poëma van de god-mens

457.5 Maria Valtorta: 'Jezus neemt afscheid van de weduwe. Hij wil graag vaarwel zeggen, maar zij knielt neer en bekent haar besluit: "Ik heb besloten Samuel hier achter te laten, beter als dienaar dan als gelovige, en met U mee te gaan naar Kafarnaüm." "Ik zal Kafarnaüm spoedig en voorgoed verlaten." "U hebt daar echter goede discipelen." "Dat klopt." "Ik heb het zo besloten... Op die manier zal ik U bewijzen dat ik mij van mijn rijkdom weet los te maken en dat ik conform de Wet kan liefhebben.  Ik zal het geld dat hier is vergaard gebruiken voor Uw armen, en ik zal het kind als de eerste arme beschouwen, als de moeder hem wil houden,  ook al houdt ze niet van hem.  Intussen, hier is dit al!" En ze biedt een zware tas aan. "God zegene u met Zijn zegeningen  en met die van de mensen die u begunstigt. U hebt in slechts enkele uren grote vooruitgang geboekt." De vrouw bloost. Ze kijkt om zich heen en bekent dan: "Ik be...

-Jezus huilt over Jerzualem (Tissot)- 457.4 Maria Valtorta: '"Jij hebt vreemdelingen meer lief dan ons. Als Jij ons het evangelie zou verkondigen, zouden wij uiteindelijk van Jou gaan houden! Maar Jij bent overal, behalve in Judea!" zegt een Jood, geraakt door Jezus' woorden. "Ik zal ook naar Judea gaan en daar lange tijd blijven. Maar de steen in de harten van velen zal niet veranderen. Hij zal niet veranderen, zelfs niet wanneer het bloed op de steen valt. U bent toch een synagoge-overste?" "Ja, hoe weet Jij dat?" "Ik weet het. Welnu, dan begrijpt u wat ik bedoel." "Bloed mag niet op de stenen vallen. Dat is een zonde." "Jullie zullen het Bloed met vreugde op de steen gieten, zodat hij zou blijven bestaan. En de steen waarop het Bloed van het ware Lam zal worden gegoten, zal als een overwinningstrofee lijken. Maar dan komt er een dag waarop jullie zullen begrijpen... De wérkelijke kastijding zullen begrijpen en wat de wer...

-Mozes slaat water uit de rots (Rafaël)- 457.3 M. Valtorta: 'De Allerhoogste zei tegen Mozes en Aäron: "Neem de staf en spréék tot de rots,  en er zullen rivieren ontspringen om de dorst van het volk te lessen,  zodat zij niet langer zullen klagen." Tot de eeuwige Priester zei de Allerhoogste andermaal, om een ​​einde te maken aan het geklaag van Zijn volk: "Neem de staf die ontsproten is uit het geslacht van Jesse, en er zal een bloem uit voortkomen, onaangetast door menselijk slijk, en die zal veranderen in een zoete amandelvrucht, vol zalving. En met deze amandel uit de wortel van Jesse, met deze wonderbaarlijke scheut waarop de Geest van de Heer zal rusten met Zijn Zeven Gaven, sla daarmee de rots van Israël, zodat er overvloedig water uit zal ontspringen voor hun redding." De Priester van God is de Liefde zelve. En de Liefde schiep het Vlees, en zond een scheut uit de wortel van Jesse, die niet door de modder was gevoed, en het Vlees was dat van het Vleesge...

