poëma van de god-mens

-185.000 mannen van Sanherib gedood door Engel van God (onbekend)- (G. Doré) 297.2 Maria Valtorta: 'Toen koning Hizkia van Juda werd aangevallen door Sanherib, kwamen drie edelen van de vijandelijke koning naar hem toe om hem angst aan te jagen. Angst aan te jagen met de vrees omwille van de verbroken bondgenootschappen en de legers die hem al omringden. En op de woorden van de machtige afgezanten antwoordden Eljakim, Shebna en Joach: "Spreek zo dat het volk het niet begrijpt," opdat het angstige volk niet om vrede zou smeken. Maar dit was net wat de boodschappers van Sanherib wilden, en ze riepen in perfect Hebreeuws: "Laat u niet misleiden door Hizkia... Doe met ons wat het beste voor u is, en geef u over, en ieder van u mag eten van zijn eigen wijnstok en vijgenboom, en drinken uit zijn eigen putten, tot wij komen en u naar een land brengen zoals het uwe, een vruchtbaar land dat overvloedig is aan wijn, een land dat overvloedig is aan brood en druiven, een land da...

262.8 Maria Valtorta: '…Het begint net te schemeren wanneer ik hen zie vertrekken uit het huis waar ze te gast waren. Johannes van Endor en Ermasteüs nemen direct afscheid van Jezus.. Maria, met de vrouwen, vervolgt haar weg met haar Zoon langs een pad door de olijfgaarden in de heuvels. Ze praten. En natuurlijk over de gebeurtenissen van die dag. Petrus zegt: "Die Filippus is een echte gek! Hij zou zijn vrouw en dochter bijna verstoten hebben als Jij niet had geprobeerd hem tot inkeer te brengen!" Thomas: "Laten we hopen dat hij volhardt in zijn huidige berouw en niet meteen terugvalt in dat spoor van minachting voor vrouwen. Het is immers dankzij vrouwen dat de wereld blijft draaien!" zegt Thomas, en velen lachen om zijn opmerking. BartHolomeüs: "Natuurlijk. Dat klopt. Maar zij zijn onzuiverder dan wij, en..." Thomas: "Ga weg! Wat onreinheid betreft... Wij zijn ook geen engelen. Kijk eens, ik zou graag willen weten of het na de Verlossing alti...

CCXX AFGODENDIENAARS in MAGDALGAD en WONDER van een VROUW in BARENSNOOD 220.1 M. Valtorta: 'Asjkelon en zijn moestuinen zijn al een herinnering. In de koele uren van een prachtige ochtend, met hun rug naar zee, begeven Jezus en Zijn volgelingen zich naar de groene heuvels, laag maar sierlijk, die oprijzen uit de vruchtbare vlakte. Zijn apostelen, uitgerust en tevreden, zijn allen opgewekt en praten over Ananias, zijn slavinnen, over Asjkelon, over de opschudding die in de stad heerste toen ze terugkeerden om het geld naar Dina te brengen. "Het was voorbestemd dat ik de grip van de Filistijnen zou ervaren. Haat en liefde manifesteren zich op dezelfde manier, zo je wil. En ik, die niet had geleden onder de haat van de Filistijnen, werd bijna verpletterd door hun liefde. Ze hadden ons bijna opgesloten, om ons te dwingen te vertellen waar de Meester was, zij die uitgelaten waren door het wonder. En wat een gejuich! Toch, Johannes? De stad kookte als een ketel. Degenen die verontru...

208.10 Maria Valtorta: '"Denk er niet aan wie het zei. Kom, kijk, hier is mijn Zoon. Ga naar Hem. Maak jouw kinderen en jouw Maria gelukkig. Weet je wel hoeveel we lijden als we jou zo zien?" En ze leidt haar naar Jezus, die zijn toevlucht zocht in een donkere hoek en nu pas naar voren komt, onder een lamp die de dienster op een hoge kist heeft geplaatst. De arme moeder heft haar hoofd op... en nu zie ik dat het de Elise is die ook op Golgotha ​​was, tussen de vrome vrouwen. Jezus strekt Zijn handen naar haar uit in een liefdevolle uitnodiging. De ongelukkige weifelt een beetje, vertrouwt haar pijn dan aan Hem toe en legt zich uiteindelijk plotseling neer op Jezus' borst, kreunend: "Zeg me, zeg me dat ik niet schuldig ben aan Levi's dood! Zeg me dat ze niet voor eeuwig verloren zijn! Zeg me dat ik spoedig bij hen zal zijn!..." "Ja, zeker. Luister. Ze verheugen zich nu dat u in Mijn armen bent. Spoedig zal ik naar hen toe gaan, en wat moet Ik hun dan...

