poëma van de god-mens

  -oude Jordaanbedding bij Gilgal-

387.8 M. Valtorta: 'Ze komen bij een straat. Jezus stopt en zegt tegen de bedelaar: "Ik kan u geen geld geven. Ik heb niets. Ik zegen u. Tot ziens. Doe wat Ik u gezegd heb." Ze gaan uit elkaar... De apostelen zijn ontzet. Ze zeggen niets. Ze kijken elkaar schuin aan... Jezus verbreekt de stilte en hervat de psalmtoon die door de schriftgeleerde was onderbroken [Joz.3] : "En de Heer zei tegen Jozua: Neem twaalf mannen, één uit elke stam,  en laat hen uit het midden van de bedding van de Jordaan,  waar de voeten van de priesters stonden,  twaalf zeer harde stenen nemen  en die op de plaats van het kamp zetten,  waar jullie vannacht je tenten zullen opslaan. En Jozua riep twaalf mannen uit de Israëlieten, één uit elke stam,  en zei tegen hen: 'Ga tegenover de Ark van de Heer, jullie God, naar het midden van de Jordaan,  en neem daarvandaan voor elk van jullie een steen op je schouders,  overeenkomstig het aantal kinderen van Israël,  om ze als g...

-orthodoxe kolonist Elisha Yered- 387.7 Maria Valtorta: '"Meester, weet U wat Gilgal voor ons betekent? "En geloven jullie Mij, een dwaas?"... zegt Jezus. En met de toon van een psalm, langzaam, een beetje uitgerekt, begint hij [ Joz.3:1-4 ] : "En Jozua stond op vóór zonsopgang en ging op weg. Nadat hij uit Sittim was vertrokken,  kwamen hij en alle Israëlieten bij de Jordaan, waar zij drie dagen bleven, aan het einde waarvan de herauten door het kamp trokken en riepen: 'Wanneer u de Ark van het Verbond van de Heer uw God ziet, gedragen door de priesters van het geslacht van Levi, dan moet u ook op weg gaan en hen volgen, maar laat er een afstand van tweeduizend el zijn tussen u en de ark, zodat u van verre kunt zien, en de weg kunt onderscheiden die u moet gaan, aangezien u er nog nooit langs bent gegaan en..."' "Genoeg, genoeg! U kent de les. Nu zouden wij graag een soortgelijk wonder van U zien, zodat wij kunnen geloven. In de Tempel, met Pa...

- okt.2023 - 387.6 Maria Valtorta: 'Ze keren terug naar de apostelen en treffen hen aan in een discussie met enkele schriftgeleerden. "Hier is de Meester. Hij kan jullie antwoorden en zeggen dat jullie zondaars zijn!" "Wat is er?" vraagt ​​Jezus, wiens respectvolle groet onbeantwoord blijft. "Meester, ze vallen ons lastig met vragen en spot..." "Het verdragen van intimidatie is een daad van barmhartigheid." "Maar ze beledigen Jou. Ze maken Jou tot voorwerp van spot... en doen mensen aarzelen. Zie Je? Wij hadden mensen bijeengebracht... En wie is daar nu nog van over? Twee of drie vrouwen..." "O nee! Jullie hebben ook nog een man, een smerige man! Da's al te veel voor jullie! Maar Meester, vindt U niet dat U Zichzelf ook te veel besmet, U die altijd zegt dat lelijkheid U walg bezorgt?" spot een jonge schriftgeleerde, wijzend naar de bedelaar naast Jezus. "Dat is geen lelijkheid. Dat is niet de lelijkheid die Mij do...