-Dood van Aäron (James Tissot) 457.2 Maria Valtorta: 'Toen begon Hij te prediken om een ​​eind te maken aan de twisten. "Toen het volk van God, na de dood van Mirjam te Kadesh, in de woestijn in opstand kwam vanwege gebrek aan water, en tegen Mozes, hun redder en leider uit het land van zonde naar het beloofde land, riep alsof hij hun waanzinnig geworden vernietiger was, en Aäron uitschold als een nutteloze priester, toen ging Mozes met zijn broer het tabernakel binnen en sprak tot de Heer, en vroeg om een ​​wonder om een ​​eind te maken aan het gemurmel. En de Heer, hoewel Hij niet verplicht was aan elk verzoek te voldoen, vooral niet als het gewelddadig was en afkomstig van geesten die hun heilige vertrouwen in de Voorzienigheid van de Vader hadden verloren, sprak tot Mozes en Aäron. Hij had ook alleen tot Mozes kunnen spreken, want Aäron, hoewel Hogepriester, had ooit Gods goedheid verspeeld door een afgod te aanbidden. Maar God wilde hem opnieuw beproeven, en hem een ​​man...

CDLVII TOESPRAAK IN AFEKA NA EEN TWIST TUSSEN GELOVIGEN EN ONGELOVIGEN SARA WORDT EEN DISCIPEL (huidige kibboets Afik) 457.1 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt tot de inwoners van Afeka vanaf de drempel van Sara's voorraadschuur. Hij spreekt tot een zeer diverse menigte, meer nieuwsgierig dan aandachtig, waarin Joden het minst talrijk zijn, terwijl de meerderheid bestaat uit voorbijgangers, kooplieden, pelgrims, sommigen op weg naar het meer, sommigen klaar om af te dalen naar de doorwaadbare plaats bij Jericho, sommigen afkomstig uit oosterse steden en op weg naar de kuststeden. Voorlopig is het geen echte redevoering, maar eerder Jezus' antwoorden op het een en ander, een dialoog waarnaar niettemin door iedereen geluisterd wordt, zij het met verschillende gevoelens, duidelijk af te lezen aan de gelaatsuitdrukkingen en aan woorden van aanwezigen, waaruit ik ook begrijp wie ze zijn en waar ze naartoe gaan. De dialoog verandert soms van toon en van karakter, omdat hij, door Jez...

-Joodse linnen lijkwade- 649.11 Maria Valtorta: '"Wees niet zo overstuur, Johannes! Luister liever naar mijn laatste wensen.  Wanneer mijn lichaam, straks levenloos, in vrede rust,  laat mij dan niet balsemen zoals gebruikelijk is onder de Joden. Ik ben geen Jodin meer, maar een christen, de eerste christen, als je erover nadenkt, omdat ik de eerste was die Christus, Vlees en Bloed, in mij droeg, omdat ik Zijn eerste discipel was, omdat ik met Hem Medeverlosseres was en Zijn verderzetter hier, onder jullie, Zijn dienaren. Geen levend wezen, behalve mijn vader en moeder en degenen die getuige waren van mijn geboorte, heeft mijn lichaam gezien. Jij noemt mij vaak: 'De ware Ark die het goddelijke Woord bevatte.' Je weet dat de Ark alleen door de Hogepriester gezien kan worden. Jij bent priester, en veel heiliger en zuiverder dan de Pontifex van de Tempel. Maar ik wil alleen dat de Eeuwige Pontifex, op het juiste moment, mijn lichaam ziet. Raak me dus niet aan. Voor d...

CDLIII AANKOMST IN HIPPOS -PREDIKING T.B.V. DE ARMEN EN GENEZING VAN DE SLAAF AQUILA- 453.1 Maria Valtorta: 'Jezus komt aan in Hippos op een heldere ochtend. Hij moet de nacht hebben doorgebracht in het buitenhuis van een stadsbewoner die naar Hem toe was gekomen om Hem te horen, om dan in de vroege ochtenduren de stad in te gaan, op een rumoerige marktdag.  Velen uit Hippos zijn bij Hem, en velen uit Hippos rennen Hem tegemoet, omdat anderen hen verteld hebben dat de Rabbi is aangekomen. Maar het zijn niet alleen de inwoners van Hippos die Jezus omringen. Ook de mensen uit het dorp aan het meer zijn aanwezig. De enige afwezigen zijn een paar vrouwen die, vanwege hun lichamelijke gesteldheid, of omdat ze zeer jonge kinderen hebben, niet ver van huis konden gaan. De stad, iets hoger gelegen dan het meer, op de eerste glooiingen van het plateau, dat zich voorbij het meer bevindt en dat oostwaarts oprijst tot het Auranietgebergte in het zuidoosten, en het gebergte gedomineerd door de ...

