poëma van de god-mens

-Bovenzaal (Jeruzalem)- 375.2 Maria Valtorta: 'Zo verstrijken de uren, tot Maria Magdalena een lampje komt brengen, want de avond valt en de ramen zijn gesloten. "Slaapt hij nog?" fluistert ze. "Ja. Hij is heel stil. Dat zal hem goed doen." "Hij heeft al maanden niet zo lang geslapen... Ik denk dat de angst voor de dood hem erg onrustig maakte. Met Jou in de buurt is er geen angst... voor wat dan ook... Hij heeft geluk!" "Waarom, Maria?" "Omdat hij Jou bij zich zal hebben als hij sterft. Ik daarentegen..." "Waarom jij niet?" "Omdat Jij wil sterven... en snel. En wie weet, wanneer ik zal sterven.... Laat mij sterven vóór Jou, Meester!" "Nee, jij moet Mij nog lang dienen!" "Dus heb ik gelijk, als ik zeg dat Lazarus geluk heeft!" "De teerbeminden zullen allen evenveel geluk hebben als hij. Zelfs meer dan hij!" "Wie zijn dat? De zuiveren, toch?" "Zij die weten hoe ze volko...

CCCLXX5 RITUEEL AVONDMAAL IN LAZARUS' PALEIS EN HEILIGSCHENNEND FEESTMAAL IN HUIS VAN SAMUEL 375.1 Maria Valtorta: 'Wanneer Jezus, terug van de Tempel, het paleis binnenkomt, ziet Hij het vol met een menigte dienaren uit Bethanië, die zich haasten met hun voorbereidingen. Lazarus, liggend op een brancard en met grote pijn, begroet zijn Meester met een zwakke glimlach, die zich naar hem toe haast en zich liefdevol over de brancard buigt en vraagt: "Je hebt veel geleden, hè, Mijn vriend? door de schokken van de wagen." "Heel veel, Meester!" antwoordt Lazarus, zo uitgeput dat alleen al de herinnering aan wat hij heeft meegemaakt hem weer tranen in de ogen brengt. "Het is Mijn schuld! Vergeef Me!" Lazarus pakt een van Jezus' handen en brengt die naar zijn gezicht, wrijft zijn uitgemergelde wang ertegenaan, kust de hand en mompelt: "O, het is niet Jouw schuld, Heer! En ik ben zo blij dat Jij Pasen met mij viert... mijn laatste Pasen!..." ...

366.7 Maria Valtorta: 'Jezus leest veel regels vluchtig door zonder ze luidop te lezen. En Hij vervolgt: "'Mijn leven...'" maar Petrus, die een brandende tak had genomen en die omhoog hield om de Meester te helpen zien, dicht bij Hem staande en zijn nek rekkend om mee te lezen, zegt: "Nee, nee, zo is het niet! Waarom lees Je het niet, Meester? Er staat meer tussen! Ik ben een domkop, maar niet zo dom dat ik niet zachtjes mee kan lezen. Ik lees: 'Jouw beloften hebben mijn hoop overtroffen...'" "Maar jij bent verschrikkelijk! Erger dan een jongetje!" zegt Jezus glimlachend. "Natuurlijk! Ik ben bijna een oude man! Daarom ben ik ondeugender dan een kind!" "Je zou ook voorzichtiger moeten zijn." "Dat is goed voor vijanden. Maar hier zijn we onder vrienden. Johannes zegt hier prachtige dingen over Jou. Ik wil ze weten. Zodat ik me kan voorbereiden op het moment dat Je mij wegstuurt als handelswaar. Kom op, lees het al...

-Marteldood van H. Jakobus de Jongere (Stefan Lochner)- 258.9 M. Valtorta: '"Huil niet langer. Laten we uit dit - stralende en pijnlijke - uur van extase tevoorschijn komen, zoals iemand die uit de schaduwen van de dood tevoorschijn komt, en zich alles herinnert behalve de doodsakt zelf, een huiveringwekkende angst die een minuut duurt en, als het een doodsfeit is, eeuwenlang voortduurt. Kom, Ik kus je zo... om je te helpen de gruwel van Mijn lot als mens te vergeten. Je zult de herinnering te zijner tijd terug vinden, zoals je hebt gevraagd. Hier...  Ik kus je op de mond, die Mijn woorden tot het volk van Israël moet herhalen , en op het hart, dat moet liefhebben zoals ik heb gezegd, en hier op je slaap, waaruit het leven zal wijken met het laatste woord van liefdevol geloof in Mij. Wat zal Ik tot je komen, geliefde broeder van Mij, in de samenkomsten van de gelovigen, in de uren van meditatie, in die van gevaar, en in het uur van de dood! Niemand ander, zelfs je engel niet,...

