poëma van de god-mens

 

436.7 Maria Valtorta: 'Niemand spreekt meer...  In een kring rond de twee hoofdpersonen van de toekomstige tragedie van Golgotha, ​​lijken de apostelen en discipelen als peinzende beelden… Aurea is versteend op haar kruk...  Maar zij is de eerste die zich herstelt en die, zonder op te staan, op haar knieën zakt, vlak tegen Maria aan.  Ze omhelst haar knieën en buigt haar hoofd op haar schoot, en zegt: "Ook voor mij, dat alles!... Wat een kostprijs... en hoeveel houd ik van jullie, om wat ik jullie kost!  O, Moeder van mijn God, zegen mij, zodat ik jullie niet vruchteloos wat kost..." "Zeker, mijn dochter. Wees niet bang.  God zal ook jou helpen, als je steeds Zijn wil aanvaardt." Ze streelt haar haar en wangen,  en ze voelt ze week worden door de tranen. "Niet huilen! Je hebt van de Christus als eerste zijn pijnlijke lot vernomen, het einde van Zijn missie als mens. Het is niet juist dat je, nu je dit weet, niet het eerste uur van Zijn leven op aarde zou mo...

-Stabat Mater ( William Bouguereau )- 436.6 Maria Valtorta: '"En jij blijft er zo kalm bij? Zo sereen? Nog altijd dezelfde als toen je hier als bruid toekwam, drieëndertig jaar geleden, en het lijkt wel gisteren dat ik me zoveel herinner... Maar hoe kun jij dat?... Ik... Ik zou gek worden... Ik zou... Ik weet niet wat ik zou doen... Ik... Maar nee! Het is onmogelijk voor een moeder om dit te weten en kalm te blijven!" "Vóórdat ik moeder ben, ben ik een dochter en dienstmaagd van God... Waar vind ik mijn rust? In het doen van Gods wil. Waar komt mijn sereniteit vandaan? Uit het doen van die wil. Als ik de wil van een mens zou moeten doen, zou ik misschien verontrust zijn,  want een mens, zelfs de meest wijze, kan altijd een verkeerde wil opleggen.  Maar Gods wil! Als Hij mij wilde als de Moeder van Zijn Christus,  moet ik dan denken dat dit wreed is, en daardoor mijn sereniteit verliezen?  De gedachte aan wat de Verlossing zal zijn voor Hem, en ook voor mij, ja, ...

-Mater Dolorosa (St.-Dionysiuskerk Tilburg)- 436.5 Maria Valtorta: 'Maria van Alfeüs kijkt haar aan.  Dan wendt ze zich weer tot Jezus:  "Maar je moet niet praten over deze afschuwelijke toekomst!  Je steekt een zwaard in haar hart!" "Dat zwaard zit er al tweeëndertig jaar in." "Nee! Dat kan niet! Maria... altijd zo sereen... Maria..." "Vraag het haar, als je niet gelooft wat ik zeg." "Jazeker, ik vraag het! Is het waar, Maria? Weet jij dat?" En Maria zegt, met een kalme maar vastberaden stem: "Het is waar.  Hij was veertig dagen oud, en een heilige vertelde het me... Maar zelfs daarvoor...  O! Toen de engel me vertelde dat ik, als maagd, een zoon zou ontvangen die door zijn goddelijke ontvangenis de Zoon van God zou worden genoemd – en dat is Hij werkelijk – toen dit me werd verteld, en dat er in de schoot van de onvruchtbare Elisabeth door een wonder van de Eeuwige een vrucht werd gevormd, had ik geen moeite om me de woorden ...

-Triomph of the Innocents (W. Holman Hunt)- 436.4 Maria Valtorta: '"Zelfs toen Ik nog een klein kindje was, werden vele kleintjes in de baarmoeder van hun moeder gedood. En de wereld schreeuwde het uit van afschuw. Maar wanneer de Tijd er niet langer voor individuen of voor de hele mensheid zal zijn, zullen jullie eens en voor altijd begrijpen, hoe gefortuneerd en gezegend in Israël, in het Israël van Christus' tijd, zij waren, die, doordat ze als baby's werden uitgeroeid, behoed werden voor de grootste zonde: die van medeplichtigheid aan de dood van de Verlosser." "Jezus!" roept Maria van Alfeüs. Terwijl ze angstig opstaat en om zich heen kijkt, alsof ze vreest de godendoders achter de heggen en boomstammen van de tuin vandaan te zien komen.  "Jezus!" herhaalt ze. Terwijl ze Hem met pijn aankijkt. -Kindermoord te Bethlehem (resp. Rubens, Reni)- "Wat? Ken jij de Schriften dan niet meer,  dat je zo verbaasd bent over wat Ik zeg?" vraag...

