poëma van de god-mens

375.9 Maria Valtorta: 'Hij daalt de trap af, voegt zich op straat bij Judas en de anderen, maakt zich los van de oude Abraham , die Zijn handen wil kussen, en begint snel te lopen in de eerste maanstralen. "Verblijft u hier ver vandaan?" vraagt ​Hij de man. "Aan de voet van Moria." "Dan moeten we uit elkaar gaan." "Heer, U hebt mij behouden voor mijn kinderen, mijn vrouw, mijn leven. Wat moet ik voor U doen?" "Wees goed, vergeef en zwijg. U mag nooit, om welke reden dan ook,  een woord zeggen over wat er is gebeurd. Belooft u dat?" "Ik zweer het bij de Heilige Tempel! Hoezeer het me ook pijn doet niet te kunnen zeggen dat U mij hebt gered..." "Wees rechtvaardig, en Ik zal Uw ziel redden. En dan zul je dit kunnen zeggen. Vaarwel, man. Vrede zij met u!" De man knielt neer en groet.  Ze gaan uit elkaar. - "Wat een ellende! Wat een ellende!" zegt Judas, nu ze alleen zijn. "Ja. Verschrikkelijk.  Judas, ...

375.8 Maria Valtorta: 'Jezus buigt zich over de stervende man en legt Zijn hand op diens hoofd. Hij bidt. De man opent zijn ogen. Hij lijkt een beetje dronken. Verbaasd... Maar hij komt al snel weer bij zinnen. Hij gaat zitten door zijn vuisten tegen de grond te drukken. Hij kijkt Jezus aan. Hij vraagt: "Wie bent U?" "Jezus van Nazareth." "De Heilige! Waarom bent U hier vlakbij mij? Waar zijn ze? Waar zijn mijn zus en haar dochter? Wat is er gebeurd?" Hij probeert zich alles te herinneren. "Man, u noemt mij een heilige. Gelooft u dan dat ik er een ben?" "Ja, Heer. U bent de Messias van de Heer." "Is Mijn woord heilig voor u?" "Ja, Heer." "Dan..." Jezus staat op. Hij dringt aan: "Dan gebied Ik u, als Meester en Messias, om te vergeven. U kwam hier en werd beledigd..." "Ach! Samuel! Ja!... De bijl! Ik had hem aangeklaagd..." zegt hij, terwijl hij opstaat. "Nee. Vergeef hem, in naa...

-gezin Holleeder- 375.7 M. Valtorta: 'Ze verlaten de hal, de voorhal, het huis. De verlaten en donkere straten worden snel doorkruist. Ze bereiken het noodlottige huis. "Het huis van Samuel?! Waarom..." "Zwijg, Judas. Ik heb je meegenomen omdat Ik vertrouw op je verstand." De oude man heeft zichzelf bekendgemaakt. Ze gaan naar binnen. Ze gaan naar de bovenkamer, waar ze de gewonde man naartoe hebben gesleept. "Een dode?! Maar Meester! We maken onszelf onrein!" "Hij is niet dood.  Je ziet hem ademen en je hoort hem naar adem happen. Dadelijk zal Ik hem genezen..." "Maar hij is gewond aan zijn hoofd! Hier is een misdaad begaan! Wie heeft dat gedaan?... En dat op de dag van het Lam!" Judas is verbijsterd. "Hij was het," zegt Jezus, wijzend naar Samuel, die zich in een hoek heeft gegooid, opgerold, stervender dan de stervende zelf, verlamd van angst zoals de ander in doodsstrijd, met de zoom van zijn mantel over zijn hoofd, zo...

-Le Meurtre (Cézanne)- 375.6 Maria Valtorta: 'De poort wordt met een harde klap dichtgeslagen, waarvan het geluid luid nagalmt. Er ontstaat paniek onder de aanwezigen. "Wie is daar?" "Wie loopt er op Paasavond rond?" "Militie?" "Farizeeën?" "Soldaten van Herodes?" Maar terwijl de opwinding toeneemt, verschijnt Levi , de paleiswacht: "Vergeef me, Rabbi," zegt hij, "er is een man die U wil spreken. Hij bevindt zich in de hal. Hij lijkt erg van streek. Hij is oud en lijkt een gewone man te zijn. Hij wil u spreken. En snel." "O, la, la! Dit is geen avond van wonderen! Kom morgen terug..." zegt Petrus. "Nee. Elke avond is een tijd van wonderen en barmhartigheid!" zegt Jezus, terwijl Hij opstaat en weer afdaalt, om naar de hal te gaan. "Ga Jij alleen? Ik kom ook mee!" zegt Petrus. "Nee. Blijf jij maar waar je bent!" Hij gaat samen met Levi naar buiten. Achterin, bij de zware voor...