240.3 Maria Valtorta: 'Margziam kijkt nieuwsgierig naar Magdalena. Een hele gedachtenstroom vormt zich in zijn hoofd. Uiteindelijk zegt hij: "Maar... in Bethanië was jij niet..." "Ik was er niet. Maar nu zal ik er altijd zijn," zegt Magdalena met een blos en een zweem van een glimlach. En ze aait het kind en zegt: "Ook al kennen we elkaar nu pas, heb je mij graag?" "Ja, omdat jij goed bent. Je hebt gehuild, hè? Daarom ben je goed. En je heet Maria, toch? Mijn moeder heette ook zo, en ze was goed. Alle vrouwen die Maria heten, zijn goed... Maar..." besluit hij, om Porphirea en Martha niet van streek te maken, "er zijn nog goede, zelfs onder degenen met een andere naam... Hoe heette jouw moeder?" " Eucheria ... en zij was zó goed!" En twee dikke tranen vallen uit Maria Magdalena's ogen. "Huil je omdat ze dood is?" vraagt ​​het kind. En hij streelt haar mooie handen, gevouwen over haar donkere jurk, waarschijnli...

109.15 Maria Valtorta: 'Ze stappen allen uit en vervolgen hun reis. "Je zult spoedig rusten, Jona," stelt Jezus gerust. Jona glimlacht. Hij wordt steeds stiller, naarmate de avond valt en hij er zeker van is dat hij ver weg van Doras is. Johannes en zijn broer rennen vooruit om Maria te waarschuwen. En wanneer de kleine processie tegen de avond aankomt, in het bijna verlaten Nazareth, staat Maria al op de drempel te wachten op haar Zoon. "Moeder, hier is Jona! Hij neemt zijn toevlucht tot jouw zoetheid om een voorsmaakje te hebben van zijn Paradijs. Gelukkig, Jona?" "Gelukkig! Gelukkig!" mompelt de uitgeputte man alsof hij in extase is. Hij wordt meegenomen naar het kamertje waar Jozef stierf. "Je ligt op het bed van Mijn vader. En hier is Mijn Moeder, en hier ben Ik. Zie je? Nazareth wordt Bethlehem! En jij bent nu de kleine Jezus tussen twee mensen die van je houden, en die diegenen zijn die in jou de trouwe dienaar vereren. De engelen zie je n...

105.3 Maria Valtorta: 'Jezus staat nu op de drempel van de keuken. Daarbinnen, bij de haard, is Maria van Alfeüs, kokend en huilend. In een hoek zitten Simon en Jozef, met andere mannen, in een groepje. Onder de mannen bevindt zich Alfeüs van Sara . Ze zitten er zwijgend als standbeelden. Is dat gebruikelijk? Ik weet het niet. "Vrede zij met dit huis, en vrede met de geest die het verlaten heeft." De weduwe heeft een schreeuw, en met een instinctieve beweging om Jezus af te wijzen, plaats ze zichzelf tussen Hem en de anderen. Simon en Jozef staan ​​op, somber en verbijsterd. Maar Jezus doet alsof Hij hun vijandige houding niet opmerkt. Hij gaat naar de twee mannen – Simon is al vijftig jaar oud en misschien wel ouder, afgaande op zijn uiterlijk – en strekt Zijn handen naar hen uit in een liefdevolle uitnodiging. De twee zijn meer dan ooit in verwarring. Maar ze durven geen slechte daad te plegen. Alfeüs van Sara is zichtbaar angstig en lijdt. De andere mannen zijn stil en...

  -Romeinse brieven op papyrus, met lakzegel- 104.6 Maria Valtorta: 'Herder Jozef  komt binnen. Hij is helemaal stoffig, alsof hij veel heeft gelopen. "Jij hier? Hoezo?" vraagt ​​Jezus na de begroetingskus. "Ik heb  brieven  voor Je, van Je moeder gekregen, en eentje is van haar zelf. Hier zijn ze!" En Jozef biedt  drie kleine rollen  aan van een soort dun perkament, bijeengebonden met een lint. De grotere heeft ook een zegel dat hem afsluit. Een ander heeft alleen de knoop, de derde toont een verbroken zegel. "Deze is van Je moeder," zegt Jozef, terwijl hij naar de brief met de knoop wijst. Jezus vouwt hem open en leest hem. Eerst zachtjes en dan luidop. "Aan mijn geliefde Zoon, vrede en zegen. Rond het eerste uur van de maand Elul  [aug.-sept.] bereikte mij een boodschapper uit Bethanië. Het was  Isaak , de herder, aan wie ik in Jouw naam en uit dankbaarheid een kus van vrede en verkwikking gaf. Hij bracht mij deze  twee brieven  die i...

