állen zijn kind van dezelfde Vader - zelfs wie misdeed
327.3
Maria Valtorta:
'Het gekletter van het smeedijzer op het aambeeld is verstomd,
en de slagen op de laatste ezelshoef nemen al af.
Jezus maakt hiervan gebruik om zijn stem te verheffen
en zich door de menigte te laten horen.
Hij lijkt Zijn toespraak tot Zijn apostelen voort te zetten.
In werkelijkheid spreekt Hij tot de voorbijgangers
en misschien ook tot degenen in het huis, tot de vrouwen zeker,
want de roep van vrouwenstemmen zweeft door de warme lucht...
"Ook al lijkt ze onbestaande,
er is altijd een verwantschap tussen mensen.
Die van hun oorsprong uit één enkele Schepper.
Want als de kinderen van één Vader van elkaar gescheiden zijn,
verandert dit de band van hun oorsprong niet,
net zoals het bloed van een kind niet verandert
wanneer het het huis van zijn vader verwerpt.
In Kaïns aderen stroomde het bloed van Adam,
ook nog nadat zijn misdaad hem had doen vluchten
over de uitgestrekte wereld.
En in de aderen van de kinderen die geboren werden,
sinds Eva's verdriet, toen zij rouwde om haar vermoorde zoon,
was hetzelfde bloed dat kookte in de aderen van Kaïn, ver weg.
Hetzelfde, en met een zuiverdere reden,
geldt voor de gelijkheid onder de kinderen van de Schepper.
Verloren? Jazeker.
Verbannen? Jazeker.
Afvallig? Jazeker.
Schuldig? Jazeker.
Sprekers van talen en gelovigen van religies die wij verafschuwen? Jazeker
Verdorven door hun verbintenissen met heidenen? Jazeker
Maar hun ziel kwam van de Ene, en is nog altijd dezelfde,
zelfs als ze afgescheurd, verloren, verbannen of verdorven is...
Zelfs als ze een voorwerp van pijn is voor God de Vader,
het is nog altijd een ziel die door Hem geschapen is.'
Reacties
Een reactie posten