-Schuldoffer in joodse Tempel- 387.5 Maria Valtorta: 'Jezus kijkt hem aan en fluistert: "En laat ons ook deze zonden op Mij nemen!... Zoon! Luister. Ik ben Barmhartigheid, geen angst. Ik ben ook voor jou gekomen. Schaam je niet voor Mij... Ik ben de Verlosser. Wil je vergeving? Waarvoor?" "Voor mijn misdaad. Vraagt U dat aan Mij? Ik heb mijn broer gedood!" "U zei: 'Ik wilde hem alleen maar slaan'... omdat u op dat moment beledigd en boos was. Maar toen u haatte en vervloekte, niet één maar alle zes de broers, was u niet net beledigd en boos, u deed het als ademhalen. Uit eigen beweging. De haat en de vloek, de vreugde toen u ze getroffen zag worden, was uw geestelijk brood, toch?" "Ja, Heer. Tien jaar lang was het mijn brood." "Wel, in werkelijkheid... bent u de grootste misdaad begonnen vanaf het moment dat u haatte en vervloekte. U hebt uw broers zesmaal vermoord." "Maar Heer, zij hadden mij geruïneerd en gehaat... En...

387.4 Maria Valtorta: '"Heer... wij waren zeven broers van één vader, maar ik ben geboren uit de vrouw met wie mijn vader in zijn weduwschap was getrouwd. En ik werd door de andere zes gehaat. Mijn vader liet, stervende, ons allen een gelijk deel na. Maar toen hij gestorven was, kochten de zes de rechters om,  namen al mijn bezittingen af ​​en joegen mij en mijn moeder weg met schandelijke beschuldigingen. Zij stierf toen ik zestien was... en ze stierf van de honger... En sindsdien heb ik niemand meer die van mij houdt..." Hij huilt van diep verdriet. Hij herstelt zich en vervolgt: "De zes, rijk en gelukkig, floreerden ook met mijn bezittingen. En ik stierf van de honger, omdat ik ziek was geworden terwijl ik voor mijn wegkwijnende moeder zorgde... -  Maar God trof hen één voor één. Ik vervloekte hen zo erg, haatte hen zo erg, dat het boze oog op hen viel. Deed ik er verkeerd aan? Natuurlijk. Ik weet het. En ik wist het. Maar hoe kon ik hen niet haten en vervloeken? ...

387.3 M. Valtorta: '"Hebt u geen dorst meer, Heer? Ik zou u naar de put brengen, en met u spreken..." Jezus voelt aan dat de man iets wil bekennen en staat op en zegt: "Laten we gaan." "Ik ga ook mee!" roept Petrus uit. "Nee. Ik ben zo terug... En je moet respect hebben voor wie berouw heeft." Hij gaat met de man naar achter een huis, waarachter weer het platteland ligt. "Daar is de put... drink en luister dan naar mij." - Beit Hogla olijfgaard - "Nee, man! Werp eerst uw zorgen op Mij, en daarna... zal Ik drinken. En misschien zal Ik dan een bron hebben die nog zoeter is dan het water uit de aarde om Mijn dorst te lessen." "Welke, Meester?" "Uw berouw... Laten we onder die bomen gaan staan. De vrouwen kijken hier naar ons. Kom!" En Hij legt zijn hand op zijn schouder en duwt hem mee een olijfgaard in. "Hoe weet U dat ik schuldig ben, en dat het me spijt?" "O!... Maar spreek.  En wees niet...

387.2 Maria Valtorta: 'De eerste die Jezus benadert, terwijl Hij brood en olijven eet, is een man in vodden. Hij vraagt ​​om brood. Jezus geeft hem Zijn brood mét alle olijven die Hij in Zijn hand heeft. "En Jij dan? We hebben geen geld, weet Je..." merkt Petrus op. "We hebben alles aan Ananias nagelaten..." "Maakt niet uit. Ik heb geen honger. Maar wel dorst..." De bedelaar zegt: "Er is een waterput hierachter. Maar waarom gaf U mij alles? U had me de helft van Uw brood kunnen geven... Als U er geen hekel aan hebt om het terug te nemen..." "Eet, eet! Ik kan wel zonder. Maar om het vermoeden weg te nemen dat Ik u verafschuw, geef Mij één hapje, met uw eigen handen, en Ik zal het opeten om uw vriend te zijn..." De man, met een droevig, levenloos gezicht, fleurt op met een verraste glimlach en zegt: "O! Dat is de eerste keer sinds ik arme Ogla ben geworden, dat iemand mij zegt dat hij mijn vriend wil zijn!" En hij geeft he...

