poëma van de god-mens

368.4 Maria Valtorta: '"Huil niet, moeder! Verlaat uw huis en kom vandaag met ons mee. Kom! Mijn Moeder is daar, en andere heldhaftige moeders die hun kinderen aan de Heer hebben gegeven. Ga met hen mee..." "Spreek met Anna-Lea... Probeer het, Heer!" kreunt de vrouw, tussen de snikken door. "Het is goed. Ik zal doen wat u wilt," zegt Jezus. En Hij opent de deur en roept: "Moeder, kom 'ns, samen met Anna-Lea!" De twee geroepenen komen snel. Ze gaan naar binnen. "Meisje, je moeder wil dat Ik je zeg, dat je er nog eens over na moet denken. Ze wil ook dat Ik met Samuel spreek. Wat moet Ik doen? Welk antwoord geef je Mij?” "Spreek met Samuel! Sterker nog, ook ik smeek U om dat te doen. Maar alleen omdat ik, door U te horen, recht wil zien geschieden. Wat mij betreft, dat weet U wel. Ik verzoek U mijn moeder het meest eerlijke antwoord te geven." "Hoort u dat, mevrouw?" "Wat is dan dat antwoord?" vraagt ​​de o...

- afleggen tijdelijke geloften - 368.3 Maria Valtorta: 'Roep haar, Heer. Spreek tot haar. Breng haar tot rede. Zoek Samuel. Hij is bij zijn familielid Abraham, in het derde huis na de bron van de vijgenboom. Help me! Maar spreek eerst onmiddellijk tot haar..." "Spreken, Ik zal spreken. Maar u moet God danken, dat Hij een menselijke band heeft verbroken die duidelijk niet gebaseerd was op goede trouw. Die man is wispelturig en onrechtvaardig, jegens God en jegens zijn vrouw..." "Ja, maar het is afschuwelijk dat de wereld denkt dat zij schuldig is, en dat U schuldig bent, alleen maar omdat zij Uw discipel is." "De wereld beschuldigt en vergeet daarna weer. De hemel daarentegen is eeuwig. Uw dochter zal de bloem van de hemel zijn!" "Waarom hebt U haar dan laten leven ? Ze zou een bloem zijn geweest, als ze niet gestenigd was door de laster. O, U die God bent, roep haar, laat haar tot bezinning komen! En laat daarna Samuel nadenken..." ...

368.2 Maria Valtorta: 'Binnen wordt er geluisterd en wordt er gehuild. Jezus luistert -- leunend tegen de deur, die Hij sloot zodra Hij binnenkwam, met Zijn armen over elkaar geslagen, luistert Hij naar de moeder van het meisje, die Hem huilend vertelt over de wispelturigheid van haar verloofde, die een voorwendsel aangreep om de verbintenis volledig te verbreken... "En zo is Annalia als iemand die verstoten is en nooit meer zal trouwen, want ze heeft verklaard dat U het afkeurt als iemand hertrouwt nadat hij verstoten is. Maar dat is niet zo. Ze is nog steeds een meisje! Ze verkoopt zichzelf niet aan een andere man, want ze is nog nooit met een man geweest. En hij is schuldig aan wreedheid. En meer! Want hij heeft een verlangen naar een ander huwelijk gekoesterd, maar het zal mijn dochter zijn die schuldig zal lijken, en de wereld zal haar bespotten. Los dit mee op, o Heer, want dit gebeurt door U!" "Door Mij, mevrouw? Waarin heb Ik gezondigd?" "O! U hebt ...