-Dood van de eerstgeborenen (Alma Tadema)- 436.3 Valtorta: '"Maria, heb je haar nog niets over Zijn geboorte verteld?"  vraagt ​​Jakobus, wijzend naar de Heer, die luistert en zwijgt. "Nog niet. Ik wil dat ze het verleden goed kent voordat ze het heden leert kennen.  Dat ze dit heden begrijpt, dat zijn bestaansrecht in het verleden heeft.  Als ze het weet, zal ze zien dat de God die haar angst inboezemt, de God van de Sinaï,  alleen maar een God is van strenge liefde, maar altijd van liefde." "O, Moeder! Vertel het me nu!  Ik zal het verleden minder moeilijk begrijpen als ik het heden ken,  dat, voor zover ik weet, zo mooi is en je ertoe brengt God zonder vrees lief te hebben.  Ik hoef niet bang te zijn, ik hoef niet bang te zijn!" "Het meisje heeft gelijk.  Onthoud deze waarheid altijd wanneer je evangeliseert.  Zielen hoeven niet bang te zijn om met volledig vertrouwen tot God te gaan.  Dit is wat ik probeer te doen, en des te meer omd...

436.2 Maria Valtorta: 'Judas van Alfeüs nadert langzaam en luistert, glimlachend.  Hij staat achter Maria, die hem daarom niet ziet.  Maar Maria's glimlachende blik op haar zoon Judas, waarschuwt Maria dat er iemand achter haar staat, en ze draait zich om: "O Judas! Heb jij Jezus verlaten om naar mij, arme vrouw, te luisteren?" "Ja. Ik heb jou verlaten om naar Jezus te gaan, omdat jij mijn eerste leermeester was. Maar soms is het fijn voor mij om Hem te verlaten om weer naar jou te komen, om weer even kind te zijn, zoals toen ik jouw leerling was. Ga alsjeblieft verder..." "Aurea wil elke sabbat haar beloning. En die beloning is om haar te laten vertellen, wat haar het meest heeft geraakt in onze Geschiedenis, die ik haar elke dag een beetje uitleg, terwijl we werken." De anderen zijn ook dichterbij gekomen...  Thaddeüs zegt: "En wat vind jij leuk, meisje?" "Ik zou zoveel kunnen noemen, zo veel...  Maar erg erg veel van Rachel, en v...

CDXXXVI PRIJS VOOR VERLOSSING GEOPENBAARD AAN APOSTELEN -DISCIPELEN IN DE TUIN VAN NAZARETH- -Maagd in de Rozentuin (Meester van H. Lucia-legende)- 436.1 Maria Valtorta: 'En de sabbat duurt voort, de wáre sabbat. In de prachtige ochtend, terwijl de lucht nog niet zwaar is van de hitte, is het heerlijk om in het broederlijke, vredige gezelschap te zitten onder de schaduwrijke pergola, of waar de appelboom, de vijgenboom en de amandelboom schaduwplekken bieden, die de schaduw van de pergola waar de druiven rijpen, verlengen.  En het is heerlijk om heen en weer te wandelen over de paden tussen de bloemperken, van de bijenkorf naar het duivenhok, vandaar naar de kleine grot, en dan, achter de vrouwen langs (langs Maria, Maria Klopas, de schoondochter van deze laatste: Salome van Simon, en Aurea) naar de paar olijfbomen die van de richel over de stille tuin hangen. En precies dat is wat Jezus en Zijn volgelingen, Maria en de andere vrouwen doen. En Jezus onderwijst, ook zonder het te wi...

-Krishna gaat dansen met de gopi's- 435.6 Maria Valtorta: 'Aurea komt binnen en blijft verbaasd bij de deur staan. "O! Daar is ze! Kijk eens hoe goed ze eruitziet!  Ze lijkt echt op een jong Joods meisje, zo gekleed!" Aurea wordt paars en weet niet wat ze moet zeggen.  Maar Petrus is zo goedmoedig en vaderlijk, dat ze zich herpakt en ze zegt:  "Ik probeer er eentje te worden, en... met mijn Meester hoop ik er snel eentje te zijn...  Meester, ik ga Uw moeder vertellen dat deze mensen hier zijn..." en ze trekt zich snel terug. "Ze is een goed meisje," verklaart de Zeloot. "Ja. Ik wou dat ze bij ons in Israël kon blijven.  Bartholomeüs heeft een goede kans en een vreugde gemist, door haar af te wijzen..."  zegt Thomas. "Bartholomeus is erg streng met... formules,"  verontschuldigt Filippus hem. "Zijn enige fout,"  merkt Jezus op. Maria komt binnen... "Vrede zij met Jou, Maria," zeggen de mensen uit Kafarnaüm. ...