-huidige arbeidsmigranten- 375.5 Maria Valtorta: 'Maar de allergezegendste is Margziams grootvader! Hij wijkt geen moment van zijn kleinzoon, en geniet ervan hem te zien en naar hem te luisteren... Zo nu en dan, zittend naast Margziam, die staat, legt hij zijn grijze hoofd op de borst van zijn kleinzoon, die hem streelt. Jezus ziet dit gebaar verschillende keren en vraagt ​​de oude man: "Vader, is jouw hart blij?" "O, heel blij, mijn Heer! Het lijkt zelfs onwerkelijk. Ik heb nog maar één verlangen..." "Wat is het?" "Het verlangen dat ik mijn (klein)zoon heb verteld. Maar hij keurt het af." "Welk verlangen is het?" "Ik zou graag willen sterven,  als het mogelijk is in deze vrede. Op zijn minst snel. Want ik heb al het grootste goed gehad. Geen schepsel op aarde kan meer hebben. Weggaan... niet meer lijden... Weggaan... Zoals U terecht zei in de Tempel, o Heer! 'Wie offers brengt met het bezit van de armen, is als iemand die ...

-huidige viering in Bovenkamer te Jeruzalem- 375.4 Maria Valtorta: 'Na de maaltijden, de laatste beker gedronken, de laatste psalm gezongen, stromen allen die in de verschillende vertrekken waren naar het atrium. Maar ze passen er niet allemaal in, vanwege de tafel, die nogal wat ruimte inneemt. "Laten we naar de rode kamer gaan, Meester. We zullen de tafel tegen de muur schuiven, en ons allemaal om U heen verzamelen," stelt Lazarus voor,  en hij gebaart de dienaren ervoor te zorgen. Nu lijkt Jezus, zittend in het midden, tussen de twee kostbare zuilen, onder de glinsterende kroonluchter, hoog op een voetstuk gemaakt van twee kleine stoelen die voor het diner gebruikt werden, op een koning die troont te midden van zijn hovelingen. Zijn linnen gewaad, aangetrokken voor de maaltijd, glanst alsof het van kostbare draden is gemaakt, en lijkt nog witter, vergeleken met het doffe rood van de muren en het glanzende rood van de zuilen. En zijn gelaat is werkelijk goddelijk en v...

-Atrium van welstellende Romeinse familie- 375.3 Maria Valtorta: 'De avondmalen zijn in volle gang. Met een oneerlijke verdeling van de gasten, naar menselijke maatstaven, maar vanuit een hogere visie, bedoeld om eer en liefde te betonen aan hen die door de wereld gewoonlijk over het hoofd worden gezien. Zo zitten in de prachtige, koninklijke rode zaal, waarvan het gewelf wordt ondersteund door twee rode porfieren zuilen, waartussen de lange tafel is geplaatst, de boeren van Jochanan, samen met Margziam en Isaak, en andere discipelen, totdat het juiste aantal is bereikt [ cf.OT ] . In de zaal waar het diner de vorige avond plaatsvond, zitten andere discipelen, tussen de meest nederige. In de witte zaal – een droom van witheid – zitten de maagd-discipelen, en met hen, die slechts met z'n vieren zijn, de zussen van Lazarus en Anastatica, en andere jonge vrouwen. Maar de koningin van het feest is Maria, de Maagd bij uitstek. In de volgende ruimte, die wellicht een bibliotheek is...

-Bovenzaal (Jeruzalem)- 375.2 Maria Valtorta: 'Zo verstrijken de uren, tot Maria Magdalena een lampje komt brengen, want de avond valt en de ramen zijn gesloten. "Slaapt hij nog?" fluistert ze. "Ja. Hij is heel stil. Dat zal hem goed doen." "Hij heeft al maanden niet zo lang geslapen... Ik denk dat de angst voor de dood hem erg onrustig maakte. Met Jou in de buurt is er geen angst... voor wat dan ook... Hij heeft geluk!" "Waarom, Maria?" "Omdat hij Jou bij zich zal hebben als hij sterft. Ik daarentegen..." "Waarom jij niet?" "Omdat Jij wil sterven... en snel. En wie weet, wanneer ik zal sterven.... Laat mij sterven vóór Jou, Meester!" "Nee, jij moet Mij nog lang dienen!" "Dus heb ik gelijk, als ik zeg dat Lazarus geluk heeft!" "De teerbeminden zullen allen evenveel geluk hebben als hij. Zelfs meer dan hij!" "Wie zijn dat? De zuiveren, toch?" "Zij die weten hoe ze volko...