448.6 Maria Valtorta: '"Vrede zij met jullie!" Jezus staat op, ondanks het lichte schommelen van de boot, en opent Zijn armen in zegen. Dan vervolgt Hij, langzaam sprekend zodat iedereen Hem goed kan verstaan, en Zijn stem verspreidt zich over het stille meer, krachtig en harmonieus. "Een tijdje geleden vertelde een van Mijn apostelen Mij een gelijkenis, en nu vertel Ik die aan jullie, omdat die voor iedereen nuttig kan zijn, gezien jullie die allemaal kunnen begrijpen. Luister ernaar! Een man, varend op een kalme avond net als deze, zich zeker voelend van zichzelf, meende oprecht dat hij zonder gebreken was. Het was een man die uitermate bedreven was in het manoeuvreren en hij voelde zich daarom superieur aan de anderen die hij op het water tegenkwam, van wie velen slechts voor hun plezier op het water waren gekomen, en daarom de ervaring misten die voortkomt uit gewoon werk,  dat gedaan wordt om de kost te verdienen. Bovendien was hij een goede Israëliet, en meende...

448.2 Maria Valtorta: 'Jezus onderbreekt deze beschuldigende rede,  waarin Petrus heel zijn Israëlitische en vissersgeest de vrije loop laat,  blozend, verstikt door verontwaardiging, hijgend alsof hij tegen de krachten van de hel vecht, en Hij zegt met een kalme glimlach: "Maar het is maar goed dat jij niet de meester bent! Gelukkig maar! Om hun en om jouw eigen bestwil.  Omdat je hen zou beletten een goede impuls te volgen, en dus een impuls die in hun geest is gegrift — heidens, geef Ik toe, maar van nature goed— in hun geest gegrift door de eeuwige Barmhartigheid, die deze schepselen, die niet schuldig zijn aan het feit dat ze in het Romeinse volk i.p.v. het Joodse geboren zijn, met een oog van medelijden aankijkt, omdat Hij ze ziet met een neiging tot dat wat goed is. En je zou jezelf schade berokkenen, omdat je een daad tegen de naastenliefde zou begaan en een andere tegen de nederigheid..." "Nederigheid? Dat zie ik niet...  Als meester van het meer, zou ik erm...

CDXLVIII BIJEENKOMST PER BOOT OP HET MEER -MET GELIJKENIS UITGELOKT DOOR PETRUS- DIE OORDEEL MOET ONDERGAAN 448.1 Maria Valtorta: '"Waarheen, Meester?" vraagt ​​Petrus,  die de manoeuvres en voorbereidingen voor het uitvaren heeft voltooid en met zijn boot aan het hoofd staat van de kleine vloot vol mensen,  klaar om de Meester te volgen. "Naar Magdala! Dat heb Ik aan Maria van Lazarus beloofd." "Ok!" antwoordt Petrus en brengt het roer in beweging om de juiste koers te nemen, overstag. Johanna, die in de boot zit met de Meester, de Heilige Maagd en Maria van Klopas, plus Margziam, Matteüs, Jacobus van Alfeüs en iemand die ik niet ken,  zegt, wijzend naar de vele boten op het meer in de stille zomeravond,  die de vlammen van de zonsondergang tempert in cascades van paarse sluiers,  alsof er watervallen van amethisten of trossen bloeiende blauweregen uit de hemel neerdalen: "Misschien zitten daar wel boten van de Romeinse vrouwen tussen.  Het is ...

