208.7 Maria Valtorta: 'De zonsondergang is net begonnen, wanneer Bethzur op de heuvel verschijnt, en bijna onmiddellijk, op de zijweg die ze genomen hebben om er te komen, stormen de kuddes van de herders én de herders zelf op hen af. Maar van zodra Elia ziet dat Maria er ook is, steekt hij zijn armen in verbazing omhoog en blijft daar staan, omdat hij het zelf niet durft te geloven. "Vrede zij met je, Elia. Ik ben het, inderdaad. Het is jou beloofd, en in Jeruzalem konden we elkaar niet zien... Maar denk er niet meer aan, nu zullen we elkaar zien!" zegt Maria zacht. "O! Moeder, moeder!..." Elia weet niet wat te zeggen. Maar dan uiteindelijk wel: "Kijk, mijn Pesach vier ik nú. Het is hetzelfde, en zelfs beter!" "Inderdaad, Elia! We hebben goed verkocht, we kunnen een lammetje slachten. O! Wees onze gast aan onze arme tafel..." smeken Levi en Jozef . "Vanavond zijn we te moe. Morgen. Luister. Kennen jullie een zekere Elise , vrouw van ...
- Sebastia (Samaria t.t.v. Herodes - naar Augustus, de 'verheven', Σεβάστος) - 142.4 Maria Valtorta: '"Kijk, daar zijn de grenzen van Samaria . Geloven jullie dat het goed zou zijn als Ik daar zou gaan spreken?" "Oh!" Ze zijn allemaal min of meer geschokt. "Voorwaar, Ik zeg jullie, dat er overal Samaritanen zijn, en als Ik niet zou spreken waar er een Samaritaan is, zou Ik nergens hoeven te spreken. Kom dan. Ik zal niet zoeken te praten. Maar Ik zal ook niet nalaten om over God te spreken als Mij ernaar gevraagd wordt. Een jaar is voorbij. Het tweede begint. Het bevindt zich tussen het begin en het einde. In het begin was de Leermeester nog dominant. En zie, nu openbaart zich de Redder. Het einde zal het gezicht van de Verlosser hebben. Laten we gaan. Hoe verder de rivier naar de monding stroomt, hoe breder hij wordt wordt. Ook Ik vermeerder het werk van Barmhartigheid, omdat de monding dichterbij komt." "Gaan we na Galilea naar een grote...
-Tenhemelopneming van Maria Magdalena (Giovanni Battista Gaulli)- 236.6-7 Maria Valtorta: 'Maar ik wijs jou op nog iets anders, tot jouw vreugde en de vreugde van velen. Ook in Bethanië herhaalde Maria het gebaar dat de dageraad van haar verlossing markeerde. Er zijn persoonlijke gebaren die herhaald worden, en die zowel de persoon als d'r stijl onthullen. Onmiskenbare gebaren. Maar, omdat het correct was, was het gebaar in Bethanië minder terneergeslagen en eerder confidentieel in zijn eerbiedige aanbidding. Maria heeft een lange weg afgelegd sinds die dageraad van haar verlossing. Een lange weg. (Giovanni Lanfranco)- De liefde heeft haar als een snelle wind omhoog en vooruit getrokken. De liefde heeft haar verbrand als een brandstapel, het onreine vlees in haar vernietigd en een gezuiverde geest in haar tot heer gemaakt. En Maria, ánders in haar herrezen waardigheid als vrouw, net zo anders als in haar kleding, nu eenvoudig als die van mijn Moeder, in haa...
Reacties
Een reactie posten