anna aan het weven
B O E K I
GEBOORTE & VERBORGEN LEVEN van MARIA & JEZUS
HOOFDSTUK 2
JOACHIM & ANNA doen een GELOFTE aan de HEER
2.1
Maria Valtorta:
'Ik zie een interieur van een huis.
Daarin zit een oudere vrouw aan een weefgetouw.
Haar ziende met haar haar dat ooit zwart was, nu grijs,
en met haar gezicht, niet gerimpeld, maar al vol van de ernst die met de jaren gepaard gaat,
zou ik zeggen dat ze tussen de vijftig en vijfenvijftig jaar oud kan zijn.
Niet meer.
Bij het aangeven van deze vrouwelijke leeftijd
neem ik het gezicht van mijn moeder als referentie,
wier beeltenis ik tegenwoordig meer dan ooit in gedachten heb
dat me herinnert aan haar laatste dagen bij mijn bed...
Overmorgen heb ik haar al een jaar niet meer gezien...
Mijn moeder was heel fris in het gezicht, onder het voortijdig grijzende haar.
Op haar vijftigste was ze nog net zo zwart en wit als aan het eind van haar leven.
Maar afgezien van de maturiteit van haar blik, verried niets haar leeftijd.
Ik kan het dus ook mis hebben, door oudere vrouwen
een bepaald aantal jaren te geven.
Deze vrouw, die ik zie weven,
in een kamer, volledig helder van licht,
die via de wijd open deur toegang geeft tot een enorme moestuin
- een kleine boerderij, zou ik zeggen, omdat hij in een zachte beweging
op en neer overgaat in groene hellingen -
is mooi en heeft beslist joodse kenmerken.
Diep zwarte ogen
die, ik weet niet waarom,
me doen denken aan die van de Doper.
Maar ook al zijn ze trots als een koningin,
ze zijn ook zoet.
Alsof over hun adelaarsflits
een sluier van blauw werd uitgespreid.
Zoet, en een beetje verdrietig,
als van mensen die denken aan
en spijt hebben van verloren dingen.
De kleur van het gezicht is bruin,
maar niet overdreven.
De mond, enigszins breed, is goed gevormd,
en staat beslist, in een strenge stand,
die echter niet hardvochtig is.
De neus is lang en dun,
beneden lichtjes aflopend.
Een arendsneus die goed bij die ogen past.
Ze is stevig, maar niet dik.
Goed geproportioneerd en lang, denk ik,
te oordelen naar hoe ze er zittend uitziet.
Ik denk dat ze een gordijn of een tapijt aan het weven is.
De veelkleurige spoeltjes gaan snel over de inslag die donkerbruin is,
en wat al is gedaan vertoont een vage verwevenheid van Griekse meanders en rozetten
waarin groen, geel, rood en donkerblauw elkaar kruisen
en samensmelten als een mozaïek.
De vrouw draagt een heel eenvoudige en heel donkere jurk.
In paarsrood, dat lijkt te zijn gekopieerd van bepaalde viooltjes.'
Reacties
Een reactie posten