poëma van de god-mens

-Werkers in de wijngaard (Ivanka Demchuk)- 329.11 Maria Valtorta: '"Wat zeggen jullie? Spreek. Zeggen jullie dat het te laat is? Nee. Luister naar een gelijkenis! Een zekere landeigenaar ging bij het aanbreken van de dag op pad om arbeiders voor zijn wijngaard in te huren en hij sprak met hen een denarius per dag af. Toen hij om drie uur weer op pad ging, en besefte dat de arbeiders die hij had ingehuurd met weinig waren, zag hij anderen werkloos op de markt wachten tot iemand hen inhuurde, en hij nam hen mee en zei: 'Ga naar mijn wijngaard! En ik zal jullie geven wat ik de anderen heb beloofd!' En ze gingen. Toen hij om zes en om negen uur weer op pad ging, zag hij nog anderen en zei tegen hen: 'Willen jullie voor mij werken? Ik betaal mijn arbeiders een denarius per dag!' Ze stemden toe en gingen weg. Ten slotte, toen hij zo rond elf uur alweer op pad ging, zag hij anderen werkloos in de schemering staan. 'Wat doen jullie hier zo lui? Schaam je je ...

329.10 Maria Valtorta: 'Jezus wordt onderbroken door een dreigende kreet van enkele luidruchtige mensen. Hij kijkt hen aan en zegt: "Ja. Dit is liefde. Ik ben geen onderdanige leraar. Ik spreek de waarheid, omdat Ik dat moet doen, om in jullie te zaaien wat nodig is voor het eeuwige leven. Of jullie het nu leuk vinden of niet, Ik moet het jullie zeggen, om Mijn plicht als Verlosser te doen. Het is aan jullie, die verlossing nodig hebben, om die van jullie te doen. Heb daarom je naaste lief. Ál jullie naasten. Met een heilige liefde. Niet met een duistere, op eigenbelang gerichte liefde, voor wie de Romein, de Feniciër of de proseliet "vervloekt" is, of andersom, zolang er geen verstand of geld in het spel is... terwijl "vervloekt" - als er een verlangen naar verstand of geld in je opkomt - niet langer geldt..." Nog meer rumoer vanuit de menigte, terwijl de Romeinen, vanop hun plaats in het atrium, uitroepen: "Bij Jupiter! Die man spreekt goed!...

-Bekering van apostel Paulus- 329.9 M. Valtorta: '"Toch vergeeft God het, als de ziel haar slechte daden afzweert en zich voorneemt om, voor de rest van haar leven, het ware doel van de mens na te streven, nl. de eeuwige vrede te verkrijgen in het Koninkrijk van de ware God. Hebben jullie tot nu toe een verkeerd pad bewandeld? Denken jullie, ontmoedigd, dat het te laat is om het juiste pad te kiezen? Zeggen jullie, wanhopig: "Hier wist ik niets van! En nu ben ik onwetend en weet niet hoe ik verder moet"? Nee. Denk niet dat het net als materiële zaken is, en dat het veel tijd en moeite kost om opnieuw te doen wat al gedaan is, maar dan met heiligheid. De goedheid van de eeuwige, de ware Heer God, is zo groot dat zij jullie zeker niet ertoe brengt je stappen terug te nemen, om terug te keren naar het kruispunt waar je, in je dwaling, het rechte pad voor het verkeerde hebt verlaten. Zij is zo groot dat, vanaf het moment dat je zegt: "Ik wil van de Waarheid zijn,...