-Mozes zegent Israëlieten ( Deut.33 )- 206.14 Maria Valtorta: 'Sta op en laten we gaan rusten. Ik zegen jullie, inwoners van Bethanië, jullie allemaal. Ik zegen jullie en geef jullie Mijn vrede. En Ik zegen jullie in het bijzonder, Lazarus, Mijn vriend, en jou, Martha. Ik zegen Mijn leerlingen, de oud en de nieuw, die Ik over de hele wereld zend om te roepen, om uit te nodigen voor de Bruiloft van de Koning. Kniel neer, zodat Ik jullie allen kan zegenen. Petrus, bid het gebed dat ik jullie heb geleerd en bid het terwijl je hier naast Me staat, want zo moet het gebed uitgesproken worden door hen die er door God voor bestemd zijn." De hele vergadering knielt op het hooi, en alleen Jezus staat, in zijn linnen gewaad, lang en mooi, en Petrus, in zijn donkerbruine gewaad, stralend van emotie, bijna trillend, biddend, met een stem die niet mooi maar mannelijk is, langzaam, uit angst een fout te maken: "Onze Vader..." -Mozes zegent Joshua- Er klinken een paar snikken... van...

-Kroning van Esther (anoniem)- 206.7 Maria Valtorta: '"Mijn geliefde leerlingen, Ik wil jullie niet doen beven voor God, maar jullie juist laten geloven in Zijn Goedheid. Zowel jullie die achterblijven als jullie die gaan, bedenk dat als jullie doen wat de wijze maagden deden, je niet alleen geroepen zult worden om de Bruidegom te vergezellen, maar net als de jonge Esther - die koningin werd in de plaats van Wasti  - gekozen en verkozen zult worden als Bruiden, aangezien de Bruidegom 'in jullie, meer dan in anderen, gunst en genegenheid heeft gevonden' [ Est.2:17 ] .  Ik zegen jullie die gaan. Draag dit Woord van Mij in je en naar je metgezellen. Moge de vrede van de Heer altijd met jullie zijn. -Verbannen Wasti (Filippino Lippo)- -idem (Marc Chagall)- Jezus nadert de boeren nogmaals om hen te begroeten, maar Johannes van Endor fluistert Hem toe: "Meester, Judas is hier nu..." "Het maakt niet uit. Begeleid hen naar de kar en doe wat ik je heb opgedrage...

203.13 Jezus zegt: 'Ik heb gezegd, Mijn geliefden. Dit is Mijn tweede Pesach onder jullie. Vorig jaar braken we enkel het brood en het lam. Dit jaar geef Ik jullie het gebed. Andere geschenken nog  zal Ik voor Mijn andere Pesach-feesten onder jullie hebben, zodat jullie, wanneer Ik ben gegaan waarheen de Vader wil, Mij, het Lam zullen gedenken bij ieder feest van het Mozaïsche lam. Sta op en laten we gaan. We zullen bij zonsopgang naar de stad terugkeren. Morgen zullen jij, Simon, en jij, Mijn neef (Judas Th.), de vrouwen en het kind gaan halen. Jij, Simon, zoon van Jona, en de rest van jullie, zullen bij Mij blijven tot ze terugkomen. Daarna zullen we samen naar Bethanië gaan. En ze dalen af ​​naar Gethsemane, waar ze het huis binnengaan om uit te rusten. 28 juni 1945

203.6 ONZE VADER - Avinu Malkeinu ,  Onze Vader Onze Koning  (gebed van  Rabbi Akiva , 40-135AD!)- Jezus zegt: 'Ik noem Hem: "Vader." Vader is Hij van het Woord, Vader is Hij van de Geïncarneerde. Zo... wil Ik dat jullie Hem noemen, want jullie zijn één met Mij als jullie in Mij blijven. - verhaaltje - Eens moest de mens zich met zijn gezicht naar beneden werpen om te zuchten, trillend van angst: "God!" Wie niet in Mij en in Mijn Woord gelooft, ervaart nog steeds deze verlammende tremor... Kijk rond in de Tempel! Niet alleen God, maar ook de herinnering aan God  [cf.  Jes.63:16] is verborgen achter een drievoudige sluier voor de ogen van de gelovigen. Scheidingen door afstanden, scheidingen door sluiers, alles is gebruikt en toegepast om tot hen die bidden te zeggen: "Jullie zijn modder, Hij is Licht. Jullie zijn verachtelijk, Hij is Heilig. Jullie zijn een slaaf, Hij is Koning." -vgl. Mohammed & Khadija- Maar nu!...  Sta op! Kom dichterbij!  Ik ...

