jonger uit dan toen ze een meesterwerk van schoonheid was. Ze heeft niet langer de brutale blik van toen ze 'de zondares' was, noch de neerslachtige blik van toen ze naar de gelijkenis van de schaapjes luisterde, noch de schaamtevolle, tranende blik van toen ze in de kamer van de farizeeër was... Nu zijn haar ogen kalm, helder als die van een kind, en een kalme glimlach straalt erin. Ze leunt tegen een boom aan de rand van het landgoed Bethanië, en kijkt naar de weg. Ze wacht. Dan slaakt ze een kreet van vreugde. Ze draait zich om naar het huis en roept luid, zodat iedereen haar hoort, ze roept met h...

375.8 Maria Valtorta: 'Jezus buigt zich over de stervende man en legt Zijn hand op diens hoofd. Hij bidt. De man opent zijn ogen. Hij lijkt een beetje dronken. Verbaasd... Maar hij komt al snel weer bij zinnen. Hij gaat zitten door zijn vuisten tegen de grond te drukken. Hij kijkt Jezus aan. Hij vraagt: "Wie bent U?" "Jezus van Nazareth." "De Heilige! Waarom bent U hier vlakbij mij? Waar zijn ze? Waar zijn mijn zus en haar dochter? Wat is er gebeurd?" Hij probeert zich alles te herinneren. "Man, u noemt mij een heilige. Gelooft u dan dat ik er een ben?" "Ja, Heer. U bent de Messias van de Heer." "Is Mijn woord heilig voor u?" "Ja, Heer." "Dan..." Jezus staat op. Hij dringt aan: "Dan gebied Ik u, als Meester en Messias, om te vergeven. U kwam hier en werd beledigd..." "Ach! Samuel! Ja!... De bijl! Ik had hem aangeklaagd..." zegt hij, terwijl hij opstaat. "Nee. Vergeef hem, in naa...

CCCLXX5 RITUEEL AVONDMAAL IN LAZARUS' PALEIS EN HEILIGSCHENNEND FEESTMAAL IN HUIS VAN SAMUEL 375.1 Maria Valtorta: 'Wanneer Jezus, terug van de Tempel, het paleis binnenkomt, ziet Hij het vol met een menigte dienaren uit Bethanië, die zich haasten met hun voorbereidingen. Lazarus, liggend op een brancard en met grote pijn, begroet zijn Meester met een zwakke glimlach, die zich naar hem toe haast en zich liefdevol over de brancard buigt en vraagt: "Je hebt veel geleden, hè, Mijn vriend? door de schokken van de wagen." "Heel veel, Meester!" antwoordt Lazarus, zo uitgeput dat alleen al de herinnering aan wat hij heeft meegemaakt hem weer tranen in de ogen brengt. "Het is Mijn schuld! Vergeef Me!" Lazarus pakt een van Jezus' handen en brengt die naar zijn gezicht, wrijft zijn uitgemergelde wang ertegenaan, kust de hand en mompelt: "O, het is niet Jouw schuld, Heer! En ik ben zo blij dat Jij Pasen met mij viert... mijn laatste Pasen!..." ...

-onbekend- -Novices in tuin (W. John Leech)- 366.4 Maria Valtorta: 'De Zeloot, na een tamelijk lange stilte, staat op het punt te spreken. Maar de apostelen en discipelen, die Margziam aan de voet van Gethsemane ontmoet hebben, komen naar hen toe gerend, en Simon blijft zwijgend, terwijl Jezus ieders groet beantwoordt, en daarna, samen met Petrus, naar de olijfgaard en het huis verderloopt. Petrus vertelt Hem dat ze al sinds zonsopgang op de uitkijk stonden, dat Elise nog steeds aan het lijden is in Johanna's huis, dat de Farizeeën de vorige avond gekomen zijn, dat... dat... dat... een hoop onsamenhangend nieuws, waarna uiteindelijk de vraag gesteld wordt: "En Lazarus?"... waarop Jezus uitvoerig antwoordt. Petrus, erg nieuwsgierig, kan het niet laten om te vragen: "En... niets, Heer? Geen... nieuws...?" "Jawel. Je zult het te zijner tijd horen. Waar is Margziam met de vrouw ? Al in het huis?" "O nee! De vrouw durfde niet verder te gaan. Ze zit...

