poëma van de god-mens

649.5-6 M. Valtorta: '"De Kerk is nu gevormd en sterk.  De Heilige Geest verlicht Haar,  het bloed van de eerste martelaren versterkt en vermenigvuldigt Haar,  mijn hulp heeft er mede toe bijgedragen om van Haar een heilig organisme te maken, dat door de liefde voor God en onze medebroeders gevoed wordt en steeds meer versterkt, en waar haat, wrok, afgunst, laster – boze planten van Satan – geen wortel schieten. God is hier blij mee, en Hij wil dat jullie dat uit mijn mond horen, net zoals Hij wil dat ik jullie zeg te blijven groeien in liefde,  zodat jullie kunnen groeien in volmaaktheid,  en aldus ook in aantal christenen en in de kracht van de leer. Want de Leer van Jezus is een Leer van Liefde. Want het leven van Jezus, en ook het mijne, werd altijd geleid en bewogen door Liefde. Wij hebben niemand verworpen, wij hebben iedereen vergeven. Slechts één konden we niet vergeven, omdat hij, dienaar geworden van de Haat, onze grenzeloze liefde niet wilde. Jezus ga...

454.8 Maria Valtorta: '"Kom, Alfeüs. Niet huilen. Kom naar Mij. Ik zal je in Mijn armen dragen!" De pijn van het kind is groot. Al zijn pijn als wees en van te zijn verstoten door zijn moeder, verzacht in die dagen van vrede, komt weer boven, kookt, stroomt over. Meer nog dan de schaafwonden die hij opliep aan zijn voorhoofd en handen, door op de stenen grond te vallen, schaafwonden die de vrouwen schoonmaken en kussen om hem te troosten, huilt hij zijn pijn uit als onbeminde zoon. Een lange, hartverscheurende kreet, met aanroepingen tot zijn overleden vader,  tot zijn moeder... O, arm kind! (Ik huil met hem, ik, degene die altijd onbemind is geweest door de mensen, en net als hij zoek ik mijn toevlucht in de armen van God, vandaag,  op de herdenkingsdag van mijn vaders begrafenis; vandaag,  een dag waarop een onrechtvaardige beslissing mij de frequente communie ontneemt...) Jezus neemt hem, kust hem, wiegt hem en troost hem en loopt voor iedereen uit, met het onschuldige...

-Kruisiging (Ugolino di Nerio)- -Val van Adam en Eva (Spanje, ca.950)- 452.6 Maria Valtorta: [...] "Vrees uw God niet met een onterechte vrees. Hij is een Vader, en een vader reikt altijd zijn wankelende kinderen de hand, biedt hulp om hen op te beuren, troost hen met zachte middelen, zodat hun moedeloosheid niet ontaardt in wanhoop, maar uitgroeit tot nederigheid, een verlangen om het goed te maken en geliefd terug te keren naar de Vader. Ziedaar. Het berouw van de zondaar, de bereidheid om het goed te maken, beide voortkomend uit een ware liefde voor de Heer, reinigen de vlek van schuld, en maken iemand waardig voor goddelijke vergeving. En wanneer Hij die tot u spreekt Zijn missie op aarde heeft volbracht,  zullen de absolutie van liefde, berouw en goede wil op de meest krachtige wijze worden aangevuld door de absolutie die Christus voor jullie heeft verkregen ten koste van Zijn offer. Zuiverder van ziel dan pasgeboren kinderen, veel zuiverder, want voor wie in Mij gelooft, ...

427.5 Maria Valtorta: '"We zeiden dus, dat God machtig is, maar dat Hij Zijn kinderen vrij laat." "Ben ik een dóchter van God? Heb ik twee vaders? Hoeveel kinderen heeft Hij?..." "Álle mensen zijn kinderen van God, omdat Hij ze heeft gemaakt.  Zie je de sterren daarboven? Hij heeft ze gemaakt.  En deze planten? Hij heeft ze gemaakt.  En de aarde waarop we zitten, en die vogel die zingt,  en de zee die zo uitgestrekt is, alles, en alle mensen. En mensen zijn meer kinderen dan al de rest, omdat zij kinderen zijn door dat wat de ziel genoemd wordt, en ook licht, geluid en blik is, niet zo groot als de Zijne, die heel de hemel en aarde vullen, maar prachtig,  en die nooit sterven, net zoals Hij nooit sterft." "Waar is die ziel? Heb ik er een?" "Jazeker. In je hart. En het is die die je heeft doen inzien dat de Romein slecht was en die jou er zeker niet toe zal aanzetten om zoals hij te willen zijn.  Is het niet?" "Ja..." Het m...