329.8 Maria Valtorta: '"Luister. Ik ben van zo ver gekomen, noch met de bedoelingen van een usurpator, noch met het geweld van een veroveraar. Ik ben alleen gekomen om de Redder van jullie zielen te zijn. Heerschappijen, rijkdom en posities verleiden Mij niet. Ze betekenen niets voor Mij, en Ik kijk er zelfs niet naar. T.t.z. Ik kijk ernaar om er medelijden mee te hebben, omdat ze Mijn medelijden opwekken, als ketenen die jullie geest gevangen houden en hem beletten tot de eeuwige, unieke, universele, heilige en gezegende Heer te komen. Ik beschouw ze en benader ze als de grootste ellende. En Ik probeer ze te genezen van hun fascinerende en wrede misleiding, die de kinderen der mensen verleidt, zodat zij ze met rechtvaardigheid en heiligheid kunnen gebruiken, niet als wrede wapens die de mens, en vooral de geest van hen die ze niet op een heilige manier gebruiken, verwonden en doden. Maar voorwaar, Ik zeg jullie:  het is makkelijker voor Mij om een misvormd lichaam te genezen...

329.7 M. Valtorta: 'Jezus is op een kist geklommen die tegen een muur stond. Hij is nu duidelijk zichtbaar voor iedereen. Zijn lieve groet heeft zich al door de lucht verspreid en is gevolgd door de woorden: "Kinderen van één Schepper, luister!" Dan vervolgt Hij Zijn toespraak, in de aandachtige stilte van de mensen. "De tijd van Genade is voor iedereen aangebroken, niet alleen voor Israël, maar voor de hele wereld. Joden, hier om verschillende redenen, proselieten, Feniciërs, heidenen... allen, hoort het Woord van God, begrijp Gerechtigheid, weet wat Naastenliefde is! Met Wijsheid, Gerechtigheid en Naastenliefde zul je de middelen hebben om het Koninkrijk van God te bereiken, dat Koninkrijk dat niet alleen voor de kinderen van Israël is, maar toebehoort aan allen die voortaan de ware, ene God liefhebben en in Zijn Woord geloven." 13 nov.1945

-Romeinse lansdrager, infanterist, triarius en speerwerper- 329.6 M. Valtorta: 'Een jonge soldaat rent weg en komt terug, zeggend: "Prochorus komt niet. Stuur de triarius   Aquila ..." "Goed! Goed! Liever hij dan Caecilius Maximus ... Aquila heeft gediend in Afrika, in Gallië, en hij was in de medogenloze  [Teutoburger] wouden die  Varus en zijn drie legioenen van ons hebben afgepakt. Hij kent Grieken en Britten, en heeft een scherp gevoel voor onderscheid...  O! Gegroet! Daar is hij al, de glorieuze Aquila! Kom, leer ons arme sloebers de waarde van een mens begrijpen!" "Leve Aquila, meester van de militie!" roepen ze allemaal,  terwijl ze de oude soldaat met zijn littekens in zijn gezicht, zijn armen en kuiten al even ontbloot als zijn gezicht, liefdevol de hand schudden. Hij glimlacht goedaardig en roept uit: "Leve Rome, de leraar van de wereld! Niet ikke, arme soldaat. Wat is er dan?" -triarius-uniform- "We moeten die lange, blonde ...

329.5 Maria Valtorta: 'Het rumoer van degenen die het willen zien, of die het gezien hebben en er commentaar op geven, bereikt een hoogtepunt. In de achtergang, die van het plein naar de binnenplaats leidt, galmen stemmen met het geluid van een waterput en weerkaatsen tegen de muren van de Castrum. De milities moeten vrezen dat er een vechtpartij is uitgebroken—wat makkelijk moet zijn op deze plekken, met zoveel botsingen tussen rassen en geloofsovertuigingen—en een groep stormt naar binnen, dringt zich ruw naar voren en eist te weten wat er aan de hand is. "Een wonder, een wonder! Jona, de kreupele, is genezen. Daar is hij, naast de man uit Galilea!" De soldaten kijken elkaar aan. Ze spreken pas als ze de hele menigte voorbij zijn, en daarachter heeft zich nog meer mensenmassa verzameld, die zich eerst in de pakhuizen bevond, of op het plein. Alleen de verkopers zijn daar nog, woedend over de onverwachte afleiding, die de markt van die dag verpest. Dan zien ze een van de...