CCCLXVIII DONDERDAG VOOR PASEN ANNA-LEA'S MOEDER EN ANDERE ONTMOETINGEN IN JERUZALEM EN IN DE TEMPEL -Ophel vandaag- 368.1 Maria Valtorta: 'Ik zie de voedseluitdeling aan de melaatsen van Hinnon niet, en hoor er alleen over. Maar het lijkt me niet dat er wonderen onder hen zijn gebeurd, want Simon Petrus zegt: "Hun vreselijke eenzaamheid heeft hun niet de genade gegeven om te geloven en te weten waar de redding is." Dan verwelkomt de stad hen door de poort die naar de lawaaierige en dichtbevolkte buitenwijk Ophel leidt. - Na een paar meter springt Anna-Lea uit een halfopen huisdeur, vol feestvreugde, de Meester vererend, en ze zegt: "Ik heb toestemming van mijn moeder om tot vanavond bij U te blijven, Heer." "Zal Samuel dat niet jammer vinden?" "Samuel is niet langer in mijn leven, Heer. En moge de Allerhoogste dankbaar zijn.  Moge Hij slechts toestaan ​​dat hij, zoals hij mij heeft verlaten, U niet verlaat, o mijn God." De jonge mond g...

366.11 Maria Valtorta: 'Andreas buigt zich voorover om Maria wat te vragen en is verbaasd tranen op haar gezicht te zien. "Huil je?" vraagt ​​hij. "Waarom huilt ze? Maar hoe dan? Moeder!" zeggen velen. "Ik weet waarom zij huilt!" zegt Margziam. "Waarom dan?" "Omdat Johannes zich de dood van de Heer herinnerde." "Ja. Dat is waar! En hoe weet hij dat, als hij er niet meer was toen Jij die voorspelde?" "Omdat hij dat van Mijzelf heeft vernomen, als troost." "Hm! Troost!..." "Ja, troost! De belofte dat hij niet lang hoeft te wachten op het Koninkrijk. Hij verdient het, omdat hij jullie in wil en gehoorzaamheid heeft overtroffen. Laten we naar huis gaan. We zullen de antwoorden voorbereiden, om ze aan Tolmai mee te geven, en jij, Margziam, zult je boeken verzamelen!" "Ah! Ik begrijp het! Ik begrijp het! Hij heeft het voor hen opgeschreven!..." "Ja. Laten we gaan. Morgen gaan we naar ...

-Omhelzing van St.-Bernardus (Ribalta)- 366.10 Maria Valtorta: "'De beste Johannes prijst mij zeer. En wat moet ik dan over hem zeggen? Hij lijdt hevig, maar is van een wonderbaarlijk sterkte. Als ik zijn geheim niet kende, zou ik versteld staan. Maar sinds die nacht, dat ik van een zieke terugkeerde, en hem in extase en verheerlijkt aantrof, en ik zijn woorden hoorde, en mij voor hem neerwierp, in de wetenschap dat Jij aanwezig was bij Jouw dienaar, kan ik niet langer versteld staan. Misschien zullen sommigen van mijn medebroeders zich net verbazen dat ik er geen spijt van heb, dat ik het niet eveneens heb kunnen zien. Waarom zou ik? Alles is goed, alles is voldoende van wat Jij geeft. Ieder ontvangt het deel dat hem toekomt en dat hij nodig heeft. Het is dus goed dat Johannes Jou zichtbaar heeft, en ik Jou alleen in de geest. Ben ik gelukkig? Als vrouw betreur ik de tijd die ik met Jou en Maria heb doorgebracht. Maar als ziel ben ik zeer gelukkig, want pas nu dien ik Jou, mi...

366.9 M. Valtorta: 'Jezus maakt een gebaar van stilte en opent de rol van Syntyche. Hij leest: "'Syntica aan de Heer Jezus met alle liefde die ze kan opbrengen. Aan de Heilige Moeder, eerbied en lof. Aan de broers en zussen in de Heer, dank en zegen. Aan Margziam, omhelzing van zijn verre zus. Johannes vertelde Jou, o Meester, over ons leven. Heel kort vertelde hij Je wat hij doet, en wat ik als vrouw doe. Ik heb mijn kleine schooltje vol meisjes, en ik win er spiritueel veel mee, omdat ik ze voor Jou win, o mijn Heer, door net via het werk over de ware God te spreken. Hier, in deze streek waar zovele rassen zich hebben vermengd, is er een kluwen van religies. Zo verstrengeld dat... ze niets meer zijn dan onuitvoerbare religies, draden van religies die niet langer van enig nut zijn. In het midden, star en onbuigzaam, het geloof van de Israëlieten, waarvan de zwaarwichtigheid de al gerafelde draden van anderen verbrijzelt zonder iets te bereiken. Johannes, die leerlingen h...

