poëma van de god-mens

[later, in Kafanaüm...] 460.10 Maria Valtorta: '"Moeder, kom mee met Mij naar boven. Wij zullen deze uren samen doorbrengen." Maria volgt Hem zwijgend.  Ze gaan de bovenkamer binnen,  koel en schaduwrijk door de wijnranken die er groeien  en de gordijnen die schaduw bieden. "Ga je weg, mijn Jezus?!"  Maria is erg bleek. "Ja. Het is tijd." "En moet ik niet naar het Loofhuttenfeest komen? Mijn zoon!..."  Maria snikt. "Moeder! Waarom? Het is niet de eerste keer dat we uit elkaar gaan!" "Nee. Dat is waar. Maar... O! Ik herinner me wat Je mij vertelde in het bos bij Gamla ... Mijn zoon! Vergeef een arme vrouw. Ik zal Jou gehoorzamen... Ik zal met Gods hulp sterk zijn... Maar ik wil een belofte van Jou..." "Welke, Moeder van Mij?" "Dat Je dit vreselijke uur niet voor mij zult verbergen.  Niet uit medelijden, niet uit wantrouwen jegens mij...  Dat zou te pijnlijk zijn... en te veel kwelling... Pijnlijk omdat...  ik...

-Mozes slaat water uit de rots (Rafaël)- 457.3 M. Valtorta: 'De Allerhoogste zei tegen Mozes en Aäron: "Neem de staf en spréék tot de rots,  en er zullen rivieren ontspringen om de dorst van het volk te lessen,  zodat zij niet langer zullen klagen." Tot de eeuwige Priester zei de Allerhoogste andermaal, om een ​​einde te maken aan het geklaag van Zijn volk: "Neem de staf die ontsproten is uit het geslacht van Jesse, en er zal een bloem uit voortkomen, onaangetast door menselijk slijk, en die zal veranderen in een zoete amandelvrucht, vol zalving. En met deze amandel uit de wortel van Jesse, met deze wonderbaarlijke scheut waarop de Geest van de Heer zal rusten met Zijn Zeven Gaven, sla daarmee de rots van Israël, zodat er overvloedig water uit zal ontspringen voor hun redding." De Priester van God is de Liefde zelve. En de Liefde schiep het Vlees, en zond een scheut uit de wortel van Jesse, die niet door de modder was gevoed, en het Vlees was dat van het Vleesge...

-Dood van Aäron (James Tissot) 457.2 Maria Valtorta: 'Toen begon Hij te prediken om een ​​eind te maken aan de twisten. "Toen het volk van God, na de dood van Mirjam te Kadesh, in de woestijn in opstand kwam vanwege gebrek aan water, en tegen Mozes, hun redder en leider uit het land van zonde naar het beloofde land, riep alsof hij hun waanzinnig geworden vernietiger was, en Aäron uitschold als een nutteloze priester, toen ging Mozes met zijn broer het tabernakel binnen en sprak tot de Heer, en vroeg om een ​​wonder om een ​​eind te maken aan het gemurmel. En de Heer, hoewel Hij niet verplicht was aan elk verzoek te voldoen, vooral niet als het gewelddadig was en afkomstig van geesten die hun heilige vertrouwen in de Voorzienigheid van de Vader hadden verloren, sprak tot Mozes en Aäron. Hij had ook alleen tot Mozes kunnen spreken, want Aäron, hoewel Hogepriester, had ooit Gods goedheid verspeeld door een afgod te aanbidden. Maar God wilde hem opnieuw beproeven, en hem een ​​man...

