parabel van de werkers in de wijngaard


-Werkers in de wijngaard (Ivanka Demchuk)-

329.11

Maria Valtorta:

'"Wat zeggen jullie? Spreek.

Zeggen jullie dat het te laat is? Nee.

Luister naar een gelijkenis!


Een zekere landeigenaar ging bij het aanbreken van de dag op pad

om arbeiders voor zijn wijngaard in te huren

en hij sprak met hen een denarius per dag af.


Toen hij om drie uur weer op pad ging,

en besefte dat de arbeiders die hij had ingehuurd met weinig waren,

zag hij anderen werkloos op de markt wachten tot iemand hen inhuurde,

en hij nam hen mee en zei: 'Ga naar mijn wijngaard!

En ik zal jullie geven wat ik de anderen heb beloofd!'

En ze gingen.


Toen hij om zes en om negen uur weer op pad ging,

zag hij nog anderen en zei tegen hen:

'Willen jullie voor mij werken?

Ik betaal mijn arbeiders een denarius per dag!'

Ze stemden toe en gingen weg.


Ten slotte, toen hij zo rond elf uur alweer op pad ging,

zag hij anderen werkloos in de schemering staan.

'Wat doen jullie hier zo lui? Schaam je je niet

om de hele dag niets te doen?' vroeg hij.


'Niemand heeft ons aangenomen.

Wij wilden werken en ons eigen eten verdienen.

Maar niemand heeft ons naar zijn wijngaard geroepen.'


'Welnu, ik roep jullie naar mijn wijngaard!

Ga en je zult het loon hebben van de anderen!'


Hij zei dit, omdat hij een goede meester was,

en medelijden had met het leed van zijn naasten.


-idem (Arsen Bereza)-

Toen de avond viel

en het werk klaar was, riep de man zijn opzichter en zei:

'Roep de arbeiders en betaal hun loon, zoals ik heb afgesproken,

te beginnen met de laatsten, die het meest behoeftig zijn,

omdat ze die dag niet het eten hebben gehad

wat de anderen wel een of meerdere keren hebben gehad,

en die bovendien, uit dankbaarheid voor mijn genade,

harder hebben gewerkt dan allen.

Ik heb hen in de gaten gehouden...

En stuur hen weg,

zodat ze naar hun welverdiende rust kunnen gaan,

en met hun families van de vruchten van hun arbeid kunnen genieten!'


En de opzichter deed wat de meester had bevolen

en gaf ieder van hen een denarius.


Toen degenen die al vanaf het eerste uur van de dag hadden gewerkt als laatsten aankwamen,

waren ze verbaasd dat ook zij maar één denarius hadden, en ze klaagden onder elkaar

en bij de opzichter, die zei: "Ik heb dit bevel ontvangen.

Ga maar bij de meester klagen, niet bij mij."


En ze gingen naar hem toe en zeiden:

'Kijk eens, u bent niet rechtvaardig!

We hebben twaalf uur gewerkt, eerst in de regen,

toen in de brandende zon, en daarna weer in de avondhitte,

en u hebt ons behandeld net als die luie mensen

die maar één uur hebben gewerkt!...

Waarom is dit?'


En één van hen verhief zijn stem,

zeggend dat hij zich verraden voelde

en onwaardig uitgebuit.


'Vriend, en hoe doe ik jullie dan onrecht aan?

Wat heb ik vanochtend met jullie afgesproken?

Een dag onafgebroken werken voor een denarius.

Is dat niet juist?'


'Ja. Dat klopt.

Maar u hebt hen hetzelfde betaald,

voor zoveel minder werk...'


'Ben jij akkoord akkoord met dat loon

omdat het jou goed leek?'


'Ja. Ik ging akkoord,

want anderen betaalden nog minder.'


'Ben je hier door mij gemarteld?'

'Nee, in alle eerlijkheid, nee.'


'Ik heb je toch de hele dag rust en eten gegeven?

Ik heb je drie maaltijden gegeven.

En eten en rust waren niet afgesproken.

Klopt dat?'


'Ja, daar waren geen afspraken over gemaakt.'

'Waarom heb je dat dan aangenomen?'


'Maar... U zei: Ik heb het liever zo,

zodat je niet moe wordt op de terugweg.'

En we konden het niet geloven... Uw eten was goed,

het was een verademing, het was...'


'Het was een gunst, die ik jullie vrijelijk heb verleend

en die niemand had kunnen verwachten. 

Klopt dat?'


'Dat klopt.'


'Dus ik heb jullie welgedaan. Waarom klaag je dan?

Ik zou over jullie moeten klagen, jullie die,

inziende dat je met een goede meester te maken had,

lui werkten...

terwijl die die na jullie kwamen, met slechts één maaltijd toe,

en de laatsten zelfs zonder enige maaltijd,

met meer energie werkten en

in minder tijd hetzelfde werk deden

als jij in twaalf uur.


Ik zou jullie verraden hebben

als ik jullie loon had gehalveerd om ook hen te betalen.

Niet dus...


Neem je loon en ga!

Wil je soms naar mijn huis komen

en mij opleggen wat je maar zou willen?

Ik doe wat ik wil en wat rechtvaardig is.

Wil niet kwaadaardig zijn

en mij tot onrecht verleiden.

Ik ben goed.'"'


13 nov.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Jezus gaat naar Samaria - 2e jaar begint - nu Redder (meer dan Leermeester) - Barmhartigheid uitbreiden!

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken