poëma van de god-mens

CDXI LESSEN UIT DE NATUUR EN WONDERBAARLIJKE OOGST VOOR EEN OUDE VROUW -HOE JE MENSEN DIE ZICH BEKEREN KUNT HELPEN- 411.1 Maria Valtorta: 'Jezus en Zijn discipelen trekken door een landschap dat goudkleurig is door de gewassen. Het is erg warm, hoewel het nog vroeg in de ochtend is. De maaiers maaien door de voren vol graanaren, en maken kuiltjes tussen het gouden graan. De sikkels glinsteren even in de zon,  verdwijnen tussen de hoge graanaren,  verschijnen even aan de andere kant weer,  en de handvol buigt en valt neer, alsof het moe is van het maandenlang rechtop staan ​​op de door de zon verwarmde aarde. Vrouwen lopen achter de maaiers aan en binden de schoven vast. Het landschap is overal druk met dit werk.  De oogst is zeer goed geweest en de maaiers juichen. Velen, wanneer de apostelgroep over de weg komt en dichtbij is, houden even stil,  leunend op hun sikkel en het zweet afvegend, en kijken toe,  net zoals de vrouwen die de korenschoven binden. In...

410.6 M. Valtorta: 'Bartholomeus voelt dat er weer een ruzie aankomt, en leidt die af door naar Jezus te roepen. "Meester! Is er nog niets voor ons?  Jij bent altijd een stap voor!" "Je hebt gelijk, Bartholomeüs. Maar we stoppen zo. Zie je dat huisje? Daar gaan we heen, want de zon is te fel. We gaan vanavond verder. We moeten ons haasten naar Jeruzalem, want Pinksteren staat voor de deur." "Waar hadden júllie het over?" vraagt ​​Judas Thaddeüs aan zijn broer. "O niks bijzonders! We waren begonnen over Jozef van Arimathea te praten, en uiteindelijk kwamen we uit op de oude boerderij van Joachim in Nazareth, en zijn gewoonte om, zolang dat kon, de helft van de oogst voor zichzelf te houden en de rest aan de armen te geven,  iets wat de oude mannen van Nazareth zich nog zo goed herinneren. Wat een onthechting, die twee rechtvaardigen, Anna en Joachim! Natuurlijk dat zij het wonder van een dochter, van de Dochter, mochten ervaren!... En met Jezus he...

408.3 Valtorta: 'En Jozef, die deze ongelukkigen voor zich ziet, begint de rijen te bekijken, en roept hen één voor één naar voren, en vraagt hoeveel mensen er in het gezin zijn, hoe lang ze al weduwe zijn, of hoe lang ze al ziek zijn, etc... en hij noteert het. En voor ieder geval, geeft hij de boerenknechten de opdracht: "Geef er tien. Geef er dertig." "Geef er zestig," zegt hij, nadat hij geluisterd heeft naar een halfblinde oude man, die voor hem komt staan met zeventien kleinkinderen, allemaal jonger dan twaalf, kinderen van twee van zijn zonen, van wie er één vorig jaar tijdens de oogst is overleden, de ander in het kraambed..., de oude man zeggende: "Haar echtgenoot troostte zichzelf en ging een jaar later naar een andere bruiloft, waarbij hij zijn vijf kinderen naar mij terugstuurde, met de woorden dat hij erover na zou denken. Maar nooit een cent gezien!... Nu is mijn vrouw ook overleden, en ik ben alleen... met deze..." "Geef er zestig a...

