Alexandroscene blijkt imposant castrum - apostelen neerbuigend
328.3
Maria Valtorta:
'Ze reizen snel over de weg
die helemaal vlak en mooi is, een echte consulaire weg,
die zeker aansluit op de wegen in het binnenland,
of liever gezegd, die zeker verder landinwaarts loopt,
nadat hij zijn rotsachtige uitloper heeft afgeworpen,
trapsgewijs langs de kust, over de landtong heen.
Alexandroscene is meer een militaire, dan een burgerlijke stad.
Het moet een strategisch belang hebben, dat ik niet ken.
Ingeklemd tussen de twee landtongen,
lijkt het een wachtpost die dat stuk zee bewaakt.
Nu het oog beide uiteinden kan zien,
kan men zien dat er talloze militaire torens op staan,
die een ketting vormen met die van de vlakte, van de stad,
waar, richting de zee, het imposante Castrum domineert.
Ze betreden de stad
na het oversteken van weer een andere beek,
die zich direct bij de poorten bevindt,
en lopen richting het onheilspellende gevaarte van het fort,
nieuwsgierig om zich heen kijkend,
en nieuwsgierig bekeken wordende.
De soldaten zijn zeer talrijk
en, zo lijkt het, staan ook op goede voet met de burgers,
waardoor de apostelen binnensmonds mompelen:
"Feniciërs! Eerlozen!"
Reacties
Een reactie posten