-Visioen van Daniël (Rembrandt)- 194.5 Maria Valtorta: 'Laten we met ons examen onder elkaar verdergaan... Nu je Mij hebt herkend, weet jij of er over Mij in het Boek wordt gesproken?" "O! ja, Heer! Vanaf het begin tot nu. Alles spreekt over U. U bent de beloofde Redder. Nu begrijp ik, waarom U de poorten van het Voorgeborchte zult openen. O! Heer! Heer! En U houdt zo veel van mij?" "Ja, Jabes." "Nee. Niet langer Jabes. Geef mij een naam die betekent dat U van mij hield, dat U mij gered hebt..." "Ik zal de naam samen met Mijn Moeder kiezen. Is dat goed?" "Maar laat hem dat echt betekenen. En ik zal hem aannemen, vanaf de dag dat ik een zoon van de Wet word." "Je zult hem vanaf die dag aannemen!" Ze zijn Bethel voorbij en in een koele, waterrijke vallei stoppen ze om te eten. Jabes is half verbijsterd door de openbaring en eet in stilte, eerbiedig elke hap aanvaardend die Jezus hem aanreikt. Maar beetje bij beetje herw...

CXCII VOORSPELLING AAN JAKOBUS VAN ALFEÜS AANKOMST IN ENGANNIM, NA TUSSENSTOP IN MAGEDDO -Jacobus van Alfeüs (L. Ferri)- 192.1 Maria Valtorta: "Is die piek de berg Karmel, Heer?" vraagt neef Jakobus. "Ja, broer. Dat is het Karmelgebergte , en de hoogste top is die waaraan de keten zijn naam ontleent." "De wereld moet van daar ook prachtig zijn. Ben Jij er ooit geweest?" "Een keer, alleen, aan het begin van Mijn prediking. En aan de voet ervan genas ik mijn eerste melaatse. Maar we zullen er samen heen gaan, om Elia te gedenken..." "Dank Je, Jezus. Je hebt me zoals altijd begrepen." "En zoals altijd vervolmaak Ik je, Jakobus." "Waarom?" "Het waarom staat geschreven in de hemel." "Zou Je het mij niet willen vertellen, broer... Jij, die leest wat in de hemel geschreven staat?" Jezus en Jakobus lopen naast elkaar, en alleen de kleine Jabes, die nog steeds Jezus' hand vasthoudt, kan het vertrouwel...

  -Elisa wekt de zoon op van de vrouw uit Sumen (Frederic Leighton)- -Moeder kust kleed van Elisa (glasraam)-

176.3 Maria Valtorta: '"De wil van God  [sabbat heiligen]  heeft ons op deze plaats gehouden, omdat verder gaan, na de reeds afgelegde reis, schending van de voorschriften zou zijn geweest en schandaal zou hebben veroorzaakt. En dit mag nooit gebeuren totdat het Nieuwe Verbond zal zijn geschreven. Het is juist om de feesten te heiligen en de Heer te loven in gebedshuizen. Maar de hele schepping kan een gebedshuis zijn als het schepsel weet hoe zulks te doen met zijn verheffing tot de Vader. De Ark van Noach was een gebedshuis, dobberend op de golven. En de buik van Jona's walvis was een gebedshuis. Het huis van farao was een gebedshuis toen Jozef er woonde, en de tent van Holofernes was het voor de kuise Judith. En was de verdorven plaats waar de profeet Daniël als slaaf leefde niet evenzo heilig voor de Heer, heilig vanwege de heiligheid van Zijn dienaar die de plaats heiligde, met zulk een verdienste dat Hij de hoge profetieën ontving over de Christus en over De Anti...

170.5 Maria Valtorta: '"Hoe kan men God en Zijn Koninkrijk veroveren/verwerven op een andere, zoetere manier dan de strenge weg van de Sinaï?... vragen jullie Er is geen andere weg. Deze is het. Maar... laten we hem niet bekijken vanuit het perspectief van de dreiging, maar vanuit het perspectief van de liefde. Laten we niet zeggen: 'Wee mij, als ik dit niet doe!' en dan trillend blijven... in afwachting van het zondigen, van het niet in staat zijn om níet te zondigen. Maar laten we zeggen: 'Gezegend/Gelukkig/Zalig ben ik als ik dat doe!' en ons met een golf van bovennatuurlijke vreugde, jubelend, storten op deze zaligsprekingen,  geboren uit het naleven van de Wet, zoals rozenkronen ontspringen uit een doornstruik. 1 Gelukkig ben ik als ik arm van geest ben, want dan is het Koninkrijk der Hemelen van mij! 2 Gelukkig ben ik als ik zachtmoedig ben, want ik zal de Aarde beërven! 3 Gelukkig ben ik als ik zonder opstandigheid kan huilen, want ik zal getroost worden...