447.4 Valtorta: '"Jullie moeten net zo hard werken als dat het Kwaad werkt..." "Wij zijn het Kwaad niet!" roept de kakelende stem van Eli de Farizeeër vanuit de deuropening naar de straat, terwijl hij nog steeds probeert binnen te komen, roepend: "Wij zijn het Kwaad niet, Jij onruststoker!" "Man, je bent aan het opstoken. Ga weg!" zegt de centurion onmiddellijk,  die daar, vlakbij de synagoge, blijkbaar goed had opgelet,  zo snel grijpt hij in. "Jij, jij, heiden, durf jij het aan om mij lastig te vallen!..." "Ik, een Romein, ja. Ga weg! De Rabbi valt jou niet lastig,  en jij valt Hem lastig. Dat kan niet!" " Wij zijn rabbijnen, niet de timmerman uit Galilea!" roept de oude man, die meer op een tuinman lijkt dan op een leraar. "Eén meer, één minder... Jullie hebben er honderden, en allemaal met een slechte leer.  De enige deugdzame, dat is Hij daar. Ik beveel jou te vertrekken!" "Deugdzaam, hè?!  ...

-joodse orthodoxe vrouw- 439.2 Maria Valtorta: '"Maar het zou goed zijn als Aurea er meteen was.  Ik wil haar dit zelf vertellen, als Jij dat wilt, natuurlijk, mijn Zoon. "Ja, Moeder. We zullen Simon sturen!" En Hij roept luid naar de Zeloot, die onmiddellijk komt. "Simon, ga naar Simon van Alfeüs en zeg dat Mijn Moeder is teruggekeerd, en kom dan met het meisje en Thomas, die er zeker is om dat kleine klusje af te maken dat Salome hem heeft opgedragen." Simon buigt en vertrekt meteen. "Vertel Me, Moeder... Jouw reis... Je gesprek...  Arme Moeder, wat ben je moe door Mij!" "O nee, Jezus! Geen vermoeidheid als Jij blij bent..." En Maria vertelt over haar reis, en de angsten van Maria van Alfeüs, de stop bij het huis van de veerman, de ontmoeting met Valeria, en ze besluit: "Ik zag haar het liefst op dat uur, mits de hemel het toeliet. Hoe vrijer zij, hoe vrijer ik, en Maria Cleophas sneller getroost. Want als twee vrouwen alleen zijn...

CDXXXIX MARIA DOET VERSLAG VAN DE MISSIE IN TIBERIAS AUREA LEERT GODS WIL TE DOEN -Romeinse matrone- 439.1 Maria Valtorta: 'De Maagd Maria is erg moe wanneer ze terugkeert naar haar huisje. Maar ze is heel blij. En ze zoekt meteen naar haar Jezus, die nog steeds aan het werk is, in het laatste licht van de stervende dag, bij de ovendeur die Hij aan het repareren is. Simon heeft de deur voor haar geopend en nadat hij haar begroet heeft, trekt hij zich voorzichtig terug in de grote werkplaats. Ik zie Thomas niet. Misschien is die niet thuis. Jezus legt zijn gereedschap neer zodra Hij Zijn Moeder ziet en loopt naar haar toe, terwijl Hij Zijn vettige handen (Hij smeert de scharnieren en sloten in met olie) afveegt aan Zijn werkschort. Hun glimlach lijkt wel de tuin, waar het licht langzaam verdwijnt, te verlichten. "Vrede zij met je, Moeder!" "Vrede met jou, Zoon!" "Wat ben je moe! Je hebt niet gerust..." "Van zonsopgang tot zonsondergang, in Jozefs h...