363.6 Maria Valtorta: 'Iemand trekt aan zijn mouw: "Is Hij erg streng?" vraagt ​​hij, wijzend naar Jezus. "Nee. Integendeel, Hij is te goed." "Ik, wat zeg jij, zal ik gered worden? Ik hoor niet bij de discipelen. Maar jij weet hoe ik ben, en hoe ik altijd heb geloofd wat jij me verteld hebt. Maar meer dan dat kan ik niet doen. Wat moet ik precies doen, om mezelf te redden, behalve wat ik al doe?" "Vraag jij het Hem! Hij zal een zachtere hand en een juister oordeel hebben dan ik." De man stapt naar voren. Hij zegt: "Meester, ik houd me aan de Wet, en sinds Thomas Uw woorden aan mij herhaalde, heb ik mijn best gedaan om dat nog meer te doen. Maar ik ben niet erg vrijgevig. Ik doe alleen wat strikt noodzakelijk is. Ik laat het slechte na, omdat ik bang ben voor de hel. Maar ik houd van mijn comfort en... ik beken, ik doe mijn uiterste best om dingen zo te doen dat ik niet zondig, maar ook mezelf niet al te veel verontrust. Zal ik hiermee ge...

-Werkers in de wijngaard (Ivanka Demchuk)- 329.11 Maria Valtorta: '"Wat zeggen jullie? Spreek. Zeggen jullie dat het te laat is? Nee. Luister naar een gelijkenis! Een zekere landeigenaar ging bij het aanbreken van de dag op pad om arbeiders voor zijn wijngaard in te huren en hij sprak met hen een denarius per dag af. Toen hij om drie uur weer op pad ging, en besefte dat de arbeiders die hij had ingehuurd met weinig waren, zag hij anderen werkloos op de markt wachten tot iemand hen inhuurde, en hij nam hen mee en zei: 'Ga naar mijn wijngaard! En ik zal jullie geven wat ik de anderen heb beloofd!' En ze gingen. Toen hij om zes en om negen uur weer op pad ging, zag hij nog anderen en zei tegen hen: 'Willen jullie voor mij werken? Ik betaal mijn arbeiders een denarius per dag!' Ze stemden toe en gingen weg. Ten slotte, toen hij zo rond elf uur alweer op pad ging, zag hij anderen werkloos in de schemering staan. 'Wat doen jullie hier zo lui? Schaam je je ...

290.8 M. Valtorta: 'Maria's heldere stem klinkt: "Mijn zoon, we hebben het vandaag onderling gehad over wat Je in Ramoth hebt gezegd. En ieder van ons had verschillende gevoelens en overwegingen. Wil Jij Je gedachten wat toelichten? Ik zei dat het beter was om Jou er meteen bij te roepen. Maar Je was in gesprek met Johannes." "Eigenlijk was ik het die de vraag stelde. Omdat ik een arme heiden ben, en ik niet de schitterende lichten van jullie geloof bezit.  Het is nodig medelijden met mij te hebben." "Maar ik wou dat ik jouw ziel had, mijn zus!" zegt Maria Magdalena impulsief. En, altijd vol enthousiasme, ze omhelst haar, en drukt haar met één arm stevig tegen zich aan. Schitterend in haar schoonheid, lijkt zij alleen de armzalige hut te verlichten en er de weelde van haar weelderige huis in over te brengen. De Griekse vrouw, volkomen anders, maar toch uniek in haar persoon, voegt, aan haar vastgeklampt, een bedachtzame noot toe aan de liefdeskree...

CCLXXXIV HET HUISJE GESCHONKEN DOOR SALOMO -VIER APOSTELEN BLIJVEN IN JUDEA- 284.1 M. Valtorta: 'Jezus keert met de apostelen terug van een apostolische uitstap in de buurt van Bethanië. Het moet een korte reis zijn geweest, want ze hebben niet eens voedseltassen bij zich. Ze praten met elkaar.  Ze zeggen:  "Dat was een goed idee van Salomo de veerman , niet Meester?" "Ja, mooie gedachte!" Uiteraard is Iskariot het daar niet mee eens: "Ik zie er niet veel goeds in. Hij gaf ons wat hij, als discipel, niet meer nodig heeft. Daar valt niks over op te scheppen..." "Een huis is altijd nuttig," zegt de Zeloot ernstig. "Was het maar zoals dat van jou. Maar wat is het? Een ongezonde hut." "Dat is alles wat Salomo heeft," antwoordt de Zeloot. "En net zoals hij daar oud kon worden zonder kwalen, kunnen wij daar ook van tijd tot tijd verblijven. Wat willen jij? Allemaal huizen zoals dat van Lazarus?" voegt Petrus eraan toe....