-Antiek Antiochië- 366.8 M. Valtorta: "'En nu ik met Jou over de geest heb gesproken, zal ik Je nieuws vertellen over mijn werk. Ik heb veel leerlingen, van alle rassen en streken. Om de een noch de ander te beledigen, heb ik de dagen verdeeld en wissel ik de ene dag met de heidenen af met de andere met de gelovigen, met groot profijt, gezien het gebrek aan pedagogen hier. Ik geef mijn inkomsten aan de armen, en trek hen zo tot de Heer. Ik laat me weer bij mijn oude naam noemen, niet omdat ik er zozeer van houd, maar uit voorzichtigheid. In de uren die aan de wereld toebehoren, ben ik Felix. In de uren die alleen aan Jezus toebehoren, ben ik Johannes, de 'Genade van God'... Ik heb Filippus uitgelegd dat mijn echte naam Felix was, en dat ik alleen Johannes werd genoemd als naam onder de medebroeders. En niemand kijkt hier van op, gezien het gemak waarmee wij van naam veranderen of een bijnaam gebruiken. Ik hoop hier veel werk te verzetten, om de weg te bereiden voor de...

366.7 Maria Valtorta: 'Jezus leest veel regels vluchtig door zonder ze luidop te lezen. En Hij vervolgt: "'Mijn leven...'" maar Petrus, die een brandende tak had genomen en die omhoog hield om de Meester te helpen zien, dicht bij Hem staande en zijn nek rekkend om mee te lezen, zegt: "Nee, nee, zo is het niet! Waarom lees Je het niet, Meester? Er staat meer tussen! Ik ben een domkop, maar niet zo dom dat ik niet zachtjes mee kan lezen. Ik lees: 'Jouw beloften hebben mijn hoop overtroffen...'" "Maar jij bent verschrikkelijk! Erger dan een jongetje!" zegt Jezus glimlachend. "Natuurlijk! Ik ben bijna een oude man! Daarom ben ik ondeugender dan een kind!" "Je zou ook voorzichtiger moeten zijn." "Dat is goed voor vijanden. Maar hier zijn we onder vrienden. Johannes zegt hier prachtige dingen over Jou. Ik wil ze weten. Zodat ik me kan voorbereiden op het moment dat Je mij wegstuurt als handelswaar. Kom op, lees het al...

366.6 Maria Valtorta: 'Jezus neemt de twee brieven uit Zijn riem, vouwt ze open en leest ze voor temidden van de aandachtige kring van elf gezichten. "Aan Jezus van Nazareth, eer en zegen. Aan Maria van Nazareth, zegen en vrede. Aan onze heilige broeders, vrede en gezondheid. Aan onze geliefde Margziam, vrede en liefde. Tranen en een glimlach vullen mijn hart en mijn gezicht, terwijl ik deze brief voor jullie allemaal schrijf. Herinneringen, nostalgie, hoop en de vrede na vervulde plichten zijn in mij. Heel het verleden dat voor mij belangrijk is, ligt voor me, t.t.z. het verleden dat twaalf maanden geleden begon, en een psalm van dankbaarheid aan God, te barmhartig voor de schuldigen, welt op uit mijn hart. Moge Jij gezegend zijn, en met Jou de heilige die Jou aan de wereld gaf, en de andere moeder die ik me herinner als de vleesgeworden barmhartigheid, en met Jou gezegend zijn Petrus, Johannes, Simon, Jakobus en Judas, en de andere Jakobus, en Andreas en Matteüs, en tenslott...