XCV JAKOBUS VAN ALFEÜS WORDT ONDER DE DISCIPELEN VERWELKOMD -JEZUS SPREEKT AAN HET KANTOOR VAN MATTEÜS- -Jakobus de Mindere/Jongere (Giovanni A. Boltraffio)- 95.1 Maria Valtorta: 'Het is ochtendmarkt in Kafarnaüm. Het plein staat vol met verkopers die allerlei soorten koopwaar verkopen. Jezus, die komende van het meer daar aankomt, ziet zijn neven Judas en Jakobus naar zich toe komen. Hij snelt naar hen toe en vraagt, nadat hij hen liefdevol omhelsd heeft, bedachtzaam: "Jullie vader? Wat is er gebeurd?" "Niets nieuws in zijn leven," antwoordt Judas. "Waarom ben je dan gekomen? Ik zei je: 'blijf!'" Judas buigt zijn hoofd en blijft stil. (Lorenzo Ferri, naar MV) Maar degene die nu ontploft is Jakobus: "Het is mijn schuld dat hij Jou niet gehoorzaamde. Ja, het is mijn schuld. Maar ik kon het niet meer uithouden. Iedereen is tegen. En waarom? Doe ik iets verkeerd als ik van Jou hou? Doen wij dat misschien? Tot nu toe werd ik tegengehouden door...

-Hellevaart van Christus (Nicholas Roerich)- 42.9 Jezus zegt: 'Leer, jullie die huilen! En jullie die sterven, leer! Leer, jullie die leven om te sterven. Probeer de Woorden te verdienen die Ik tot Jozef sprak. Zij zullen júllie Vrede zijn in het gevecht van de dood. Leer, jullie die sterven, om te verdienen dat je Jezus dichtbij je hebt, om je te troosten. En zelfs als je het niet hebt verdiend, durf me dan nog steeds dichtbij te roepen. Ik kom. Handen vol van genade en troost, harten vol vergeving en liefde, lippen vol woorden van vergeving en bemoediging. -idem- De dood verliest alle hardheid als hij in Mijn armen plaatsvindt. Geloof het. Ik kan de dood niet afschaffen, maar Ik maak hem zoet voor hen die sterven terwijl ze op Mij vertrouwen. Christus sprak het, voor jullie allen, uit aan Zijn Kruis: "Heer, aan U vertrouw Ik Mijn geest toe!" Hij zei het terwijl Hij tijdens zijn agonie dacht aan die van jullie, aan jullie kwellingen, aan jullie verschrikkingen, aan jul...

-Mantel van Jozef, sluier van Maria (relieken, Sant'Anastasia Rome)- 42.7 Maria Valtorta: 'De stem van Jezus steeg op en bereikte de geest van Jozef, die wegzonk in de nevelen van de dood. Het einde is nabij. De oude man hijgt zwaar. Maria streelt hem, Jezus zit op de rand van het bed, en omhelst en trekt de stervende man naar zich toe, die ineenzakt en overlijdt, zonder schokken. Het tafereel is vervuld van een plechtige vrede. Jezus legt de patriarch weer neer en omhelst Maria... die Jezus eindelijk is genaderd in het hartzeer dat haar van streek maakte.' 5 feb. 1944

- reisicoontje - Ps.91 "Die vertrouwt op de hulp van de Allerhoogste, leeft onder de bescherming van de God van de hemel." Jij bent daar, mijn vader. "Want hij heeft mij bevrijd uit de strik van de jagers en uit harde woorden. Hij zal je bedekken met Zijn vleugels en onder Zijn veren zul je een toevluchtsoord vinden. Zijn waarheid zal je omringen als een schild, je zult niet bang zijn voor de verschrikkingen van de nacht... Het kwaad zal niet bij je in de buurt komen... omdat hij zijn engelen over jou zal bevelen opdat zij je op al jouw wegen mogen bewaken. Ze zullen je op hun handpalmen dragen, zodat je voet de stenen niet raakt. Je loopt over de aspis  en de basilisk en je vertrapt de draak en de leeuw." Omdat jij op de Heer hebt gehoopt, zegt Hij je, O vader, dat Hij je zal bevrijden en beschermen. Omdat jij je stem tot Hem hebt verheven, zal Hij je horen, zal Hij bij je zijn in de laatste verdrukking, zal Hij je na dit leven verheerlijken. En Hij doet je Zijn Ve...