435.5 Maria Valtorta: '"Afgelopen zaterdag waren Mirta en Noëmi hier,  ze kwamen het meisje bezoeken," zegt Thomas. "Zie je, iedereen komt hierheen zodra ze kunnen?" "Zeker, Petrus. En jullie, wat hebben jullie de afgelopen dagen gedaan?" "Vissen... de boten schilderen... de netten repareren...  Nu gaat Margziam vaak met de jongens mee, wat de beledigingen van mijn schoonmoeder aan het adres van 'de luiaards die hun vrouw laten verhongeren nadat ze haar een bastaard hebben gebaard' wat minder maakt. En dan te bedenken dat Porfirea nog nooit zo gelukkig is geweest, nu ze Margziam heeft, in haar hart en... in alles. Het aantal schapen is van drie naar vijf gestegen, en binnenkort komen er nog meer... Heel handig voor een gezinnetje zoals het onze! En Margziam, met zijn vissen, compenseert wat ikzelf bijna niet meer doe. Maar die vrouw heeft een venijnige tong, net zoals haar dochter die van een duif heeft... Maar Jij hebt ook gewerkt, zie ik...

-Gopi's verlangen om bij Krishna te zijn- 435.4 Maria Valtorta: '"Mogen we binnenkomen?" Petrus' ietwat hese stem klinkt achter de deur,  die vanuit de grote kamer naar de straat leidt. "Simon! Doe open!" "Simon! Hij kon niet wegblijven!" zegt Thomas lachend,  terwijl hij naar de deur rent om open te doen. "Simon! Dat was te verwachten..."  zegt de Zeloot met een glimlach. Maar het is niet alleen Petrus' gezicht dat in de deuropening verschijnt.  Het zijn alle apostelen van het meer, op Bartholomeüs en Iskariot na.  En Judas en Jakobus van Alfeüs zijn al bij hen. "Vrede met jullie! Maar waarom ben je in deze hitte gekomen?" "Omdat... we niet langer weg konden blijven. Het is al tweeënhalve week geleden, weet je!  Begrijpen jullie? Tweeënhalve week geleden dat we Jou voor het laatst zagen!" En Petrus lijkt te zeggen: "Twee eeuwen! Een enorme tijd!" "Maar Ik had jullie gezegd om elke zaterdag op Ju...

435.3 Maria Valtorta: '"Kijk, ik nam dit blok zilver, ik sneed het in blaadjes zoals ik ze nodig had,  en toen boog ik het met een gereedschap – of liever gezegd, met vele gereedschappen – zo.  Maar ik moet het meeste nog doen. De delen weer samenvoegen, en op een natuurlijke manier.  Voorlopig zijn alleen deze twee kleine blaadjes, met hun bloemetje eraan vastgemaakt, af." En Thomas tilt tussen zijn dikke vingers een licht stengeltje lelietjes-van-dalen op,  samengebonden in een blad dat perfect de natuurlijke blaadjes nabootst.  Het is een prachtig gezicht om dat sieraad te zien glinsteren, met de witte glans van puur zilver, in de stevige, gebruinde vingers van de goudsmid. "Oh! Prachtig! Er waren er zoveel op het eiland! En die lieten ze ons plukken voor de zon opkwam.  Want wij blondines mochten nooit zonnebaden, zodat we mooier zouden worden.  De brunettes daarentegen moesten in de zon blijven, tot ze zich ziek voelden,  zodat ze donkerder z...