-Rots van Gethsemane (Basiliek van Alle Naties, Barluzzi)- -rotsen naast de Basiliek- 366.5 Maria Valtorta: 'Het diner is snel genuttigd. En daarna nodigt Jezus Zijn Moeder en Maria van Alfeüs uit om met Hem en de discipelen door de stille olijfgaard te gaan. Misschien zouden de andere drie vrouwen ook graag meegaan. Maar Jezus roept hen niet, en zegt in plaats daarvan tegen Salome en Porfirea: "Spreek heilige woorden met de nieuwe zuster en ga dan liggen zonder op ons te wachten. Vrede zij met jullie." En de drie leggen zich neer bij hun lot. Petrus is een beetje mokkend en stil, terwijl de anderen praten, terwijl ze in een groep naar de toekomstige steen der pijniging lopen. Ze gaan op de rand zitten, met uitzicht op Jeruzalem, dat langzaam tot rust komt na de verwarring van de dag. -zicht op Jeruzalem vanuit de Basiliek  van Alle Naties- "Steek wat takken aan, Petrus," beveelt Jezus. "Waarom?" "Omdat Ik jullie wil voorlezen wat Johannes en Syn...

-onbekend- -Novices in tuin (W. John Leech)- 366.4 Maria Valtorta: 'De Zeloot, na een tamelijk lange stilte, staat op het punt te spreken. Maar de apostelen en discipelen, die Margziam aan de voet van Gethsemane ontmoet hebben, komen naar hen toe gerend, en Simon blijft zwijgend, terwijl Jezus ieders groet beantwoordt, en daarna, samen met Petrus, naar de olijfgaard en het huis verderloopt. Petrus vertelt Hem dat ze al sinds zonsopgang op de uitkijk stonden, dat Elise nog steeds aan het lijden is in Johanna's huis, dat de Farizeeën de vorige avond gekomen zijn, dat... dat... dat... een hoop onsamenhangend nieuws, waarna uiteindelijk de vraag gesteld wordt: "En Lazarus?"... waarop Jezus uitvoerig antwoordt. Petrus, erg nieuwsgierig, kan het niet laten om te vragen: "En... niets, Heer? Geen... nieuws...?" "Jawel. Je zult het te zijner tijd horen. Waar is Margziam met de vrouw ? Al in het huis?" "O nee! De vrouw durfde niet verder te gaan. Ze zit...

366.3 M. Valtorta: '"En de onvolkomenheden die wij in onszelf laten bestaan ​​en voortleven, zijn dat het stof en het puin?" "Ja, Simon. Je staan nog teveel stil. Jullie bewegen nauwelijks in de richting van volmaaktheid. Weten jullie dan niet dat de tijd snel voorbijgaat? Bedenken jullie dan niet, dat je in de resterende tijd ernaar moet streven om volmaakt te worden? Als je niet de kracht van volmaaktheid bezit, verworven met een vastberaden wil in de tijd die nog rest, hoe zul je dan bestand zijn tegen de storm die Satan en zijn zonen zullen ontketenen tegen de Meester en Zijn Leer? Er komt een dag dat jullie jezelf vol verbazing zullen afvragen: 'Maar hoe is het mogelijk dat wij overweldigd werden, wij die drie jaar bij Hem waren?'... O! Het antwoord ligt in júllie zelf, in jullie manier van handelen! Hoe meer je ernaar streeft volmaakt te worden in de resterende tijd, hoe beter je in staat zult zijn om trouw te blijven." "Drie jaar... Maar dan....

