poëma van de god-mens

447.2 Maria Valtorta: '"Hoe mooi is het gebed van David, onze koning, toen hij, geheiligd door oprecht berouw over zijn vroegere zonden en door jaren van wijs gedrag, de Heer prees, zachtmoedig en berustend in het besluit dat hij niet de bouwer kon zijn van de nieuwe Tempel! Laten we het samen opzeggen, ter ere van de Allerhoogste Heer..." En Jezus spreekt het gebed van David [ 1Kron.29:10-19 ] uit – terwijl zij die zitten opstaan ​​en zij die tegen de muren leunen een respectvolle houding aannemen en hun steun loslaten. En dan vervolgt Jezus op Zijn gebruikelijke toon: "We moeten altijd bedenken dat alles in Gods handen is, elke onderneming, elke overwinning.  Pracht, macht, glorie en overwinning zijn van de Heer. Hij schenkt de mens het ene of het andere, als Hij het tijd acht om het te schenken voor een bepaald goed. Maar de mens kan het niet eisen. Aan David, die vergeven was, maar na zijn vroegere fouten nog steeds zelfoverwinning nodig had, staat God niet toe...

- Verhalen over Joodse 'dibboek' - 420.2 Maria Valtorta: '"Maar heb je hem niet aan de priesters laten zien?" vraagt ​​Judas aan Alfeüs. "Jawel. Als een lading handelswaar, hebben ze hem helemaal naar Jeruzalem gebracht...  Een reis! Een reis!... Ik zeg je, ik was erbij, ik hoef niet meer naar de hel af te dalen om te weten wat daar gebeurt en wat er gezegd wordt.  Maar het was nutteloos..." "Zoals voorheen?" "Erger nog!" "En toch... de priester!..." roept Bartholomeüs uit. "Maar wat wil je!... Het zou nodig zijn voor..." "Wat? Ga verder..." Stilte. "Spreek dan. Wees niet bang. Ik zal je niet beschuldigen." "Kijk... ik zei... maar ik wil niet zondigen... ik zei... dat... ja...  de priester zou kunnen slagen als... als..." "Als hij een heilige was, bedoel je, en je durft het niet te zeggen.  Ik zeg je: oordeel niet. Maar wat je zegt is waar.  Het is pijnlijk waar!..." zegt Pet...

-Steniging (James Tissot)- 418.5 Maria Valtorta: '"Kom binnen..." "Ja. Laten we meteen naar de gewonde gaan. Waar ligt hij?" "Op het beste bed." Ze gaan de keurig aangelegde tuin in,  en vandaar naar de keuken, en van de keuken naar de kleine slaapkamer.  Jezus buigt zich over de zieke man, die kreunt en slaapt.  Hij buigt zich voorover, buigt zich voorover... en ademt in zijn oor,  dat al vol pus zit en in doeken is gewikkeld.  Hij staat op.  Hij trekt zich geruisloos terug. "Heb je hem niet wakker gemaakt?" vraagt ​​de oude man zachtjes. "Nee. Laat hem maar slapen. Hij heeft geen pijn meer.  Hij zal herstellen. Laten we naar de anderen gaan." Jezus sluit zachtjes de deur en gaat de grote kamer in  waar de bedden staan ​​die de vorige keer gekocht zijn.  De twee vermoeide discipelen slapen nog. "Zij waken tot de ochtend.  Ik van 's ochtends tot 's avonds.  Daarom zijn ze zo moe. Ze zijn zo goed." De twee moeten m...