- Hellevaart van Christus - 42.6 Maria Valtorta: ' Ps.112:1 "Gelukkig is de man die de Heer vreest en alle vreugde schept in Zijn Geboden... Zijn gerechtigheid blijft voor eeuwig en altijd bestaan. Onder oprechte mensen komen de barmhartige, de vriendelijke, de rechtvaardige uit de duisternis voort als licht... De rechtvaardigen zullen voor altijd herinnerd worden... Hun gerechtigheid is eeuwig, hun macht zal opstijgen tot heerlijkheid." -Bevrijding van de rechtvaardigen (D. Beccafumi)- Jij zult deze Glorie hebben, vader. Binnenkort zal Ik jou, samen met de patriarchen die je zijn voorgegaan,  komen brengen naar de Glorie die je te wachten staat. Laat je geest zich verheugen in Mijn Woord!' 5 feb. 1944

(Johann Friedrich Overbeck) Dan vervolgt Jezus... Ps.132:1-18 "O Heer, gedenk David en al zijn zachtmoedigheid. Zoals hij de Heer heeft gezworen: ik zal mijn huis niet binnengaan,  ik zal niet naar het bed van mijn rust gaan, ik zal mijn ogen geen slaap gunnen, geen rust aan mijn oogleden, geen rust aan mijn slapen totdat ik een plaats  heb gevonden  voor de Heer, een verblijfplaats voor de God van Jakob... Sta op, Heer, en kom tot rust,  Gij en de Ark van Uw Heiligheid"... (Maria begrijpt het en barst in tranen uit). "Laat Uw priesters met gerechtigheid worden bekleed en laat Uw heiligen feestvieren. Uit liefde voor Uw dienaar David, ontzeg ons niet het aangezicht van Uw Christus/Gezalfde. De Heer heeft de belofte aan David gezworen en zal die nakomen: 'Ik zal de vrucht van je schoot op je troon plaatsen'. De Heer heeft haar gekozen als zijn thuis... Ik zal Davids macht laten bloeien door een brandende fakkel te bereiden voor mijn Christus "... Jezus zegt: ...

-La Mort de Saint Joseph (Paul-Émile Millefaut)- Ps.85:1-14 "O Heer," vervolgt Jezus. "Gij zijt gunstig geweest voor Uw land, Gij hebt Jacob bevrijd van de slavernij… Toon ons, O Heer, Uw Barmhartigheid en geef ons Uw Verlosser. Ik wil horen wat de Heer God binnenin mij zegt. Want zeker zal Hij over vrede spreken tot zijn volk, voor zijn heiligen en voor hen die uit het hart naar Hem terug keren. Ja, Uw Heil is nabij... en Glorie zal op aarde wonen... Barmhartigheid en Waarheid hebben elkaar ontmoet, Vrede en Gerechtigheid hebben elkaar gekust. Waarheid kwam voort uit de aarde en Gerechtigheid keek neer vanuit de hemel. Ja, de Heer zal vriendelijk zijn en ons land zal Zijn Vrucht dragen. De Gerechtigheid zal voor Hem uitwandelen en onderweg d'r voetafdrukken achterlaten." "Jij hebt dit uur gezien, vader! En je hebt er hard voor gewerkt! Je hebt dit uur helpen vormen, en de Heer zal jou ervoor belonen. Dat zeg ik je!"... ...voegt Jezus eraan toe. Terwij...

Ps.84:1-10 "Hoe lieflijk zijn Uw Loofhutten, O Heer. Mijn ziel wordt verteerd door verlangen naar de rechtbanken van de Heer. Zelfs de mus vindt een thuis en de schildpad een nest voor zijn jongen. Ik verlang naar Uw altaren, Heer. Gezegend zij die in Uw huis wonen... Gezegend de man die zijn kracht vindt in U. Hij heeft in zijn hart de beklimmingen geregeld uit het tranendal naar de uitgelezen plaats. O Heer, hoor mijn gebed... O God, keer Uw blik en zie het gezicht van Uw Christus, Uw gezalfde..." Jozef kijkt Jezus snikkend aan en maakt een spreekgebaar alsof hij hem wil zegenen. Maar dat kan hij niet. Het is duidelijk dat hij het begrijpt, maar zijn spraak wordt verhinderd. Hij is echter blij en kijkt met levendigheid en vertrouwen naar zijn Jezus. 5 feb. 1944