649.3-4 Maria Valtorta: '"Ik ben gewend de pijn van de scheiding van Hem te verdragen. Altijd pijn, want Zijn aanwezigheid en nabijheid waren mijn hemel op aarde. Maar ook altijd gewillig en sereen verdragen, omdat elke daad van Hem door Zijn Vader gewenst was, gehoorzaamheid aan de Goddelijke Wil was, en daarom aanvaardde ik het, omdat ook ik altijd Gods wensen en plannen voor mij heb gehoorzaamd. Wanneer Jezus mij verliet, leed ik.  Zeker wel. Ik voelde mij alleen. Mijn pijn toen Hij, als kind, me in het geheim verliet vanwege het dispuut met de tempelgeleerden,  heeft alleen God in zijn ware intensiteit kunnen meten. Maar toch, afgezien van de terechte vraag die ik, als moeder, Hem stelde - waarom Hij mij zo verliet - zei ik niets anders. En evenzo hield ik Hem niet tegen, toen Hij mij verliet om de Meester te worden... en ik was al weduwe van mijn man, en dus alleen,  in een stad die, op een paar mensen na, niet van mij hield. En toonde ik geen verbazing over Zijn ant...

452.8 Jezus zegt: "Om u te helpen de betekenis van de Tien Geboden, en het belang van het naleven ervan te begrijpen,  vertel Ik jullie deze gelijkenis. Een vader had twee zonen,  die hij beiden evenzeer liefhad en die hij evenzeer wilde helpen. Deze vader had, naast het huis waarin zijn zonen woonden, nog bezittingen met grote, verborgen schatten. De zonen wisten van deze schatten, maar wisten niet hoe ze erbij moesten komen, omdat de vader, om zijn eigen redenen, de weg erheen al vele, vele jaren niet aan zijn zonen had onthuld. Maar op een bepaald moment riep hij zijn twee zonen bij zich en zei: 'Het is goed dat jullie nu weten waar de schatten zijn die jullie vader voor jullie heeft verzameld, zodat jullie ze kunnen bereiken wanneer ik het zeg. Ken ondertussen de weg ernaartoe, en de tekens die ik erlangs heb geplaatst, zodat jullie niet verdwalen.  Luister dan naar mij. De schatten bevinden zich niet in de vlakte, waar het water stilstaat, de zon brandt, het stof dwa...

448.9 Maria Valtorta: '"God is meer barmhartig dan dat Hij onbuigzaam is. God is goed. God is Vader. God is liefde. Dat is de wáre God. En de ware God opent Zijn hart voor allen, zegt tegen allen: "Komen jullie!", wijzend naar Zijn Koninkrijk. En Hij is vrij om dat te doen, omdat Hij de Heer is, de enige, universele, scheppende, en eeuwige Heer. Ik smeek jullie, Israëlieten. Wees rechtvaardig. Onthoud deze dingen. Sta niet toe dat degenen die voor jullie verachtelijk zijn, ze begrijpen,  terwijl ze voor jullie onbegrijpelijk blijven. Ook buitensporige en ongeordende liefde voor religie en vaderland is een zonde, omdat het egoïsme wordt. En egoïsme is altijd reden en oorzaak van zonde.  Jazeker.  Egoïsme is een zonde, omdat het in het hart een boze wil zaait, die iemand ertoe aanzet in opstand te komen tegen God en Zijn Geboden. De egoïst ziet God en Zijn Waarheden niet meer helder. Trots rookt in de zelfzucht en verduistert de waarheid. In de mist begint de geest,  d...

445.15 Maria Valtorta: '"Judas van Simon, neem Jozef mee en ga naar Nazareth! Breng Samuel voor mij naar Kafarnaüm!" "Ik? Waarom ik?" "Omdat jij niet moe bent. De anderen wel. Zij hebben lang gelopen, terwijl jij rustte..." "Ik heb ook gelopen. Ik was in Nazareth naar Jou op zoek. Je moeder kan Je dat vertellen." "Je reisgenoten zijn elke zaterdag in Nazareth geweest, en komen nu terug van een lange reis.  Ga en maak geen ruzie!..." "Het is alleen dat...  Ze houden niet van mij in Nazareth... Waarom stuur Je mij?" "Ze houden ook niet van Mij, en toch ga Ik naar Nazareth.  Je hoeft niet geliefd te zijn om ergens heen te gaan. Ga en maak geen ruzie, Ik herhaal het nog eens!" "Meester... ik ben bang voor waanzinnigen..." "Die man is overmand door wroeging, maar hij is niet waanzinnig!" "Je moeder zei dat..." "En Ik zeg jou voor de derde keer: ga en maak geen ruzie!  Het kan jou all...