413.6 Maria Valtorta: 'De mensen luisteren aandachtig, in stilte, naar het gekibbel, dat echter zonder hardheid verloopt. Anderen, van elders, zijn ook toegestroomd en de binnenplaats is vol,  volgepropt met mensen. Honderden gezichten gericht op één punt. En vanuit de openingen die van andere binnenplaatsen naar deze leiden,  gluurt het ene gezicht na het andere naar buiten, met uitgestrekte nekken,  aandachtig kijkend en luisterend... Het Sanhedrin-lid Hilkia en zijn vrienden kijken elkaar aan... Een ware telefonie van blikken. Maar ze beheersen zich. Een oude geleerde vraagt ​​heel beleefd: "En wat moet men doen, om de straffen die U voorziet te vermijden?" "Mij volgen. En bovenal, in Mij geloven En nog belangrijker, Mij liefhebben." "Bent U een geluksbrenger?" "Nee. Ik ben de Redder." "Maar U hebt geen legers..." "Ik heb Mijzelf. Herinner jullie, herinner jullie... voor je eigen bestwil, ter wille van jullie zielen,  herinn...

-Tempelpolitie- 413.3 Maria Valtorta: 'De oudsten, de schriftgeleerden, de doctores en de farizeeën, die eerder waren vertrokken, moeten de tempelmilitie en magistraten die de orde handhaven,  zijn gaan waarschuwen. En een van hen,  gevolgd door een handvol van die komische, van papier-maché gemaakte militieleden, wier enige strijdlustige kenmerken hun gezichten zijn,  een mengeling van domheid, een vleugje kwaadaardigheid en een duidelijke hint van hardheid, om nog maar te zwijgen van criminaliteit, komt op Jezus af, die spreekt leunend tegen een zuil in de Zuilengang der Heidenen. Omdat hij niet door de dichte haag van de menigte rond de Meester heen kan komen, schreeuwt hij: "Ga weg! Anders laat ik mijn soldaten jullie buiten de omheining gooien..." "Uuh! Uuuh! Groene vliegen! Helden op lammeren! En weten jullie dan niet binnen te komen en die gevangen te nemen die Jeruzalem in een bordeel veranderen, de Tempel in een markt? Ga weg, konijnenface, ga naar de wezels...

-Joodse diaspora- 413.2 Maria Valtorta: 'Jezus kijkt met medelijden naar die grijzende of al volledig grijze hoofden en antwoordt: "Jeremia heeft jullie verteld [ Jer.18:1-11 ]  wat er zal gebeuren  met hen die op de flits/bliksem van Goddelijke Toorn reageren met toenemende zonde, die de Goddelijke Barmhartigheid aanzien als bewijs van zwakte van God. Want God laat Zich niet bespotten, Mijn kinderen. Jullie zijn, zoals de Heer door Jeremia heeft gezegd,  als klei in de hand van de pottenbakker, als klei zijn zij die denken dat ze machtig zijn, als klei zijn de bewoners van deze plaats en die van het koninklijk paleis. Er is geen menselijke macht die God kan weerstaan. En als de klei zich verzet tegen de pottenbakker en vreemde, afschuwelijke vormen wil aannemen, dan verkleint de pottenbakker wat al gemaakt is tot een vuist van klei en hervormt hij zijn pot, totdat die zichzelf ervan overtuigd heeft dat de pottenbakker sterker is en zich niet aan zijn wil onderwerpt. En ...

CDXIII AANKOMST IN JERUZALEM VOOR PINKSTEREN -GESCHIL MET DE SCHRIFTGELEERDEN IN DE TEMPEL- 413.1 Maria Valtorta: 'De stad is vol mensen. De Tempel is bomvol. Zodra Jezus Jeruzalem binnenkomt, stijgt Hij op, en gaat door de poort bij de Probatica , dus bijna onmiddellijk, voordat de mensen beseffen dat Hij in de stad is en voordat het nieuws zich verspreidt vanuit het huis waar ze hun tassen achterlaten  en zich van stof en zweet reinigen om rein de Tempel binnen te gaan. De gebruikelijke onsmakelijke drukte van verkopers en geldwisselaars. De gebruikelijke caleidoscoop van kleuren en gezichten. Jezus gaat met de apostelen,  die de benodigdheden voor het offer hebben gekocht,  rechtstreeks naar de gebedsplaats, en blijft daar lange tijd. Natuurlijk wordt Hij door velen opgemerkt, goeden of slechten,  en een gefluister gaat als de wind en het geluid van de wind door de takken op de grote buitenplaats waar de mensen samenkomen om te bidden. En wanneer Hij na het gebed ...