CCCLXX5 RITUEEL AVONDMAAL IN LAZARUS' PALEIS EN HEILIGSCHENNEND FEESTMAAL IN HUIS VAN SAMUEL 375.1 Maria Valtorta: 'Wanneer Jezus, terug van de Tempel, het paleis binnenkomt, ziet Hij het vol met een menigte dienaren uit Bethanië, die zich haasten met hun voorbereidingen. Lazarus, liggend op een brancard en met grote pijn, begroet zijn Meester met een zwakke glimlach, die zich naar hem toe haast en zich liefdevol over de brancard buigt en vraagt: "Je hebt veel geleden, hè, Mijn vriend? door de schokken van de wagen." "Heel veel, Meester!" antwoordt Lazarus, zo uitgeput dat alleen al de herinnering aan wat hij heeft meegemaakt hem weer tranen in de ogen brengt. "Het is Mijn schuld! Vergeef Me!" Lazarus pakt een van Jezus' handen en brengt die naar zijn gezicht, wrijft zijn uitgemergelde wang ertegenaan, kust de hand en mompelt: "O, het is niet Jouw schuld, Heer! En ik ben zo blij dat Jij Pasen met mij viert... mijn laatste Pasen!..." ...

-Cenakel vandaag (Jeruzalem)- 372.6 M. Valtorta: 'En nu, laten we een besluit nemen. Waar is het volgens jullie goed om het Pascha te vieren? Ik wil dat jullie gemoedsrust hebben voor dit rituele Avondmaal, om God te horen, die niet gehoord wordt bij onrust. Wij zijn met velen... maar het zou Mij goed doen  om allemaal samen te zijn, zodat Ik je kan laten zeggen: "Wij hebben samen met Hem het Pascha gevierd!" Kies daarom een ​​plaats waar we - ook al zijn we conform het ritueel verdeeld in groepen die groot genoeg zijn zodat ieder zijn eigen lam kan eten - toch nog altijd kunnen zeggen: "Wij waren verenigd, en ieder hoorde de stem van de andere broeder." Sommigen noemen deze plaats, anderen gene. Maar de zussen van Lazarus winnen. "O Heer! Kom naar hier! Wij zullen onze broer laten halen. Kijk! Er zijn hier vele zalen en kamers. Wij zullen samen zijn, volgens de voorschriften. Aanvaard, Heer! Het paleis heeft kamers die plaats bieden aan minstens tweehonder...

-Zionist Theodor Herzl (Joszi Arpad Koppay)- 372.5 Maria Valtorta: 'Maria stapt door de rijen heen en komt voor Jezus. "Wat besluit Je nu, Meester? Het is Voorbereidingsdag . Waar zal Jouw Pascha zijn? Beveel me...  en als ik nu zodanige gunst bij Jou heb gevonden, sta mij dan toe Jou mijn eigen cenakel aan te bieden, om voor alles te zorgen..." "Jij hebt genade gevonden bij de Vader in de hemel, genade dus ook bij de Zoon van de Vader, voor wie elke beweging van de Vader heilig is. Maar als Ik het cenakel aanvaard, laat mij dan toch naar de tempel gaan,  om het lam te offeren, als een goede Israëliet..." "En als ze Jou te pakken krijgen?" zeggen velen. "Ze zullen Mij niet te pakken krijgen! In de nacht, in het donker, zoals schurken doen, durven ze misschien wel. Maar te midden van de menigte die Mij vereert, niet. Wees geen lafaards voor Mij!..." "O! En bovendien is er Claudia!" roept Judas. "De Koning en het Koninkrijk zijn ...