439.5 Maria Valtorta: '"Zie je, ik ben ook niet bij mijn Jezus. Ik geef Hem aan jullie, en ik blijf ver weg, zo ver weg van Hem, terwijl Hij door Palestina zwerft, predikt, geneest en meisjes redt..." "Dat is waar..." "Als ik Hem alleen voor mezelf had gewild, was jij niet gered geworden...  Als ik Hem alleen voor mezelf had gewild, zouden jullie zielen niet gered worden.  Bedenk hoe groot mijn offer is. Ik geef jullie een Zoon, opdat Hij zou geofferd worden voor jullie zielen. Trouwens, jij en ik zullen altijd verenigd zijn, omdat de discipelen verenigd zijn, en altijd zullen zijn, rond Christus, één grote familie vormend, verenigd door liefde voor Hem." "Dat is waar. En dan... kom ik hier weer terug, toch?  En zullen we elkaar weerzien?" "Zeker. Zolang God het wil." "En jij zult altijd voor mij bidden..." "En ik zal altijd voor jou bidden." "En als we weer samen zijn, zul je me dan opnieuw onderwijzen?...

439.4 M. Valtorta: 'Simon en Thomas komen terug met Aurea, die naar Maria toe rent.  Jezus laat haar bij Zijn Moeder achter en gaat met de apostelen het huis binnen. "Je hebt veel gebeden, dochter, en de goede Heer heeft je verhoord..." begint Maria. Maar het meisje onderbreekt haar met een vreugdekreet: "Ik blijf bij jou!" en slaat haar armen om haar nek en kust haar. Maria beantwoordt de kus en zegt, terwijl ze haar nog steeds in haar armen houdt:  "Als iemand jou een grote gunst bewijst, moet je die ook terugbetalen, nietwaar?" "O jazeker! En ik zal jou met zoveel liefde terugbetalen!" "Zeker, dochter. Maar boven mij staat God.  Hij is het die je deze grote gunst heeft verleend,  deze onmetelijke genade om je te verwelkomen onder de leden van Zijn volk,  om je tot discipel van de Meester en Verlosser te maken.  Ik ben slechts het instrument van genade geweest,  maar Hij, de Allerhoogste, heeft jou die Genade geschonken.  Wat zul jij d...

-Laatste Oordeel (Michelangelo)- 425.6 Maria Valtorta: 'Jezus komt dichterbij. Bedroefd, want Hij heeft het einde van Ennius' gesprek gehoord,  en vanuit de hoogte van Zijn gestalte, kijkt Hij met oneindig mededogen naar de slaven die gebukt gaan onder hun last.  Hij draait zich om,  op zoek naar andere gezichten van Romeinse slaven...  Hij ziet er een paar, bevend van angst om door hun oppassers gepakt te worden, of door de Joden weggejaagd, temiddden van de menigte die zich om Hem heen verdringt,  en Hij zegt, terwijl Hij stilstaat: "Is hier niemand van dat huis onder jullie?" "Nee, Heer. Maar wij kennen hen!" antwoorden de aanwezige slaven. "Matteüs, geef hun een royale offergave. Die zullen ze delen met hun metgezellen,  zodat ze weten dat er iemand is die van hen houdt. En jullie moeten weten, en het aan de anderen vertellen, dat met het leven de pijn enkel ophoudt voor hen  die goed en eerlijk waren in hun gevangenschap, en met de pijn het versc...