-herderskinderen van Fátima- 418.6 Maria Valtorta: 'Jezus streelt hem, en zegt tegen Salomo:  "Jouw huisje wordt voor veel goeds gebruikt!" "O! Omdat het nu van U is.  Vroeger werd het alleen gebruikt voor de diepe slaap van een veerman .  Maar ik ben blij dat het U en deze rechtvaardige man heeft gediend.  Nu zullen we een paar goede dagen doorbrengen, met U." "Nee, mijn vriend. Jullie moeten meteen vertrekken.  We mogen geen rust meer hebben. Deze tijd zal een ware beproeving zijn,  en alleen de standvastigen zullen trouw blijven.  Vandaag zullen we samen het brood breken,  en dan vertrekken jullie meteen langs de rivier,  een halve dag voor mij uit." "Ja, Meester. Jozef ook?" "Hij ook. Tenzij hij vreest voor een nieuwe wond..." "O, Meester! Moge God ervoor zorgen dat ik Jou in de dood voorga,  mijn bloed voor Jou vergietend!" Ze lopen de dauwrijke tuin in, die schittert in het vroege zonlicht.  En Ananias neemt de eer w...

411.6 Maria Valtorta: '"Vrede zij met u, moeder! Hier zijn onze korenaren! Mijn metgezellen komen later met de hunne!" "God zegene U, zoon. Hoe hebt U er zoveel gevonden? Het klopt dat ik niet veel kan zien. Maar dit zijn echt twee schoven, grote... grote..." De oude vrouw raakt ze aan, haar trillende hand streelt ze,  ze wil ze optillen... maar kan het niet. "We zullen u helpen! Waar is uw huis?" "Dat huis!" Ze wijst naar een klein huisje achter de velden. "U bent alleen, hè?" "Ja. Hoe weet U dat? En U, wie bent U?" "Ik ben iemand die een moeder heeft." "Is dat Uw broer?" "Hij is Mijn vriend." De vriend maakt, vanachter Jezus' rug, grote gebaren naar de oude vrouw. Maar de oude vrouw, met troebele ogen, ziet ze niet. Ze is temidden van al het andere te zeer gefocust op Jezus. Haar oude moederhart wordt geraakt. "U zweet, zoon. Kom hier onder deze boom zitten. Ga zitten. Kijk eens hoe...

-Laatste Avondmaal (Plautilla Nelli)- 406.5 Maria Valtorta: 'Judas, huil niet. Waarom huil je? Als er geen spijt in je hart is voor je moeder en Mij, waarom huil je dan zo? Kom hier, leg je hoofd op Mijn schouder en vertel je Vriend over je verdriet. Heb je gefaald? Heb je het gevoel dat je bijna gefaald hebt? O! Wees niet alleen! Overwin Satan met de hulp van hen die van je houden. Ik ben Jezus, Judas. Ik ben de Jezus die ziekten geneest en demonen uitdrijft. Ik ben de Jezus die redt... en die zoveel van je houdt, die bedroefd is je zo zwak te zien. Ik ben de Jezus die jullie leert zeven maal zeventig keer te vergeven. Maar Ik, Ik uit Mijzelf, vergeef jullie niet zeven maal zeventig, maar zevenhonderd maal, zevenduizend maal zeven... En er is geen schuld, Judas, er is geen schuld, Judas, er is geen schuld, Judas,  die Ik niet vergeef, die Ik niet vergeef, die Ik niet vergeef, als de schuldige, vol berouw, tot Mij zegt: 'Jezus, ik heb gezondigd.' Minder nog, als hij alleen ...

