Jezus waakt bij zieke Lazarus, bang om te sterven
CCCLXX5
RITUEEL AVONDMAAL IN LAZARUS' PALEIS
EN HEILIGSCHENNEND FEESTMAAL IN HUIS VAN SAMUEL
375.1
Maria Valtorta:
'Wanneer Jezus, terug van de Tempel, het paleis binnenkomt,
ziet Hij het vol met een menigte dienaren uit Bethanië,
die zich haasten met hun voorbereidingen.
Lazarus, liggend op een brancard en met grote pijn,
begroet zijn Meester met een zwakke glimlach,
die zich naar hem toe haast
en zich liefdevol over de brancard buigt en vraagt:
"Je hebt veel geleden, hè, Mijn vriend?
door de schokken van de wagen."
"Heel veel, Meester!"
antwoordt Lazarus, zo uitgeput
dat alleen al de herinnering aan wat hij heeft meegemaakt
hem weer tranen in de ogen brengt.
"Het is Mijn schuld! Vergeef Me!"
Lazarus pakt een van Jezus' handen
en brengt die naar zijn gezicht,
wrijft zijn uitgemergelde wang ertegenaan,
kust de hand en mompelt:
"O, het is niet Jouw schuld, Heer!
En ik ben zo blij dat Jij Pasen met mij viert...
mijn laatste Pasen!..."
"Als God het wil, zult jij ondanks alles,
nog vele Pasens vieren, Lazarus!
En je hart zal altijd bij Mij zijn!"
"O, met mij is het afgelopen!
Je troost me... maar het is voorbij.
En dat spijt me..."
huilt hij.
"Zie Je dat, Heer?
Lazarus doet niets anders dan huilen!" zegt Martha meelevend.
"Zeg hem dat hij het niet moet doen. Hij zal zichzelf uitputten!"
"Ook het vlees heeft rechten.
Lijden is pijnlijk, Martha, en het vlees huilt.
Het heeft deze uitlaatklep nodig.
Maar de ziel berust, nietwaar, Mijn vriend?
Jouw rechtvaardige ziel doet gewillig de Wil van de Heer..."
"Ja... Maar ik huil omdat Jij, gezien Je zo vervolgd wordt,
mij niet bij de dood zult kunnen bijstaan...
Ik ril ervan, ik ben bang om te sterven...
Als Jij hier zou zijn, zou ik dat alles niet hoeven meemaken.
Ik zou mijn toevlucht zoeken in Jouw armen... en zo in slaap vallen...
Hoe moet ik dat doen? Hoe kan ik sterven zonder enige reden te hebben
om me te verzetten tegen het gehoorzamen van deze vreselijke wil?"
"Kom op! Denk niet aan deze dingen!
Zie je? Je laat je zussen huilen...
De Heer zal je zo vaderlijk bijstaan
dat je niet bang zult zijn.
Zóndaars moeten bang zijn..."
"Maar Jij, als Je toch kunt komen,
wil Je dan naar mijn doodsstrijd komen?
Beloof het me!"
"Ik beloof het.
Dit en meer!"
"Terwijl zij zich klaarmaken,
vertel me wat Je vanmorgen hebt gedaan..."
En Jezus, zittend op de rand van het bed,
met een van Lazarus' dunne handen in de Zijne,
vertelt in detail alles wat er is gebeurd,
totdat Lazarus, uitgeput, in slaap valt,
en Jezus hem zelfs dan niet verlaat.
Hij blijft stil, om die rustige slaap niet te verstoren,
en gebaart om zo min mogelijk lawaai te maken,
zozeer zelfs dat Martha, nadat ze Jezus wat te drinken heeft gebracht,
op haar tenen wegsluipt, het zware gordijn laat zakken,
en de massieve deur sluit.
Het lawaai van het huis, dat in rep en roer was,
vervaagt tot een nauwelijks waarneembaar gezoem.
Lazarus slaapt.
Jezus bidt en mediteert.'
Reacties
Een reactie posten