435.2 Maria Valtorta: 'Aurea komt ook binnen, buigt zich over Thomas' gravure en bewondert deze,  terwijl ze nieuwsgierig en instinctief flirterig vraagt ​​waar het voor is, en of het haar zou staan. "'t Zou jou goed staan, maar het staat je nog beter om goed te zijn.  Dit zijn versieringen die het lichaam niet mooier maken dan het al is,  en die nutteloos zijn voor de geest. Sterker nog, door koketterie te cultiveren,  schaden ze je geest." "Waarom maak je ze dan?" vraagt ​​het meisje logisch.  "Is er een geest die je wil schaden?" Thomas, altijd goedmoedig, glimlacht om de opmerking en zegt:  "Het overbodige schaadt een zwakke geest.  Maar voor een sterke geest blijft versiering niet meer of minder dan wat het is:  een noodzakelijke sluiting om de jurk op zijn plaats te houden." "Voor wie maak je die? Voor je vrouw?" "Ik heb geen vrouw, en zal er ook nooit een hebben." "Dan voor je zus." "Zij heeft...

CDXXXV AANVANG VAN DE DERDE SABBAT IN NAZARETH -AANKOMST VAN PETRUS EN ANDERE APOSTELEN- 435.1 Maria Valtorta: 'De sabbat is een rusttijd. Dat weten we al.  En mensen en zelfs spullen rusten, bedekt of netjes op hun plaats gezet. Nu de rode zonsondergang van een zomerse vrijdag bijna invalt, staat Maria op,  zittend in de schaduw van de grote appelboom bij haar weefgetouw,  en ze bedekt het. Met de hulp van Thomas draagt ​​ze het terug naar huis, op de juiste plek.  Ze nodigt Aurea uit, die op een krukje aan haar voeten zit, en nog steeds onhandig de kleding naait die ze van de Romeinse vrouwen heeft gekregen, en die Maria aan haar eigen stijl heeft aangepast, om haar werk netjes op te vouwen, en alles op de plank in haar slaapkamer te leggen. En terwijl Aurea hiermee bezig is, gaat Moeder met Thomas de grote werkplaats binnen, waar Jezus, samen met de Zeloot, haastig de zagen, schaven, schroevendraaiers, hamers, verf- en lijmblikken opbergen, en het zaagsel en de sc...

434.7 M. Valtorta: '"Wat een prachtige dingen leer ik toch... Het lijkt wel een droom...  Prachtig! Prachtig! Prachtig! Alles is hier prachtig...  Stuur me niet weg, Heer!" "Zou je niet liever met Mirta en Noëmi meegaan?" "Ik zou liever hier zijn... Maar... ook met hen.  Maar niet met de Romeinen, nee, nee, Heer..." "Bid, meisje!" zegt Jezus,  terwijl hij zijn hand op haar honing-blonde haar legt.  "Heb je leren bidden?" "O ja! Het is zo mooi om te zeggen: 'Mijn Vader!' en aan de hemel te denken...  Maar... Gods wil maakt me een beetje bang... want ik weet niet of God wil wat ik wil..." "God wil wat het beste voor je is." "Ja? Zegt U dat? Dan ben ik niet meer bang.  Ik voel dat ik in Israël zal blijven... om mijn Vader steeds beter te leren kennen...  En... om Gallië's eerste discipel te zijn, o mijn Heer!" "Jouw geloof zal gehoord worden, want het is goed.  Laten we gaan..." En ze...

434.6 Maria Valtorta: "Wat een prachtige gelijkenis heb Je ons verteld!  Ik wil hem opschrijven voor Margziam!" zegt de Zeloot. "En voor mij, die helemaal mooi zal gemaakt worden voor de Heer!" zegt Aurea langzaam, zoekend naar de juiste woorden,  nadat ze enige tijd blootsvoets bij de drempel van de tuin heeft gestaan. "O Aurea! Heb je ons dan gehoord?" vraagt ​​Jezus. "Ik heb naar jullie geluisterd. Het is zo mooi! Heb ik iets verkeerds gedaan?" "Nee, meisje. Ben je hier al lang?" "Nee. En dat spijt me, want ik weet niet wat U eerder zei.  Uw moeder stuurde mij om jullie te vertellen dat het bijna tijd is om te eten.  Het brood wordt gebakken. Ik heb het zelf leren bakken... Wat mooi!  En ik heb geleerd om het doek te witten, en over het brood en het doek  vertelde Uw moeder mij nog twee gelijkenissen." "Ah! Ja? Wat zei ze?" "Ik ben als meel dat nog in de zeef zit, maar Uw goedheid reinigt mij, Uw genade bewer...