420.11 Maria Valtorta: "Maar onze moeders dan?" "Johannes, vrees je voor hen? Niet alle vrouwen zijn instrumenten van Satan. Volmaakt qua gevoeligheid, zijn ze altijd buitengewoon in hun daden: engelen als ze bij God willen horen, demonen als ze bij Satan willen horen. Heilige vrouwen, waaronder jouw moeder, willen van God zijn en zijn engelen." "Lijkt de straf voor vrouwen Jou niet onrechtvaardig, Meester? Ook de man heeft gezondigd." "En de beloning dan?  Er is gezegd dat door de vrouw het goede in de wereld zal terugkeren en dat Satan zal verslagen worden." "Oordeel nooit over de werken van God. Dat ten eerste.  Maar bedenk dat, zoals het Kwaad door de Vrouw de wereld is binnengekomen,  door een vrouw terecht ook het Goede de wereld binnenkomt.  Een bladzijde geschreven door Satan moet worden uitgewist.  En het gehuil van één vrouw zal dat doen. En dan, wanneer Satan zijn stemmen voor eeuwig zal laten horen,  zie, dan zal de stem van één ...

410.2 Maria Valtorta: 'Maar Petrus is zijn geduld kwijt en zegt met knarsende tanden en gebalde vuisten: "Luister, jongen. Eén ding is goed om tegen jou te zeggen:  ga even apart zitten..." "Ik? Apart zitten? Op jouw bevel? Alleen de Meester kan mij bevelen, en ik gehoorzaam Hem alleen. Wie ben jij? Een arme..." "Visser, onwetend, onbeschaafd, nietsnut... Je hebt gelijk...Dat zeg ik liever tegen mezelf dan dat jij het zegt. En voor onze alomtegenwoordige en alziende Jehovah getuig ik, dat ik liever de laatste dan de eerste zou zijn. Getuig ik dat ik jou, ieder ander, liever in mijn positie zou zien, maar jou meer dan wie ook, opdat je bevrijd zou worden van het monster van jaloezie  dat je onrechtvaardig maakt, en alleen nog maar jou zou moeten gehoorzamen,  jou gehoorzamen, mijn jongen... En geloof me, dat het mij minder moeite zou kosten dan met jou te moeten praten als... eerste. Maar Hij, de Meester, heeft mij 'eerste' onder jullie gemaakt... En...

404.2 Valtorta: 'Zelfs Judas, nu minder nors en minder teruggetrokken... - ik weet niet of hij gerustgesteld is door Jezus' stilte,  die hem niet berispte en behandelde zoals iedereen, of omdat hij 's nachts een plan voor zichzelf heeft beraamd - hij is het zelfs, die namens iedereen vraagt: "Zullen we naar Jeruzalem gaan? Zo ja, dan moeten we een klein stukje terug en die brug nemen.  Daarachter is een weg die rechtstreeks naar Jeruzalem leidt." "Nee. We gaan naar Emmaüs-in-de-vlakte ." "Maar waarom? En Pinksteren dan?" "Er is tijd. Ik wil naar Nicodemus en Jozef, aan de overkant van de vlakte, richting zee..." "Maar waarom?..." "Omdat Ik daar nog niet ben geweest, en die mensen wachten op me... En omdat de goede discipelen het graag wilden. We hebben tijd voor alles." "Heeft Johanna Jou dit verteld? Is dat de reden waarom ze Je ontbood?" "Dat was niet nodig. Ze hebben het Mij rechtstreeks gevraagd,...

