poëma van de god-mens

411.7 Maria Valtorta: '"Kom, moeder. Naar uw huis! Moge dit graan u meer brood voor de ziel geven dan voor het lichaam. Ik ben het ware Brood dat uit de hemel is neergedaald, om alle honger van het hart te stillen. Jullie (Thomas en Jakobus hebben zich bij hen gevoegd met hun handvol), pak deze schoven op. En laten we gaan!" En alle drie gaan ze, beladen met aren, en Jezus volgt hen  samen met de kleine oma, die huilt en woorden van gebed prevelt. Ze bereiken het kleine huisje. Twee kleine kamers, een kleine oven, een vijgenboom, een kleine wijnrank. Reinheid en armoede. "Is dit uw toevluchtsoord?" "Dit. Zegen het, Heer!" "Noem me 'mijn zoon'! En bid dat Mijn moeder getroost mag worden in haar verdriet, u die weten wat het is, het verdriet van een moeder. Vaarwel, moeder!  Ik zegen u, in de naam van de ware God." En Jezus heft Zijn hand op, en zegent het huisje. En dan buigt Hij zich voorover, en omhelst de oude vrouw, en houdt haar ...

188.2 M. Valtorta: 'Het is een arme plek, zoals Jezus zei. De huizen liggen op de hellingen, die voorbij het dorp steeds ruiger worden. Er wonen arme mensen. De meeste dorpelingen moeten er vee hoeden op de bergweiden en tussen de oude eikenbossen. Er zijn een paar kleine akkers met gerst, of soortgelijk graan, op geschikte open plekken, en wat appel- en vijgenbomen. Een paar wijnranken omringen de huizen, en vormen een kleine versiering op de muren, donker, alsof dit een nogal vochtige plek is. "Nu zullen we vragen waar de waarzegster leefde," zegt Jezus. En hij houdt een vrouw tegen die met amforen van de bron terugkomt. Ze kijkt hem nieuwsgierig aan en antwoordt dan onbeleefd: "Ik zou het niet wetem. Ik heb andere dingen te doen dan die nonsens!" en ze laat Hem in de steek. Jezus draait zich om naar een oude man, die een stuk hout aan het snijden is. "De heks?... Saul?... Wie maalt daar nu nog om? Maar wacht... Er is iemand die gestudeerd heeft, misschie...

-Heilige Familie (Modesto Faustini)- 36.4 Maria Valtorta: 'Nu zie ik een man, niet al te lang maar robuust, door de straat komen. Ik herken Jozef, die lacht. Hij is jonger dan ik hem eerder zag... Hij lijkt hooguit veertig jaar oud. Hij heeft dik, zwart haar en een baard, een nogal gebruinde huid, donkere ogen. Een eerlijk en prettig gezicht, 'n gezicht dat vertrouwen wekt. Als hij Jezus en Maria ziet, versnelt hij zijn pas. Op zijn linkerschouder heeft hij een soort zaag en een soort schaaf, en in zijn hand houdt hij ander gereedschap van het vak, niet zoals men nu heeft, maar bijna hetzelfde. Het lijkt erop dat hij terugkomt van wat werk in iemands huis. Hij draagt een kleed tussen hazelnoot en bruin, niet erg lang (ruim boven de enkel) en heeft korte mouwen tot aan de elleboog. Een leren riem om zijn middel, denk ik. Een echt werkpak. Aan zijn voeten zitten geweven enkellange sandalen. Maria glimlacht en het Kind schreeuwt het uit van vreugde en strekt zijn vrije armpje uit....

- Ein Karem ('Bron van de Wijngaard') vandaag - 21.2 Maria Valtorta: 'Maria klimt, op haar ezeltje, een weg op - in redelijk goede staat - die de hoofdweg moet zijn. Hij gaat omhoog, omdat het dorpje, dat er erg verzorgd uitziet, hogerop ligt. Een innerlijke waarschuwing zegt me: "Die plek is Hebron ." Ze vertelt me iets over Montana , maar ik weet niet wat ik ermee moet. Voor mij wordt de plaats met deze naam aangeduid, maar weet niet of "Hebron" het hele gebied is, of dat "Hebron" het dorp is. Ik hoor het zo en zeg dit. En kijk, Maria komt het dorp binnen. Sommige vrouwen in hun deuren - het is al tegen de avond - observeren de komst van de vreemdelinge en roddelen onderling. Ze volgen haar met hun ogen en hebben geen vrede tot ze haar zien stoppen voor een van de mooiste huizen, gelegen in het midden van het oord, met een moestuin ervoor en erachter, en rondom een goed onderhouden boomgaard, die vervolgens overgaat in een uitgestrekte weid...

XVI ANNUNCIATIE -Maria met spinnewiel ( Németújvár ca.1410) - 16.1 Maria Valtorta: 'Wat ik zie... Maria, een heel jong meisje, uiterlijk vijftien jaar oud, bevindt zich in een kleine rechthoekige kamer. Een echte meisjeskamer. Tegen één van de twee langste muren staat het bed: een laag bed, zonder zijkanten, bedekt met hoge matten, of tapijten. -Maria & Elizabeth, spinnend (Nürnberg ca.1400)- (Erfurt ca.1400) Het lijkt wel dat ze op een tafel liggen, of op een rieten lattenwerk, want ze zijn erg stijf en zonder rondingen zoals dat in onze bedden het geval is. Tegen de andere muur een plank met een olielamp, een paar rollen perkament, een zorgvuldig gevouwen stukje naaiwerk, het lijkt op borduurwerk. (Onbekend) Daarnaast, richting de deur die openstaat naar de tuin, maar versluierd door een gordijn, dat fladdert in een lichte wind, zit de Maagd op een laag krukje. Linnendraad, zo puur wit en zacht als zijde. Haar handjes, slechts iets donkerder dan het linnen, plukken snel a...

XII JOZEF GEKOZEN als ECHTGENOOT v/d MAAGD 12.1-2 Maria Valtorta: 'Ik zie een rijke kamer met prachtige vloeren en gordijnen en tapijten en ingelegd meubilair. Die moet nog steeds deel uitmaken van de Tempel, want er zitten priesters in, inclusief Zacharias, en vele mannen, van alle leeftijden, d.w.z. van twintig tot vijftig jaar oud, min of meer. Ze praten langzaam, maar geanimeerd, met elkaar. Ze lijken bezorgd over iets dat ik niet weet. Ze zijn allemaal gekleed in nieuwe kleren of in ieder geval heel fris gewassen, alsof ze op een feestje waren. Velen hebben hun hoofdbedekking afgedaan, anderen hebben ze nog steeds om, vooral ouderen, terwijl jonge mensen hun blote hoofden laten zien, sommigen donkerblond, sommigen brunette, anderen heel zwart, slechts één koperrood. Het haar is meestal kort, maar er zijn er ook die het schouderlang dragen. Ze moeten elkaar niet allemaal kennen, omdat ze elkaar nieuwsgierig gadeslaan. Maar ze lijken op elkaar, omdat het duidelijk is dat ze met ...