402.6 Maria Valtorta: 'Ik, Barmhartigheid, ga niet zover dat Ik hen vervloek, met de vreselijke vloeken van Mozes tegen overtreders van de Wet. Maar achter Barmhartigheid staat Gerechtigheid. Laat iedereen dit onthouden! (G. Doré) Ik herinner zulke mensen eraan – en als er iemand van hen aanwezig is, laat hij deze waarschuwing met een goed hart ter harte nemen – dat Ik me andere woorden [ Num.16:4-7 ] van Mozes herinner, gesproken tot hen die meer wilden zijn dan God voor hen bedoeld had. Mozes zei tegen Korach, Dathan en Abiram , die beweerden heiligen te zijn zoals Mozes en Aäron, maar in opstand kwamen tegen het feit dat ze slechts zonen van Levi waren onder het volk Israël: 'Morgen zal de Heer openbaren wie Hem toebehoort, en Hij zal de heiligen tot Zichzelf naderen; zij die Hij heeft uitverkoren, zullen tot Hem naderen. Steek vuur aan in uw wierookvat en wierook op het vuur voor de Heer, en kom, gij en de uwen, met Aäron. Dan zullen we zien wie de Heer uitkiest. Gij verh...

391.6 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt: "Zoon van Abraham en van de Vader in de hemel, luister! Wat jouw rechtvaardige vader je heeft geprofeteerd, wordt vervuld. De Heiland is hier, en met Hem jouw vrienden uit Engedi, en de apostelen van de Messias, allen gekomen om zich te verheugen over jouw opstanding. Kom zonder vrees! Kom tot bij de kloof, en Ik zal ook komen, en Ik zal jou aanraken,  en je zult gereinigd worden. Kom zonder vrees naar de Heer die jou liefheeft!" De takken wijken weer uiteen, en de melaatse kijkt angstig naar buiten. Hij kijkt naar Jezus, een witte gestalte die over het gras van het plateau loopt, en stilstaat aan de rand van de afgrond... Hij kijkt naar de anderen... en vooral naar zijn oude vader die, alsof hij betoverd is, Jezus volgt met uitgestrekte armen, zijn ogen gericht op het gezicht van zijn melaatse zoon. Die komt naar voren, gerustgesteld. Zwaar hinkend door de wonden aan zijn voeten... strekt hij zijn armen uit, met zijn verrotte handen....

CCCXCI GENEZING VAN ELISEO VAN ENGEDI MELAATSE ZOON VAN DE SYNAGOGE-OVERSTE DIE DE DRIEKONINGEN ZAG - Shemen Afarsimon struik - 391.4 Maria Valtorta: 'Heer... U hebt al het goede gedaan in onze stad. U gaat weg en laat niemand achter die nog ziek is... U hebt zelfs de planten en de dieren gezegend... En U zult niet... U hebt mijn vrouw al genezen... maar U zult geen medelijden hebben met de vrucht van haar schoot?... Een zoon voor zijn moeder! Geef een zoon terug aan zijn moeder! U, de volmaakte Zoon van de Moeder van alle genade! In de naam van Uw Moeder, heb medelijden met mij, met ons!..." Ze huilen allemaal samen met de oude man, die krachtig en hartverscheurend heeft gesproken... En Jezus neemt hem in Zijn armen, terwijl hij snikt, en zegt tegen hem: "Huil niet meer! Laten we naar uw Eliseo gaan. Uw geloof, uw rechtvaardigheid, uw hoop verdienen dit en meer. Huil niet, o vader! Laten we niet langer wachten om een ​​schepsel te bevrijden van de verschrikking!" ...