372.4 Maria Valtorta: 'Maar de gouden stem van Maria Magdalena barst heftig los: "Sinds wanneer, o man, vergeet jij dat je een dienaar bent en dat onze inschikkelijkheid jou je als een meester doet gedragen? Van wie zijn dat huis en die olijfgaard? Alleen wij kunnen tegen de Rabbi zeggen: 'Niet komen, om ons bezit niet te laten beschadigen'... Maar wij zeggen dat niet! Want het zou altijd het grootste goed zijn, als de vijanden van Christus, in hun zoektocht naar Hem,  de planten, de muren en zelfs de rotswanden zouden vernielen. Want alles zou vernietigd worden omdat het de Liefde heeft gehuisvest, en de Liefde zou ons, Haar trouwe vrienden, liefde schenken. Maar laat ze tocj komen! Laat ze maar vernielen! Laat ze maar vertrappen! En wat dan nog! Het is genoeg dat Hij ons liefheeft en dat Hij ongedeerd blijft!" Jona zit klem  tussen de angst voor zijn vijanden en die voor zijn vurige meesteres, en mompelt: "En als ze mijn zoon kwaad doen?..." Jezus tr...

- Olijfboerderij Gethsemane (opgravingen, 2020) - 372.3 Valtorta: 'Bij de paleispoort wordt er onophoudelijk hard geklopt. Jezus buigt zich naar buiten om te kijken, maar de uitstekende kroonlijst, terwijl de deur ver in de massieve muren is geplaatst, verhindert dat Hij kan zien wie er aanklopt. Hij hoort onmiddellijk het gemurmel van alle slapers die ontwaken, en de deur, die door Levi is geopend, slaat met een klap dicht. En dan hoort hij zijn Naam door vele stemmen geroepen worden, door mannen en vrouwen... Hij haast zich naar beneden en zegt: "Hier ben Ik. Wat willen jullie?" Degenen die hem riepen, stormen, zodra ze Hem horen, de trap op en roepen. Het zijn de apostelen en de oudste discipelen, en onder hen is Jona , de pachter van de olijfgaard in Gethsemane. Ze praten allemaal tegelijk, en er wordt niets verstaan. Jezus moet hen met klem gebieden te stoppen en stil te zijn, om hen te kalmeren. Hij loopt meteen naar hen toe en zegt: "Wat is er aan de hand?...

-huidige Ontslapingskerk & Cenakel (Jeruzalem)- 372.2 Maria Valtorta: 'Het paleis van Lazarus bevindt zich ongetwijfeld op een van de vele verhogingen die de straten van Jeruzalem een ​​voortdurend op- en neergaand karakter geven, vooral de minder mooie straten. Bijna in het centrum van de stad, maar iets naar het zuidwesten verschoven. Gelegen aan een prachtige weg die uitmondt in de Sixtus, en daarmee een T-vorm vormt, domineert het de benedenstad, met uitzicht op Bezetha , Moria en Ophel , en daarachter dan het Olijfgebergte. achter, en al behorend tot, de plaats waar het paleis staat, ligt de berg Zion , terwijl aan beide zijden het oog zich zuidwaarts uitstrekt naar de zuidelijke heuvels, terwijl Bezetha in het noorden een groot deel van het panorama verbergt. Maar, voorbij de Gihonvallei , doemt de kale top van Golgotha ​​geelachtig op in het roze ochtendlicht, altijd treurig, zelfs in dit vreugdevolle licht. Jezus kijkt hem aan... Zijn blik, hoewel krachtiger en peinzen...

CCCLXXII DAG VAN DE VOORBEREIDING -HACHELIJKE ONTSNAPPING EN MOED VAN MAGDALENA- -zonsopgang in Jerusalem- 372.1 Maria Valtorta: 'Het paleis van Lazarus,  dat voor die nacht was omgebouwd tot slaapzaal,  onthult de lichamen van slapende mannen die overal verspreid liggen.  De vrouwen zijn nergens te bekennen. Misschien zijn ze naar de bovenkamers gebracht.  De heldere dageraad breekt langzaam aan boven de stad,  dringt door tot de binnenplaatsen van het paleis, wekt de eerste schuchtere tjirpjes in het gebladerte van de bomen, die daar zijn geplant om schaduw te bieden, en het eerste gekoer van de duiven, die in de nis van de kroonlijst slapen.  Maar de mannen worden niet wakker.  Moe en verzadigd van eten en emoties, slapen en dromen ze... -Welcoming Sunrise in Jerusalem (Alex Levin)- Jezus verlaat zwijgend de vestibule en gaat vandaar naar de erehof.  Hij wast zich bij een heldere bron die in het midden klatert, tussen een vierkant van mirtebome...