42.5 Maria Valtorta: 'Dan buigt Jezus zich over de stervende man heen, en fluistert een psalm tegen hem. Het begint als volgt... Ps.16:1-11 "Hoed mij, O Heer, want op U heb ik mijn hoop gevestigd... In de heiligen die op aarde zijn, beroemde mensen, in hen is heel mijn willen. Ik zal de Heer prijzen die mij goede raad geeft... Ik houd de Heer altijd voor ogen. Hij zit aan mijn rechterhand, zodat ik niet wankel. Om die reden verheugt mijn hart zich en mijn tong jubelt, zelfs mijn lichaam zal rusten in hoop. Want Gij zult mijn ziel niet in het verblijf van de doden achterlaten, noch zult Gij toestaan ​​dat Uw heilige corruptie ziet. Gij zult mij ​​de wegen van het Leven laten zien, de volheid van Vreugde met Uw Gezicht." Jozef komt weer helemaal tot leven en met een helderdere blik lacht hij naar Jezus en knijpt in diens vingers. Jezus reageert met een glimlach op de glimlach en met een streling op de knijpbeweging, en hij gaat zachtjes door, gebogen over zijn pleegvader.....

-Death of Saint Joseph (William Blake)- 42.4 Maria Valtorta: 'Maria staat links van Jozef, neemt zijn hand, gerimpeld en rood aan de nagels, wrijft erover, streelt haar, kust haar, veegt met een doek het zweet af dat glanzende lijnen maakt op de ingevallen slapen, de traan die in de ooghoek glinstert, bevochtigt zijn lippen met een linnen doek gedrenkt in een vloeistof die op witte wijn lijkt. Rechts staat Jezus. Snel en voorzichtig tilt hij het instortende lichaam op en zet het recht op de kussens, die hij samen met Maria goed schikt. Hij streelt de stervende man over het voorhoofd en probeert hem tot wat meer leven te wekken. Maria huilt zachtjes, zonder geluid, maar ze huilt. De tranen rollen over de bleke wangen naar haar donkerblauwe jurk en zien eruit als glanzende saffieren. Jozef fleurt een beetje op, en kijkt Jezus aandachtig aan, geeft hem zijn hand, als om hem nog iets te vertellen, en, door goddelijk contact, kracht te hebben in de laatste beproeving. Jezus buigt zich o...

-Huwelijk van Jozef & Maria (Albrecht Dürer)- 13.6 Maria Valtorta: 'Ze gaan door binnenplaatsen en portieken, tussen de toekijkende menigte, naar een plek die niet de Tempel is, maar haast een ruimte lijkt gewijd aan de eredienst, want er zijn lampen en perkamentrollen, zoals in synagogen. -Huwelijksstoet van Jozef & Maria (Giotto)- De bruid en bruidegom gaan tegenover een hoge lessenaar staan, bijna een bureau, en wachten. De anderen (familieleden) staan ​​netjes achter hen. Andere priesters en toeschouwers verzamelen zich achterin. De Hogepriester komt plechtig binnen. Geroezemoes onder de nieuwsgierigen. "Is zij degene die trouwt?" "Ja, omdat ze tot de koninklijke en priesterlijke kaste behoort. Bloem van David en Aäron, de bruid, en maagd van de tempel. De bruidegom komt uit de stam van David." -tekening door Maria Valtorta- De pontifex legt de rechterhand van de bruid in die van de bruidegom en zegent hen plechtig: "De God van Abraham, Isaak e...

Jezus zegt: 'Er zijn mensen die zeggen: "Waarom hoefden zij niet te lijden bij het voortbrengen en sterven, aangezien zij toch zonen van Adam waren?" Hierop antwoord Ik: "Als, doordat hij door Mij was benaderd in de moederschoot, de Doper vooraf geheiligd werd, een zoon van Adam en verwekt met de Schuld van den beginne, zou dan de heilige moeder van de Heilige [Maria] niets van Genade hebben gehad, (van de Heilige, Maria) in wie geen Vlek was, van de Door God Behoede  (voor zonde bewaard), die God met zich meedroeg in haar bijna goddelijke geest, en in haar embryonale hart, noch ooit van Hem gescheiden was, sinds ze werd bedacht door de Vader, werd verwekt in een schoot, en terugkeerde om God volledig in de hemel te bezitten voor een glorieuze eeuwigheid?" Hierop antwoord Ik: "Een gerust geweten zorgt voor een vredige dood, en de gebeden van de heiligen bewerkstelligen zo’n dood voor jou." Joachim en Anna hadden een heel leven van gerust geweten acht...