405.4 Maria Valtorta: 'Jezus kan zich niet langer inhouden. Hij draait zich om, met wijd open ogen en een stralende glimlach, en zegt: "Je hebt het Me al verteld! Want Ik heb alles gehoord. Kom hier, kleine jongen!" O! Het kind hoeft het geen twee keer te horen! En hij werpt zich op Jezus, streelt Hem, kust Hem, raakt met zijn pink Zijn voorhoofd aan, Zijn wenkbrauwen, Zijn gouden wimpers... kijkt in Zijn blauwe ogen, wrijft over Zijn zachte baard en zijdezachte haar, en zegt bij elke ontdekking: "Wat bent U mooi! Mooi! Mooi!" Jezus glimlacht, en Matthias glimlacht. En dan, als de anderen wakker worden, omdat de kleine nu niet meer zo oplettend is, glimlachen de discipelen en apostelen als ze die zorgvuldige inspectie zien, herhaald door het kleine mannetje, halfnaakt, mollig, dat zalig Jezus' lichaam langs loopt om Hem van top tot teen te bekijken, en eindigt met te zeggen: "Draai U om!" En dan legt hij uit: "Om de vleugels te zien!" En ...

400.7 Maria Valtorta: 'Jezus staat ook op en zegt: "Gezegend ben je, Johanna, door dit woord. En wees vredig. Noch de haat, noch de liefde van Judas kan veranderen wat in de hemel geschreven staat. Mijn opdracht zal worden volbracht zoals besloten is. Heb nergens spijt van, nooit. Wees kalm zoals de kleine Matthias, die na een huis te hebben gebouwd – naar zijn mening een mooier – voor zijn krekel,  in slaap viel met zijn voorhoofd tegen wat rozenblaadjes, en glimlachte... in de overtuiging dat het op de rozen stond... Want het leven is mooi als je onschuldig bent. Ik glimlach ook, ook al heeft Mijn aardse leven geen bloemen,  maar alleen geplukte, verdorde blaadjes. Maar in de hemel zal Ik alle rozen hebben van de geredden... Kom. De nacht valt. Straks zien we het pad niet meer." Johanna reikt naar het kind om het in haar armen te nemen. "Laat maar... ik neem hem wel. Kijk eens hoe hij glimlacht! Natuurlijk droomt hij van de hemel! Van zijn moeder! En van jou... Ook...

- Masafer Yattah vandaag - 397.5 Maria Valtorta: 'De mensen vertrekken met tegenzin. Maar wanneer een kind voor het eerst zegt: "Heer, laat mij Uw hand kussen!" en Jezus het toestaat, wil iedereen het heilige Vlees van het Lam van God kussen, en zelfs zij die al op weg waren naar het dorp, keren terug, en kusjes van kinderen vallen neer op het gezicht, en kussen van oude mannen op de handen, en kussen van vrouwen op de blote voeten in het gras, met tranen en woorden van afscheid en zegen. Jezus verwelkomt hen geduldig en heeft een speciale groet voor elkeen. Uiteindelijk is iedereen tevreden... De gastvrije familie blijft... En klampt zich vast aan Jezus. En Sara zegt: "Komt U nooit meer terug?" "Nee, mevrouw. Nooit meer. Maar wij zullen niet gescheiden worden. Mijn liefde zal altijd bij u zijn, bij jullie, en die van jullie bij Mij. Jullie zullen Me ​​niet vergeten, dat weet Ik. Maar Ik zeg jullie: ook in de meest verschrikkelijke uren, die gaan komen, ve...

- Man van het Doek van Turijn (reconstructie, handen) - 396.8 Maria Valtorta: 'En hier, o Padre [ Migliorini ] !... Hier lijk ik mijn Jezus te naderen, en tot Hem te zeggen: "Meester, wat is er in Uw hand, dat alles hersteld of genezen wordt, of van gedaante verandert, wanneer u iets aanraakt?" Een zeer dwaze vraag, wellicht, maar waarop mijn Jezus met goddelijke goedheid antwoordt: "Niets, dochter. Behalve de vloeistof van Mijn immense Liefde. Kijk naar Mijn hand, observeer haar!"... En Hij strekt Zijn rechterhand naar mij uit. Ik neem die met eerbied aan, met de toppen van mijn vingers, op de toppen van mijn vingers.  Ik durf niet verder te gaan, terwijl mijn hart zo hevig klopt. Ik heb Jezus nog nooit aangeraakt.  Ik ben wel door Hem aangeraakt, maar ik heb het zelf nooit durven doen. Nu raak ik Hem aan.  Ik voel de warmte van Zijn vingers.  Ik voel Zijn zachte huid, Zijn zeer lange nagels (niet uitstekend, maar gevormd tot het laatste vingerkootje). Ik zie d...

