ook Petrus (e.a.) verrast door Claudia's hulp
371.4
Maria Valtorta:
'Een eenzame lamp,
gedragen door de vrouw van de opzichter,
verlicht nauwelijks de vierkante, geheel witte vestibule van Lazarus' paleis.
Het is duidelijk dat het huis onbewoond is, hoewel het goed bewaakt en netjes gehouden wordt.
Maria en Martha leiden de gasten een grote zaal binnen,
die ongetwijfeld voor banketten gebruikt werd,
met weelderige muren bedekt met kostbare stoffen,
die hun arabesken onthullen wanneer de kroonluchters worden aangestoken
en de lampen op de dressoirs, op de kostbare kisten, die langs de muren staan,
of op de tafels die aan één kant staan, klaar voor gebruik,
maar zeker al lang ongebruikt.
Maar Maria beveelt hen naar het midden van de zaal te brengen
en het eten klaar te maken voor het diner, met het voedsel
dat Johanna's dienaren uit zakken en manden halen
en op de dressoirs zetten.
Judas neemt Petrus apart
en fluistert hem iets in het oor.
Ik zie Petrus zijn ogen wijd openen,
en zijn hand schudden alsof hij zijn vingers heeft verbrand,
terwijl hij uitroept: "Bliksem en cyclonen! Waar heb jij het over?"
"Ja. Kijk. En denk na! Wees niet meer bang! Wees niet meer zo bezorgd!"
"Maar het is te mooi! Te veel! Wat zei ze?... Dat ze ons echt beschermt?
God zegene haar! Maar wie is het?..."
"Die in het wilde duifgrijs, lang en slank.
Kijk, ze kijkt naar ons..."
Petrus kijkt naar de lange vrouw
met het regelmatige, serieuze gezicht,
de lieve maar gebiedende ogen.
"En... hoe heb jij dat voor elkaar gekregen, om met haar te praten?
Je had geen..."
"Nee, helemaal niet."
"En toch haatte jij het contact met hen! Net als ik, net als iedereen..."
"Zeker. Maar ik heb het overwonnen uit liefde voor de Meester.
Zoals ik de wens om met mijn vroegere metgezellen in de Tempel te breken, heb overwonnen...
O! Alles voor de Meester! Jullie allemaal, en mijn moeder ook, denken dat ik dubbelzinnig ben.
Jullie hebben me onlangs nog verweten dat ik daar vriendschappen heb.
Maar als ik ze niet had gekoesterd, en met veel moeite,
dan zou ik zoveel dingen niet weten.
Het is niet goed om blinddoeken op te zetten en was in je oren te stoppen,
uit angst dat de wereld via je ogen en oren binnenkomt.
Wanneer je je bezighoudt met een onderneming die gelijk is aan de onze,
moet je je ogen en je oren meer dan vrijelijk laten waken.
Waak voor Hem, voor Zijn welzijn, voor Zijn Missie,
voor de grondvesting van dit gezegende koninkrijk…"
Veel apostelen en enkele discipelen zijn dichterbij gekomen,
en luisteren, knikkend.
Want Judas kan inderdaad niet slecht spreken!
Petrus, eerlijk en nederig, erkent hem en zegt:
"Je hebt volkomen gelijk! Vergeef me mijn verwijten.
Jij bent meer waard dan ik, jij weet hoe je dingen moet aanpakken.
O! Laten we het de Meester, Zijn Moeder en die van jou gaan vertellen!
Ze was zo van streek!"
"Omdat kwade tongen geïnsinueerd hebben...
Maar zwijg nu maar. Later, later.
Zie je? Ze zitten aan tafel...
en de Meester geeft ons een teken om te gaan..."'
Reacties
Een reactie posten