CCLVII JEZUS GAAT MET JAKOBUS VAN ALFEÜS DE KARMEL OP -Elia met Elisa op de berg Karmel- 257.1 Maria Valtorta: '"Evangeliseer in de vlakte van Esdrelon  tot Ik bij jullie terugkeer!" geeft Jezus Zijn apostelen op een heldere ochtend als instructie, terwijl ze aan de oevers van de Kison wat te eten nuttigen: brood en fruit. De apostelen lijken niet bepaald enthousiast, maar Jezus troost hen en geeft hun een richtlijn voor hun dagelijkse bezigheden, en Hij besluit: "Bovendien hebben jullie Mijn Moeder bij je. Zij zal een goede raadgeefster zijn. Ga naar de landarbeiders van Jochanan en probeer op de sabbat met de anderen over Doras te spreken. Geef hun wat hulp, en troost de oude verwant van Margziam  met het nieuws over het kind, en vertel hem dat we hem op het Loofhuttenfeest naar hem toe zullen brengen. Geef veel, alles wat je hebt, aan deze ongelukkige mensen. Alles wat je weet, alle liefde die je kunt geven, al het geld dat we hebben. Wees niet bang. Zoals het u...

236.3-4 M. Valtorta: 'Jezus draait Zijn hoofd langzaam om, een klein beetje maar, en Zijn diepblauwe ogen rusten even op het neergebogen hoofd. Een blik van vergeving. Dan kijkt Hij terug naar het midden. En laat haar vrij om haar uitbarsting te uiten. Maar de anderen doen dat niet. Ze maken grapjes, knipogen, grijnzen. En de farizeeër gaat even rechtop zitten om beter te kijken, en zijn blik bevindt zich ergens tussen begeerte, boosheid en bespotting in. Begeerte naar de vrouw. Dat gevoel is duidelijk. Boosheid dat ze zo vrijelijk is binnengekomen, wat anderen zou kunnen doen denken dat die vrouw... een frequente gaste is in zijn huis. Spot naar Jezus toe... Maar de vrouw merkt niets. Ze blijft bitter huilen, zonder te schreeuwen. Alleen dikke tranen, en af ​​en toe een snikken. Dan... knipt ze haar haar bij, haalt de gouden haarspelden eruit, die haar ingewikkelde kapsel vasthielden, en plaatst die naast de ringen en de haarspeld. De gouden strengen ontrollen zich van haar sc...

218.7 Maria Valtorta: 'Ze ontmoeten een mager meisje dat huilt. "Dat is Dina. Ze is arm, weet U? Mijn moeder geeft haar te eten. Haar eigen moeder kan geen geld meer verdienen. Haar vader is al gestorven, op zee. Er stak een storm op, terwijl hij van Gaza naar de haven van de Grote Rivier voer om goederen af te leveren en op te halen. En aangezien de goederen van mijn vader waren, en Dina's vader een van onze schippers was, zorgt mijn moeder nu voor hen. Maar velen blijven zo achter, zonder vader... Wat vindt U ervan? Het moet verschrikkelijk zijn om wees te zijn en arm. Hier is mijn huis! Niet zeggen dat ik op straat was. Ik had op school moeten zitten. Maar ik werd weggestuurd omdat ik mijn klasgenoten aan het lachen maakte met dit hier..." En hij haalt van onder zijn gewaad een houten pop tevoorschijn, gesneden uit een dunne houten lat, heel komisch inderdaad, compleet met een zeer karikaturale baard en neus. Jezus heeft een trillende glimlach onder zijn lippen zit...