-pistachebomen- 390.3 M. Valtorta: 'Eindelijk komen ze uit op een rechte straat, de enige rechte straat in deze stad, die niet gebouwd is zoals ze zelf gewild had, maar zoals de palmbomen of de machtige pistachebomen het gewild hebben, vast eeuwenoud, en gerespecteerd als notabelen door de burgers, die het aan hen verschuldigd zijn niet te sterven aan een zonnesteek. En kijk, aan het eind daarvan een plein, waar de stammen van talloze palmbomen als zuilen dienen. Het lijkt op een van die zuilenhallen van oude tempels en paleizen, bestaande uit een enorme ruimte gevuld met zuilen die op regelmatige afstanden geplaatst zijn om een ​​woud van stenen te vormen dat het plafond ondersteunt. Hier fungeren de palmbomen als zuilen en, zo dicht als ze zijn, vormen ze met hun kussende bladeren een smaragdgroen plafond boven het witte plein, in het midden waarvan een hoge, vierkante fontein staat gevuld met kristalhelder water, dat uit een kleine zuil in het midden van het bassin stroomt, en i...

- foltering in Iran (2025) - 376.10 M. Valtorta: '"En over Hem is er niet gesproken?" vraagt ​​Lazarus, wijzend naar Jezus. "O ja! Vóór al het andere. Er waren mensen die beweerden dat U het koninkrijk Israël 'miserabel' hebt genoemd. En daarom werd U een godslasteraar genoemd. Heiligschenner... Want het koninkrijk Israël is van God!" "O ja?! En hoe kon die van de hogepriester dan een maagdenverkrachter genoemd worden? De ontheiliger van zijn ambt? Antwoord!" vraagt ​​Jezus. "Hij is de zoon van de Opperste Priester. Want het is Annas die daar altijd de ware koning is!" zegt Joachim, geïntimideerd door Jezus' imposante verschijning, die voor Hem staat, lang en staande, met Zijn arm uitgestrekt... "Ja. De koning van de corruptie! En willen jullie dat Ik ze niet 'miserabel' noem, een land waar we een smerige en moorddadige Tetrarch hebben, een opperpriester die medeplichtig is aan verkrachting en moord?..." "Mi...

-Annas en Kajafas (James Tissot)- -Ayatollah Khamenei- 376.9 M. Valtorta: "Meester, gisterenochtend [ 373.5 ] zei U tegen Eleazar van Annas dat hij zich om geen enkele reden mocht verontreinigen... Waarom zei U dat?" vraagt ​​Filippus. "Omdat het gezegd moest worden. Hij bezoedelt zichzelf. Maar niet Ik, de heilige boeken zeggen dat." "Dat klopt. Maar hoe weet U dat hij zichzelf ontwijdt? Heeft het meisje misschien nog met U gesproken vóór haar dood?" vraagt ​​Eleazar. "Welk meisje?" "Het meisje dat stierf na de verkrachting, en haar moeder met haar, en het is niet bekend of het de pijn was die hen doodde, of dat ze zelfmoord pleegden, of met gif wérden gedood zodat ze nooit meer zouden spreken..." "Ik weet hier niets van! Ik zag de verdorven ziel van Annas' zoon. Ik rook de stank ervan. En Ik sprak. Ik wist en zag verder niets." "Maar wat is er dan gebeurd?" vraagt ​​Lazarus geïnteresseerd. "Het was zo dat...

(James Tissot) 368.9 Maria Valtorta: ' Eleazar , de rechtvaardige gast van het feestmaal in Ismaël s huis, zegt: "Ik geloof dat de twijfel is weggenomen en de beschuldiging is ingetrokken, en dat de Rabbi, die gerechtvaardigd is, vrij kan gaan." "Nee. Ik wil weten of hij zich gereinigd heeft van het aanraken van de dode. Zweer het bij Jehovah!" roept Jonathan van Uzziel. "Ik heb me niet gereinigd, want de jongen was niet dood, maar had alleen moeite met ademhalen." "Ah! Het komt U nu goed uit om te zeggen dat hij niet is opgestaan, hè?" roept een Farizeeër. "Waarom schept U niet op zoals U in Kedesh deed?" vraagt ​​een ander. "Maar laten we geen tijd verspillen met woorden! Laten we Hem eruit gooien en de nieuwe beschuldiging naar het Sanhedrin brengen. Een heleboel beschuldigingen!" "Welke nog meer dan?" vraagt ​​Jezus. "Welke nog meer? En die melaatse aanraken, zonder Uzelf daarna te reinigen? Kunt U dat ...