-stilstaand water- 366.2 Valtorta: 'De Zeloot ziet hen haast rennend door de drukke straat, en zegt tegen Jezus: "Ze lijken wel broer en zus. Kijk eens hoe goed ze bevriend zijn!" "Margziam weet met iedereen om te gaan. Het is een moeilijke deugd en zo nodig voor zijn toekomstige missie. Ik zorg ervoor dat deze gelukkige aard in hem wordt aangewakkerd, want het zal hem goed van pas komen." "Jij vormt hem naar Jouw smaak. Klopt dat, Meester?" "Ja. Zijn leeftijd laat dat toe." "En toch heb Je ook de oude Felix-Johannes kunnen modelleren..." "Ja. Maar alleen omdat hij zich volledig door Mij liet vernietigen en herscheppen." "Dat klopt. Ik heb gemerkt dat de grootste zondaars, wanneer ze zich bekeren, ons, mensen met een relatief kleine schuld, overtreffen in rechtvaardigheid. Hoe komt dat?" "Omdat hun berouw evenredig is aan hun zonde. Immens. Daarom verplettert het hen onder de molensteen van pijn en vernederi...

CCCLXVI OP WEG NAAR GETHSEMANE MET SIMON ZELOOT -MARGZIAM EN DE NIEUWE DISCIPEL ANASTATICA- BRIEVEN UIT ANTIOCHIË -huidige Basiliek van de Agonie (Barluzzi)- 366.1 Maria Valtorta: 'Jezus heeft Bethanië verlaten met degenen die bij Hem waren, namelijk Simon Zeloot en Margziam. Maar Anastatica heeft zich bij hen gevoegd, volledig gesluierd, lopend naast Margziam, terwijl Jezus iets achter hen loopt met Simon. De beide paren lopen al pratend. Ieder over zichzelf, en over wat hen het meeste aan het hart ligt. Anastatica zegt tegen Margziam, een gesprek voortzettend: "Ik kan niet wachten om haar te ontmoeten!" Misschien doelt de vrouw op Elise van Bethzur. "Denk je dat ik niet eens zo ontroerd was toen ik naar mijn bruiloft ging, of melaats werd verklaard?... Hoe moet ik haar begroeten?" En Margziam, met een glimlach die tegelijkertijd lief en ernstig is: "O! Bij haar echte naam: Mamma!" "Maar ik ken haar niet! Is dat niet een te grote vertrouwdheid?...

-grensmuur gezien vanaf Bethanië (nu Palestijns  Al-Eizariya) - -Jezus huilt over Jeruzalem (William Hole)- 365.17 M. Valtorta: '"Ik verlaat jullie, vrienden. Ik ga me even terugtrekken. Ik moet weer tot Mezelf komen in God..." Jezus, zeer bedroefd, gaat weg... De achterblijvers: Lazarus, Jozef, Nicodemus en de Zeloot, kijken elkaar aan. "Heb je gezien hoe bedroefd hij was?" vraagt ​​Jozef zachtjes aan Lazarus. "Ja, ik heb het gezien.  Hij leek een afschuwelijk schouwspel te zien." "Wat gaat er in zijn hart om?" vraagt ​​Nicodemus. "Alleen Hij en de Eeuwige weten het," antwoordt Jozef. "Weet jij iets, Simon?" "Nee. Hij is al maanden erg bedroefd." "God behoede hem! Maar jazeker, de haat groeit..." "Ja, Jozef. De haat groeit... Ik geloof dat de haat de liefde weldra zal overwinnen." "Zeg dat niet, Simon! Als dat het geval moet zijn, ga ik niet langer om genezing vragen! Beter te sterven d...