438.10 Maria Valtorta: 'Ze lopen over de niet langer schemerige straat die zich voor hen opent, in plaats van langs de kust. Een straat achter een rij bescheiden huizen. Halverwege de straat komt Judas uit een hoek tevoorschijn, duidelijk dronken. Een Judas die net van een feestje komt, verward, zijn kleren verkreukeld, zijn gezicht gehavend. "Judas! Jij? In deze toestand?" Judas heeft geen tijd om te doen alsof hij haar niet herkent en kan niet wegkomen... De verrassing maakt hem sprakeloos en verlamt hem. Maria loopt naar hem toe, overwint de afkeer die de verschijning van de apostel bij haar opwekt, en zegt: "Judas, miserabele zoon, wat doe jij? Denk je niet aan God? Aan je ziel? Aan je moeder? Wat doe je toch, Judas? Waarom wil je een zondaar zijn? Kijk me aan, Judas! Je hebt geen recht om je ziel te doden..." En ze raakt hem aan en probeert zijn hand te pakken. "Laat me met rust. Ik ben tenslotte een man. En... en ik ben vrij om te doen wat iedereen do...

-Triomph of the Innocents (W. Holman Hunt)- 436.4 Maria Valtorta: '"Zelfs toen Ik nog een klein kindje was, werden vele kleintjes in de baarmoeder van hun moeder gedood. En de wereld schreeuwde het uit van afschuw. Maar wanneer de Tijd er niet langer voor individuen of voor de hele mensheid zal zijn, zullen jullie eens en voor altijd begrijpen, hoe gefortuneerd en gezegend in Israël, in het Israël van Christus' tijd, zij waren, die, doordat ze als baby's werden uitgeroeid, behoed werden voor de grootste zonde: die van medeplichtigheid aan de dood van de Verlosser." "Jezus!" roept Maria van Alfeüs. Terwijl ze angstig opstaat en om zich heen kijkt, alsof ze vreest de godendoders achter de heggen en boomstammen van de tuin vandaan te zien komen.  "Jezus!" herhaalt ze. Terwijl ze Hem met pijn aankijkt. -Kindermoord te Bethlehem (resp. Rubens, Reni)- "Wat? Ken jij de Schriften dan niet meer,  dat je zo verbaasd bent over wat Ik zeg?" vraag...

436.2 Maria Valtorta: 'Judas van Alfeüs nadert langzaam en luistert, glimlachend.  Hij staat achter Maria, die hem daarom niet ziet.  Maar Maria's glimlachende blik op haar zoon Judas, waarschuwt Maria dat er iemand achter haar staat, en ze draait zich om: "O Judas! Heb jij Jezus verlaten om naar mij, arme vrouw, te luisteren?" "Ja. Ik heb jou verlaten om naar Jezus te gaan, omdat jij mijn eerste leermeester was. Maar soms is het fijn voor mij om Hem te verlaten om weer naar jou te komen, om weer even kind te zijn, zoals toen ik jouw leerling was. Ga alsjeblieft verder..." "Aurea wil elke sabbat haar beloning. En die beloning is om haar te laten vertellen, wat haar het meest heeft geraakt in onze Geschiedenis, die ik haar elke dag een beetje uitleg, terwijl we werken." De anderen zijn ook dichterbij gekomen...  Thaddeüs zegt: "En wat vind jij leuk, meisje?" "Ik zou zoveel kunnen noemen, zo veel...  Maar erg erg veel van Rachel, en v...

CDXXXVI PRIJS VOOR VERLOSSING GEOPENBAARD AAN APOSTELEN -DISCIPELEN IN DE TUIN VAN NAZARETH- -Maagd in de Rozentuin (Meester van H. Lucia-legende)- 436.1 Maria Valtorta: 'En de sabbat duurt voort, de wáre sabbat. In de prachtige ochtend, terwijl de lucht nog niet zwaar is van de hitte, is het heerlijk om in het broederlijke, vredige gezelschap te zitten onder de schaduwrijke pergola, of waar de appelboom, de vijgenboom en de amandelboom schaduwplekken bieden, die de schaduw van de pergola waar de druiven rijpen, verlengen.  En het is heerlijk om heen en weer te wandelen over de paden tussen de bloemperken, van de bijenkorf naar het duivenhok, vandaar naar de kleine grot, en dan, achter de vrouwen langs (langs Maria, Maria Klopas, de schoondochter van deze laatste: Salome van Simon, en Aurea) naar de paar olijfbomen die van de richel over de stille tuin hangen. En precies dat is wat Jezus en Zijn volgelingen, Maria en de andere vrouwen doen. En Jezus onderwijst, ook zonder het te wi...