CCVIII MARIA ZIET DE HERDER ELIA WEER EN GAAT MET JEZUS NAAR ELISE IN BETHZUR 208.1 Maria Valtorta: '"We zullen ze haast zeker vinden als we even naar Hebron teruglopen. Ik smeek jullie, ga twee aan twee op zoek naar hen op de bergpaden. Van hier naar de Vijvers van Salomo , en dan vandaar naar Bethzur . Wij zullen jullie volgen. Dit is hun weidegebied!" zegt de Heer tegen de twaalf. En ik begrijp dat Hij het over de herders heeft. De apostelen maken zich klaar om te gaan, ieder met zijn geliefde/favoriete metgezel, en alleen het haast onafscheidelijke paar Johannes en Andreas verenigt zich niet, want beiden gaan naar Iskariot en zeggen: "Ik ga met jou mee." En Judas antwoordt: "Ja, kom, Andreas. Het is beter zo, Johannes. Jij en ik zouden twee zijn die de herders al kennen. Dus lijkt het me beter als jij met iemand anders ging." "Dan zal de jongen met mij zijn," zegt Petrus, terwijl hij Jakobus van Zebedeüs, die zonder protest met Thomas mee...

118.4 Maria Valtorta: '"Vrede zij met jullie allen." Het is Jezus op de drempel, glimlachend, goedig. Het lijkt wel of de zon steeds feller schijnt met Zijn komst. "Wat goed zeg! Iedereen aan de slag! Kan Ik jou helpen, neef?" "Nee, rust maar uit. Ik ben klaar!" "We komen volgeladen met eten: iedereen wilde geven. Had iedereen maar het hart van de nederigen!" zegt Jezus, een beetje verdrietig. "Oh! mijn Meester! Moge God Jou zegenen! Het is Petrus die binnenkomt, met een bundel hout op zijn schouders, en die zo, onder het gewicht ervan, zijn Jezus begroet. "Ook jou, Petrus, moge de Heer jou zegenen! Je hebt hard gewerkt!" "En we zullen nog meer werken tijdens onze vrije uren. Wij hebben nu een villa op het platteland!... En we moeten er een paradijs van maken! In de tussentijd heb ik de waterput gerepareerd, gewoon om te zien waar hij 's nachts is en om er zeker van te zijn dat we de kruiken niet kwijtraken als we ze l...

- Qasr al-Yahud  (plek waar Johannes zou hebben gedoopt)- 117.3 Maria Valtorta: '"Lazarus, Ik heb besloten Jeruzalem te verlaten. Ik weet dat het nutteloos is, Ik weet het nu al. Maar dat zal dan dienen om elders te evangeliseren. In Sion is zelfs dat Mij ontzegd." "Ik heb Nicodemus gestuurd om Jou te zeggen dat Je naar een van mijn eigendommen moet gaan! Niemand durft die te schenden. Je zou er Je zending kunnen uitoefenen zonder lastiggevallen te worden. En oh! mijn eigen huis! Het meest gezegende van al mijn huizen... het zou geheiligd worden door Jouw onderricht, door Jouw adem daarin! Geef mij de vreugde om nuttig voor Je te zijn, mijn Meester." "Je ziet dat Ik jou die al geef, maar Ik kan niet in Jeruzalem blijven. Ik zou niet lastiggevallen worden, maar het zou lastig worden voor hen die wel kwamen. Ik ga de kant van Efraïm op, ergens tussen deze plaats en de Jordaan. Daar zal Ik het evangelie verkondigen en dopen, net als de Doper." "Op he...

108.6 Jezus zegt: "Veel, te veel woorden zijn tot jullie gezegd. Ik zeg je alleen dit: 'Heb God lief. Heb je naaste lief.' Die zijn als het werk dat de wijnrank vruchtbaar maakt, gedaan rond de wijnstok in het voorjaar. Liefde voor God en de naaste zijn als de eg die de grond reinigt van het schadelijke onkruid van egoïsme en kwalijke hartstochten. Ze zijn als de schoffel die een ring om de scheut graaft, zodat die geïsoleerd wordt van de besmetting door parasitair onkruid en gevoed wordt met vers irrigatiewater. Ze zijn als de snoeischaar die het overbodige verwijdert om de kracht te condenseren en te richten op de plaats waar ze vrucht zal dragen. Ze zijn de strop die, samen met de stevige paal, strak trekt en steunt. Ze zijn tot slot de zon die de vruchten van goede wil laat rijpen en ze tot vruchten van eeuwig leven maakt. Vandaag verheugen jullie je omdat het jaar goed was en de oogsten rijk en de wijnoogst overvloedig. Maar voorwaar, Ik zeg jullie, dat deze vreugde v...