434.3 Maria Valtorta: '"Wel, nu je Thomas antwoord hebt gegeven, kom mee met mij, Meester... om mijn werk te bekijken en me te vertellen wat ik nu moet verven. Eenvoudige zaken, want ik ben een erg onbekwame jongen." "Laten we gaan, Simon..."  en Jezus legt zijn gereedschap neer en gaat met de Zeloot naar buiten... Na enige tijd keren ze terug, en Jezus wijst naar de tuinladder: "Beits die! Het vernis maakt het hout ondoordringbaar, en conserveert het beter, en maakt het ook mooier. Het is als de bescherming en verfraaiing die deugden zijn op het menselijk hart. Dat mag ruw en grof zijn...  maar, als de deugden het bekleden,  wordt het mooi en aangenaam. Kijk, om een ​​mooie verfstof te krijgen en er echt profijt van te hebben, zijn er veel voorzorgsmaatregelen nodig. Allereerst: kies zorgvuldig wat je nodig hebt om die te maken. Dat wil zeggen, een bakje vrij van aarde of resten van oude verf, goede oliën en goede verf,  en meng, bewerk, maak er een vloe...

-De legende van Sint-Elooi, goudsmid (Petrus Christus)- 434.2 Maria Valtorta: '"En jouw werk, Simon?" "O! Ik ben geen volmaakte kunstenaar zoals jij, Thomas. Het is de eerste keer dat ik een penseel in mijn hand heb gehad, en mijn kleuren zijn ongelijkmatig ondanks al mijn goede bedoelingen. Daarom ben ik begonnen met de meest... eenvoudige onderdelen... om er grip op te krijgen... en ik verzeker je, mijn onervarenheid heeft het meisje hartelijk aan het lachen gebracht. Maar ik ben er blij mee! Ze wordt elk uur herboren tot een sereen leven, en dat is wat nodig is om het verleden uit te wissen en haar volledig nieuw te maken, voor Jou, Meester." "Hè! Maar misschien geeft Valeria niet toe..." zegt Thomas. "O! Wat maakt het haar uit, of ze haar wel of niet heeft? Als ze haar heeft willen houden, was het om haar niet verloren te laten gaan in de wereld. En het zou zeker goed zijn voor het meisje, om voor altijd en in alles gered te worden, vooral in ...

CDXXXIV HANDENARBEID IN NAZARETH -GELIJKENIS VAN HET GELAKTE HOUT- 434.1 Maria Valtorta: 'De rustieke open haard in de werkplaats wordt aangestoken, na een lange periode van inactiviteit, en de geur van kokende lijm vermengt zich met de kenmerkende geur van zaagsel en vers geschaafd hout, of liever gezegd, van hout dat aan de voet van een werkbank wordt gemaakt. Jezus werkt energiek aan houten planken, die Hij met behulp van zaag en schaaf tot stoelpoten, lades, enzovoort, transformeert. Enkele meubels, de bescheiden meubels uit het huisje in Nazareth, zijn de werkplaats binnengebracht. De kast die gerepareerd moet worden, een van Maria's weefgetouwen, twee krukjes, een tuinladder, een kleine kist en de ovendeur, die volgens mij aan de onderkant is aangetast, misschien door muizen. Jezus werkt eraan om te herstellen wat door gebruik en ouderdom is versleten. Thomas daarentegen, met een heel arsenaal aan kleine goudsmid-gereedschappen, die hij ongetwijfeld uit de tas op zijn bed...

433.6 Maria Valtorta: 'Toen hief Jezus Zijn hoofd op en stond op.  Hij zei: "Laten we naar de anderen gaan. En naar het meisje,"  en ging met zijn moeder de tuin in. De drie discipelen,  die in de deuropening stonden van de kamer waar het zieke meisje lag,  spraken aandachtig met de apostelen. Maar toen ze Jezus zagen, zwegen ze en knielden neer. "Vrede zij met jou, Maria van Alfeüs, en met jullie, Mirta en Noëmi. Slaapt het meisje?" "Ja. De koorts houdt aan en is slopend en verteert haar. Als het zo doorgaat, zal ze sterven.  Haar tere lichaam kan de ziekte niet verdragen en haar geest wordt gekweld door herinneringen,"  zei Maria van Alfeüs. "Ja... en ze reageert niet, want ze zegt dat ze wil sterven  om de Romein niet meer te hoeven zien...",  bevestigde Mirta. "Wat een verdriet voor ons, die al zoveel van haar houden...", zei Noëmi. "Wees niet bang!" antwoordt Jezus, loopt naar de drempel van het kamertje en tilt het g...