CCCLXXXVII IN GILGAL: DE BEDELAAR OGLA -JEZUS BEPROEFD DOOR SCHRIFTGELEERDEN- APOSTELEN VERGELEKEN MET DE 12 STENEN VAN JOSHUA 387.1 Maria Valtorta: 'Ik weet niet hoe Gilgal er tegenwoordig uitziet. Wanneer Jezus er binnenkomt, is het een gewone Palestijnse stad,  vrij dichtbevolkt, gelegen op een lage heuvel, grotendeels bedekt met wijngaarden en olijfbomen. Maar de zon is er zo dominant dat er zelfs graan kan groeien lukraak uitgezaaid onder de bomen of tussen de rijen. En het rijpt ondanks het gebladerte, omdat het goed geroosterd wordt door de zon,  die al de hitte van de nabijgelegen woestijn heeft. Stof, gebabbel, vuil... de drukte van de markt. En, onverbiddelijk als het lot, de typisch ijverige en onovertuigde farizeeën en schriftgeleerden, die met grootse gebaren argumenteren en preken op de beste hoek van het plein, net alsof ze Jezus niet zien of niet kennen. - Beit Hogla-nederzetting  op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever - Jezus loopt rechtdoor en...

-Route van Galgala naar Massada- -Herodes' Massadapaleis- 386.3 Maria Valtorta: "Waar woont zij?" "In Massada , bij haar broers." "En wil Jij daarheen gaan?" "Dat zijn ook plaatsen om het evangelie te verkondigen..." "En naar Keriot?" "We gaan van Masada naar Keriot,  en daarna naar Juttah, Hebron, Bethzur en Bether,  om met Pinksteren terug te zijn in Jeruzalem." "Massada is de woonplaats van Herodes ..." "Wat maakt het uit? Het is een vesting. Maar hij is er niet.  En zelfs als hij er wel was!... De aanwezigheid van geen mens kan Mij ervan weerhouden de Verlosser te zijn." -Gilgal, waar Joshua Jordaan overstak- "Maar waar steken we de rivier over?" "In de buurt van Gilgal   [ook Galgala] . Van daaruit trekken we langs de bergen.  De nachten zijn koel en de nieuwe maan van Ziv [ apr.-mei ] schijnt helder aan de hemel." "Als we naar die plaatsen gaan... waarom gaan we dan niet ...

386.2 M. Valtorta: '"En ik vond zijn laatste toespraak mooi.  Echt waar, Meester, hij sprak als een wijze!" zegt Jakobus van Zebedeüs. "Hij sprak als een heilige, zeg ik!" roept Thomas uit. "Ja. En Ik zal zijn wens in gedachten houden," antwoordt Jezus. "Maar wat zei hij dan precies? Ik was met Johannes op weg, om de moeder van Michaël te zeggen dat ze moest doen wat de Meester had gezegd, en ik weet het niet precies," zegt Iskariot. "Hij zei:  'Heer, als U door het dorp van mijn schoondochter komt, zeg haar dan dat ik geen wrok tegen haar koester, en dat ik blij ben dat ik niet langer een paria ben. Want op die manier zal Gods oordeel minder streng voor haar zijn. Zeg haar dat ze haar kleinkinderen moet opvoeden in het geloof van de Messias, zodat ik hen bij me zal hebben in de hemel. En zodra ik vrede heb gevonden, zal ik voor hen en hun gezondheid bidden'... En Ik zal het zeggen. Ik zal de vrouw opzoeken en het haar vertellen...