-Schuldoffer in joodse Tempel- 387.5 Maria Valtorta: 'Jezus kijkt hem aan en fluistert: "En laat ons ook deze zonden op Mij nemen!... Zoon! Luister. Ik ben Barmhartigheid, geen angst. Ik ben ook voor jou gekomen. Schaam je niet voor Mij... Ik ben de Verlosser. Wil je vergeving? Waarvoor?" "Voor mijn misdaad. Vraagt U dat aan Mij? Ik heb mijn broer gedood!" "U zei: 'Ik wilde hem alleen maar slaan'... omdat u op dat moment beledigd en boos was. Maar toen u haatte en vervloekte, niet één maar alle zes de broers, was u niet net beledigd en boos, u deed het als ademhalen. Uit eigen beweging. De haat en de vloek, de vreugde toen u ze getroffen zag worden, was uw geestelijk brood, toch?" "Ja, Heer. Tien jaar lang was het mijn brood." "Wel, in werkelijkheid... bent u de grootste misdaad begonnen vanaf het moment dat u haatte en vervloekte. U hebt uw broers zesmaal vermoord." "Maar Heer, zij hadden mij geruïneerd en gehaat... En...

-Elia gevoed door de raven (J. Tissot)- 379.2 M. Valtorta: '"Wat wilt Je dan doen, op de berg Adomin ?..." [weggetrokken uit Bethanië, na alweer zware aanvallen van farizeeën] vraagt ​​Jakobus van Zebedeüs. "Bidden, en een plek zoeken waar we allemaal kunnen bidden, in de komende dagen, om ons voor te bereiden op de nieuwe en steeds heviger wordende strijd." "Tegen onze vijanden?" "Ook tegen ons eigen ego. Dat heeft veel versterking nodig." "Maar zei Jij niet dat Je naar de grens van Judea en over de Jordaan wilde gaan?" "Ja. En Ik zal erheen gaan. Maar na gebed. Ik zal naar Achor gaan en dan, via Doc, naar Jericho ." "Nee, nee, Heer! Onheilspellende plaatsen voor de heiligen van Israël. Ga daar niet heen, ga daar niet heen. Ik zeg het Je, ik voel het! Iets in mij zegt het.  Ga daar niet heen! In Gods naam, ga daar niet heen!" -Elia bij de beek Kerit- Roept Johannes uit, die bijna het bewustzijn verliest, alsof...

377.4 M. Valtorta: 'Jezus hoort de onderdrukte zucht en leest het berouw dat achter een glimlach schuilgaat, en geneest onmiddellijk Maria's pijn. "Waar vinden we zuivere zielen, Maria? Het is makkelijker voor een berg om te lopen dan voor een schepsel om te weten zuiver te blijven in de drie zuiverheden. Te veel dingen rondom een ​​volwassene roeren en gisten. En het is niet altijd mogelijk om te voorkomen dat ze binnendringen. Het zijn alleen kinderen die engelachtige zielen hebben, zielen die bewaard zijn gebleven door hun onschuld, door kennis die tot modder kan veranderen. Daarom houd Ik zoveel van hen. Ik zie in hen een weerspiegeling van de oneindige Zuiverheid. Zij zijn de enigen die deze herinnering aan de Hemel met zich meedragen. Mijn Moeder is de Vrouw met de ziel van een kind. Sterker nog, zij is de Vrouw met de ziel van een engel. Zoals Eva uit de handen van de Vader kwam. Hoe zou de eerste lelie zijn geweest die in de aardse tuin bloeide? Denk er eens over n...