401.3 Maria Valtorta: '...ik zie Petrus snel naderen, zo snel dat zijn gewaad als een zeil in de wind wappert, gevolgd door Bartholomeüs, die rustiger vooruit gaat. Hij duikt achter de Meester op, die voorovergebogen een paar kinderen aan het strelen is, ongetwijfeld de kinderen van oogsters, die op klapstoelen in de schaduw van de bomen zitten. "Meester!..." "Simon! Waarom ben jij hier? En jij, Bartholomeüs? Jullie zouden morgenavond pas vertrekken, op zaterdag na zonsondergang..." "Meester, berisp ons niet... Luister eerst naar ons!" "Ik luister naar jullie. En ik berisp jullie niet, want Ik denk... dat jullie om een ​​ernstige reden ongehoorzaam zijn geweest. Verzeker Mij er alleen van dat geen van jullie ziek is, of gewond." "Nee, nee, Heer. Er is ons niets overkomen," zegt Bartholomeüs haastig. Maar Petrus, altijd oprecht en impulsief, zegt: "Hm! Ik denk dat het beter was geweest, als we allemaal gebroken benen of zelfs ge...

CCCXCIV GELIJKENIS VAN DE TWEE WILSKRACHTEN -AFSCHEID VAN DE INWONERS VAN KERIOT- 394.1 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt in de synagoge van Keriot, die ongelooflijk vol is. Hij beantwoordt de een en de ander, die hem om intiem advies vragen, afzonderlijk. En nadat hij hen allen tevreden heeft gesteld, begint Hij hardop te spreken. "Inwoners van Keriot, luister naar mijn afscheidsparabel. We zullen hem noemen: 'De Twee Wilskrachten.' - Een perfecte vader had twee zonen. Beiden bemind, met een al even wijze liefde. Beiden door hem op het goede pad geleid. Geen enkel verschil was er in de manier van liefhebben en van leiden. En toch was er een merkbaar verschil tussen de beide zonen. De oudste, was nederig, gehoorzaam, deed zonder vragen te stellen de wil van zijn vader, altijd vrolijk en tevreden met zijn werk. De jongere, hoewel nog minderjarig, was vaak ontevreden, en had discussies met zijn vader, en met zijn eigen ik. Hij overwoog altijd, en met een zeer menselijke...

LAAT OP DE AVOND TERUG VAN BETHANIË... 393.4 Maria Valtorta: "We hadden niet gedacht dat we Jou hier al zouden aantreffen, Meester! We hebben onvermoeibaar gelopen, bijna altijd via kortere routes om te voorkomen dat we zouden worden tegengehouden. Maar we kwamen een paar discipelen tegen en hebben Johanna en Elise gewaarschuwd dat ze ons binnenkort zullen zien," legt Simon Zeloot uit. "Ja, en Simon liep als een jonge man! Meester, we hebben onze boodschap overgebracht. Lazarus is erg ziek. De hitte maakt zijn lijden nog erger. Hij raadt ons aan om snel naar hem toe te gaan... Meester, behalve naar de Antonia, om een ​​geschenk te geven aan Egla die Claudia wilde bedanken voor ze naar Jericho vertrok, ben ik nergens geweest. Is dat niet waar, Simon?" "Dat klopt. En we gingen naar de Antonia op het uur van de sext, op een zwoele dag waarop iedereen werd aangeraden binnen te blijven. Terwijl Judas met Claudia sprak, die door  Albula Domitilla de tuin in was gero...

-Bovenzaal (Jeruzalem)- 375.2 Maria Valtorta: 'Zo verstrijken de uren, tot Maria Magdalena een lampje komt brengen, want de avond valt en de ramen zijn gesloten. "Slaapt hij nog?" fluistert ze. "Ja. Hij is heel stil. Dat zal hem goed doen." "Hij heeft al maanden niet zo lang geslapen... Ik denk dat de angst voor de dood hem erg onrustig maakte. Met Jou in de buurt is er geen angst... voor wat dan ook... Hij heeft geluk!" "Waarom, Maria?" "Omdat hij Jou bij zich zal hebben als hij sterft. Ik daarentegen..." "Waarom jij niet?" "Omdat Jij wil sterven... en snel. En wie weet, wanneer ik zal sterven.... Laat mij sterven vóór Jou, Meester!" "Nee, jij moet Mij nog lang dienen!" "Dus heb ik gelijk, als ik zeg dat Lazarus geluk heeft!" "De teerbeminden zullen allen evenveel geluk hebben als hij. Zelfs meer dan hij!" "Wie zijn dat? De zuiveren, toch?" "Zij die weten hoe ze volko...