CCCLXXXVI OP WEG NAAR DE WESTELIJKE OEVER VAN DE JORDAAN -Jordaan omstreeks 1900- 386.1 Maria Valtorta: 'Jezus is weer onderweg.  Hij keert zich om naar het noorden, en volgt de kronkels van de rivier om iemand te zoeken die Hem kan overzetten.  Zijn volgelingen zijn overal om Hem heen en herinneren zich de gebeurtenissen van de paar dagen die ze in Salomo's dorp en in Zijn huis hebben doorgebracht. Zoals ik het begrijp, bleven ze daar tot het nieuws van de aanwezigheid van de Meester zich in vijandelijke kringen verspreidde. Toen dat gebeurde, vertrokken ze en lieten ze de oude Ananias achter in het opgeruimde huisje, sereen in zijn niet langer troosteloze armoede. "Laten we hopen dat deze gemoedstoestand zo blijft," zegt Bartholomeüs. "Als we gaan en komen, zoals de Meester zegt, zullen we hem in die toestand houden," antwoordt Judas van Alfeüs. "Hij huilde, die arme oude man! Hij was zo aan ons gewend geraakt...",  zegt Andreas, nog steeds geëm...

385.8 M. Valtorta: '"Maar waar zijn Petrus en Judas van Keriot?" vraagt ​​Jezus. "Die zijn naar de nabijgelegen stad gegaan.  Ze zitten vol geld, en zijn aan het winkelen..." "Ja. Judas heeft een wonder verricht en viert feest!" merkt Simon Zeloot op, glimlachend. "Andreas ook, en hij heeft een schaap als souvenir.  Hij heeft een herdersbeen genezen en die heeft hem daarvoor beloond.  We zullen het aan de oude vader geven. Melk is goed voor ouderen..." zegt Johannes, terwijl hij de oude man, die gelukkig is, streelt. Ze keren terug naar het huis en bereiden wat eten... Ze staan ​​op het punt aan tafel te gaan zitten wanneer - beladen als ezels en gevolgd door een kar vol stromatten die als bedden dienen voor de armen van Palestina - de twee vermisten aankomen. "Vergeef me, Meester. Maar dit was nodig. Nu komt alles goed," zegt Petrus. En Judas: "Kijk goed! We hebben alleen het hoognodige meegenomen, schoon en eenvoudig, zoals J...

385.7 Maria Valtorta: '"En de zieken?" "Wat scheelt er met deze vrouw?" "Ze heeft een kwaadaardige koorts die haar botten verdraait.  Ze is zelfs naar het wonderbaarlijke water van de Grote Zee gegaan.  Maar zonder resultaat." Jezus buigt zich over de zieke vrouw en vraagt ​​haar: "Wie denkt u dat ik ben?" "Degene die ik zocht. De Messias van God. Heb medelijden met mij, die U zo lang gezocht heb!" "Moge uw geloof u gezondheid schenken, zowel uw ledematen als uw hart. En u, meneer?" De man antwoordt niet.  De vrouw die hem vergezelt, spreekt voor hem:  "Kanker vreet zijn tong weg. Hij kan niet spreken en sterft van de honger."  De man is werkelijk een skelet. "Hebt u er vertrouwen in dat ik u kan genezen?" De man knikt. "Open uw mond," beveelt Jezus.  En Hij brengt zijn gezicht dicht bij de afschuwelijke, door kanker aangevreten mond.  Hij ademt erin.  Hij zegt: "Ik wil!" Een moment ...

385.6 Maria Valtorta: 'De dood kwam, dat wil zeggen, hun verheerlijking. Vanuit de hemel zagen zij in de diepte degenen die naar de schandelijke meester waren gegaan. Geketend tot in het oneindige, kreunden die in de duisternis van de hel. "En zij wilden vrij zijn en genieten!" zeiden de twee heiligen. En de drie verdoemden zagen hen, en ze vervloekten hen en iedereen, God voorop, met de woorden: "Jullie hebt ons allemaal bedrogen!" "Nee. Dat kunnen jullie niet zeggen. Jullie werden gewaarschuwd voor het gevaar. Jullie hebben je eigen ondergang gewild," antwoordden de gezegenden, kalm,  ook toen ze de obscene spot en de obscene godslasteringen zagen en hoorden  die naar hen werden geslingerd. En zij zagen die van de velden en de mijnen in verschillende louteringsgebieden, en zij zagen hen, en ze zeiden: "Wij waren noch goed noch slecht, en nu boeten wij voor onze lauwheid.  Bid voor ons!" "O, dat zullen we zeker doen!  Maar waarom zijn j...