375.8 Maria Valtorta: 'Jezus buigt zich over de stervende man en legt Zijn hand op diens hoofd. Hij bidt. De man opent zijn ogen. Hij lijkt een beetje dronken. Verbaasd... Maar hij komt al snel weer bij zinnen. Hij gaat zitten door zijn vuisten tegen de grond te drukken. Hij kijkt Jezus aan. Hij vraagt: "Wie bent U?" "Jezus van Nazareth." "De Heilige! Waarom bent U hier vlakbij mij? Waar zijn ze? Waar zijn mijn zus en haar dochter? Wat is er gebeurd?" Hij probeert zich alles te herinneren. "Man, u noemt mij een heilige. Gelooft u dan dat ik er een ben?" "Ja, Heer. U bent de Messias van de Heer." "Is Mijn woord heilig voor u?" "Ja, Heer." "Dan..." Jezus staat op. Hij dringt aan: "Dan gebied Ik u, als Meester en Messias, om te vergeven. U kwam hier en werd beledigd..." "Ach! Samuel! Ja!... De bijl! Ik had hem aangeklaagd..." zegt hij, terwijl hij opstaat. "Nee. Vergeef hem, in naa...

-Tenhemelopneming Maria Magdalena (Ribera)- 370.16 Maria Valtorta: 'Maria van Lazarus, waarom huil jij, jij... die net nog zo vrolijk was? Waar zijn de tien bloempjes die je Mij wilde brengen?" "Ze slapen voldaan en netjes, Meester... En ik huil, omdat ik nooit meer de reinheid van maagden zal hebben, en mijn ziel altijd zal huilen, nooit voldaan zal zijn, omdat... omdat ik gezondigd heb..." "Mijn vergeving en jouw tranen maken jou reiner dan zij. Kom hier. Huil niet meer. Laat het huilen over aan wie zich ergens voor te schamen heeft. Sta op. Ga jouw bloempjes halen!..." "...Jullie ook, bruiden en maagden, ga. Ga en zeg tegen Gods gasten dat ze naar boven moeten komen. Ze moeten weggestuurd worden voor de poorten sluiten, want velen van hen zijn verspreid over het platteland." - Ze gaan gehoorzaam mee weg, alleen Jezus blijft achter op het terras, op Zijn plek, Maria en Matthias knuffelend. En Elise en Anastatica, die iets verderop elkaars hand v...

-H. Padre Pio- 357.7 Valtorta: 'Een lange stilte. Dan zegt Jezus met een vermoeide stem: "Laten we gaan, Johannes. Laten we naar beneden gaan. We zullen rusten tot de ochtend." "Je bent verdrietiger dan voorheen, Heer! Ik had niet moeten spreken!" "Nee. Ik wist het al . Maar jij bent tenminste opgeluchter... en dat is wat telt." - H. Gemma Galgani - "Heer, moet ik van hem wegrennen?" "Nee. Wees niet bang.  Satan doet de Johannessen geen kwaad. Hij terroriseert hen, maar kan de genade niet wegnemen die God hen voortdurend schenkt. Kom. Morgenochtend zal Ik spreken, en dan gaan we naar Pella . We moeten snel handelen, want de rivier is al flink opgezwollen door de smeltende sneeuw en het water van de afgelopen dagen. Hij zal binnenkort buiten zijn oevers treden,  vooral omdat de maan zware regenval voorspelt..." Ze dalen af ​​en verdwijnen in de kamer onder het bovenste terras.' 11 dec.1945

357.4 Maria Valtorta: 'Johannes zucht diep, en buigt dan nog dieper zijn hoofd, laat het op Jezus' borst rusten, en zegt: "Wat is het pijnlijk om over onreine dingen te spreken!...  Heer... Judas is onrein... en hij verzoekt mij tot onreinheid. Het kan me niet schelen dat hij mij bespot... Maar het doet me pijn dat hij tot Jou komt,  bezoedeld door zijn liefdes. Sinds hij teruggekeerd is, heeft hij mij al meerdere malen in verzoeking gebracht. Wanneer het toeval ons alleen laat –  en hij lokt het op alle mogelijke manieren uit –  praat hij alleen maar over vrouwen... en ik walg er net zo van, als wanneer ik ondergedompeld zou worden in een smerige substantie die mijn mond probeert binnen te dringen..." "Maar ben je hierdoor ten diepste geschokt?" "In welke mate geschokt? Mijn ziel beeft. Mijn rede schreeuwt tegen deze verleidingen... Ik wil niet verdorven worden..." "Maar wat doet je vlees dan?" "Het krimpt ineen van walging." ...