356.5 Valtorta: 'Jezus zwijgt. En Judas prikkelt Hem: "Heb ik dan geen gelijk, Meester?" "Nee." Het 'nee' is zo bot, dat het klinkt als een explosie. "En toch, ik... ik hoor Satan niet, en ik erken noch vrije wil, noch het kwaad.  En alle Sadduceeën zijn met mij, en vele anderen met mij, Israëlieten en andere. Nee. Satan is hier niet." Jezus kijkt hem aan. Een blik zo complex dat hij niet te analyseren is.  Het is die van een rechter en een arts, van een man in pijn, van een man vol verbazing... het is er allemaal... Judas, nu helemaal gelanceerd, concludeert: "Het moet wel zijn omdat ik beter ben dan de anderen, volmaakter, dat ik de angst van de mensen voor Satan heb overwonnen!" En Jezus zwijgt. En hij maar porren: "Maar spreek toch! Waarom ben ik niet bang voor hem?" Jezus zwijgt. "Je antwoordt niet, Meester?... Waarom? Ben Jij bang?" "Nee. Ik ben Liefde... En Liefde houdt haar oordeel in, tot ze gedwongen...

-Madonna im Rosenhag (Stefan Lochner)- 348.8 Maria Valtorta: Ondertussen zijn de bloemen en alles wat in Nazareth achterblijft, uitgeladen. Dan gaat de kar naar zijn bestemming, een stal in de stad. Het kleine huisje lijkt op een rozentuin vanwege de rozen die de discipelen overal hebben verspreid. Maar het plantje van Porfirea, dat op tafel staat, wekt de grootste bewondering van Maria, die het naar een geschikte plaats laat brengen volgens de instructies van Petrus' vrouw. Natuurlijk past niet iedereen in het kleine huisje, in de tuin, die noch een landgoed noch een boerderij is, maar lijkt op te rijzen naar de heldere hemel, om luchtig te worden, zo veel bloemenwolken hangen er aan de planten in de boomgaard. En Judas van Alfeüs, glimlachend, vraagt aan ​​Maria: "Heb jij vandaag ook je tak voor je kruik geplukt?" "Zonder twijfel, Judas. En toen je kwam, was ik hem net aan het aanschouwen..." "En droomde je opnieuw, Moeder, over je verre geheim!" zeg...

-Santissima Annunziata di Firenze- 348.7 Maria Valtorta: 'En daar is Nazareth! Daar is het huis van Maria van Alfeüs! Die al in de armen van haar zonen is, en met haar handen, druipend en rood van de was die ze doet, hen aait, en daarna rent, ze drogend aan haar ruwe schort, om Jezus te omarmen... En daar is het huis van Alfeüs van Sara, vlak voor dat van Maria! En Alfeüs beveelt zijn oudste kleinzoon te rennen, en Maria te waarschuwen, terwijl hij naar Jezus toe loopt, met een armvol kleinkinderen in zijn armen, en Hem begroet samen met dat kleintje dat hij in zijn armen houdt, als een boeket bloemen dat aan Jezus wordt aangeboden. En zie, daar is Maria! Verschenen in de deuropening, in de zon, in haar lichte, ietwat verbleekte blauwe huisjurk, het goud van haar haren schitterend, etherisch op haar maagdelijke voorhoofd en compact in de zware knot van de vlechten in haar nek, en ze valt neer op de borst van haar Zoon, die haar met al Zijn liefde kust. De anderen blijven voorzichti...