385.5 Maria Valtorta: 'En de pelgrims keken en keken. Ze berekenden... verleid door vele dingen,  waarvan er slechts één volkomen goed was. En langzaam gingen ze uit elkaar. Er waren er tien. Drie keerden zich naar de velden...  en twee naar de mijnen. De overgeblevenen keken elkaar aan, en twee zeiden: "Kom met ons mee! Naar de koning! Op aarde zullen we niets winnen of genieten, maar we zullen voor eeuwig heiligen zijn!" "Dat pad daar? We zouden wel gek zijn! Niet winnen? Niet genieten? Dat was het niet waard, om alles achter te laten en in ballingschap te gaan, om nog minder te hebben dan we in ons thuisland hadden. Wij willen winnen en genieten..." "Maar jullie zullen het eeuwige Goed verliezen! Hebben jullie niet gehoord dat het een beruchte meester is?" "Onzin! Na een tijdje zullen we hem verlaten, maar wij zullen genoten hebben én rijk zijn!" "Jullie zullen er nooit meer los van komen. De eersten deden er verkeerd aan door hun heb...

385.4 Valtorta: 'Jezus begint te spreken. "Wie de paden van de Heer bewandelt, de paden die de Heer heeft aangewezen, en die met goede wil bewandelt, vindt uiteindelijk de Heer. Jullie vinden de Heer, nadat je je plicht hebt gedaan als trouwe Israëlieten voor het heilige Pascha! En zie, Zijn Wijsheid spreekt tot jullie, zoals je verlangde, op dit kruispunt waar de goddelijke goedheid ons samenbrengt. De mens komt zovele kruispunten tegen op het pad van zijn leven. Meer nog bovennatuurlijke kruispunten dan materiële kruispunten. Elke dag wordt het geweten geconfronteerd met het kruispunt van Goed en Kwaad. En moet het zorgvuldig kiezen om niet te dwalen. En als het dwaalt, moet het weten hoe het zich nederig moet bekeren, wanneer het geroepen en gewaarschuwd wordt. En ook als het pad van het Kwade mooier lijkt, of dat van de lauwheid simpeler, dan moet hij weten het ruwe, maar veilige pad van het Goede te kiezen. - Luister naar een gelijkenis! Een groep pelgrims, die uit verre ...

385.3 Maria Valtorta: 'Ondertussen, nadat Jezus het laatste huis heeft bereikt,  is Hij naar een kruispunt gegaan, dat van de hoofdweg afbuigt naar het dorpje. Van hieruit kan Hij karavanen zien die over de weg wegtrekken naar de steden van de Decapolis en Perea. "Laten we daarheen gaan en er prediken. Wilt u dat ook doen, vader?" "Dat kan ik niet. Wat moet ik zeggen?" "U bent er wel toe in staat. Uw ziel kent de wijsheid van vergeving, en van trouw zijn aan God, en van berusting, zelfs in tijden van pijn. En u weet dat God hen helpt die hun hoop stellen op Hem. Ga en vertel het aan de pelgrims!" "O dat, ja!" "Judas, ga met hem mee. Ik blijf bij Bartholomeüs op het kruispunt." - En inderdaad, eenmaal daar aangekomen,  gaan ze in de schaduw van een groepje platanen zitten en wachten geduldig. De omliggende velden zijn prachtig, met gewassen en boomgaarden. Fris in de ochtend. Het oog streelt ze met genoegen. En de karavanen trekken o...