433.5 Maria Valtorta: '"Hoe gaat het met het meisje ?" "Iets beter... Maar ze stond op het punt te sterven...  En toch komen haar woorden, nu ze niet meer in een delirium verkeert, zij het wat terughoudender, overeen met de woorden die ze in haar delirium uitsprak. Het Zou een leugen zijn om te zeggen dat we haar verhaal niet hebben kunnen reconstrueren... Ongelukkige!..." "Ja. Maar de Voorzienigheid heeft over haar gewaakt!" "En nu?" "En nu... Ik weet het niet. Aurea behoort Mij niet toe als schepsel. Haar ziel is van Mij, haar lichaam is van Valeria. Voor nu blijft ze hier, om het te vergeten..." " Mirta zou haar willen houden." "Ik weet het...Maar Ik heb niet het recht om te handelen  zonder de toestemming van de Romeinse. Ik weet niet eens of ze haar met geld hebben gekocht, of dat ze alleen maar beloftes als wapen hebben gebruikt... Wanneer de Romeinse naar haar vraagt..." "Ik zal voor Jou gaan, mijn Z...

- Assumptie van de Maagd (Siënese school) - 433.4 Maria Valtorta: 'Ze zijn bij de deur van het huis aangekomen. Judas van Alfeüs merkt op, terwijl Jezus op de gesloten deur klopt: "Het zou gepast zijn om te zeggen [ Hooglied 5:2 ] : 'Doe open voor mij, mijn zus, mijn bruid, geliefde,  mijn duifje, mijn onbevlekte'... " Maar wanneer de deur op een kier staat, en het lieflijke gezicht van de Maagd verschijnt, spreekt Jezus alleen maar het allerliefste woord, en opent Zijn armen om haar te ontvangen: "Moeder!" "O, mijn zoon! Zalige! Kom binnen,  en de vrede en de liefde wezen met Jou!" "En met Mijn Moeder, en met het huis, en met allen die erin zijn!" zegt Jezus, terwijl Hij naarbinnen gaat, gevolgd door de anderen. "Daarginds is jullie moeder, terwijl de twee discipelen bij het brood en bij de was zijn..." legt Maria uit, na de wederzijdse begroeting met de apostelen en de neefjes. En die trekken zich terug, discreet, om de Mo...

-Virgin Mary in the Rose Garden (Albert Edelfelt)- 433.3 Maria Valtorta: '"Neef van mij, vertel me 'ns iets wat ik al lang wil weten! Hoe zie Jij Maria? Als moeder of als onderdaan? Ze is Jouw Moeder, maar zij is een vrouw, en Jij bent God..." zegt Thaddeüs. "Als zus en echtgenote, als de vreugde en rust van de God, en de troost van de mens. Alles zie Ik en heb Ik in Maria, als God en als mens. Zij die het Genoegen was van de Tweede Persoon van de Drie-eenheid in de hemel, Genoegen van het Woord, net als van de Vader en van de Geest, is het Genoegen van de geïncarneerde/vleesgeworden God, en zal het zijn van de verheerlijkte God-Mens." "Wat een mysterie! Heeft God Zich dan tweemaal van Zijn Welbehagen beroofd? In Jou en in Maria, en heeft Hij jullie aan de aarde gegeven..." overpeinst de Zeloot. "Wat een Liefde! Dat is wat je moet zeggen. De Liefde bewoog de Drie-eenheid ertoe Maria en Jezus aan de aarde te geven!" zegt Jakobus. "En ...

-Meidoornbloesem en -bessen- 433.2 Valtorta: 'De heg, die Maria's tuin aan één kant begrenst, een wirwar van doornen in de winter, een dicht bladerdak in de zomer, na de meidoornbloesems in de lente, of de roodbruine vruchten in de herfst, is nu opgesierd met weelderige jasmijn, en de golvende kelken van een bloem, waarvan ik de naam niet ken, die vanuit de tuin takken over de heg werpt,  waardoor deze dichter en mooier wordt. Een zwartkop zingt in het dichte struikgewas van de heg, en van binnenin de tuin komt het gekoer van duiven. "Ook het hek is hersteld, en bedekt met bloeiende takken!" zegt Jakobus,  die vooruit is gerend om het rustieke hek achter in de tuin te bekijken, het hek dat, na jaren van verval, werd gebruikt om Petrus' kar in en uit te laten voor Johannes en Syntyche . -Zwartkop, meidoorntak- "We zullen het pad afgaan en op de deur kloppen. Mijn moeder zou het betreuren, mocht deze schuilplaats verwoest worden," antwoordt Jezus. "Ha...