bij valavond het dorp in
21.2
Maria Valtorta:
'Maria klimt, op haar ezeltje, een weg op - in redelijk goede staat - die de hoofdweg moet zijn.
Hij gaat omhoog, omdat het dorpje, dat er erg verzorgd uitziet, hogerop ligt.
Een innerlijke waarschuwing zegt me: "Die plek is Hebron."
Ze vertelt me iets over Montana, maar ik weet niet wat ik ermee moet.
Voor mij wordt de plaats met deze naam aangeduid,
maar weet niet of "Hebron" het hele gebied is,
of dat "Hebron" het dorp is.
Ik hoor het zo en zeg dit.
En kijk, Maria komt het dorp binnen.
Sommige vrouwen in hun deuren - het is al tegen de avond -
observeren de komst van de vreemdelinge en roddelen onderling.
Ze volgen haar met hun ogen en hebben geen vrede tot ze haar zien stoppen
voor een van de mooiste huizen, gelegen in het midden van het oord,
met een moestuin ervoor en erachter, en rondom een goed onderhouden boomgaard,
die vervolgens overgaat in een uitgestrekte weide,
die op en neer gaat met de bochten van de berg
en eindigt in een bos van hoge bomen,
verder weet ik niet wat er is.
Alles omgeven door een haag
van wilde bramen of wilde rozen.
Ik kan het onderscheid niet goed maken,
want, weet je, de bloemen en de bladeren van deze doornige struiken lijken erg op elkaar,
en zolang er geen fruit aan de takken zit, is het makkelijk om fouten te maken...
Voor het huis, aan de kant die langs het dorp loopt,
is de hof, omgeven door een witte muur,
waar takken van echte rozenstruiken overheen lopen,
voorlopig zonder bloemen, maar al vol knoppen.
In het midden een ijzeren hek, gesloten.
Het is duidelijk dat dit het huis is van een notabele uit het dorp en rijke mensen,
omdat alles erin getuigt, zoniet van rijkdom en pracht, dan zeker van comfort.
En heel veel orde.'
-Poort van de Kerk van de Visitatie nu-
Reacties
Een reactie posten