-Bekoring van Christus ( Kostyantin Saposhko )- 365.16 Maria Valtorta: '"En Jij, Meester, wat zeg Jij?" "Ik zeg dat Judas 'de mens' is. Net als Gamaliël. De beperkte mens, tegenover de oneindige God. De mens is zo beperkt in zijn denken - tot hij er bovennatuurlijke ruimte aan geeft - dat hij één enkel idee slechts kan opnemen, het in zich kan verankeren, of zichzelf erin kan verankeren, en daarin blijven hangen. Zelfs tegen het bewijs in. Hardnekkig. Obsessief. Door geloof, misschien, in wat hem het meeste trof. Diep van binnen heeft Gamaliël geloof, zoals weinigen in Israël, in de Messias die hij in een kind zag en herkende. En hij is trouw aan de woorden van dat kind... En Judas ook... Doordrenkt van het messiaanse idee dat de meeste Israëlieten koesteren, bevestigd door Mijn eerste verschijning aan hem, ziet hij, wil hij Christus als koning zien. De tijdelijke en machtige koning... en hij is trouw aan dit concept. O, hoevelen, ook in de toekomst, zullen t...

365.15 Maria Valtorta: 'Maar meer kan Hij niet zeggen, omdat de komst van Nicodemus en Jozef wordt aangekondigd. "God behoede u, Meester! Altijd, zoals vanmorgen!" "Dank je, Jozef. En jij, Nicodemus, was jij er niet?" "Nee. Maar toen ik hoorde dat Jij was aangekomen, besloot ik naar Lazarus te gaan,  vrijwel zeker dat ik Jou daar zou vinden. En Jozef ging met me mee." Ze praten, rond het bed van Lazarus, over de gebeurtenissen van die ochtend , en Lazarus is er zo in geïnteresseerd, dat hij verlost lijkt van zijn lijden. "Maar die Gamaliël, Heer! Hebt Je hem gehoord?" vraagt ​​Jozef van Arimathea. "Ik heb hem gehoord." Nicodemus zegt: "Ik zeg liever: maar die Judas van Kerioth, Heer! Na Jouw vertrek trof ik hem aan, schreeuwend als een bezetene te midden van een groep leerlingen van de rabbijnen. Hij beschuldigde en verdedigde Jou tegelijkertijd. En ik weet zeker dat hij ervan overtuigd was dat hij niets dan goed deed! Ze wilde...

365.14 Maria Valtorta: 'Lazarus kijkt Margziam bewonderend aan. En Margziam is erg benieuwd. Hij wil weten wat er in de rollen staat! Jezus begrijpt het en opent ze.  Lazarus zegt: "Hoezo? Weet hij het dan?" "Ja. Hij en de anderen. Behalve Nathanaël, Filippus, Thomas en Judas..." "Je hebt er goed aan gedaan het voor hém verborgen te houden!" roept Lazarus uit. "Ik heb veel vermoedens..." "Ik ben niet roekeloos, vriend," onderbreekt Jezus hem, en Hij leest de rollen. Daarna brengt hij het voornaamste nieuws: dat de twee zich hebben aangepast, dat de school bloeit en dat, als Johannes niet was hervallen, alles goed zou zijn geweest...' 3 jan.1946

-Al-Eizariya vandaag- 365.13 Maria Valtorta: '"...Je hebt geluk gehad met Johannes. Weet Je? Gisteren kwam Tolmai met anderen en bracht brieven voor Je mee. Mijn zussen hebben ze... Maar waar zijn Martha en Maria? Doen ze geen moeite om Jou te eren?" Lazarus is wat lastig, zoals vele zieken. "Wees lief... Ze zijn buiten, met Simon en Margziam. Ik ben met hen meegekomen. En Ik heb niets nodig. Ik zal ze nu roepen!" En inderdaad, Hij roept hen die, slim genoeg, buiten waren gebleven. Martha gaat weer weg en komt terug met twee rollen die ze aan Jezus geeft. Ondertussen vertelt Maria dat de dienaar van Nicodemus zei  dat hij zijn meester vooruit zou gaan,  die met Jozef van Arimathea zou komen. En tegelijkertijd herinnert Lazarus zich een vrouw, "die gisteren in jouw naam is toegekomen!" zegt hij. "Ah! Ja! Weet je wie zij is?" "Ze heeft het ons verteld! Ze is de dochter van een rijke man uit Jericho, die jaren geleden, toen hij jong was, na...