-Vrouwen-voorhof met 4 zuilen- 368.6 M. Valtorta: 'Ze betreden de Tempel. En terwijl de vrouwen in het benedengedeelte blijven staan, gaan de mannen verder tot de voor hen bestemde ruimte. Zo bereiken ze de plaats waar kinderen worden opgedragen en vrouwen worden gereinigd. Een groepje mensen begeleidt een jonge moeder, en blijft errond staan ​​om de ceremonies van het ritueel te bekijken. "Een heilig offertje aan de Heer, Meester!" zegt Andreas, terwijl hij de scène gade slaat. "Het is, als ik me niet vergis, de vrouw uit Caesarea Philippi , die van het kasteel! Ze liep voor me langs, terwijl wij op Jou wachtten, bij de Gouden Poort!" zegt Jakobus van Alfeüs. "Ja. De schoonmoeder van Filippus en de rentmeester zijn er ook. Zij hebben ons niet gezien, maar wij hebben hen wel gezien!" voegt Thaddeüs eraan toe. En Matteüs voegt eraan toe: "Wij twee zagen Maria van Simon, met een oude man. Judas was er niet. De vrouw leek erg bedroefd. Ze keek ang...

- Barmhartige Samaritaan (wijn, azijn, olie...) - 360.12 Maria Valtorta: 'Ze lopen erheen... maar nieuwsgierigheid drijft ook de anderen die kant op. Niet langer gehinderd door het water in het gebladerte, dat van de schuddende takken op hun hoofd neerregent, noch door het doorweekte mos, klimmen ze de helling op om te kijken, zonder dicht bij de vrouw te hoeven komen. En ze zien Jezus zich bukken, haar bij de oksels grijpen, en haar tegen een rots neerzetten Haar hoofd hangt alsof het dood is. "Simon, draai haar hoofd naar achteren, zodat Ik een beetje wijn in haar keel kan laten lopen!" De Zeloot gehoorzaamt onbevreesd, en Jezus, zijn keppel/pompoen/beker hoog houdend, laat druppels wijn vallen tussen haar geopende, bleke lippen. En Hij zegt: "Ze is bevroren, de ongelukkige! En ze is helemaal nat!" "Als ze geen melaatse was, hadden we haar mee kunnen nemen naar waar wij waren," zegt Andreas, vol medelijden met haar. "Natuurlijk niet!" snauw...

342.6 Maria Valtorta: 'Een spottende lach en geschreeuw klinken van achter in de synagoge. De mensen protesteren; de synagoge-overste, wiens ogen zelfs gesloten zijn, zozeer geconcentreerd op het luisteren naar Jezus, staat op en gebiedt stilte, en dreigt de onruststokers eruit te zetten. "Laat hen maar hun gang gaan. Nodig hen uit om hun tegenspraak te presenteren!" zegt Jezus met luide stem. "O! Goed! Dat is goed! Laat ons dichterbij komen! Wij willen U ondervragen!" roepen de tegenstanders ironisch. "Kom! Laat hen passeren, jullie van Kedesh." En de menigte, met vijandige blikken en grimassen – en een paar beledigingen ontbreken niet – laat hen naar voren komen. "Wat willen jullie weten?" vraagt ​​Jezus streng. "Dus U zegt dat U de Messias bent? Bent U daar absoluut zeker van?" Jezus, met Zijn armen over elkaar, kijkt naar degene die met zoveel autoriteit sprak, dat de ironie van de man plots verdwijnt en hij zwijgt. Maar een and...