30.8 Maria Valtorta: "Maar u kunt hier niet blijven. Het is hier koud en vochtig. En dan... er zijn hier te veel dierengeuren. Dat is niet goed... en... het is niet goed voor de Heiland!" "Ik weet het," zegt Maria met een grote zucht. "Maar er is geen plek voor ons in Bethlehem." "Houd moed, mevrouw. Wij gaan voor u op zoek naar een huis!" "Ik zal het mijn meesteres vertellen," zegt de man met de melk, Elia. "Zij is goed. Ze zal u verwelkomen, al moet ze u haar eigen kamer geven. Van zodra het dag is, zal ik het haar vertellen. Haar huis is vol mensen... Maar zij zal u een plekje geven!" "Voor mijn kind tenminste. Jozef en ik liggen wel op de vloer. Maar voor de Kleine..." "Zucht niet, Mevrouw, ik zal ervoor zorgen. En we zullen velen vertellen wat ons werd verteld, het zal u aan niets ontbreken. Neem voorlopig wat onze armoede u kan geven, wij zijn herders..." "Wij zijn ook arm. En wij kunnen u niet c...

-Herders op weg naar Bethlehem (Octave Pengilly l'Haridon)- 30.5 Maria Valtorta: 'De herders komen tot bezinning. "Heb jij het gehoord?" "Zullen we gaan kijken?" "En de dieren dan?" "Oh! er zal niets met hen gebeuren! Laten we gaan om het Woord van God te gehoorzamen!" "Maar waarheen dan?" "Zei hij niet dat hij vandaag geboren is? En dat er geen onderdak was in Bethlehem?"... Het is de herder die de melk gaf die nu spreekt. "Kom, ik weet waar het is. Ik heb die Vrouw gezien en had medelijden met haar. Ik heb hen een plek aangewezen, omdat ik dacht dat ze geen onderkomen konden vinden, en ik heb de man wat melk voor haar gegeven. Ze is zo jong en mooi! En moet net zo goed zijn als de engel die met ons sprak. Kom, kom! Laten we melk, kaas, lamsvlees en gelooide huiden gaan halen. Ze moeten erg arm zijn en... wie weet hoe koud Hij is die ik niet durf te noemen! En dan te bedenken, dat ik tegen Zijn Moeder sprak als ...

8.8 Jezus zegt: 'Maar heeft jouw Meester voor jou, kleine Maria, niets speciaals te zeggen? "Wandel in Mijn Aanwezigheid en wees daarom volmaakt"... Ik wijzig de heilige zin enigszins en geef hem aan jou als commando. Wees volmaakt in de liefde, volmaakt in generositeit, volmaakt in het lijden. Kijk nog eens naar je Moeder [Maagd Maria] . En mediteer over dat wat zovelen niet weten, of niet willen weten, omdat lijden een te moeilijk materie is voor hun gehemelte/smaak en voor hun geest. Het lijden, de pijn. Maria had het, vanaf de eerste uren van haar leven. Volmaakt te zijn zoals Zij dat was, betekende ook volmaakte gevoeligheid te hebben. Daarom moet het acuter/scherper/intenser zijn geweest, het offer. Maar derhalve ook verdienstelijker. Wie zuiverheid bezit, bezit liefde, wie liefde bezit, bezit wijsheid, wie wijsheid bezit, bezit generositeit en heroïsme, omdat zij weet waarom zij zichzelf opoffert. Verhef je geest, ook al buigt, ook al breekt, ook al doodt het krui...