371.5 Maria Valtorta: '...Het diner is snel voorbij. Zelfs de Romeinse vrouwen, zittend aan de vrouwentafel, mengden zich onder hen - zodat Claudia zelf tussen Porfirea en Dorcas zat - en ze aten zwijgend wat hen werd voorgezet, en wisselden mysterieuze woorden van glimlachjes en knipoogjes uit tussen henzelf en Johanna en Maria Magdalena. Het leken wel schoolmeisjes op vakantie. Na het diner, beval Jezus hen een vierkant van stoelen te vormen en te gaan zitten om naar Hem te luisteren. Hij plaatste zich in het midden en begon te spreken, te midden van een aandachtig vierkant van gezichten, waarin alleen de onschuldige oogjes van Dorcas' zoon, slapend op de schoot van zijn moeder, gesloten waren, en de ogen van het meisje Maria, zittend op de schoot van Johanna, en van Matthias, die op de schoot van Jonathan gekruld lag, gehuld in slaap. "Discipelen, mannen en vrouwen,  hier bijeengekomen in de naam van de Heer, of hierheen getrokken door een verlangen naar Waarheid, een v...

-Judas en Claudia (film 1962)- 371.4 Maria Valtorta: 'Een eenzame lamp, gedragen door de vrouw van de opzichter, verlicht nauwelijks de vierkante, geheel witte vestibule van Lazarus' paleis. Het is duidelijk dat het huis onbewoond is, hoewel het goed bewaakt en netjes gehouden wordt. Maria en Martha leiden de gasten een grote zaal binnen, die ongetwijfeld voor banketten gebruikt werd, met weelderige muren bedekt met kostbare stoffen, die hun arabesken onthullen wanneer de kroonluchters worden aangestoken en de lampen op de dressoirs, op de kostbare kisten, die langs de muren staan,  of op de tafels die aan één kant staan, klaar voor gebruik, maar zeker al lang ongebruikt. Maar Maria beveelt hen naar het midden van de zaal te brengen en het eten klaar te maken voor het diner, met het voedsel dat Johanna's dienaren uit zakken en manden halen en op de dressoirs zetten. Judas neemt Petrus apart en fluistert hem iets in het oor. Ik zie Petrus zijn ogen wijd openen, en zijn hand ...

-Claudia Procula (Passion of the Christ)- 371.3 Maria Valtorta: 'De groep Romeinse vrouwen splitst zich op. Plautina en Valeria blijven bij Claudia, de anderen gaan verder. Claudia kijkt om zich heen. Ze ziet het eenzame steegje waar ze zijn blijven staan,  en met haar mooie hand werpt ze haar sluier opzij, waardoor haar gezicht zichtbaar wordt. Judas herkent haar en buigt zich, na een moment van verbazing, voorover  en begroet haar met een mengeling van Joodse gebaren en Romeinse woorden: "Domina!" "Ja. Ik. Sta op en luister.  U houdt van de Nazarener. U maakt zich zorgen om Zijn welzijn. U doet het goed! Hij is deugdzaam en moet verdedigd worden. Wij vereren Hem als groot en rechtvaardig. De Joden vereren Hem niet. Ze haten Hem. Dat weet ik. Luister!... En begrijp het goed, onthoud het goed en pas het toe. Ik wil Hem beschermen. Niet zoals die wellustige vrouw, daarnet. Maar met eerlijkheid en deugd. Wanneer uw liefde en uw wijsheid u laten begrijpen, dat er een be...

-H.Procla- 371.2 Maria Valtorta: 'Jonathan loopt bijna gelijk met de Romeinse vrouwen, tot wie hij zich richt als was hij in dienst van de rijkste discipelen. Claudia maakt hiervan gebruik en zegt tegen hem: "Man, ik smeek u, ga die discipel halen die het nieuws heeft gebracht. Zeg hem dat hij hier moet komen. En zeg het op een manier die geen aandacht trekt.  Ga!" Haar gewaad is bescheiden, maar haar toon is onbedoeld krachtig, van iemand die gewend is bevelen te geven. Jonathan spert zijn ogen wijd open  en probeert door de neergelaten sluier te zien, wie er zo tegen hem spreekt. Maar alles wat hij ziet, is de glans van twee gebiedende ogen. Maar hij moet zich hebben gerealiseerd, dat de vrouw die tegen hem spreekt geen dienstmeid is, en voordat hij gehoorzaamt, buigt hij. Hij bereikt Judas van Keriot, die levendig in gesprek is met Stefanus en Timoneüs, en trekt aan diens gewaad. "Wat wil jij?" "Ik heb jou iets te vertellen." "Zeg het maar....