433.5 Maria Valtorta: '"Hoe gaat het met het meisje ?" "Iets beter... Maar ze stond op het punt te sterven...  En toch komen haar woorden, nu ze niet meer in een delirium verkeert, zij het wat terughoudender, overeen met de woorden die ze in haar delirium uitsprak. Het Zou een leugen zijn om te zeggen dat we haar verhaal niet hebben kunnen reconstrueren... Ongelukkige!..." "Ja. Maar de Voorzienigheid heeft over haar gewaakt!" "En nu?" "En nu... Ik weet het niet. Aurea behoort Mij niet toe als schepsel. Haar ziel is van Mij, haar lichaam is van Valeria. Voor nu blijft ze hier, om het te vergeten..." " Mirta zou haar willen houden." "Ik weet het...Maar Ik heb niet het recht om te handelen  zonder de toestemming van de Romeinse. Ik weet niet eens of ze haar met geld hebben gekocht, of dat ze alleen maar beloftes als wapen hebben gebruikt... Wanneer de Romeinse naar haar vraagt..." "Ik zal voor Jou gaan, mijn Z...

CDXXXIII AANKOMST IN NAZARETH -LOFPRIJZINGEN AAN DE MAAGD MARIA- GENEZING VAN AUREA 433.1 Valtorta: 'Vanuit  Sepphoris betreedt men Nazareth vanaf de noordwestelijke kant, dat wil zeggen, vanaf de hoogste en meest stenige heuvel. Het amfitheater waarop Nazareth in terrassen is gebouwd,  verschijnt wanneer men de top van de heuvel bereikt, de laatste vanuit Sepphoris,  die vrij steil door ravijnen naar de stad afdaalt. Als ik de plaats goed herken,  want er is tijd verstreken en veel bergachtige plaatsen lijken op elkaar, dan is de plek waar Jezus staat, precies de plaats waar zijn medeburgers probeerden Hem te stenigen,  en Hij hen met Zijn macht tegenhield door dwars door hen heen te gaan. Jezus blijft staan ​​om naar Zijn geliefde, maar vijandige stad te kijken,  en een tevreden glimlach verschijnt op Zijn gezicht. Wat een zegen, ongekend en onverdiend door de Nazareners,  deze goddelijke glimlach die zich uitstort en genade verspreidt over het lan...

427.3 Maria Valtorta: 'Een stilte, waarin iedereen nadenkt over de verschrikkingen in de wereld. Dan vraagt ​​het meisje Bartholomeüs met zachte stem:  "Vertel me eens, wat voor iets is God? En waarom is Hij God?  Waarom is Hij mooi en goed?..." "God... Hoe kan ik jou dat alles leren,  jij die geen enkel religieus idee hebt?" "Religieus? Wat is dat?" "Allerhoogste Wijsheid! Ik ben als iemand die verdrinkt in de diepzee!  Hoe kan ik het hoofd bieden aan deze afgrond?" "Wat jou moeilijk lijkt, is zo eenvoudig, Bartholomeüs.  Het is een afgrond, ja, maar leeg. En jij kunt die vullen met de Waarheid.  Erger is het, als afgronden gevuld zijn met modder, met gif, en slangen...  Spreek met de eenvoud waarmee jij tegen een kind zou spreken.  En ze zal jou beter begrijpen dan een volwassene." "O, Meester! Maar zou Jij het niet kunnen doen?" "Dat zou Ik kunnen. Maar het meisje zal de woorden van een van haar medemensen makkelij...