-H. Stefanus (zoals gezien door MV)- 166.6-7 M. Valtorta: 'Tenslotte antwoordt de Zeloot: "De boog zou niet bestaan, ​​als er niet de basis was op het donkere pad. Dit is de matrix van dat wat zich eruit lanceert en opstijgt naar het blauw waarnaar jij verlangt. De stenen die in de grond vastzitten en het gewicht dragen, zonder te genieten van de zonnestralen en de vogelvluchten, zijn zich niet onbewust ervan dat die er zijn, want soms duikt een zwaluw met een kreet naar de modder en streelt de basis van de boog, en daalt een zonnestraal of ster neer om te zeggen hoe mooi het firmament is. Zo is er in de afgelopen eeuwen van tijd tot tijd een hemels woord van belofte neergedaald, een hemelse straal van wijsheid, om de door goddelijke toorn onderdrukte stenen te strelen. Want de stenen waren noodzakelijk. Ze zijn niet, ze waren niet en ze zullen nooit nutteloos zijn. Op hen zijn de tijd en de vervolmaking van de menselijke kennis langzaam opgekomen, tot ze de vrijheid van de ...

-Salomon biddend in de tempel (Leonaert Bramer)- 166.4 Maria Valtorta: '"En toch moeten we gehoorzamen!" zegt Thomas. "O!... ja!... O! arme ik! Ik ren Hem bijna achterna..." mompelt Petrus. "Nee. Doe het niet. Gehoorzaamheid is liefde voor Hem," zegt Jakobus van Alfeüs. "En beginnen terwijl Hij nog bij ons is, en ons kan adviseren als we fouten maken, dat is elementaire en tevens heilige voorzichtigheid. We moeten Hem helpen!" adviseert de Zeloot. "Het is waar. Jezus is nogal moe. We moeten Hem een ​​beetje helpen, zoals we kunnen. Het is niet genoeg om de tassen te dragen, de bedden te dekken en het eten te verzorgen. Dat kan iedereen. Maar Hem helpen, zoals Hij wil, in Zijn Missie," bevestigt Bartholomeüs. "Dat zeg je goed, omdat jij geleerd bent. Maar ik... ik ben bijna onwetend...", klaagt Jakobus van Zebedeüs. "O God! Daar komen zij die daarboven waren! Wat moeten we doen?" roept Andreas uit. En Mattheüs: ...

126.2 Jezus zegt: "Bij het meten van een fout/schuld moet men rekening houden met de omstandigheden die aan haar voorafgaan, haar voorbereiden, haar rechtvaardigen/verontschuldigen en die haar verklaren. 'Wie heb ik gedood? Wat heb ik gedood? Waar heb ik gedood? Met welke middelen heb ik gedood? Waarom heb ik gedood? Hoe gedood? Wanneer heb ik gedood?'... dat is wat hij die gedood heeft zich moet afvragen, voordat hij zich aan God presenteert om vergiffenis te vragen. 'Wie heb ik gedood?'... Een mens. Ik zeg: een mens. Ik overweeg niet en houd er geen rekening mee of die rijk of arm is, vrij is of een slaaf. Voor Mij bestaan ​​er geen slaven of machtigen. Er zijn slechts mensen geschapen door één Enige, en daarom allen gelijk. Sterker nog, voor de majesteit van God is zelfs de machtigste vorst op aarde niets dan stof. En in Zijn ogen, en in Mijn ogen, is er maar één slavernij: die van de zonde en dus/m.a.w. onder Satan. De Oude Wet maakt onderscheid tussen vrije...

- Transfiguratie in de grot van Bethlehem - 73.11 Maria Valtorta: 'Simon is neergeknield. Johannes loopt regelrecht naar de kribbe, en huilt, met zijn hoofd ertegenaan. Judas is verbaasd... Dan wordt hij overmand door emoties en zonder nog aan zijn mooie gewaad te denken, werpt hij zich op de grond, pakt de zoom van het gewaad van Jezus, kust het en slaat zich op de borst, terwijl hij zegt: "O! Genade, goede Meester, voor de blindheid van Jouw dienaar! Mijn trots valt... Ik zie Je zoals Je bent. Niet de koning die ik dacht. Maar de Eeuwige Prins, de Vader van de toekomstige eeuw, de Koning van de Vrede. Heb medelijden, mijn Heer en mijn God! Heb medelijden!" "Zeker. Al Mijn Medelijden! Nu zullen we slapen waar het Kindje en de Maagd sliepen, daar waar Johannes de plaats innam van de aanbiddende Moeder, hier waar Simon Mijn vermeende vader lijkt te zijn. Of, als jullie dat liever hebben, zal Ik je over die avond vertellen..." "Oh! ja, Meester! Laat ons weten...