-Cenakel vandaag (Jeruzalem)- 372.6 M. Valtorta: 'En nu, laten we een besluit nemen. Waar is het volgens jullie goed om het Pascha te vieren? Ik wil dat jullie gemoedsrust hebben voor dit rituele Avondmaal, om God te horen, die niet gehoord wordt bij onrust. Wij zijn met velen... maar het zou Mij goed doen  om allemaal samen te zijn, zodat Ik je kan laten zeggen: "Wij hebben samen met Hem het Pascha gevierd!" Kies daarom een ​​plaats waar we - ook al zijn we conform het ritueel verdeeld in groepen die groot genoeg zijn zodat ieder zijn eigen lam kan eten - toch nog altijd kunnen zeggen: "Wij waren verenigd, en ieder hoorde de stem van de andere broeder." Sommigen noemen deze plaats, anderen gene. Maar de zussen van Lazarus winnen. "O Heer! Kom naar hier! Wij zullen onze broer laten halen. Kijk! Er zijn hier vele zalen en kamers. Wij zullen samen zijn, volgens de voorschriften. Aanvaard, Heer! Het paleis heeft kamers die plaats bieden aan minstens tweehonder...

-Romeinse vrouw met slavin ( Pierre Olivier Joseph Coomans )- 370.5 Maria Valtorta: '"Zijn er veel vrouwelijke discipelen? "O! Al degenen die in Jeruzalem aanwezig zijn!... Maar... Heer... misschien heb ik gezondigd... Ik wil Jou iets in het geheim vertellen." "Breng me naar een afgelegen plek." De twee gaan alleen een kamer binnen die, gezien het overal verspreide speelgoed, vermoedelijk de speelkamer van Maria en Matthias is. "Wel, Johanna?" "O mijn Heer, ik was vast onbezonnen... Maar de daad kwam zo spontaan op, zo impulsief! Chusas heeft me erom berispt. Maar inmiddels... Een slavin van Plautina kwam naar de Tempel met een tablet. Zij en haar metgezellinnen vroegen of het mogelijk was Jou te zien. Ik antwoordde: "Ja hoor. Vanmiddag bij mij thuis!" En nu zullen ze komen... Heb ik iets verkeerds gedaan? O! Niet omwille van Jou!... Maar omwille van de anderen, voor hen die allemaal Israëlieten zijn... en niet zó lief hebben zoal...

-Getty Villa- 370.4 Maria Valtorta: 'Ondertussen heeft Johanna het druk, maar knielt ze neer, in afwachting van de Meester. Hij draait zich om en ziet haar. "Vrede zij met jou, Johanna! Je hebt mij perfect gehoorzaamd!" "Jou gehoorzamen is mijn vreugde! Maar ik was niet de enige die Jou 'het hof' verschafte zoals Jij dat wilde. Chusas heeft mij op alle mogelijke manieren geholpen, en Martha en Maria ook. En Elise samen met hen. Sommigen stuurden hun dienaren eropuit, om te halen wat nodig was, en om mijn dienaren te helpen om de gasten te verzamelen, anderen hielpen de dienstmeisjes en de badmeesteressen om de 'geliefden', zoals Jij hen noemt, te reinigen. Nu zal ik, met Jouw toestemming, allen wat te eten geven, zodat ze niet uitgeput raken van het wachten op de tafels." "Ga je gang, ga je gang! Waar zijn de vrouwelijke discipelen?" "Op het bovenste terras, waar ik de tafels heb klaargezet. Heb ik dat goed bedacht?" "Ja,...